Αρχείο ημέρας 3 Μαρτίου 2025

Ημέρα Μνήμης του δυστυχήματος των Τεμπών

Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης του Δυστυχήματος των Τεμπών προσεγγίσαμε τα γεγονότα που συνέβησαν με τρόπο προσιτό προς τα παιδιά. Εν όψει των διαδηλώσεων τα παιδιά έκαναν διάφορες αναφορές σε πράγματα που ήξεραν για το συμβάν, τα οποία αποτέλεσαν την αφετηρία για συζήτηση. Ξεκινήσαμε με σενάρια για τα οποία η εκπαιδευτικός χρησιμοποίησε τρένα από τα παιχνίδια της τάξης και ράγες που ζωγράφισε.

Στο πρώτο σενάριο τα δύο τρένα τοποθετήθηκαν με αντίθετη κατεύθυνση πάνω στην ίδια γραμμή, προκειμένου να προκύψουν αυθόρμητα οι αντιδράσεις των παιδιών. Πράγματι, λίγο πριν τα τρένα συγκρουστούν, τα παιδιά σταμάτησαν την κίνηση λέγοντας “Κυρία, όχι έτσι! Θα τρακάρουν!”. Πήραν το ένα τρένο και το τοποθέτησαν σε διπλανές ράγες, εξηγώντας ότι έτσι δεν θα υπήρχε πρόβλημα.

Στο δεύτερο σενάριο ζητήθηκε από τα παιδιά να σκεφτούν κάποια λύση στην περίπτωση που είχε γίνει όντως λάθος και τα τρένα βρίσκονταν με αντίθετη κατεύθυνση στις ίδιες ράγες. Η βασική τους ιδέα ήταν να ζωγραφίσουμε μια στροφή, ώστε το ένα τρένο να αλλάξει πορεία πριν συγκρουστούν.

Έπειτα, από αυτά τα σενάρια συζητήσαμε τι πραγματικά συνέβη και τελικά τα τρένα συγκρούστηκαν.

Παρατηρήσαμε και μία εικόνα από τα πραγματικά τρένα που συγκρούστηκαν. Τα παιδιά έκαναν πολλά σχόλια και ερωτήσεις και η συζήτησή μας αργότερα επικεντρώθηκε στην πορεία και στους λόγους για τους οποίους έγιναν πορείες σε όλη τη χώρα. Μιλήσαμε για την ανάγκη να μάθουμε την αλήθεια για το τι ακριβώς συνέβη, για την ανάγκη να δοθεί δικαιοσύνη και για τη δύναμη που έχουμε ως άνθρωποι όταν λειτουργούμε ως ομάδα. Επίσης, τονίστηκε πόσο σημαντικό είναι να νιώθουμε ασφαλείς στα μέσα μαζικής μεταφοράς και το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει οργάνωση.

a711e1af 86b9 40ac 97eb c9567d385612

Αφού είδαμε εικόνες από την πορεία στην Αθήνα, δημιουργήσαμε μια δική μας “πορεία” σε μία ομαδική αφίσα γεμάτη νόημα!

bafcb8de 5862 4c54 b527 20b39075924e 1

Τα παιδιά ρωτήθηκαν σχετικά με επιλογές που έκαναν κατά τη σχεδιαστική τους δραστηριότητα και οι απαντήσεις τους εντυπωσιάζουν. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι όταν ρωτήθηκαν για τα πρόσωπα των ανθρώπων είπαν πως κάποιοι έχουν ανοιχτό στόμα γιατί φωνάζουν και κάποιοι χαμογελούν γιατί βρέθηκαν όλοι μαζί. Όταν ρωτήθηκαν για το πού να τοποθετήσουμε τα τρένα, επέλεξαν τον ουρανό “…γιατί τώρα πήγαν στον ουρανό” και όταν ρωτήθηκαν γιατί τα πρόσωπα των επιβατών είναι χαρούμενα, είπαν ότι “τώρα εκεί δε φοβούνται, γιατί τα τρένα στον ουρανό δεν τρακάρουν ποτέ”.

Χειμερία Νάρκη

Αξιοποιώντας το βιβλίο του John Jory “Καληνύχτα, λέμε!” (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) μιλήσαμε με τα παιδιά, αρχικά, για τον χειμέριο ύπνο των αρκούδων. Ο χειμέριος ύπνος είναι μια λίγο διαφορετική συνθήκη από τη χειμερία νάρκη. Σε χειμέριο ύπνο πέφτουν κάποια από τα ομοιόθερμα ζώα (αυτά που διατηρούν σταθερή τη θερμοκρασία τους), όπως η αρκούδα. Η αρκούδα, δηλαδή, μπορεί να… κοιμάται, αλλά οι χτύποι της καρδιάς της, η θερμοκρασία της και η αναπνοή της παραμένουν σε φυσιολογικά επίπεδα. Γι΄ αυτό και ξυπνάει σχετικά εύκολα από το χειμωνιάτικο ύπνο της. Όταν, μάλιστα, έχει καλό καιρό, μπορεί να βγει βόλτα για να αναζητήσει τροφή. Αντίθετα, σε χειμέρια νάρκη πέφτουν ορισμένα ποικιλόθερμα ζώα (ζώα, δηλαδή, που δε διατηρούν σταθερή τη θερμοκρασία του σώματός τους, η οποία επηρεάζεται από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, έτσι ώστε να αντεπεξέλθουν στις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα) (Χειμέριος ύπνος και χειμερία νάρκη).

978 960 569 639 9

Με αφορμή το παραμύθι τα παιδιά ζωγράφισαν τι πιστεύουν τελικά ότι αποφάσισαν να κάνουν μαζί ο Πάπιος και ο Αρκούδος, οι ήρωες της ιστορίας.

Αργότερα, μελετήσαμε λίγα περισσότερα στοιχεία για τα ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη. Παρακολουθήσαμε σχετικά βίντεο και εικόνες, μαθαίνοντας ποια ζώα είναι αυτά που “κοιμούνται” τον χειμώνα, πού χτίζουν τις φωλιές τους, πώς προστατεύονται από τις καιρικές συνθήκες…

Και εφόσον ο καλύτερος τρόπος για να μάθουμε είναι παίζοντας… παίξαμε σχετικά ψηφιακά παιχνίδια, αλλά και ένα επιτραπέζιο παιχνίδι memory με τα ζώα σε χειμερία νάρκη.

Μάλιστα, αποφασίσαμε να πλέξουμε για τις αρκούδες ζεστά πουλόβερ, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα τη λεπτή κινητικότητά μας. Μπήκαμε, έπειτα, σε ρόλο αρκούδων και αξιοποιώντας υφάσματα, φτιάξαμε τη δική μας σπηλιά, αναζητήσαμε τροφή και προστατευτήκαμε από το κρύο του χειμώνα.

Διαβάσαμε, ακόμη, το παραμύθι “Η κρυψώνα” της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη (Εκδόσεις Σαββάλας), στο οποίο ένας σκίουρος, αντί να αποθηκεύει τροφή για να περάσει τον χειμώνα, αποθήκευε βιβλία. Τα παιδιά μέσα από μια σχεδιαστική δραστηριότητα έδωσαν την απάντηση στο ερώτημα “Κι αν ο σκίουρος στον σάκο του δεν κουβαλούσε βιβλία, τι άλλο θα μπορούσε να βάζει μέσα;”.

Τελικά, ολοκληρώνοντας το ταξίδι μας στη γνώση των ζώων που πέφτουν σε χειμερία νάρκη, αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε έναν άλλον τρόπο αξιολόγησης ή καλύτερα αυτο-αξιολόγησης των παιδιών. Αξιοποιήσαμε το “Kahoot“, ένα διαδικτυακό εργαλείο, με τη βοήθεια του οποίου δημιουργήσαμε ένα ψηφιακό παιχνίδι ερωτήσεων. Συμπεριλάβαμε ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και ερωτήσεις σωστού-λάθους. Κάθε παιδί έγραφε το όνομά του στην έναρξη του παιχνιδιού και καλούνταν να επιλέξει τη σωστή απάντηση στην ερώτηση που του διαβάζαμε. Επιλέξαμε οι διαθέσιμες απαντήσεις να δίνονται στα παιδιά με εικόνες, διευκολύνοντας την κατανόηση και την αυτονομία τους στο παιχνίδι. Πραγματικά, η ανταπόκριση των παιδιών ήταν εκπληκτική και ζητούσαν να το παίξουν και κατά το ελεύθερο παιχνίδι στην τάξη. Σταδιακά, η παρουσία της εκπαιδευτικού δίπλα τους ήταν περιττή και βοηθούσαν το ένα το άλλο “διαβάζοντας” τις ερωτήσεις, όπως τις θυμόντουσαν.