21ο Νηπιαγωγείο Δράμας

          Η πέμπτη γάτα , για τη σχολική χρονιά 2025-2026, που επισκέπτεται το Νηπιαγωγείο μας, αφορά την τεχνοτροπία του Μινιμαλισμού, με κύριο εκπρόσωπο τον Σολ λε Γουίτ .

               Ο μινιμαλισμός είναι καλλιτεχνικό ρεύμα, με εφαρμογή κυρίως στη γλυπτική και τη ζωγραφική, που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1960. Πρόκειται για ένα από τα πολλά καλλιτεχνικά κινήματα που ήρθε στο προσκήνιο μετά τη λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Ο μινιμαλισμός ή Art Minimal ή τέχνη του ελάχιστου, έχει τις ρίζες του στα ρεύματα του Κονστρουκτιβισμού και του Σουπρεματισμού της δεκαετίας του 1920, και προέκυψε ως αντίθεση στον Αφηρημένο Εξπρεσιονισμό της δεκαετίας του 1950.

          Ο όρος μινιμαλισμός χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1960 για να περιγράψει μια λιτή και, συγχρόνως, αυστηρή γλυπτική.

            Στη ζωγραφική ο μινιμαλισμός συνέχισε την παράδοση της τέχνης της γεωμετρικής αφαίρεσης των αρχών του εικοστού αιώνα.

             Ο Σολ Λε Γουίτ (φωτογραφία), αμερικανός καλλιτέχνης (1928-2007). Ενας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του μινιμαλισμού αλλά και της εννοιολογικής τέχνης πέθανε σε ηλικία 78 ετών στη Νέα Υόρκη. Ο Λε Γουίτ, ο οποίος είχε δηλώσει ότι σπούδασε τέχνη επειδή δεν ήξερε τι άλλο να κάνει, σπάνια έδινε συνεντεύξεις καθώς προτιμούσε να «μιλάει» με το έργο του.

             Τα λούτρινα ζωάκια των παιδιών “στολίζουν” το κουκλόσπιτό μας, το οποίο παίρνει πάντα το όνομα των παιδιών που παρουσιάζουν τα λούτρινά τους και την τεχνοτροπία της γάτας που έχουν επιλέξει.

         Τα επιτραπέζια παιχνίδια των παιδιών δραστηριοποίησαν και άρεσαν στα παιδιά, που τα έπαιξαν καθ΄ όλη την εβδομάδα.

        Οι φωτογραφίες των παιδιών  μας έδωσαν πολλά στοιχεία για την οικογένεια των παιδιών, καθώς και για τα ενδιαφέροντά τους και η επιλογή των αγαπημένων τους τραγουδιών μας παρέσυρε σε χορό με όλη την τάξη.

       Φυσικά, η αναμενόμενη επίσκεψη των γονιών γέμισε με χαρά τα παιδιά που έπαιξαν με τη ψυχή τους τα παιχνίδια που επιλέχθηκαν , με βάση την ζωγραφιά των παιδιών, στην οποία αναπαριστούν την οικογένειά τους με την μορφή ζώων.

              Και με τον απόλυτα δικό  τους τρόπο και μοναδικότητα οι μικροί μας ζωγράφοι απέδωσαν ζωγραφικά τη γατούλα του Μινιμαλισμού.

       Και οι φίλοι τους με ιδιαίτερη χαρά ζωγράφισαν  για τα σπιτάκια των παιδιών που παρουσίαζαν, για να τους ευχαριστήσουν για το “ταξίδι” στην τέχνη που έκαναν μαζί τους.

           Η τέταρτη γάτα , για τη σχολική χρονιά 2025-2026, που επισκέπτεται το Νηπιαγωγείο μας, αφορά την τεχνοτροπία του Ιμπρεσιονισμού, με κύριο εκπρόσωπο τον Έντγκαρ Ντεγκά .

         Και με τον απόλυτα δικό  τους τρόπο και μοναδικότητα οι μικροί μας ζωγράφοι απέδωσαν ζωγραφικά τη γατούλα του Ιμπρεσιονισμού.

        Και οι φίλοι τους με ιδιαίτερη χαρά ζωγράφισαν  για τα σπιτάκια των παιδιών που παρουσίαζαν, για να τους ευχαριστήσουν για το “ταξίδι” στην τέχνη που έκαναν μαζί τους.

          Η τρίτη γάτα , για τη σχολική χρονιά 2025-2026, που επισκέπτεται το Νηπιαγωγείο μας, αφορά την τεχνοτροπία του ΚΟΜΠΡΑ, με κύριο εκπρόσωπο τον Κάρελ Άπελ.

       COBRA ή CoBrA, ή αλλιώς: τα αρχικά των πόλεων Copenhagen, Brussels και Amsterdam. Πρόκειται για ένα καλλιτεχνικό κίνημα μετά το τέλος του δεύτερου παγκόσμιου πόλεμου, που αντιτάχθηκε στον νατουραλισμό και την αφαίρεση, ενώ δεν πολυχώνευε τον σουρεαλισμό (αν κι έχει χαρακτηριστεί σαν παρακλάδι του). Με σύνθημα τον αυθορμητισμό και τον πειραματισμό, έμπνευση από πρωτόγονες μορφές τέχνης,  αλλά κυρίως τα ζωγραφικά έργα παιδιών, το κίνημα αναζήτησε μια ανανέωση της τέχνης.

           Ο Κρίστιαν Κάρελ Άπελ ( 25 Απριλίου 1921 – 3 Μαΐου 2006)

ήταν Ολλανδός ζωγράφος, γλύπτης και ποιητής. Άρχισε να ζωγραφίζει σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία του Άμστερνταμ τη δεκαετία του 1940. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του κινήματος της πρωτοπορίας CoBrA το 1948. Ήταν επίσης μανιώδης γλύπτης και έργα του έχουν παρουσιαστεί στο MoMA και σε άλλα μουσεία παγκοσμίως.

            Τα λούτρινα ζωάκια των παιδιών “στολίζουν” το κουκλόσπιτό μας, το οποίο παίρνει πάντα το όνομα των παιδιών που παρουσιάζουν τα λούτρινά τους και την τεχνοτροπία της γάτας που έχουν επιλέξει.

           Τα επιτραπέζια παιχνίδια των παιδιών δραστηριοποίησαν και άρεσαν στα παιδιά, που τα έπαιξαν καθ΄ όλη την εβδομάδα.

           Οι φωτογραφίες των παιδιών  μας έδωσαν πολλά στοιχεία για την οικογένεια των παιδιών, καθώς και για τα ενδιαφέροντά τους και η επιλογή των αγαπημένων τους τραγουδιών μας παρέσυρε σε χορό με όλη την τάξη.

       Φυσικά, η αναμενόμενη επίσκεψη των γονιών γέμισε με χαρά τα παιδιά που έπαιξαν με τη ψυχή τους τα παιχνίδια που επιλέχθηκαν , με βάση την ζωγραφιά των παιδιών, στην οποία αναπαριστούν την οικογένειά τους με την μορφή ζώων.

             Και με τον απόλυτα δικό  τους τρόπο και μοναδικότητα οι μικροί μας ζωγράφοι απέδωσαν ζωγραφικά τη γατούλα του ΚΟΜΠΡΑ.

         Και οι φίλοι τους με ιδιαίτερη χαρά ζωγράφισαν  για τα σπιτάκια των παιδιών που παρουσίαζαν, για να τους ευχαριστήσουν για το “ταξίδι” στην τέχνη που έκαναν μαζί τους.

       Και στο Νηπιαγωγείο μας το ….Πολυτεχνείο Ζει.…στις καρδιές των παιδιών, μέσα από την ιστορία της “Ντενεκεδούπολης” , της Ευγενίας Φακίνου!!!

     Η “Ντενεκεδούπολη” είναι η πιο χαρακτηριστική ιστορία και μυθοπλασία, που αποδίδει τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας (προσχολικής ηλικίας και Δημοτικού) για το Πολυτεχνείο μέσα από την Ντενεκεδούπολη, το γνωστό και σπουδαίο παραμύθι της Ευγενίας Φακίνου. Και το κουκλοθέατρο με κούκλες-ντενεκεδάκια ενδείκνυται για αυτή την περίπτωση.

Ποια είναι η ιστορία;

          Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία φτιαγμένη από ντενεκεδάκια που συμβιώνουν ευτυχισμένα. Ο Σαρδέλας, η Μηλίτσα, ο Βουτυρένιος, ο Μελένιος, ο ok μπαμ-μπαμ, το κάθε ντενεκεδάκι έχει τη δική του ιστορία. Την ηρεμία της Ντενεκεδούπολης όμως προσπαθεί να χαλάσει ο Λαδένιος, ένας μεγάλος ντενεκές λαδιού, ο οποίος επιβάλλει τους κανόνες του στα υπόλοιπα ντενεκεδάκια, απαγορεύοντάς τους να τραγουδούν, να χορεύουν, να μιλούν, να τρώνε. Ο Λαδένιος διέταζε, έτρωγε, κοιμόταν, ξυπνούσε και διέταζε από την αρχή. Τα ντενεκεδάκια αφού εξάντλησαν τις προσπάθειές τους να τον συνεφέρουν αποφάσισαν να ξεσηκωθούν, να επαναστατήσουν και να κερδίσουν και πάλι την ελευθερία τους.

           Μέσα από την ιστορία της Ντενεκεδούπολης, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τις έννοιες του απολυταρχισμού, των ταξικών διαφορών και της επιβολής της εξουσίας από τον δυνατό προς τους αδύναμους. Μαθαίνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα ενώ παράλληλα αναδεικνύονται οι αξίες του σεβασμού, της ισότητας, της δημοκρατίας και της ελευθερίας ως απαραίτητες βάσεις αρμονικής συμβίωσης των ανθρώπων σε κοινωνίες.