Σαν ξεκίνησε το Τριώδιο, γνωρίσαμε όσα συμβαίνουν τόσο χρόνια πατροπαράδοτα στην Ελλάδα αυτήν την εποχή, αλλά και τι ισχύει και σε άλλες χώρες του κόσμου. Απόκριες, Τριώδιο, Καρναβάλι και Μάσκες έλαβαν με τη σειρά τους τα ηνία και όλοι μας αντιληφθήκαμε την ιστορία τους.

Συζητήσαμε για τα ήθη και έθιμα του τόπου μας και γνωρίσαμε αυτά που ακολουθούν σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, γνωρίσαμε το γαϊτανάκι, τα αλευρομουτζουρώματα, τον βλάχικο γάμο και άλλα πολλά. Έτσι κατακτήσαμε και το πρώτο γράμμα της λέξης ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ, που δεν είναι άλλο από το Κ,κ.

Σε αυτή τη διαδρομή δε θα μπορούσε να μας αφήσει ανεπηρέαστους η ιστορία του περιβόητου “Αρλεκίνου”, την οποία και διαβάσαμε…

και με αφορμή αυτή δημιουργήσαμε και εμείς τις δικές μας πολύχρωμες μάσκες για να στολιστούν τα παράθυρα του Νηπιαγωγείου μας…

Φυσικά γνωρίσαμε πολύ καλά και δώσαμε μια νέα θέση στο μολυβόδεντρό μας το γράμμα Μ,μ που ξεκινά και η μάσκα και μασκαράς.

Μιλήσαμε για τους κλόουν και δημιουργήσαμε τα όμορφα καπέλα τους για να τους μοιάσουμε λιγάκι…

Μα σαν ήρθε η Τσικνοπέμπτη το χαρήκαμε ιδιατέρως. Πρώτα από όλα κατασκευάσαμε τον δικό μας ψήστη- μάγειρα και έπειτα

όλο το σχολείο γέμισε με μάσκες και στολές, σερπαντίνες αλλά και χορούς. Σε συνεργασία με τους γονείς των μαθητών του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου διατηρήθηκε το έθιμο της τσίκνας με σουβλάκια που έψησαν οι ίδιοι οι γονείς και τους ευχαριστούμε για αυτή τους την ενέργεια. Μικροί και μεγάλοι το χαρήκαμε πολύ.

Τέλος δεν παραλείψαμε να αναφερθούμε και στην μεγάλη περίοδο νηστείας που ακολουθεί την Σαρακοστή, ξεκινώντας από την Καθαρά Δευτέρα, με τα ήθη και έθιμα που φέρει ανά την Ελλάδα. Ένα από αυτά είναι το πέταγμα του χαρταετού που συμβολίζει την κάθαρση, την εξύψωση τόσο την πνευματική όσο και την ψυχική του ανθρώπου αλλά και τη χαρά. Δημιουργήσαμε λοιπόν τους δικούς μας χαρταετούς…

και γνωρίσαμε όλα τους τα μέρη όπως την ουρά, τα σκουλαρίκια, την καλούμπα και αναφέραμε πως θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να τους πετάμε μακριά από τα καλώδια της ΔΕΗ για ασφάλεια.

Μιλήσαμε για τις τροφές που επιτρέπονται την περίοδο της νηστείας και όσες δεν είναι αποδεκτές, με σύμμαχό μας την κυρά Σαρακοστή την οποία και κατασκευάσαμε. Ως ένα παλιό έθιμο η κυρά Σαρακοστή με τα επτά της πόδια συμβολίζει τις επτά εβδομάδες νηστείας που ακολουθούν μέχρι και τη Μεγάλη Εβδομάδα και γι΄αυτό κάθε εβδομάδα κόβουμε και ένα της πόδι. Δεν έχει στόμα καθώς νηστεύει αλλά και αυτιά για να μην ακούει και έχει τα χέρια της σταυρωμένα για να προσεύχεται.

Μαζί της γνωρίσαμε και τον αριθμό 7.

καθώς και το γράμμα Σ,σ που πήρε και αυτό τη θέση του στο μολυβόδεντρό μας.

Κάθε Δεκέμβρη προσμένουν μεγάλοι και μικροί να στολίσουν,

τη γέννηση του μικρού Χριστού για να τιμήσουν.

Και άμα είναι καλά παιδιά ως την Πρωτοχρονιά,

δωράκι θα κρατούν στην αγκαλιά. 

Ο Αϊ Βασίλης που θα’ ρθει,

θα μας μάθει τι θα πει,

να προσφέρεις και να αγαπάς τους ανθρώπους,

σε ολόκληρη τη γη.

Έτσι κι εμείς ξεκινήσαμε από τις αρχές του μήνα να στολίζουμε την αίθουσά μας, με πρώτο και πιο σημαντικό τον στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου της τάξης μας.

Έπειτα στολίσαμε και με μοναδικές μπάλες τις οποίες φιλοτεχνήσαμε με χρώματα και σχέδια που μας άρεσαν και κατόπιν τις πλαστικοποιήσαμε για να κοσμίσουν τα παράθυρά μας.

Μαζί με όλα αυτά κάθε μέρα το πρωί, πηγαίναμε στον Άγιο Βασίλη που είχε κάτι να μας πει… Μπήκε λοιπόν για τα καλά στη πρωινή μας τη ρουτίνα με αποτέλεσμα  κάθε πρωί με τη σειρά να ψάχνουμε να βρούμε τη λύση στο γρίφο της μέρας ξεχωριστά. Και αυτό μας βοήθησε πολύ να γράψουμε και να μάθουμε πολλές καινούριες πληροφορίες για την μαγική περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Ο Χειμώνας μπήκε και αυτός για τα καλά οπότε και εμείς μάθαμε πληροφορίες για αυτή την εποχή

και γνωρίσαμε το πρώτο του γράμμα  (Χ,χ ) που πήρε και αυτό με τη σειρά του τη θέση του στο μολυβόδεντρό μας…

Φυσικά δεν παραλείψαμε να δοκιμάσουμε τα πιο γλυκά εδέσματα των γιορτινών αυτών ημερών, όπως τα μελομακάρονα…

Βέβαια από μια τέτοια περίοδο εορταστική δε θα μπορούσαν να λείψουν και οι χριστουγεννιάτικες κατασκευές. Με αφορμή το αγαπημένο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά ” Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι”

εμπνευστήκαμε να δημιουργήσαμε τις ευχετήριες κάρτες μας,

Αφού μάθαμε την ιστορία της γέννησης του μικρού Χριστού δημιουργήσαμε τη φάτνη του,

Δημιουργήσαμε τα δικά μας χριστουγεννιάτικα δέντρα που θα διακοσμήσουν το σπίτι μας από ανακυκλώσιμα υλικά,

Επίσης άχρηστα γυάλινα βαζάκια μεταμορφώθηκαν σε βάσεις για κεριά, αφου πρώτα τα κοσμίσαμε με κόλλα και χοντρό αλάτι για να μοιάζουν χιονισμένα…

και επειδή είμαστε καλά παιδιά ο Άγιος Βασίλης έδωσε το παρόν και στις κατασκευές μας. Θαυμάστε τον….

Όλα αυτά μπήκαν σε μια ονειρεμένη χαρτοσακούλα που μεταμορφώθηκε σε Ρούντολφ -όπως και κάποιοι συμμαθητές μας στη Χριστυγεννιάτικη κοινή γιορτή με το Δημοτικό Σχολείο Αρχαίων Κλεωνών, για να τα μεταφέρουμε σπίτι και να τα χαρούμε με τους δικούς μας στις διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ…

Από τα αρχαία χρόνια το Φθινόπωρο είναι η περίοδος συγκομιδής  της Ελιάς, του Ευλογημένου αυτού καρπού. Έτσι και φέτος, αρχές του Νοέμβρη, οι κάτοικοι των Αρχαίων Κλεωνών, ξεκίνησαν  το λιομάζωμα.

Αυτό έδωσε την αφόρμηση  στα παιδιά να θέλουν να μάθουν περισσότερα γύρω από το μάζεμα της Ελιάς, αλλά και για τα προϊόντα της.

Μέσα από εικόνες γνωρίσαμε την Ελιά και τον τρόπο συγκομιδή της, τόσο στα παλιά χρόνια, όσο και στα νεότερα. Μάθαμε λοιπόν ότι παλαιότερα χρησιμοποιούσαν ραβδιά, αλλά σήμερα έχουμε τα χτένια αλλά και μηχανικά μέσα με διάφορους τύπους ελαιοραβδιστικών. Σαν πέσουν στα λιόπανα οι ελίτσες μας τις τοποθετούμε μαζικά σε διάφορα τελάρα πλαστικά ή ξύλινα, καθώς και σε γιούτινα ή πλαστικά διχτυωτά σακιά που θα επιτρέπουν στον καρπό της ελιάς να αερίζεται, ώστε να μη χαλάσει.

Παρατηρήσαμε όμως και τις ελιές που συνορεύουν με τον προαύλιο χώρο του Νηπιαγωγείου μας και επειδή όταν τις μάζευαν έπεσαν πολλοί καρποί στν χώρο μας τους μαζέψαμε σε μια μεγάλη σακούλα και τους δώσαμε στον παραγωγό που ανήκαν.

Ελιά ονομάζεται το υπεραιωνόβιο δέντρο και κάθε μέρος του είναι χρήσιμο.Εκτός από τον καρπό της, που μας δίνει το ελαιόλαδο και που μπορούμε να τον φάμε, μπορούμε να κάψουμε το ξύλο της ώστε να ζεσταθούμε, ενώ από τον πυρήνα της δηλαδή το κουκούτσι, μπορούμε να παράξουμε το πυρηνέλαιο και καύσιμη ύλη.

Παρατηρήσαμε το χρώμα του ελαιόλαδου, το μυρίσαμε…

δοκιμάσαμε το ελιόψωμο,

και για να γίνουμε ειδικοί στις ελιές είδαμε το παρακάτω βίντεο για το πως από την ελιά παίρνουμε το ελαιόλαδο…

Γνωρίσαμε το μύθο της Θεάς Αθηνάς και του Ποσειδώνα μέσα από το παρακάτω βίντεο ⇓

Φυσικά μάθαμε το πρώτο γράμμα της Ελιάς, το οποίο πήρε και τη θέση που του αρμόζει στο μολυβόδεντρό μας.

Επί της ευκαιρία αυτής ακούσαμε και το γνωστό τραγούδι: “Ντίλι , ντίλι, το καντήλι” 

Ακούστε το

Επιπλέον κάναμε υποθέσεις για το αν το ελαιόλαδ0 και το νερό ανακατεύονται. Παρατηρήσαμε ότι δεν ανακατεύονται και ότι λάδι πάντα επιπλέει.

Και κλείσαμε τη θεματική μας δημιουργώντας τη δική μας ομαδική κατασκευή για να θυμόμαστε όσα μάθαμε για την ελιά. Έμνευσή μας δεν ήταν άλλο από το έργο του Χατζημιχαήλ Θεόφιλου “Λιομάζεμα”.

Ημερομηνία: 17 Νοέμβρη 1973. 

Τόπος: Αθήνα – Πολυτεχνείο 

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, δε θα μπορούσε να μην τιμηθεί από τα σχολεία όλης της επικράτειας, αφού μας θυμίζει ότι όταν οι άνθρωποι αγωνίζονται για την ελευθερία, για την παιδεία, τότε όλα είναι δυνατά. Η επέτειος αυτή, που στήριξε την επαναφορά της δημοκρατίας ως το πολίτευμα που μπορεί να προσφέρει στους ανθρώπους όσα είναι δικαίωμά τους, αλλά και επειδή προήλθε από φοιτητές ( μαθητές ), πάντα κερδίζει…έδαφος στα μάτια των παιδιών. Γνωρίσαμε την ιστορία της από φωτογραφίες της εποχής τις οποίες και σειροθετήσαμε. Είδαμε το Πολυτεχνείο τότε και σήμερα, τους συνταγματάρχες που έφεραν τη Δικτατορία την εποχή εκείνη, τους αστυνομικούς που τους υπάκουσαν τυφλά, το σύνθημα “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία”, τον ραδιοφωνικό σταθμό μέσα στο Πολυτεχνείο, τα τανκς που εισέβαλλαν μέσα ρίχνοντας με μανία την καγκελόπορτά του.

Φυσικά παρακολουθήσαμε και βίντεο σχετικά με το τι συνέβη στο Πολυτεχνείο…

Το βιβλίο “Η κυρά Δημοκρατία” μας βοήθησε να διαχωρήσουμε τις δύσκολες έννοιες όπως δημοκρατία και δικτατορία.

Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα πως όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά!

Το Πολυτεχνείο στάθηκε η αφορμή να γνωρίσουμε καλύτερα το γράμμα Π,π, το οποίο και πήρε τη δική του θέση στο μολυβόδεντρο της τάξης μας. Αποφασίσαμε να το χρωματίσουμε γκρι και του δώσαμε ζωή όλοι μαζί, λίγο λίγο.

Αλλά μάθαμε πόσο σπουδαία είαι και τα 3 αγαθά που πρόσταζε με το σύνθημά του, που δεν είναι άλλο από το “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία”. Έτσι αποφασίσαμε να το φωνάξουμε κι εμείς δυνατά ώστε να μην το ξεχάσει πια κανένας Έλληνας.

Έπειτα, ακούσαμε το τραγούδι:  “Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον  τοίχο”  της Τάνιας Τσανακλίδου

Επιπλέον δημιουργήσαμε το δικό μας κόκκινο γαρύφαλλο για να μας θυμίζει ότι το Πολυτεχνείο ζει…

Εκτός όμως από την κυρά Δημοκρατία, διαβάσαμε και μια άλλη σημαντική ιστορία για να κατανοήσουμε περισσότερο την έννοια της Δημοκρατίας. Το βιβλίο “Η Σοφή Ελιά” μας βοήθησε σε αυτό και εμείς ζωγραφίσαμε την αγαπημένη μας σκηνή.

Την τελευταία μέρα που τιμήσαμε την επέτειο του Πολυτεχνείου, διαβάσαμε την Τενεκεδούπολη αλλά και συναντηθήκαμε με τους φίλους μας στο Δημοτικό για να παρακολουθήσουμε από κοινού βίντεο σχετικά με την επέτειο μνήμης του Πολυτεχνείου. Άλλωστε “Όλοι μαζί, όλοι μαζί είμαστε πάντα πιο δυνατοί”.

Γ΄ Θεματικό Πεδίο

“Παιδί και Θετικές Επιστήμες”

Υποενότητα: Μαθηματικά- Γεωμετρικά Σχήματα

Γνώσεις :Να αναγνωρίζουν τα βασικά γεωμετρικά σχήματα και

Δεξιότητες: Να αντιπαραβάλλουν αντικείμενα του πραγματικού κόσμου με τα γεωμετρικά σχήματα.

Κύκλος 

Μέσα στην τάξη μας βρίσκονται πολλοί κύκλοι κρυμμένοι. Ζητήσαμε λοιπόν από τους μικρούς μας μαθητές να γίνουν ντεντέκτιβ και να αναζητήσουν στην αίθουσα κύκλους και έπειτα να τα φέρουν στον χώρο της συζήτησης. Τους παρατηρήσαμε καλά, για να ανακαλύψουμε όλα τους τα χαρακτηριστικά. Αφού τους βρήκαμε ως καλοί ντετέκτιβ είπαμε να δημιουργήσουμε με τα σώματά μας έναν κύκλο όλοι μαζί.

Και μετά είπαμε να παίξουμε με τις αγαπημένες μας σαπουνόφουσκες, που είναι κυκλικές. Δημιουργήσαμε λοιπόν με τύπωμα τη δική μας μοναδική προσέγγιση.

Φυσικά ήρθαμε σε επαφή και με τiς τέχνες γνωρίζοντας τον μοναδικής έμπνευσης πίνακα ζωγραφικής του W. Kandinsky.

Χρησιμοποιώντας τη ρουτίνα σκέψης (Βλέπω- Σκέφτομαι- Αναρωτιέμαι) επεξεργάσθηκαν το εν λόγω έργο τέχνης και κατόπιν επέλεξαν το δικό τους αγαπημένο μέρος του έργου για να το αποδώσουν κι αυτοί με τη σειρά τους ως άλλοι ζωγράφοι.

Μετά από όλη αυτή τη διαδικασία, το εξελίξαμε και προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε και τις δικές μας προσωπογραφίες και όχι μόνο.

Μάθαμε όμως να γράφουμε και τη λέξη ΚΥΚΛΟ.

Τι κι αν μπήκε ο φθινοπωρινός αέρας και μας ανακάτεψε τα γράμματα …εμείς τη βρήκαμε την άκρη και τη φτιάξαμε εξ αρχής…

Και φυσικά μάθαμε να τραγουδάμε και το τραγούδι του κύκλου.

Τρίγωνο

Το τρίγωνο το προσεγγίσαμε μέσα από ένα ενδιαφέρον παραμύθι ενός πολύ γνωστού συγγραφέα του Βαγγέλη Ηλιόπουλου με τίτλο: ” Ο Τριγωνοψαρούλης στον κόσμο των παράξενων ψαριών”

Ζωγραφίσαμε την αγαπημένη μας σκηνή από το παραμύθι που μόλις μας είχε αφηγηθεί η κυρία μας.

Φυσικά δεν ξεχάσαμε να αναζητήσουμε τρίγωνα σχήματα, όπως το σχήμα του αγαπημένου μας ήρωα μέσα στην τάξη και να μάθουμε να τραγουδάμε το τραγούδι “Τρίγωνο” από τα Ζουζούνια!

Τετράγωνο

Το τετράγωνο ήρθε να μας μάθει πως όλες οι πλευρές είναι ίσες και όπως και να το γυρίσεις πάλι μοιάζει να είναι ίδιο. Φυσικά αναζητήσαμε διάφορα τετράγωνα στην τάξη μας και τα συγκεντρώσαμε στην παρεούλα μας. Αφού ακούσαμε και το τραγούδι για το τετράγωνο …

γνωρίσαμε καλύτερα και το πρώτο γράμμα του Τετράγωνου, του Τρίγωνου αλλά και του φίλου μας του Τάσου. Έτσι ξεκίνησε και η ιδέα να δημιουργήσουμε το δικό μας μολυβόδεντρο και πάνω στα κλαδιά του να βάζουμε κάθε νέο γράμμα που γνωρίσαμε… Θαυμάστε το Τ! Επιλέξαμε να το χρωματίσουμε με κίτρινο χρώμα.

Ορθογώνιο

Το Ορθογώνιο το γνωρίσαμε μέσα από την κυρία Τριγωνομετρία,

που μας επισκέφθηκε από την ορθογώνια πόλη όπου όλα είχαν σχήμα ορθογώνιο ακόμα και οι μπάλες…Μόλις είχε φτάσει στο χωριό μας και χαιρόταν που επιτέλους έβλεπε διάφορα σχήματα γύρω της και δεν ήταν όλα μονότονα όπως στη δική της πόλη. Σαν μας ζήτησε να ψάξουμε να βρούμε ορθογώνια μέσα στη δική μας τάξη, εμείς υπακούσαμε και βρήκαμε πολλά. Καταφέραμε μάλιστα να βρούμε και να αντιστοιχίσουμε και το σχήμα και το χρώμα.

Δημιουργήσαμε όμως και το δικό μας μεγάλο κόκκινο ορθογώνιο.

Και αφού τελειώσαμε όλα τα σχήματα έγινε αγαπημένο μας παιχνίδι “Αγώνας δρόμου”, όπου έπρεπε να αντιστοιχίσουμε την κάρτα που βρισκόταν στο έδαφος με το αντίστοιχο σχήμα και χρώμα ώστε να τελειώσουμε τη διαδρομή στον καλύτερο δυνατό χρόνο. 

Καθώς πλησίαζαν οι μέρες για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940, ξεκινήσαμε τη συζήτηση γύρω από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τότε… Αφορμή υπήρξε ένα γράμμα και μια φωτογραφία που έφερε η εκπαιδευτικός στην τάξη. Τα αντικείμενα αυτά τα βρήκε κρυμμένα σε ένα μπαούλο του παππού της.

Το πρώτο πράγμα που αντικρίσαμε ήταν ένα γράμμα του Λευτέρη που πολεμούσε για τη λευτεριά της πατρίδας μας, στα βουνά της Πίνδου. Το έστελνε στην οικογένειά του και τους εξηγούσε ότι ήταν καλά και ότι περίμενε πότε θα νικήσει για να επιστρέψει και να τους ανταμώσει. Έγραφε πως προσευχόταν κάθε βράδυ στην εικόνα που του είχε δώσει η μητέρα του…Την κρατούσε σαν φυλαχτό!

Τον γνωρίσαμε τον Λευτέρη καθώς και τη μητέρα του, μέσα από μία φωτογραφία.

Κατόπιν είδαμε κι άλλες φωτογραφίες από τα γεγονότα της εποχές που τις σειροθετήσαμε χρονικά.

Γνωρίσαμε τις σημαίες, τα πρόσωπα και τα ονόματα των αρχηγών, των εμπλεκόμενων χωρών στον πόλεμο…

Έτσι μάθαμε το γράμμα Ο,ο

αλλά και τη λέξη ΟΧΙ που έγινε η…σημαία μας. Μάθαμε να τη γράφουμε ακόμα και με πλαστελίνη.

Φυσικά δεν παραλείψαμε να δούμε τα γεγονότα μέσα από βίντεο:

Επίσης μάθαμε να τραγουδάμε τα τραγούδια που έχουν αφιερωθεί στον πόλεμο του 40′  ξεκινώντας από το πασίγνωστο τραγούδι από την αξέχαστη φωνή της Σοφίας Βέμπο “Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του”, το οποίο δεν παραλέιψαμε να επενδύσουμε και με κινήσεις.

Συνεχίσαμε με το ‘Κορόιδο Μουσολίνι” και το ” Γυναίκες Ηπειρώτισσες”.

Στολίσαμε την τάξη μας με την ελληνική σημαία και μάθαμε να τραγουδάμε τον Εθνικό ύμνο της χώρας μας.

Μα σαν ανακαλύψαμε αυτό το παζλ από την Σουλτάνα Μάνεση, έγινε η αγαπημένη μας ασχολία…

Κάθε μέρα συναγωνιζόμασταν ποιος θα το φτιάξει πιο γρήγορα…

Κατανοήσαμε όμως σύντομα ότι ο πόλεμος δεν είναι κάτι καλό.

Η Ειρήνη είναι αυτή που μας κάνει ελεύθερους και χαρούμενους…

Το καταλάβαμε και το ξεχωρίσαμε μέσα από φωτογραφίες!

Τη γνωρίσαμε την ειρήνη μέσα από τα… σύμβολά της και δημιουργήσαμε προς τιμήν της όμορφες κατασκευές.

Διαβάσαμε το παραμύθι “Ο σπόρος της ειρήνης”, γνωρίζοντας τι σημαίνει η λέξη ΣΥΝΟΡΑ

και

παρακολουθήσαμε το κουκλοθέατρο ” Το κανόνι της Ειρήνης” 

Τόσο μας άρεσε αυτή η ιστορία που ζωγραφίσαμε την αγαπημένη μας σκηνή, μαθαίνοντας φυσικά και να γράφουμε τη λέξη ΕΙΡΗΝΗ και ΚΑΝΟΝΙ.

Φτιάξαμε τέλος και μία όμορφη κατασκευή που ήταν αφιερωμένη στην ημέρα αυτή. Τα αγόρια με στρατιώτες και τα κορίτσια με γυναίκες ηπειρώτισσες και βροντοφωνάξαμε κι εμείς μαζί τους το ΟΧΙ!

Μαζί με τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Αρχαίων Κλεωνών πραγματοποιήσαμε την κοινή γιορτή μας, λέγοντας τα ποιήματα και τα τραγούδια που μάθαμε

και στην ημέρα της Εθνικής μας επετείου, εκκλησιασθήκαμε, καταθέσαμε στεφάνια και είπαμε τα ποιήματά μας ενώπιον του Μνημείου των Ηρώων και τέλος πραγματοποιήσαμε την καθιερωμένη παρέλαση προς τιμήν τους.

Το σταφύλι είναι ένα φρούτο τόσο γνωστό στο χωριό των Αρχαίων Κλεωνών, καθώς ευδοκιμεί από αρχαιοτάτων χρόνων στην περιοχή και μπορεί να βρει κανείς διάφορες ποικιλίες του. Το γεγονός αυτό έχει αναπτύξει μάλιστα περαιτέρω την οινοποιία, μιας και εντάσσεται στην περιοχή του Δήμου Νεμέας διάσημη για τα κρασιά που παράγει. Έτσι το αγαπημένο φρούτο μικρών και μεγάλων, μας επισκέφθηκε στο Νηπιαγωγείο.

Μιλήσαμε για τον τρύγο και μάθαμε τα προϊόντα που μας δίνει, όπως τη σταφίδα, το κρασί, το ξύδι, τη ρετσίνα, το τσίπουρο, το ούζο, το μούστο που μπορούμε να φτιάξουμε τη μουσταλευριά  και τα μουστοκούλουρα και φυσικά για το γλυκό σταφύλι. Ήρθαμε σε επαφή με μυρωδιές όπως το κρασί, το ξύδι, το ούζο και ο μούστος… Και όταν κλείσαμε τα μάτια μας τις αναγνωρίσαμε όλοι!

Προσπαθήσαμε να κάνουμε με τα χέρια τη διαδικασία που πραγματοποιείται στο πατητήρι…για να παραχθεί ο μούστος.

Μιλήσαμε και για ένα από τα αγαπημένα φαγητά των παιδιών τα ντολμαδάκια και προσπαθήσαμε με τα αμπελόφυλλα να μάθουμε να τα …τυλίγουμε όπως η μαμά.

Γίναμε λοιπόν φίλοι σαν ένα τσαμπί σταφύλι και μάθαμε να τραγουδάμε το πολύ γνωστό σε όλους μελοποιημένο ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου, από το κλασσικό βιβλίο του “Τα ψηλά βουνά” με τίτλο :

“Τσιριτίρι τσιριτρό”

Τόσο πολύ χαρήκαμε αυτό το τραγούδι που το δραματοποιήσαμε όλοι μαζί τραγουδώντας το παράλληλα. Αυτό μας έδωσε και την ιδέα να φτιάξουμε και την ομαδική κατασκευή που ακολουθεί.

Για αυτήν χρησιμοποιήσαμε: 

• 1 χαρτόνι κανσόν 
• Γκοφρέ χαρτί καφέ
• Πράσινη και μοβ τέμπερα
• φύλλα ξερά που μάζεψαν τα παιδιά
• 1 φελλό που χρησιμποιήσαμε για τύπωμα της ρόγας
• ματάκια
• τρίγωνες μυτούλες για τα 8 σπουργίτια
• Κόλλα

και γράψαμε με τη σειρά στον Υπολογιστή τη φράση 

ΣΕ ΜΙΑ ΡΟΓΑ ΑΠΟ ΣΤΑΦΥΛΙ

Θαυμάστε την κληματαριά μας εμπνευσμένη από το “τσιριτίρι τσιριτρό”.

Ο άνεμος ξεκίνησε να δίνει στα φύλλα νέα πνοή και χρώματα. Η εποχή του Φθινοπώρου έφτασε για τα καλά στο Νηπιαγωγείο μας. Με τη βοήθεια του ανέμου και παρακολουθώντας όσα απλόχερα η φύση μας δίνει, δημιουργήσαμε μια νέα παλέτα με τα χρώματα του Φθινοπώρου. Το πορτοκαλί, το κίτρινο, το κόκκινο και το καφέ έδωσαν τη θέση τους στο πράσινο μας είπε η σοφή κουκουβάγια, δίνοντάς μας το ρυθμό του Φθινοπώρου!

Έτσι κι εμείς δημιουργήσαμε με τα χρώματα που επικρατούν το Φθινόπωρο τα δικά μας φύλλα, χρησιμοποιώντας 4 σταθμούς, 1 για κάθε χρώμα. 1ος σταθμός η κόκκινη δαχτυλομπογιά και 2ος σταθμός η πορτοκαλί…

3ος σταθμός η κίτρινη και 4ος σταθμός η καφέ…

Με τη σειρά όλοι καθίσαμε σε κάθε σταθμό και ξεκινήσαμε να δημιουργούμε το δικό μας μοναδικό φθινοπωρινό φύλλο με όλα τα χρώματα που συναντάμε την εποχή αυτή …

Και σαν φύσηξε ο άνεμος έφερε μαζί του και το γράμμα Φφφφφφ.

Το μάθανε λοιπόν και τα παιδιά,

πριν προλάβει ο αέρας να το πάρει μακριά.

Το έγραψαν στον πίνακα και στο χαρτί

το έφτιαξαν με πλαστελίνη και φασόλια στο πι και φι.

Στο μεγάλο το Φ

θέση έλαβε το άσπρο φασόλι το μεγάλο

και στο μικρό το φ,

το μαυρομάτικο που έχει μικρότερη μορφή…

Έτσι τα άσπρα φασόλια ελευθέρωσαν την Φασουλοχώρα τους,

από την επίθεση που δέχθηκαν από τα μαυρομάτικα.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά,

τα φύλλα του Φθινοπώρου μας χτύπησαν την πόρτα μας ξανά.

Καφέ και κίτρινο, κόκκινο και πορτοκαλί

έδωσαν στο δέντρο μας μια νέα μορφή…

Τα 4 χρώματα του φθινοπώρου τα μάθαμε καλά και παίξαμε μαζί τους όλα τα παιδιά…

Στην αρχή κάθε νέας σχολικής χρονιάς όλοι- μαθητές και εκπαιδευτικοί, βιώνουν την ίδια αγωνία.

• Ποιες νέες γνωριμίες θα κάνουν;
• Πως θα είναι τα παιδιά που θα γνωρίσουν και οι δάσκαλοί τους;
• Τι προτιμήσεις θα έχουν;

Κάθε χρόνο λοιπόν δεν μπορούν να απουσιάζουν τα παιχνίδια γνωριμίας από το… «μενού» των πρώτων δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα σε κάθε νηπιαγωγείο. 

Φέτος μας επισκέφθηκε ο Λόνι το ντροπαλό μπαλόνι, που με αστείο και ντροπαλό παράλληλα τρόπο ξεκλείδωσε τις πρώτες χρήσιμες πληροφορίες ως προς τις προτιμήσεις των συμμαθητών μας. Πρώτα, πρώτα μάθαμε τα ονόματα και το αν υπάρχουν άλλα αδέρφια στην οικογένεια. Μάθαμε ποιο χρώμα προτιμούν, ποιο φαγητό λατρεύουν να γεύονται, ποιο παιχνίδι επιθυμούν να παίζουν πιο συχνά.

Έτσι δημιουργήσαμε με κομμάτια από γλασσέ στο χρώμα προτίμησης του καθενός το μονόγραμμά μας, εξασκώντας παράλληλα τη λεπτή κινητικότητά μας, κόβοντας και κολλώντας.

Επιπλέον γνωρίσαμε από κοντά την ταυτότητα που έχει ο κάθε ενήλικας

και αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε τη δική μας, με τη φωτογραφία μας, το δαχτυλικό μας αποτύπωμα, καθώς και πληροφορίες όπως η ηλικία μας και το τι επάγγελμα θα θέλαμε να ακολουθήσουμε στο μέλλον, κατανοώντας παράλληλα πόσο μοναδικοί και διαφορετικοί είμαστε όλοι μας.

Το πόσο διαφορετικοί μπορεί να είμαστε το επιβεβαίωσε και το ύψος μας, μιας και κανενός δεν έμοιαζε με του άλλου.

Κατασκευάσαμε το δικό μας αερόστατο με πληροφορίες που μας αφορούσαν και όλοι αισθανθήκαμε χαρά και υπερηφάνια όταν το δείξαμε στους γονείς μας.