Πήραμε μια κατάληξη επιθέτου, γράψαμε όσα περισσότερα επίθετα μπορούσαμε να βρούμε και μετά επιλέξαμε κάποια από αυτά, για να τα εντάξουμε σε μια μικρή ιστορία.
Ο ΣΤΙΛΑΤΟΣ ΓΙΟΣ
Σε ένα σπίτι ζούσαν ο μπαμπάς, η μαμά και ο γιος. Οι γονείς του παιδιού, του έλεγαν καθημερινά να τρώει όλο το φαΐ του, για να είναι γερός. Εκείνος όμως, ήθελε να είναι στιλάτος, όπως και οι φίλοι του και όχι αφράτος.
Μια μέρα, ενώ πήγαινε στο σχολείο, διαπίστωσε πως δεν είχε δυνάμεις. Του ήρθαν στο μυαλό, τότε τα λόγια των γονιών του. Αν έτρωγε το φαγητό του και δεν έκανε δίαιτα, θα ήταν χορτάτος και δυνατός.
Παναγιώτα- Φωτεινή
Ο ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΗΣ ΜΑΓΚΑΣ
Μια φορά σε μια πόλη, στην Αθήνα, ζούσε ένα αγοράκι που το έλεγαν Πάρη. Είχε κι ένα σκυλάκι που το φώναζε Μάγκα.
Ο Μάγκας ήταν χαδιάρης και παιχνιδιάρης και ζητούσε συνεχώς παιχνίδια. Ο Πάρης, όμως, ήταν φοβητσιάρης και απέφευγε να παίζει μαζί του. Και ο αδερφός του Πάρη, ο Άρης, ήταν κλαψιάρης και όταν έβλεπε το Μάγκα, έτρεχε να κρυφτεί.
Ο Μάγκας, όμως ήταν και πεισματάρης, έτρεχε ξοπίσω από τον Άρη και του δάγκωνε μαλακά το πόδι. Τότε ο Άρης έβαζε κάτι κλάματα που ξεσήκωνε όλη τη γειτονιά. Αυτό γινόταν καθημερινά!
Κωνσταντίνα- Δημήτρης Χ.
Ο ΒΟΥΝΙΣΙΟΣ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ίσιος, παλικαρίσιος τύπος που ζούσε στο βουνό. Εκεί κάθε χρόνο γινόταν παζάρι, στο οποίο πουλούσαν πολλά ζώα και τα προϊόντα που παρήγαγαν, όπως κατσικίσιο γάλα, προβατίσιο μαλλί, κορακίσια αβγά, γουρουνίσιο κρέας και λιονταρίσια νύχια. Δεν ήξερε τι να διαλέξει και τ’ αγόραζε όλα.
Δημήτρης Στ. – Ερίντι
Ο ΑΓΡΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Σήμερα πήγα μαζί με τους φίλους μου να παρακολουθήσω έναν αγώνα μπάσκετ. Έπαιζαν οι αιώνιοι αντίπαλοι. Ο Παναθηναϊκός εναντίον του Ολυμπιακού. Όλες οι θέσεις ήταν γεμάτες και εμείς ήμασταν όρθιοι. Ο αγώνας ήταν άγριος και πολύ ενδιαφέρων! Θα ήθελα να ξαναπάω!
Αντώνης-Ηρώ
Ο ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο γείτονες που μάλωναν συνέχεια μεταξύ τους, γιατί ο ένας ήταν δραστήριος και ο άλλος ήταν μυστήριος. Διαφωνούσαν γιατί ο δραστήριος ήθελε να κάνει πολλά πράγματα στην αυλή του και έκανε θόρυβο. Ο μυστήριος απαιτούσε ησυχία. Οι διαφωνίες σταμάτησαν, όταν ο μυστήριος βοήθησε το γιο του δραστήριου να περάσει τις κατατακτήριες εξετάσεις.
Είχαν γίνει πολύ καλοί φίλοι μέχρι τη μέρα που ο δραστήριος αρρώστησε και. πέθανε. Ο μυστήριος πήγε στο σπίτι του δραστήριου για να δώσει στην οικογένειά του συλλυπητήρια.
Ο μυστήριος ήταν πολύ θλιμμένος και μετά από λίγες μέρες πέθανε λέγοντας: «Έρχομαι, φίλε μου, να σε βρώ!»
Λεμονιά -Ιρένα
ΤΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ
Μια φορά ήταν ένας άνθρωπος που λεγόταν Δραστικός. Πήρε φωτιά το σπίτι του και ήρθε το πυροσβεστικό όχημα να την σβήσει. Ευτυχώς το σπίτι του δεν έπαθε σημαντικές ζημιές.
Ήρθε κι ένας αστυνομικός να βρει ποιος ήταν εκείνος που έβαλε φωτιά.
«Δεν πρέπει να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα», είπε. «Αντίθετα, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και εφευρετικοί.»
Νεόκοσμος -Σωφρόνης
ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΕΝΙΑ
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν δυο νέοι, ο Κριθαρένιος και ο Σταρένιος. Μάλωναν συνεχώς για μια όμορφη κοπέλα με χρυσαφένια μαλλιά που ήταν γλυκιά σαν το μέλι και για αυτό την έλεγαν Μελένια..
Η Μελένια ήταν πολύ στεναχωρημένη και θυμωμένη με τους καβγάδες τους. Μια μέρα τους σταμάτησε στο δρόμο και τους είπε: «Σταματήστε να μαλώνετε πια! Πότε θα ωριμάσετε; Εγώ σας αγαπώ και τους δυο και σας θεωρώ φίλους μου.»
Οι καβγάδες σταμάτησαν. Οι δυο νέοι συμφιλιώθηκαν και δώσαν τα χέρια. Από τότε έγιναν οι τρεις τους αχώριστοι φίλοι.
Γιάννης-Νίκος
ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε έναν πλανήτη ένας πράσινος εξωγήινος με τη γυναίκα του, την Αλέσινη, που είχε ξανθοκόκκινα μαλλιά και το γιο του, το Μόγλινο, που του άρεσε το κίτρινο χρώμα.
Το καλοκαίρι αποφάσισαν να πάνε διακοπές σε ένα μακρινό πλανήτη, τη Γη. Εκεί είδαν τους γήινους για πρώτη φορά και τρόμαξαν πολύ. Το έβαλαν στα πόδια και ακόμα τρέχουν καταπράσινοι από το φόβο τους.
Αθανασία-Ιορδάνα
Ο ΤΣΑΚΩΤΟΣ ΕΚΔΡΟΜΕΑΣ
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα δάσος με φουντωτά δέντρα. Μια μέρα ήρθε ένας καμαρωτός άνθρωπος και πέρασε από μια λακκούβα με λάσπες. Και επειδή φορούσε άσπρο παντελόνι, έγινε χάλια.
Έμεινε ξαπλωτός για ώρα και σκεφτόταν τι να κάνει. Τον έκανε τσακωτό ο δασοφύλακας και τον έδιωξε άρον-άρον από το δάσος. Κοίταζε γύρω του και είδε καμπυλωτές κορφές βουνών. Πήρε την απόφαση να προχωρήσει προς τα βουνά μα καθώς προχωρούσε του ήρθαν στο κεφάλι απανωτές πέτρες στο κεφάλι και σωριάστηκε στο χορτάρι. Δεν κατάλαβε από πού του ήρθαν.
Ο δασοφύλακας που έκανε την περίπολό του στο δάσος, τον βρήκε σωριασμένο. Τον μάζεψε και τον πήγε στο νοσοκομείο. Εκεί του έκαναν απανωτά ράμματα στο κεφάλι και τον έστειλαν στο σπίτι για να αναρρώσει.
Χριστίνα – Άλκηστη
Η ΛΥΓΕΡΗ
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα λυγερό κορίτσι που συνεχώς έλεγε λυπητερά τραγούδια, γιατί δεν είχε συντροφιά. Υπήρχε και ένας άνθρωπος, ο Καματερός, που είχε το παρατσούκλι Μαυριδερός, γιατί το δέρμα του ήταν μαύρο σαν την πίσσα. Είχε τρεις φίλους, το Λαδερό, που λεγόταν έτσι, γιατί είχε πάντα λιπαρά μαλλιά, το Σκιερό, που του άρεσε να ξαπλώνει στις σκιές των δέντρων και το Δροσερό, που δεν μπορούσε να υποφέρει την πολλή ζέστη.
Οι τέσσερις φίλοι άκουσαν τα λυπητερά τραγούδια της Λυγερής και αποφάσισαν κάθε μέρα να της κρατά συντροφιά ένας από κείνους, Έτσι γίναν φίλοι της Λυγερής και πέρασαν παρέα πολλά πολλά χρόνια.
Αναστασία – Εβελίνα