Και αν ήσουν εσύ? Πως θα ένιωθες? Πως θα έβρισκες τη δύναμη να συνεχίσεις να ελπίζεις? Πως θα παρηγοριόσουν? Πως θα ένιωθες λιγότερο μόνος?

Ετοιμάσαμε τη βαλίτσα και βάλαμε μέσα τα όνειρα μας, τις ελπίδες μας, τα αγαπημενα μας πρόσωπα, τη ζωή μας….

– εγώ: όταν ήρθα από την Ξάνθη ένιωσα ξένη πριν 10 χρόνια.

-ένας μαθητής: Τώρα δεν είσαι μόνη κυρία. Έχεις εμάς.

Γνωρίζουμε την Ειρήνη, ταξιδεύουμε μαζί της, μπαίνουμε στη θέση της. Είναι ΞΕΝΗ και δεν ταιριάζει πουθενά! Για τους αχορταγους έπεφτε λίγη για τους φτωχούς έπεφτε πολύ. Βρίσκει ασφάλεια στο σπίτι του καλόκαρδου και άρχισε και πάλι να ελπίζει.

Μάθαμε το Ξ του ξένου μα πιο πολύ μας άρεσε το Ξ της κυρίας Ξανθίππης που ήταν πιο αγαπημένο και γλυκό.

Τι είναι πίσω από τον τοίχο? Κάτι καλό και γλυκό η κάτι φοβερό και τρομερό? Ότι και αν είναι πρέπει ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ. Οι τοίχοι είναι για να γκρεμίζονται.

Ταξιδέψαμε μαζί με μια προσφυγική οικογένεια. Ζούμε μια ήρεμη ζωή μέχρι που ο πόλεμος παίρνει τον μπαμπά μας, κλείνουμε βιαστικά όλη μας τη ζωή σε μια βαλίτσα και φεύγουμε με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Μας απαγορεύουν να περάσουμε από τα σύνορα σαν να είμαστε κακοποιοί. Δεν έχουμε χώρα. Περνάμε τη νύχτα σε ένα δάσος. Όλα φαίνονται τρομαχτικά. Κάποιος κύριος παίρνει τα λεφτά μας και μας βάζει σε βάρκες μαζί με πολλούς άλλους στην ίδια μοίρα. Επιτέλους, βλέπουμε στεριά. Λες να είναι  καλύτερα εκεί? Τι μας περιμένει? Σίγουρα όλα θα πάνε καλά. Πρέπει να πάνε καλά.

Παρατηρήσαμε το προσφυγόσημο, ένα γραμματόσημο που μπαίνει σε κάθε δέμα από το 1974 στην Κύπρο και το αντίτιμο πάει στους πρόσφυγες μέχρι σήμερα. Τι νιώθει το προσφυγόπουλο? Τι ρούχα φοράει? Πως θα νιώθαμε στη θέση του?

Διαβάσαμε ένα γράμμα από ένα κοριτσάκι από το Αφγανιστάν, είδαμε ένα βίντεο από το πρώτο ασυνόδευτο προσφυγόπουλο, διαβάσαμε ένα άρθρο που ένα προσφυγόπουλο από τη Συρία έψαχνε έναν φίλο. Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς? Πως να τους δώσουμε μια ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο? Πως να τους απαλύνουμε τον πόνο? Πως να πάρουμε τον τρόμο και να δώσουμε χαρά?

Σκέψου και κάνε ότι μπορείς. Γίνε ο άνθρωπος που θα ήθελες να σε περιμένει στην καινούρια πατρίδα αν ήσουν εσύ.

Η Άνοιξη έχει μπει για τα καλά και η φύση ξυπνάει- Τι ομορφιά!

Παίζουμε ζώα- φυτά- πράγματα σαν μεγάλα παιδιά.

Μαθαίνω και στο ποντικάκι- ρομποτάκι πως μεγαλώνει το λουλουδάκι.

• 

Μαθαίνω το Ττ της τουλίπας και παίζω με αυτό.

Πως μεγαλώνουν τα σποράκια και γίνονται λουλουδάκια? Πόσο μεγαλώνουν τα ηλιοτρόπια?

Ότι σπείρεις, θα θερίσεις….

Το δέντρο που έδινε και τι ήθελε να πει και δεν έλεγε?

Στη φύση πρέπει με αγάπη να συμπεριφερομαστε και όχι επειδή δεν έχει μίλια να την κακομεταχειριζόμαστε.

Ήρθαν και τα ζουζούνια στην τάξη μας να γνωριστούμε. Η βασίλισσα των μελισσών είχε την τιμητική της.

Μετά μιλήσαμε για τη ζωή των μηρμυγκιών. Μάθαμε ότι έχουν πολλά μπράτσα και σηκώνουν 4 φορές το βάρος τους. Δοκιμάσαμε και εμείς αλλά τα μυρμήγκια μας νίκησαν.

Τέλος, μιλήσαμε για την μεταμορφωση της κάμπιας στην όμορφη πεταλούδα.

Μαθαίνω το Ζ των ζουζουνιών να το γράφω όπως μπορώ.

Αφού μιλήσαμε για τα ζουζούνια, ήρθε ο κ. Γιάννης ως μελισσοκόμος να μας πει κάποιες πληροφορίες για τα μελίσσια. Είδαμε από κοντά το καπνιστήρι, το μελίσσι, το πλαίσιο, τα κελιά. Ευτυχώς δεν είδαμε μελισσούλες γιατί μπορεί να μας τσιμπούσαν.