2 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα ευαισθητοποίησης σχετικά με τους ανθρώπους που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού
Ο βαθμός είναι διαφορετικός από άτομο σε άτομο
Χαρακτηριστικά του είναι η δυσκολία στην κοινωνική αλληλεπίδραση του ατόμου, στις συναισθηματικές συναλλαγές, στη λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία ,οι χαρακτηριστικές στερεότυπες συμπεριφορές ,η εμμονική ενασχόληση με κάτι
Στο Νηπιαγωγείο μας ,ασχοληθήκαμε με το θέμα και η εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης κα Παγώνη Ελένη ανέλαβε να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά.
Αφορμή στάθηκε το βιβλίο : Τι έχει ο Γιάννης, προκειμένου να ξεκινήσει μια πρώτη συζήτηση. Έγινε προσπάθεια να εξηγήσουμε στα παιδιά την συμπεριφορά ενός αυτιστικού ατόμου, μέσα από τον μικρό Γιάννη, τον ήρωα του βιβλίου μας, παρατηρώντας τις διάφορες φάσεις της καθημερινότητας του, το πόσο σημαντικό είναι να οργανώνει την ημέρα του με την βοήθεια εικόνων ( στο πρωινό ξύπνημα, στο σχολείο, στον δρόμο, στην παιδική χαρά).
Μιλήσαμε για τις δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες των παιδιών στο φάσμα του αυτισμού. Έπειτα, παρακολουθήσαμε ένα βίντεο animation για τον αυτισμό (amazing things happen). Αντιληφθήκαμε πως κάποιες διαφορές μπορεί να είναι ορατές, όπως το ύψος, το χρώμα των μαλλιών ή των ματιών μας, και κάποιες άλλες χρειάζεται περισσότερο χρόνο να τις καταλάβουμε. Πως όλοι αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο διαφορετικά και πως αυτό οφείλεται στην λειτουργία του μυαλού μας.
Μερικές φορές όμως το μυαλό μας είναι συνδεδεμένο με τέτοιο τρόπο όπου επηρεάζει τις αισθήσεις και την επικοινωνία μας, και εκεί γεννιέται ο αυτισμός.
Μέσα από το βίντεο: το ταξίδι της Μαρίας, εμβαθύναμε περισσότερο στη ζωή ενός παιδιού στο φάσμα, και είδαμε πως και αυτά τα παιδιά είναι απίστευτα χαρισματικά, έχουν εξαιρετικές ικανότητες και μπορούν να έχουν εξίσου επιτυχίες.
Το βιβλίο : Ας πούμε όλοι ναι, ήταν μια καλή αφορμή να περάσουμε ένα δυνατό μήνυμα αποδοχής και διαφορετικότητας, ενθαρρύνοντας τα παιδιά να είναι ο εαυτός τους.
Στη συνέχεια δοκιμάσαμε μέσα από βιωματικούς τρόπους να δούμε πως ο καθένας μας εκφράζεται και ηρεμεί με διαφορετικούς τρόπους. Έτσι φτιάξαμε ένα αισθητηριακό μπουκάλι ( sensory bottles) με νερό, λάδι, χρυσόσκονη και μπλε χρώμα. Επιπρόσθετα, στα πλαίσια ευαισθητοποίησης και καλλιέργειας ενός κλίματος αλληλοσεβασμού, ορίσαμε ένα παιδί αφηγητή μιας ιστορίας, κάποια άλλα να κάνουν φασαρία με δυνατές φωνές και κρότους, προκειμένου να αντιληφθούμε την σύγχιση και την ανασφάλεια που μπορεί να βιώνουν τα παιδιά αυτά κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.
Δε θα μπορούσαμε να μην εξηγήσουμε το σύμβολο του αυτισμού, όπου αποτυπώνει την πολυπλοκότητα, την μοναδικότητα αλλά και την διαφορετικότητα των παιδιών στο φάσμα του αυτισμού.
Τέλος, φτιάξαμε τις δικές μας καρδιές συνθέτοντάς τες με κομμάτια από πάζλ,(Το κομμάτι παζλ μαζί με το πολύχρωμο άπειρο είναι τα σύμβολα του αυτισμού) που χρωματίσανε τα ίδια τα παιδιά, δηλώνοντας πως όλοι είμαστε μοναδικοί και αποτελούμε κομμάτι ενός πάζλ. Ύστερα μέσα από την αφίσα που φτιάξανε τα παιδιά φωνάξαμε το σύνθημα αγαπώ, κατανοώ, σέβομαι το διαφορετικό. Δημιουργώντας μια τεράστια αγκαλιά όλοι μαζί ως ένα ενιαίο ‘κομμάτι’ της τάξης μας.
Συγχαρητήρια στην κα Παγώνη Ελένη για την εξαιρετική προσπάθεια να εξηγήσει στους μαθητές/τριες τι είναι αυτισμός
