Ειρήνη Τσιγκόζη
10 Νοεμβρίου 1945
Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Τρεις μήνες μετά την έκρηξη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, οι
συνέπειες που αρχίζουν να φαίνονται τώρα είναι καταστροφικές για τον άνθρωπο και
τη φύση. Σήμερα, στο νοσοκομείο συνάντησα έναν επιζώντα της έκρηξης. Η εικόνα
που αντίκρισα θα μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό μου.
Τα χέρια του είχαν ακρωτηριαστεί και το πρόσωπό του ήταν σημαδεμένο από
τα εγκαύματα. Φαινόταν ένας άνθρωπος που είχε ζήσει μεγάλο πόνο. Τα μάτια του
ήταν λυπημένα και συνεχώς δάκρυζαν.
Η καρδιά μου σφίχτηκε από τη λύπη. Ένιωσα θλίψη για τον πόνο του και την
κατάσταση που βρέθηκε χωρίς να το θέλει. Ξαφνικά, ένιωσα τεράστια οργή για
όσους προκάλεσαν αυτό το κακό χωρίς να σκεφτούν τις συνέπειες και τους
ανθρώπους που υποφέρουν. Όμως, για τα θύματα αυτού του γεγονότος και ακόμη
περισσότερο για όσους επέζησαν και κατάφεραν με όλες τις δυσκολίες να συνεχίσουν
τη ζωή τους, μόνο υπερηφάνεια μπορεί να νιώσει κανείς. Πόσο τραγικό, μπορεί να
είναι για αυτούς, να ξανά σταθούν στα πόδια τους;
Η σημερινή αυτή εμπειρία, με έκανε να θέλω να παλέψω ώστε να μην γίνει
ποτέ κανένα εχθρικό γεγονός. Η ειρήνη είναι το πιο σημαντικό αγαθό και όλοι μας
πρέπει να προσπαθήσουμε να την διατηρήσουμε. Αγαπητό μου ημερολόγιο, δίνω σε
σένα την υπόσχεση ότι πάντα θα αγωνίζομαι με όποιον τρόπο μπορώ για την
εδραίωση της ειρήνης στον κόσμο, καθώς μόνο έτσι το μέλλον είναι βέβαιο για την
ανθρωπότητα.
