Τα παιδιά συμμετέχουν σε δραστηριότητες αυξανόμενης δυσκολίας και ακολουθούν την παιγνιώδη διαδικασία, στον βαθμό που μπορούν, βήμα προς βήμα. Οι εκπαιδευτικοί προσφέρουν κιναισθητικά και αισθητηριακά ερεθίσματα προτρέποντας τα να παίξουν ‘Μαζί’. Βασικός στόχος συνιστά η, όσο το δυνατόν, σταδιακά αυξανόμενη διάρκεια συμμετοχής σε παιγνιώδη δραστηριότητα στο πλαίσιο ενός συμμετοχικού περιβάλλοντος δράσης. Συχνά, η συγκεκριμένη διαδικασία παίρνει την μορφή ενός ‘παράλληλου’ παιχνιδιού, ένα πρώιμο στάδιο του συμμετοχικού παιχνιδιού. Πιο αναλυτικά, διαμορφώνονται κατάλληλες μαθησιακές συνθήκες με την αξιοποίηση συγκεκριμένου εκπαιδευτικού υλικού κάθε φορά και τα παιδιά με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών ενθαρρύνονται π.χ. : να παίξουν μπόουλινγκ, να σκάσουν με το δάχτυλο τους φούσκες στον αέρα και να φυσήξουν δημιουργώντας φούσκες, να χτίσουν μαζί, να ενώσουν τα βαγόνια τους δημιουργώντας ένα μεγάλο τρένο κάνοντας το βόλτα εναλλάξ, να παίξουν κουκλοθέατρο, να ακούσουν τις οπτικοποιημένες ηχητικές κάρτες επαναλαμβάνοντας λεξούλες, να ξεφυλλίσουν βιβλία στο πλαίσιο της εκάστοτε θεματικής (π.χ. τρώμε υγιεινά), να ζωγραφίσουν με νερό κ.α.
Στάση ζωής: Το ‘Μαζί’, το ‘Εμεις’ είναι η ‘κόλλα’ που ενώνει όλα τα κομμάτια του παζλ ακόμα και αν φαινομενικά μοιάζουν/δεν μοιάζουν ταιριάζουν ή δεν ταιριάζουν διότι η βάση της συνεργασίας είναι η αποδοχή της διαφορετικότητας και προϋποθέτει αξίες και στάσεις ζωής όπως η ενσυναίσθηση, η δικαιοσύνη, η κατανόηση, η συμπερίληψη, η ισότητα σε συνδυασμό με άλλες δεξιότητες και ικανότητες.
Τα παιδιά του Ειδικού Νηπιαγωγείου Αλεξάνδρειας χάρισαν τα μπαλόνια στους μαθητές-τριες του Δημοτικού Νησελίου το οποίο στεγάζεται δίπλα μας. Η συμπερίληψη όταν καθρεφτίζεται στο πλαίσιο της σχολικής κοινότητας αναδύει θετικά μηνύματα και προς την ευρύτερη κοινωνία, διότι η αλλαγή ξεκινάει πρώτα από το μικρο-επίπεδο. Δηλαδή, η ενθάρρυνση της συνεργασίας μεταξύ μαθητών-τριών διαφορετικών σχολείων δημιουργεί τα θεμέλια για μία κοινωνία που αποδέχεται την διαφορετικότητα.












