Ασχοληθήκαμε  με τον “Κύκλο του Ψωμιού”! Αρχικά μάθαμε  ότι τα φυτά χρειάζονται νερό, ήλιο ,χώμα και αέρα για να μεγαλώσουν ,ενώ φυτέψαμε τους δικούς μας σπόρους από φακές, φασόλια και κριθάρι. Τα παιδιά έμαθαν πώς γίνεται το ψωμί, από το όργωμα, στη σπορά, στον θερισμό, στο αλώνισμα, στο λίχνισμα, στο άλεσμα στον μύλο και στο αλεύρι που το παίρνει ο φούρναρης και φτιάχνει το ψωμί. Και φυσικά μάθαμε το τραγούδι “Ο γεωργός πάει στον αγρό” που μας βοήθησε πολύ ώστε να κατανοήσουμε όλα τα στάδια. Φτιάξαμε τον δικό μας ανεμόμυλο και το σκιάχτρο μας! Στο τέλος ,γράψαμε την συνταγή και φτιάξαμε το δικό μας ψωμάκι ,το οποίο φάγαμε με βούτυρο και μέλι ή μαρμελάδα.

Θέλοντας να τιμήσουμε την εξέγερση  στο Πολυτεχνείο το 1973, διαβάσαμε το ομώνυμο βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά και φυσικά την αγαπημένη μας Ντενεκεδούπολη της Ευγενίας Φακίνου!                                     

Η ελιά είναι ένα δέντρο πολύ γνωστό στα παιδιά, καθώς υπάρχει στο φυσικό και κοινωνικό τους περιβάλλον. Μέσα από την ενασχόληση με την ελιά ,τα παιδιά γνωρίζουν την φύση, μαθαίνουν να την παρατηρούν και αναπτύσσουν σεβασμό προς το περιβάλλον. Η ελιά δίνει την ευκαιρία για βιωματική μάθηση, καθώς τα παιδιά έρχονται σε επαφή με το δέντρο, τον καρπό και τα προϊόντα του, όπως το ελαιόλαδο. Μέσα από συζήτηση, παρατήρηση και απλές δραστηριότητες, τα παιδιά εκφράζουν σκέψεις και συναισθήματα και εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό τους.
Παράλληλα, η ελιά συνδέεται με την παράδοση και την ιστορία του τόπου μας. Μέσα από απλές αφηγήσεις και εικόνες, τα παιδιά γνωρίζουν τη σημασία της και καλλιεργούν την πολιτισμική τους ταυτότητα.
Η αξιοποίηση της ελιάς στο Νηπιαγωγείο ενισχύει τη συνεργασία, τη συμμετοχή και τη χαρά της μάθησης, προσφέροντας στα παιδιά ουσιαστικές εμπειρίες που συνδέουν το σχολείο με την καθημερινή ζωή. Τα παιδιά έμαθαν για τον μύθο της θεάς Αθηνάς και του θεού Ποσειδώνα και τον δραματοποίησαν!                                                                                                                                                                                                                                     

Όπως κάθε χρόνο,έτσι και φέτος τιμήσαμε με τον δικό μας τρόπο την Εθνική μας Επέτειο για την 28η Οκτωβρίου του 1940. Διαβάσαμε το ομώνυμο βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά όπου εξηγεί τα γεγονότα με απλό και κατανοητό τρόπο για τα παιδιά. Μιλήσαμε για το βροντερό “Όχι” που είπε ο ελληνικός λαός και το ηχηρό “Αέρα” που είπαν οι στρατιώτες πάνω στα βουνά. Εστιάσαμε στο τι σημαίνει “Ειρήνη” και “Πόλεμος” και με τις δικές μας ζωγραφιές τα αποτυπώσαμε σε δύο ομαδικές εργασίες. Τα κορίτσια επέλεξαν να ζωγραφίσουν λουλούδια, καρδούλες, χαρούμενα παιδάκια που παίζουν ανέμελα και το σήμα της ειρήνης,ενώ η ομάδα των αγοριών ζωγράφισαν αεροπλάνα που ρίχνουν βόμβες και πληγωμένα παιδιά.Από την μία χρώματα και χαρά παντού και από την άλλη μαύρη θλίψη..Ακούσαμε και μάθαμε τραγούδια της Βέμπο και του Θεοδωράκη όπως “Βάζει ο Ντούτσε”, “Κορόιδο Μουσολίνι”, “Ένα το χελιδόνι”, “Τα Ραφτικά της γιαγιάς” κ.α. και τα τραγουδήσαμε στην γιορτούλα μας και είπαμε τα ποιήματα μας. . Παρακάτω θα δείτε τις εργασίες μας, την πρόσκληση και το σκηνικό της κοινής γιορτής μας με το συστεγαζόμενο Δ.Σ Δαμαριώνα Νάξου.