«Ο Δράκος που έφαγε τη Δευτέρα»

Με μεγάλη χαρά το νηπιαγωγείο μας συμμετείχε στον 10ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Συγγραφής Παραμυθιού που διοργάνωσε η  Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης με θέμα «Ο Δράκος που έφαγε τη Δευτέρα», προσφέροντας στα παιδιά μια μοναδική ευκαιρία να δημιουργήσουν, να συνεργαστούν και να εκφραστούν μέσα από τον μαγικό κόσμο των παραμυθιών.

Η συμμετοχή μας αποτέλεσε μέρος και συνέχεια των δράσεων φιλαναγνωσίας που υλοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς:

• 1η Δράση:Πρόγραμμα με τίτλο «Τα βιβλία ταξιδεύουν στην τάξη μας», το οποίο υλοποίησε η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας,
• 2η Δράση:Ευρωπαΐκό Πρόγραμμα Etwinning με τίτλο « Fairy Tales Without Borders – Παραμύθια χωρίς σύνορα»

Μέσα από την επαφή τους με αγαπημένα παραμύθια, τα παιδιά γνώρισαν τα βασικά στοιχεία μιας ιστορίας, ανέπτυξαν τη φαντασία τους και δημιούργησαν το δικό τους πρωτότυπο παραμύθι, με τίτλο «Ο δράκος που έφαγε τη Δευτέρα».

Το παραμύθι μας….

« Ο δράκος που έφαγε τη Δευτέρα»

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό και πολύχρωμο χωριό που λεγόταν Εβδομαδούπολη, ζούσαν όλες οι μέρες της εβδομάδας. Κάθε μέρα είχε τον δικό της χαρακτήρα και χρώμα, τη δική της διάθεση.

Η Κυριακή ήταν ντυμένη με ρόδινα σύννεφα και άρωμα λουλουδιών. Όλοι την αγαπούσαν, γιατί έφερνε ξεκούραση, βόλτες και γλυκά.
Η Δευτέρα, η γειτόνισσά της, έμπαινε δειλά στο χωριό με ένα μικρό ημερολόγιο στο χέρι, έτοιμη να ξεκινήσει καινούρια εβδομάδα.
Η Τρίτη αγαπούσε τη μουσική και κάθε πρωί σιγοτραγουδούσε στους δρόμους.
Η Τετάρτη κρατούσε ένα βιβλίο και συμβούλευε όλους με σοφία.
Η Πέμπτη ήταν πάντα απασχολημένη, γεμάτη σχέδια και δουλειές.
Η Παρασκευή χόρευε, γελούσε, μοίραζε αγκαλιές και φώναζε: «Έρχεται το Σαββατοκύριακο!»
Και το Σάββατο καθόταν στην πλατεία πίνοντας ζεστή σοκολάτα και τραγουδώντας χαλαρά.

Όλες οι μέρες είχαν φίλους. Όλες, εκτός από τη Δευτέρα!!

Η φτωχή Δευτέρα ήταν πάντα παραπονεμένη. Ένιωθε άσχημα.
Κανείς δεν τη χαιρόταν. Κανείς δεν την περίμενε με ανυπομονησία.
Κάθε φορά που έφτανε στο χωριό, άκουγε γκρίνιες και αναστεναγμούς:
«Ωχ, πάλι Δευτέρα!»
«Πρέπει να ξυπνήσω νωρίς…»
«Άρχισε η δουλειά, πάλι!»

«Ωχ!! Πρέπει να πάω σχολείο!!»

Η Δευτέρα τότε έσκυβε το κεφάλι και ψιθύριζε θλιμμένα:
«Κι εγώ τι φταίω; Εγώ μόνο θέλω να φέρνω αρχή και ελπίδα…»

Μια τέτοια Δευτέρα, την ώρα που ο ήλιος ανέβαινε δειλά, ένας πράσινος δράκος που ζούσε στο βουνό άκουσε τη στεναχώρια της.
Ήταν κι εκείνος λίγο τεμπέλης, δεν του άρεσαν τα πρωινά ξυπνήματα, και συχνά βαριόταν να κάνει οτιδήποτε.
«Χμμ… Αν τη φάω αυτή τη Δευτέρα», μουρμούρισε, «δε θα χρειαστεί κανείς να ξυπνάει νωρίς! Ούτε σχολείο, ούτε δουλειά, ούτε φασαρία!»
Και πριν προλάβει η Δευτέρα να πει «καλημέρα», την κατάπιε μονορούφι!

Ξαφνικά, όλα στην Εβδομαδούπολη άλλαξαν.
Ο ήλιος μπέρδεψε το ξυπνητήρι του και δεν ήξερε πότε να ανατείλει.
Τα σχολεία έμειναν κλειστά. Τα παιδιά κοιμόντουσαν ακόμη κι όταν η μέρα προχωρούσε.
Οι μέρες της εβδομάδας έτρεχαν πανικόβλητες.
– «Εγώ ποια είμαι τώρα;» φώναζε η Τρίτη.
– «Χωρίς τη Δευτέρα, πώς θα ξέρω πότε να έρθω;» αναρωτιόταν η Τετάρτη.
– «Και πότε θα έρθει το Σαββατοκύριακο;» φώναζε ανήσυχη η Παρασκευή.

Η ζωή σταμάτησε να κυλά. Οι άνθρωποι ξέχασαν τι μέρα είναι, οι ήχοι σώπασαν, τα ρολόγια πάγωσαν.
Μόνο ο δράκος έτρωγε και κοιμόταν ευχαριστημένος μέσα στη σπηλιά του.

Μα ύστερα από λίγο, άρχισε να βαριέται.
Κανείς δεν έπαιζε, κανείς δεν μιλούσε, κανείς δεν τον ενοχλούσε.
«Μα τι άχρηστη σιωπή!» μουρμούρισε. «Όλα είναι βαρετά!!»

Εκείνη τη στιγμή, μια ομάδα παιδιών από την Εβδομαδούπολη σκέφτηκε κάτι έξυπνο.
«Αν τραγουδήσουμε όλοι μαζί για τη Δευτέρα, ίσως ο δράκος τη θυμηθεί και τη φέρει πίσω!» είπαν.
Και άρχισαν να τραγουδούν δυνατά, με τύμπανα, κουδουνάκια και χαμόγελα:

Δευτερούλα, γλυκιά μας μέρα,
φέρ’ τη χαρά καινούρια ξανά!
Χωρίς εσένα ο κόσμος μένει,
άδειος, σιωπηλός, παγωμένος ξανά!

Ο δράκος ξύπνησε από τη μουσική. Στην αρχή γκρίνιαξε, μα ύστερα του άρεσε ο ρυθμός.
Άρχισε να κουνάει την ουρά του, να χορεύει αδέξια και να γελά.
Γέλασε τόσο δυνατά που… φτερνίστηκε!
Κι από το τεράστιο φτέρνισμά του, η Δευτέρα πετάχτηκε έξω, γεμάτη αστέρια και χρυσόσκονη!

Η χαρά στην Εβδομαδούπολη ήταν απερίγραπτη!
Οι μέρες ξαναπήραν τη θέση τους στη σειρά, τα ρολόγια άρχισαν να χτυπούν, και τα παιδιά έτρεξαν στο σχολείο με χαμόγελο.
Η Δευτέρα ένιωσε για πρώτη φορά αγαπημένη.
Κι ο δράκος; Γύρισε στο βουνό του, γελώντας και τρώγοντας κουλουράκια. Από τότε έμαθε πως μερικά πράγματα – όπως η Δευτέρα – είναι απαραίτητα για να αρχίζει η ζωή ξανά.

Με ενθουσιασμό έπλασαν τους ήρωές τους, διαμόρφωσαν την πλοκή, αντάλλαξαν ιδέες, πήραν αποφάσεις ως ομάδα και εικονογράφησαν την ιστορία τους με πολλή φαντασία και δημιουργικότητα.

Η διαδικασία αυτή ενίσχυσε τη γλωσσική τους έκφραση, τη δημιουργική σκέψη και τη συνεργασία.

Η συμμετοχή στον διαγωνισμό ήταν ένα όμορφο ταξίδι στον κόσμο της λογοτεχνίας και της δημιουργίας, αποδεικνύοντας πως όταν τα παιδιά έχουν έμπνευση και φαντασία, μπορούν να δημιουργήσουν πραγματικά ξεχωριστές ιστορίες.

Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για τη συμμετοχή, τη δημιουργικότητα και τον ενθουσιασμό τους!