Μάθαμε να διαχωρίζουμε τα μεγέθη των προβλημάτων
Πότε πρέπει οπωσδήποτε να το πούμε στην κυρία
Μάθαμε να ξεχωρίζουμε πότε καταδίδω και πότε πρέπει να αναφέρω στην κυρία
Για τα προβλήματα μεγέθους πασχαλίτσας και γάτας χρησιμοποιούμε στην τάξη τον τροχό της συμφιλίωσης με το βατραχάκι Κέλσο (θεωρητική προσέγγιση εδώ)
Και αν το πρόβλημα είναι μεγέθους αρκούδας και έχει να κάνει με την ενδοσχολική βία (λεκτική, σωματική, κοινωνική) ποια είναι τα όπλα μου για να τα αντιμετωπίσω;
- σταμάτα (λέω στοπ στον νταή)
- μίλα (μιλάω σε κάποιον μεγάλο που εμπιστεύομαι)
- φιλία (όλοι μαζί είμαστε πάντα πιο δυνατοί)
Φτιάξαμε ο καθένας τη δική του κατασκευή για να μην το ξεχάσει αλλά και μια ομαδική αφίσα.
Παίξαμε διάφορα βιωματικά σενάρια με περιπτώσεις ενδοσχολικής βίας. Και ατομικά αλλά και ομαδικά όλα τα τμήματα φτιάξαμε δύο ανθρωπάκια. Στο ένα μιλούσαμε με όμορφα λόγια και ζωγραφίζαμε καρδούλες. Στο άλλο μιλούσαμε με λέξεις που πληγώνουν και κάναμε μουτζούρες κάθε φορά που μιλάγαμε έτσι και το τσαλακώναμε. Παρατηρήσαμε πως το τσαλακωμένο ανθρωπάκι με τις μουτζούρες ακόμα κι αν το πάρουμε αγκαλιά ατομικά ή ομαδικά, η ψυχούλα του δεν μπορεί να διορθωθεί εντελώς. Προβληματιστήκαμε και υποσχεθήκαμε πως θα προσπαθούμε να προλαμβάνουμε καταστάσεις και όχι να διορθώνουμε.
Καταλάβαμε πως όλοι μαζί είμαστε πάντα πιο δυνατοί. Είπαμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ!
Παρακολουθήσαμε βίντεο και παραμύθια:
Ακούσαμε το τραγούδι “Υπάρχουν χέρια” (εδώ)
Καταγράψαμε τις ιδέες μας για το τι σημαίνει βία
Αναφερθήκαμε σε περιστατικά που γνωρίζουμε
