Παρακολουθήσαμε κάποια βιντεάκια για να κατανοήσουμε καλύτερα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου
Στη συνέχεια είδαμε φωτογραφίες και αποκόμματα εφημερίδων από την εποχή εκείνη, μετά ζωγραφίσαμε ό,τι μας εντυπωσίασε από την ιστορία του Πολυτεχνείου και γράψαμε και συνθήματα.
Πριν ξεκινήσουμε να συζητάμε για την επέτειο του Πολυτεχνείου και για να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοήσουν τις έννοιες Δημοκρατία, Τυραννία, Δικτατορία, Εκλογές, τους διαβάζουμε το παραμύθι: “Ο κύριος Δήμος και ο κύριος Τυράννης” της Σοφίας Μαγλαρίδου
Μάθαμε γιατί ρίχνουν τα φύλλα τους τα δέντρα, για τη φωτοσύνθεση, τη χλωροφύλλη και ποια δέντρα λέγονται φυλλοβόλα και ποια αειθαλή.
Στη συνέχεια βγήκαμε έξω, μαζέψαμε διάφορα φύλλα που βρήκαμε πεσμένα και μετά έδωσα στα παιδιά διάφορα υλικά ( γλωσσοπίεστρα, ξυλάκια, πλαστελίνη, φύλλα) για να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν τα δικά τους “δέντρα”.
Παρακολουθήσαμε σήμερα στο σχολείο μας σε live streaming το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης “Σεχραζάντ: ήχοι, εικόνες και παραμύθια της Ανατολής”.
Ήταν μια πολύ ωραία παράσταση που μας ταξίδεψε σε κόσμους μαγικούς.
Πριν από την προβολή της παράστασης γνωρίσαμε τα όργανα της ορχήστρας, μάθαμε τις τρεις μεγάλες κατηγορίες των μουσικών οργάνων: έγχορδα, πνευστά και κρουστά καθώς και την θέση που έχει η κάθε ομάδα οργάνων μέσα στην ορχήστρα.
Στη συνέχεια παίξαμε με “τον τροχό των οργάνων”: γυρίζαμε τον ηλεκτρονικό τροχό και προσπαθούσαμε να βρούμε σε ποιά ομάδα ανήκει το κάθε μουσικό όργανο που τυχαίναμε.
Ξεκινώντας να μιλήσουμε για την 28η Οκτωβρίου,παρακολουθήσαμε αρχικά ένα σχετικό βιντεάκι για να εισάγουμε τα παιδιά στο θέμα.
Στη συνέχεια τους παρουσιάσαμε ένα κουτί που είχε μέσα κρυμμένα μυστικά. Το ανοίξαμε με μεγάλη ανυπομονησία και βρήκαμε μέσα παλιές φωτογραφίες από την εποχή του 1940, ένα πίνακα του Πικάσο: “Το Περιστέρι της Ειρήνης”, τρεις σημαίες (Ελληνική, Ιταλική και Γερμανική),έναν φάκελο με κομμάτια από ένα παζλ. Τα βγάλαμε όλα από το κουτί και συζητήσαμε για την Ειρήνη και τον Πόλεμο, για τα χρώματα και τα συναισθήματα που έρχονται στο μυαλό μας όταν σκεφτόμαστε την Ειρήνη και τον Πόλεμο αντίστοιχα, για τις εικόνες και τα γεγονότα που απεικονίζονταν στις εικόνες.
Στη συνέχεια προσπαθήσαμε να φτιάξουμε το παζλ και διαπιστώσαμε ότι τελικά ήταν ένα περιστέρι που έμοιαζε πολύ με “το περιστέρι της Ειρήνης” του Πικάσο, μόνο που αυτό δεν είχε πάνω του χαρούμενα χρώματα όπως αυτό του Πικάσο, αλλά αντίθετα είχε κάποιες στενάχωρες, ασπρόμαυρες εικόνες. Εικόνες πολέμου. Γιατί ο πόλεμος έχει μόνο άσπρο και μαύρο χρώμα. Α, ναι…και κόκκινο, όπως το αίμα.
Παρατηρώντας μια εικόνα με τις Γυναίκες της Πίνδου που μεταφέρουν εφόδια στους στρατιώτες μας, συζητήσαμε για τα ζεστά ρούχα με τα οποία τους προμήθευαν για να τους ζεστάνουν. Αναρωτηθήκαμε με ποια υλικά θα έπρεπε να φτιάξουν αυτά τα ρούχα για να είναι όσο γίνεται πιο ζεστά. Οι ιδέες των παιδιών ήταν πολλές: κορδέλες, γούνα, μαλλί, λάστιχο.
Στη συνέχεια ακούσαμε το παραμύθι ” Ο ραφτάκος των λέξεων”….
….και καταλάβαμε ότι τα πιο ζεστά ρούχα του παραμυθιού ήταν αυτά που έραβε ο ραφτάκος με “ζεστές λέξεις”. Άραγε αν ζούσαμε κι εμείς το 1940 ποιές λέξεις θα χρησιμοποιούσαμε για να φτιάξουμε ζεστά ρούχα στους φαντάρους μας;
Με τη βοήθεια λοιπόν μιας εφαρμογής (wordart) φτιάξαμε διάφορα ρούχα με λέξεις για τους Έλληνες στρατιώτες:
Οι λέξεις που χρησιμοποιήσαμε ήταν πράγματι πολύ ζεστές: Αγάπη, αγκαλιά, φιλιά, χάιδεμα,σπίτι, παιδιά, γυναίκα, ήλιος, ζεστό φαγητό, τσάι, ζέστη,χαρά, μπουφάν, κασκόλ, κουβέρτα….
Συζητώντας για τις φθινοπωρινές γεωργικές εργασίες, μάθαμε για τα σκιάχτρα, κόψαμε τα ρούχα και ντύσαμε τα σκιάχτρα μας.
Στη συνέχεια ο καθένας ζωγράφισε το σκιάχτρο του και αποφασίσαμε να τους δώσουμε ζωή. Κάντε κλικ στο όνομα του κάθε παιδιού για να δείτε τις ζωγραφιές μας να ζωντανεύουν.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.