ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Πως είναι η γη? Πως την επιβαρύνουμε? Τι εννοούμε όταν λέμε φυσικές καταστροφές είναι τα ερωτήματα που προσπαθήσαμε να απαντήσουμε μέσα από το εργαστήριο.

ΣΕΙΣΜΟΣ!Σείστηκε η γη και κουνήθηκαμε πολύ. Τι έλεγαν οι αρχαίοι για αυτό? Μήπως ο Εγκέλαδος έχει θυμώσει πολύ? Οι επιστήμονες θα μας δώσουν την απάντηση τη σωστή.

Και τι κάνουμε όταν έρθει η καταστροφή και η φύση μας επιτεθεί? Είμαστε έτοιμοι καθε στιγμη να προστατεύουμε κάτω από μια επιφάνεια σταθερή. Και αν τύχει τραυματισμός καλούμε τον μαγικό αριθμό 112 να έρθουν να μας σώσουν στο λεπτό.

Ακούσαμε ένα βουητό και κάναμε όλοι Σσσσσσσ  για να πάρουμε τα μέτρα μας αν πρόκειται για σεισμο.

Φτάσαμε και στα ηφαίστεια που όλα φαίνονται εντυπωσιακά σαν πυροτέχνημα μεγάλο που δημιουργείται φυσικά! Γινε ηφαίστειο και εσυ μα προσέξε μην εκραγεις σε μια στιγμη.

Μάθαμε τον Λλ από τη λάβα την καυτή  και προσπαθήσαμε να βρούμε καθε συλλαβή

Τσουναμι ήρθε φοβερό και παρέσυρε ότι βρήκε σε αυτό. Όλα έγιναν ένα μεγαλο κύμα και εγω τρεχω να σωθω.

Φωτιά: σημαντική όταν χρησιμοποιείται με προσοχή. Καταστροφική όταν κινείται ανεξέλεγκτη. Σαν το θεριό ρουφα τα πάντα στο πέρασμα της και αφήνει μόνο στάχτες.

Ήρθαν και οι πυροσβέστες να μας δείξουν πως σβήνουν τις τρομακτικές φωτιές.

Εκεί που νομίζαμε ότι ήμασταν τόσο μεγάλοι και σημαντικοί, με μια άλλη ματιά γίναμε μικροί σαν κουκίδες χαμένοι στην αστροφυσική. Μελετήσαμε τους πλανητες και το διάστημα και η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική. Πως φτιάχτηκε το συμπαν? Που είμαστε εμείς? Ελάτε όλα να τα δούμε από την αρχή!

Με ξύσματα και χρώματα γαλάζια και πρασινωπα, φτιάξαμε τη γη μας με περισσή ομορφιά!

Τα άστρα είδαμε και νιώσαμε μικροί με τόση ομορφιά. Μάθαμε για τον αυγερινό, απ τ’ αστερια το πιο φωτεινό και τον πολικό αστέρα με έναν μύθο τραγικό.

Μάθαμε του Ηη τότε Ηλιου και του συμμαθητή μας τον Ηρακλή.

Είπαμε ιστορίες πολλές με εξωγήινους που είδαμε η δεν είδαμε κάνεις δεν θα μάθει ποτέ!

Βάζουμε τους πλανητες σειρά γιατί στο σύμπαν είναι όλα ανακατωτά.

Κάποιοι εξωγήινοι ήρθαν στη γη και μας έμαθαν την αλφαβήτα από την αρχή.

Τώρα που αρχίζει η Χειμωνιά, τι να φορεσω βρε παιδιά? Μαγιο, μπουφάν, σορτσάκι η κασκολ?

Έξω έχει καταιγίδα και ο ουρανός είναι σκοτεινός μα μεσα στην ταξη εχει ζεστασια και περναμε πολυ καλα.

Μπήκε ο Χειμώνας για τα καλά αλλά κάποιοι κοιμούνται βαθιά….

Φτιάξαμε και ένα λεξικό με τα ζώα σε χειμερία νάρκη.

Χτισαμε γέφυρες στις παγωμενες λίμνες.

Η νέα χρονιά μπήκε και ο Αη βασιλης μας βρήκε.

Κόψαμε βασιλόπιτα για να δούμε ποιος θα είναι ο τυχερός της χρονιάς και βρέθηκε το φλουρί στης κυρίας Λουκίας την αγκαλιά!

Φτιάξαμε μια κουκουβάγια του χιονια και ήμασταν χαρούμενοι που ζωφραφισαμε με άσπρη μπογιά!

Φτιάξαμε χυμό από πορτοκαλί καμία ίωση να μην περάσει!

Στις 30 του Γενάρη ο δρόμος μας έβγαλε στην εκκλησία για να γιορτάσουμε τους 3 Ιεραρχες με χαρα.

Τωρα που χειμωνιασε για τα καλα ξεκιναμε τη δανειστικη βιβλιοθηκη για να περναμε και στο σπιτι καλα

Το ανθρωπάκι του Ιανουαρίου είναι εδώ για να δείξουν πόσο μεγάλωσα εγω

Χιονανθρωπακια φτιάχνουμε με καπάκια και χαρτιά και ονειρεύομαστε πως παίζουμε στον χιονιά.

Μπήκε η νέα η χρονιά μα τι σημαίνει πρακτικά? Τι διαδρομή έκανε η γη και πόσο χρόνο διήρκεσε αυτή?

Η μέρα- νυχτα συνεχώς αλλάζει και αυτό δεν πρέπει να μας τρομάζει. Πρέπει να το δούμε επιστημονικά και όχι με άλλα μαγικά.

Μαθαίνουμε το Γ της γης

Και οι αρχαίοι για όλα έναν μύθο έχουν να πουν και έτσι για την ιστορια του Ηλιου και του Φαεθονα μας εξιστορουν.

https://drive.google.com/file/d/1YPs2kv0FIwTvn41j_vuhUMwTcCFlPBGs/view?usp=sharing

Και επειδή είμαστε μεγάλοι καλλιτέχνες παρατηρησαμε τους πίνακες ‘ έναστρη νυχτα’ του Van Gogh, το ‘The moon’ του Salvador Dali και το ‘The dance moon’ του Alfred Gockel και περπατήσαμε στις δικές μας νύχτες κάτω από το δικό μας φανταστικό ουρανό.

Και εκεί που μελετούσαμε τη γη μας έκανε εντύπωση πολύ, η ζωή στους πόλους που είναι ψυχρή. Τι θα συναντούσαμε αν πηγαίναμε εκεί? Θα μπορούσαμε να ζησουμε σε ένα ιγκλου πάρεα με πιγκουίνους η πολλές αρκουδες?

Χτίζουμε γέφυρες στους πόλους για να περάσουν οι ερευνητές.

Και μόνο που το σκεφτήκαμε παγώσαμε στη στιγμη και είπαμε Ιιιιιιιιιιιι από το κρύο πολυ!

Μπήκε ο Δεκέμβριος και πλησιάζει η αγαπημένη μας γιορτη, τα Χριστουγεννα! Ετοιμάζουμε τις ευχετήριες κάρτες μας για να φτάσουν οι ευχές στα αγαπημενα μας πρόσωπα.

Και ένα στολιδακι να βάλουμε στο χριστουγεννιατικο δεντράκι!

Μετράμε τις μερες για τη σχολικη μας παράσταση, τη γιορτή του πολιούχου Αγίου Διονυσίου και φυσικά, τα Χριστουγεννα! Ανυπομονούμε μικροί και μεγάλοι για τις διακοπές όχι για να χαθούμε αλλά λιγο να ξεκουραστουμε και το 2026 με χαρα να τα ξαναπούμε.

Παίζουμε με το Χ των Χριστουγέννων και του Χειμωνα.

Ζωγραφίζουμε τον Αη Βασίλη και του βάζουμε φωνή!

Στολισαμε το χριστουγεννιατικο δέντρο μας με πολλή αγάπη, ελπίδα για το μέλλον, όνειρα για μαγικές στιγμές όπως αυτή που ζούμε.

Μα τι ευτυχια! Ολοι να χαιρονται με του φιλου τη χαρα και αν αυτο δεν ειναι χριστουγεννα, τότε τι άλλο να ειχε αραγε μεγαλυτερη σημασια?

Ήρθαν από τα ΚΕΠΕΑ Λιθακιας μας μίλησαν για την ανακύκλωση και στόλισαμε και το ανακυκλωσιμο δεντράκι μας.

Φτιάξαμε δεντράκια λογής λογής. Αλλά συμμετρικα, αλλά γυαλιστερά, αλλά καλλιτεχνικά, αλλά μαθηματικά αλλά χειμωνιατικα μα όλα διαφορετικά απ τα χεράκια μας τα μαγικά.

Ήρθαν και τα καλλικαντζαρακια τα ζωηρά και αναστάτωσαν την τάξη μας ξανά αλλά τα δώσαμε ονόματα φρικτά να τα διώξουμε πολύ μακριά.

Γυμναστηκαμε για να αδειάσει λιγο η κοιλιά και να την γεμίσουμε τις γιορτές με καλούδια και άλλα πολλά.

Ήρθε ο Αη Βασιλης με κοκκινη φορεσια να φερει δωρα για ολα τα παιδιά. Με τα λαθακια και τις φασαριες οπως αρμοζει σε παιδια αλλά το περάσαμε το τεστ και τωρα ήρθε η χαρά.

Και φυσικά Χριστουγεννα χωρίς προβολή ταινίας γίνεται? ΟΧΙΙΙ! Με τα παιδιά δεν κάνουμε απλά μάθημα, φτιάχνουμε ανάμνησεις και αυτή η μέρα σίγουρα ήταν μια όμορφη ανάμνηση….

Ετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη μέρα, τη χριστουγεννιατικη μας παράσταση! Και δεν είναι που θέλουμε να βγει τέλεια, θέλουμε όμως να δουλέψουμε ομαδικά, να ξεπεράσουμε λίγο τον εαυτό μας και να βγούμε τέλειοι με τις ατέλειες μας!

Και ήρθε η μεγάλη μέρα! ‘Μια ξεχωριστή μέρα για τον Μπαρμπα Πανωφ’ και μια ξεχωριστή μέρα για το σχολείο των Αμπελοκήπων! Τα νήπια παρουσίασαν με μεγαλη επιτυχία και προκαλώντας μεγάλη συγκίνηση σε μικρούς και μεγάλους τον Μπαρμπα Πανωφ του Λέων Τολστόι σε διασκευή/ συνεργασία του Ρούμπεν Σειλενς.

Ο Μπαρμπα Πανωφ με μοναδική  περιουσία ένα δωμάτιο που βλεπει στο δρομάκι του χωριού ονειρεύεται την παραμονή Χριστουγέννων ότι την επόμενη μέρα θα τον επισκεφτεί ο Χριστός. Τη μέρα των Χριστουγέννων ξυπνάει χαρούμενος και περιμένει όλη μέρα τον Χριστό να φανεί. Περνάνε πολλοί περαστικοί που χρειάζονται τη βοήθεια του και ο Μπαρμπα Πανωφ είναι παντα έτοιμος να βοηθήσει. Στο τέλος περνάει και μια μητέρα και της δίνει τα παπουτσάκια που είχε ετοιμάσει να δώσει δωρο στον Χριστό. Το βράδυ ο Μπαρμπα Πανωφ απογοητευμενος πέφτει να κοιμηθεί και στον ύπνο του βλεπει όλους αυτούς που βοήθησε να του λένε πως αυτοί ήταν ο Χριστός.

Σήμερα καταφέραμε να γίνουμε όλοι μια μεγαλη αγκαλιά και  να τους παρασύρουμε σε ένα  κύμα ευγενειας, αγαπης, προσφορας. Και αν δεν μπορούν να το κάνουν αυτό τα παιδιά, δεν μπορεί κανένας άλλος.

Οι αγγελίκες φωνές των παιδιών έφτασαν στον ουρανό και οι αγνές τους ψυχες φώτισα όλη τη γη.

Τελευταίες μέρες στο σχολείο και διαβάσαμε χριστουγεννιατικες ιστορίες, ζωγραφισαμε και ήπιαμε ζεστή σοκολάτα με γλυκά κουλουρακια για να κλείσει γλυκά το 2025. Εξάλλου μην ξεχναμε οτι στο σχολείο φτιάχνουμε αναμνησεις…

Νοέμβριο στο νησί της Ζακύνθου και δεν θα μπορούσαμε να μην μιλήσουμε για την ελιά.

Είπαμε ένα παραμύθι για μια κοπέλα που την λέγανε ελιά. Ήταν πολύ καλή και ήθελε να βοηθάει όλους τους ανθρώπους για να μην υπάρχει άλλο δυστυχία στον κόσμο. Όσο όμως και αν προσπαθουσε, η προσφορά της ήταν μικρή σε σχέση με τη δυστυχία που υπηρχε. Γι αυτό εμφανίστηκε μια νεράιδα και τη μεταμόρφωσε σε δέντρο ελιάς. Τότε βοήθησε όλους τους ανθρώπους με το λάδι της.

Φέραμε ελιές, τις παρατηρήσαμε, τις ραβδισαμε, τις μετρήσαμε.

Από το δέντρο στο πιάτο μας….

Φωνάξαμε το Ε της ελιάς, της Ελλάδας, της Ελένης, της Εμμέλειας και της μικρής μας Ελευθερίας.

Τέλος είπαμε τον μύθο της θεάς Αθήνας και της ελιάς και φυσικά ως μεγάλοι ηθοποιοί, τον δραματοποιήσαμε.

Ήρθε ο Τούλης ο Σκελετούλης στην τάξη μας να γνωρίσει τα παιδιά. Ήταν αρκετά εξωστρεφής τύπος και μας έδειξε ότι έχει μέσα του!

Κάναμε γυμναστική για να είμαστε πάντα γεροί και δυνατοί!

Παίξαμε με το σωμα μας. Τι κάνει το ανθρωπάκι να το κάνω και εγώ?

Και επειδή εκτός από τον έρωτα, και όλα τα υπόλοιπα περνάνε από το στομάχι, μάθαμε για το πεπτικό σύστημα.

Πήραμε μια βαθιά αναπνοή και παρατήρησαμε την διαδρομή της.

Φωναζουμε δυνατά το Π των πνευμόνων με μια αναπνοή.

Παίζουμε με εκφράσεις που χρησιμοποιούμε καθημερινα και απαντάμε στους φίλους που μας ενοχλούν ‘γλώσσα παππουτσι, μυαλό κουκούτσι’.

Μάθαμε το Α του ανθρώπου και παίξαμε με αυτό.

.

Εκτός από γυμναστική, ‘χτισαμε’ σωμα και με άλλους τρόπους.

Ηρθαν στο σχολείο ο Σοκολακης και η Ζαχαρούλα Τρυποδόντη αλλά τους διώξαμε γρήγορα- γρήγορα μην μπούνε στα δόντια μας.

Πιάσαμε, ακούσαμε, είδαμε, αισθανθήκαμε.

Τέλος γίναμε καλλιτέχνες και είδαμε τον άνθρωπο με αλλο μάτι..

ΕΓΩ ειμαι ΕΓΩ και σε όποιον αρέσει

Για τους άλλους δεν ανησυχώ!

Στα πλαίσια του εργαστηρίου δεξιοτήτων για το ευ ζην, ασχοληθήκαμε με την υγιεινή διατροφή στο σχολείο μας.

Μιλήσαμε για την πυραμίδα της μεσογειακής διατροφής. Τι πρέπει τρώμε καθημερινά και τι λίγο πιο αραιά;

Παίξαμε με το θρεπτικό μανταρίνι.

‘Δείξαμε τα δόντια μας’ και ήμασταν πολύ περήφανοι γιατί τρώγαμε υγιεινές τροφες.

Με έμπνευση της υγιεινή διατροφή γίναμε καλλιτέχνες στη στιγμη.

Τρώμε υγιεινά και να είμαστε πάντα δυνατά παιδιά!

Στα πλαίσια του εορτασμού της 17ης Νοεμβρίου, μάθαμε για τη Δημοκρατία, νιώσαμε τον φόβο της Δικτατορίας, φωνάξαμε και τραγούδησαμε για την ελευθερία της ψυχής.

Μιλήσαμε για το Πολυτεχνείο. Είδαμε φωτογραφιες με τα γεγονότα εκείνης της μερας. Πολλοί άνθρωποι που έγιναν ένας.

Ψηφίσαμε το παιχνίδι που θα παίζαμε για να νιώσουμε πόσο σημαντικό είναι η φωνή μας να ακούγεται. 

Μιλήσαμε για τη Βάσω Κατράκη, χαρακτρια της εποχής. Παρατηρήσαμε τα έργα της, τα σύμβολα.

Τι θα έβλεπε το πρόσωπο από το έργο χαρακτικής της Κατράκη την μέρα της εξέγερσης;

Το Δ της Δημοκρατίας ισχυρό, τραχύ και σταθερό όπως του πρέπει.

Ταξιδέψαμε στην Ντενεκεδούπολη. Εμψυχωσαμε τα ντενεκεδακια να διεκδικήσουν το δικαιωμα τους στην ελευθερία. Και ξαφνικά…. η σκοτεινή πολιτεία έγινε φωτεινότερη!

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο. Τι? Την όμορφη ψυχή τους.

Παρατηρήσαμε τη μάχη μέσα από τα μάτια του Πικάσο και το έργο του “Γκούερνικα’.

Θα γράψουμε τη δική μας ιστορία στον δρόμο της ζωής. Θα περπατήσουμε ελευθεροι; Δεσμιοι; Εμείς θα επιλεξουμε.

Γιορτάζουμε την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν τα ΟΧΙ που θα επιλέξουν να πούνε στη ζωή τους. Εκείνα τα ΌΧΙ που θα τους χαρίσουν την πραγματική ελευθερια.

Παρατηρήσαμε φωτογραφίες από τον πόλεμο 1940. Πρόσωπα σκληρά, στεγνά, ταλαίπωρα, λυπημένα,  φοβισμένα.

Μιλήσαμε για τη σημαία μας, το σύμβολο της πατρίδας μας. Είδαμε να ξεπηδούν τα κύματα της θάλασσας πάνω της και ο γαλανος ουρανός να τη φωτίζει….

Είπαμε τα ΟΧΙ μας. Μια λέξη τοσο μικρη που μας έκανε να νιώθουμε τόσο μεγάλοι.

Διαβάσαμε το παραμύθι ‘ Ο γίγαντας και ο νάνος’ και γίναμε και εμείς για λίγο εγωιστές μέχρι να συνειδητοποιήσουμε την δύναμη του να μοιράζομαι.

Γίναμε αγάλματα ασαλευτα. Μνημεία.

Κάναμε τα σκηνικά μας και γίναμε νοσοκόμες, μαμάδες, γιαγιάδες, στρατιώτες….

Παίξαμε τον πόλεμο. Τελικά αποφασίσαμε να πούμε το πρώτο μας ΟΧΙ στον ΠΟΛΕΜΟ.

28η Οκτωβρίου σταθήκαμε μπροστά από το Ηρώον και καταθέσαμε με περίσσια περηφάνια το δαφνοστεφανο μας. Η αρχή για ένα καλύτερο αύριο με πραγματική και ουσιαστική ελευθερία έγινε εκεί μπροστά τιμώντας τους ήρωες μας.

‘Θέλει αρετή και τολμη η ελευθερία’ γράφει ο Ανδρέας Κάλβος και εμείς ελπίζουμε τα παιδιά μας να τα βρούνε και τα δύο και να πορευτούν με αυτά στη ζωή τους. Έτσι θα γνωρίσουν την πραγματική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.