ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ
ΥΠΟΘΕΜΑΤΙΚΗ: ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΤΙΤΛΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ: «Καραβάνια χωρίς σύνορα: Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιάς μας»
Ολοκληρώθηκε και το 2ο εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο «Καραβάνια χωρίς σύνορα: Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιάς μας».
Ξεκινώντας το εργαστήρι πραγματοποιήσαμε παιχνίδια ενεργοποίησης για συνοχή και δέσιμο της ομάδας. Περπατώντας στο χώρο ακούμε μουσική και μόλις αυτή σταματήσει πιάνουμε το χέρι του παιδιού που βρίσκεται κοντά μας.
Στη συνέχεια φτιάξαμε σε χαρτί κάνσον μία μεγάλη καρδιά στο περίγραμμα της οποίας βάλαμε τις φωτογραφίες μας, τα ονόματα μας και γράψαμε μέσα σ αυτήν όμορφες λέξεις . Η κατασκευή αυτή θα διακοσμεί την τάξη μας μέχρι το τέλος της χρονιάς για να μας θυμίζει ότι είμαστε μια ομάδα ενωμένη και αγαπημένη.
Συζητήσαμε για τα δικαιώματα των παιδιών όλου του κόσμου. Δημιουργήσαμε νοητικό χάρτη με τις ανάγκες των ανθρώπων .
Βλέπουμε φωτογραφίες παιδιών από διάφορες χώρες του πλανήτη σε διαφορετικές συνθήκες ζωής. Μιλάμε γι αυτά τα παιδιά και κατά πόσο η ζωή τους είναι ίδια με την δική μας.
Αναφερθήκαμε στα παιδιά όλου του κόσμου και στα δικαιώματα τους. Συνθέσαμε τη λέξη «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» και καταλήξαμε ότι τα δικαιώματα είναι κοινά για όλους τους ανθρώπους.
Στη συνέχεια τα ίδια τα παιδιά επέλεξαν ποιο δικαίωμα θέλουν να ζωγραφίσουν.
Διαβάσαμε το παραμύθι «Ο Μαύρος Κότσυφας κι ο Άσπρος γλάρος» του Κίθι Κρόουερ όπου ο μαύρος κότσυφας δεν γίνεται αποδεκτός σε μία κοινωνία άσπρων γλάρων μόνο και μόνο επειδή είναι διαφορετικός από αυτούς.
Διαβάσαμε και το παραμύθι «ΡΟΥΣΑ» της Χριστίνας Ντούμα όπου μιλά για μια σαρανταποδαρούσα η οποία δεν γίνεται αποδεκτή από τους συμμαθητές της στο σχολείο επειδή είναι διαφορετική.
Είδαμε την ταινία «Ειρήνη» την ιστορία μια μικρής προσφυγοπούλας που φεύγει από την πατρίδα της και ψάχνει καινούργια πατρίδα για να ζήσει ήρεμα και ειρηνικά.
Τα παιδιά ζωγράφισαν τα συναισθήματα που τους δημιούργησε η ταινία.
Δημιουργήσαμε τη «Γωνιά του Πρόσφυγα» με εικόνες από ανθρώπους σε βάρκες που εγκαταλείπουν τον τόπο τους, παιδιά σε ανάγκη και γενικά ανθρώπους σε απόγνωση. Συζητήσαμε και για το τι θα κάναμε εμείς αν ερχόταν στο σπίτι μας η Ειρήνη να ζητήσει προστασία.
Τέλος φτιάξαμε κρίκους αγάπης όπου γράψαμε λέξεις, όπως αγάπη, ειρήνη, σεβασμός, αλληλεγγύη κ.α. και ενώσαμε αυτούς για να σχηματίσουμε μια μεγάλη αλυσίδα ελπίδας. Τελειώσαμε το εργαστήριο με την ευχή ποτέ κανένας άνθρωπος να μην αναγκαστεί αφήσει την πατρίδα του αναζητώντας μια άλλη.
