ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΡΑΞΟΥ ΔΙΑΣΠΟΡΑ 116 Π.Μ. ΑΡΑΞΟΥ 

Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με τίτλο «Είμαι εγώ… είμαι μοναδικός», οι μαθητές/τριες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, να αναγνωρίσουν τη μοναδικότητά τους και να καλλιεργήσουν τον σεβασμό προς τη διαφορετικότητα. Βασικός στόχος του εργαστηρίου ήταν η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, της ενσυναίσθησης και της αποδοχής του «άλλου», μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, συζήτηση και συνεργασία. Τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι, παρόλο που ο καθένας μας είναι διαφορετικός, όλοι έχουμε ίση αξία και μπορούμε να συνυπάρχουμε αρμονικά σε μια ομάδα.

Το εργαστήρι συνδέθηκε δημιουργικά με την ανάγνωση του βιβλίου «Ένας για όλους και όλοι για έναν» της Μπριγκίτε Βένινγκερ, στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης για τη Φιλαναγνωσία. Μέσα από την ιστορία του βιβλίου, οι μαθητές/τριες αναγνώρισαν τη σημασία της συνεργασίας, της αλληλεγγύης και της αποδοχής της διαφορετικότητας, αξίες που ταυτίζονται απόλυτα με τους στόχους του εργαστηρίου.

Ενδεικτικές δραστηριότητες που υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο του εργαστηρίου ήταν η δημιουργική έκφραση και η εικαστική αποτύπωση της μοναδικότητας του κάθε παιδιού. Οι μαθητές/τριες εκφράστηκαν λεκτικά και καλλιτεχνικά, ζωγραφίζοντας και παρουσιάζοντας σε τι θεωρούν ότι είναι μοναδικοί οι ίδιοι. Έφτιαξαν και τη μοναδική τους ταυτότητα.

Μία ακόμη ενδεικτική δραστηριότητα ήταν η συνεργατική ζωγραφική σε ζευγάρια, κατά την οποία οι μαθητές/τριες ζωγράφισαν με το στόμα μαζί με έναν φίλο/μία φίλη τους, αφού πρώτα παρακολούθησαν και γνώρισαν το έργο του γνωστού ζωγράφου Τ. Ηλιάδη.

Μία ακόμη δραστηριότητα που υλοποιήθηκε ήταν η υποστήριξη ενός φίλου/μίας φίλης που δεν έβλεπε, προκειμένου να ζωγραφίσει. Οι μαθητές/τριες ανέλαβαν ρόλο καθοδήγησης, περιγράφοντας προφορικά τα χρώματα, τις κινήσεις και τα σχήματα. Μέσα από αυτή τη βιωματική εμπειρία, τα παιδιά κατανόησαν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με οπτική αναπηρία και ανέπτυξαν δεξιότητες συνεργασίας, επικοινωνίας και ενσυναίσθηση.

Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν τσουβαλοδρομίες, με στόχο να τονιστεί η δυσκολία που μπορεί να αντιμετωπίζει ένα άτομο όταν δεν μπορεί να περπατήσει. Μέσα από το παιχνίδι, οι μαθητές/τριες βίωσαν σωματικά τους περιορισμούς στην κίνηση, καλλιεργώντας την ενσυναίσθηση, την κατανόηση και τον σεβασμό απέναντι στα άτομα με κινητικές δυσκολίες.