Σκύρος. Της Μαριάννας Αποστόλου, καθηγήτριας Γαλλικής Φιλολογίας

 Το νησί των αντιθέσεων, της φαντασίας, του ονείρου και του αληθινού. Ένας μοναδικός συνδυασμός φυσικής ομορφιάς, μυθολογίας, ιστορίας και παραδοσιακού τρόπου ζωής.

Αν ρωτήσετε εκείνους που έχουν πάει στο νησί, αν τους άρεσε, προς μεγάλη σας έκπληξη θα διαπιστώσετε ότι οι απαντήσεις είναι άσπρο – μαύρο. Δεν θα υπάρξει κάποιος που θα απαντήσει «έτσι κι έτσι…» ή «όπως και αλλού, όλα ίδια…» ή «…καλά ήταν, αλλά εκείνο μου θύμισε…». Έτσι είναι η Σκύρος, των άκρων. Ή σου αρέσει και δεν ζεις χωρίς αυτήν ή δεν σου αρέσει και… δεν ξαναπατάς. Εμένα πάντως με ενθουσίασε!!! Για το λόγο αυτό θέλω να σας μεταφέρω τις εντυπώσεις μου.

01

Η Σκύρος ανήκει διοικητικά στην Εύβοια, βρίσκεται στα ανατολικά της και νότια τηςΑλοννήσου και της Σκοπέλου. Από την Κύμη της Εύβοιας απέχει γύρω στα 24 μίλια. Από εκεί καθημερινά εκτελούνται δρομολόγια με το ferry boat “Αχιλλέας”. Η έκταση της Σκύρου φτάνει τα 210 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι το μεγαλύτερο νησί των Βορείων Σποράδων με δείγματα ιδιαίτερης τέχνης και τεχνικής αρχιτεκτονικής, ξυλογλυπτικής και κεραμικής με πλούσιο βυζαντινό διάκοσμο.

 02

Εικόνες αντιθέσεων συνθέτουν το puzzle της Σκύρου. Βραχώδεις άδενδροι λόφοι ή κατάφυτοι με πεύκα και ελιές, εκτεταμένες αμμώδεις ακρογιαλιές ή απόμεροι πανέμορφοι ορμίσκοι, μυθικές θαλάσσιες σπηλιές με γαλαζοπράσινα νερά απρόσιτες και επισκέψιμεςμόνο με καραβάκι αλλά και άγριες απόκρημνες παραλίες με βράχια όπου φωλιάζουν μύδια και χταπόδια αποτελούν τα in της Σκύρου. Η Σκύρος είναι μοναδική με ιστορία από τα αρχαία χρόνια, αλλά αυθεντική και πιστή στις παραδόσεις. Σήμα κατατεθέν της Σκύρου το Σκυριανό αλογάκι, που δεν το συναντάμε πουθενά αλλού στον κόσμο. Είναι το αλογάκι που απεικονίζεται στην μετώπη του Παρθενώνα. Επίσης άλλα ιδιαίτερα στοιχεία της Σκύρου είναι ο Μαυροπετρίτης, που όπως μας είπαν οι ντόπιοι, είναι ένα ενδημικό γεράκι της Σκύρου και τα πεντανόστιμα αγριοκάτσικα.

Τα ονόματα της Σκύρου

 Το νησί κατά καιρούς ονομάστηκε Αιγίβοτος (που τρέφει αίγες), Ανεμόεσσα (λόγω των ανέμων), Πελασγία (κατοικήθηκε από τους Πελασγούς), Δολοπία (νησί των Δολόπων), Περίρρυτος (βρέχεται από θάλασσα), Πελαγία (νησί του πελάγους), Σκύρος λόγω του πορώδους λίθου που εξορύσσονταν στα λατομεία της.

Η Σκύρος στη Μυθολογία

 03Τέσσερα μυθικά ονόματα αναφέρονται στη Σκύρο. Ο Θησέας, ο Λυκομήδης, ο Αχιλλέας και ο Νεοπτόλεμος. Ο Θησέας όταν επέστρεψε από τον Άδη ήταν πολύ στεναχωρημένος γιατί έχασε το θρόνο από τον Μενεσθέα. Τότε πήγε στη Σκύρο, που ήταν τόπος καταγωγής του παππού του, Σκύριου και του πατέρα του, Αιγαία. Ο Λυκομήδης -βασιλιάς της Σκύρου θεώρησε το Θησέα ανταγωνιστή του θρόνου, γι’ αυτό τον σκότωσε και έτσι στη Σκύρο βρήκε φοβερό θάνατο ο Θησέας. Ο Λυκομήδης φιλοξένησε τον Αχιλλέα που ήταν ανιψιός ως γιος της αδελφής του Θέτιδας. Ο Οδυσσέας βρήκε τον Αχιλλέα και τον πήρε μαζί του στην Τροία. Πριν το τελευταίο του ταξίδι ο Αχιλλέας ερωτεύτηκε τη Δηιδάμεια, κόρη του Λυκομήδη και απόχτησε μαζί της γιο, τον Πύρρο, ο οποίος ονομάστηκε και Νεοπτόλεμος – νέος στον πόλεμο – γιατί μετά το θάνατο του πατέρα του πολέμησε στην Τροία σε ηλικία μόλις 12 ετών.

Η ιστορία της Σκύρου.

 Η Σκύρος κατοικήθηκε από τη νεολιθική περίοδο (5500 – 2800 π. Χ.) όπως μαρτυρούν ευρήματα που βρέθηκαν σε διάφορες περιοχές του νησιού. Κατόπιν κατοικήθηκε από τους Πελασγούς, οι οποίοι στην εποχή του χαλκού (2800 – 1900 π. Χ.) έχτισαν τα Πελασγικά τείχη Ακολουθεί η Μυκηναϊκή περίοδος (1650 – 1100 π. Χ.) που περιήλθε στους Κρήτες, οι οποίοι κατάφεραν να παύσουν τις έριδες ανάμεσα στους οικισμούς-κράτη της Σκύρου. Οι Κρήτες μετέφεραν την καλλιέργεια του αμπελιού και της ελιάς και στοιχεία Μινωικού πολιτισμού, τη θρησκεία και το σύστημα οικονομίας τους.

04

Επόμενοι κατακτητές οι Δόλοπες από τη Φθία. Ακολουθούν και μεταφέρουν στη Σκύρο τον πολιτισμό τους οι Χαλκιδείς και οι Αθηναίοι. Ξαναγίνονται κύριοι του νησιού οι Δόλοπες και το 475 π.χ. το νησί κυριαρχείται από τους Αθηναίους, οι οποίοι γιόρταζαν μεγαλοπρεπώς όπως και στην Αθήνα τις γιορτές των Διονυσίων, των Παναθήναιωνκαι των Χαλκειών, έδωσαν δε σε πολλά μέρη του νησιού ονόματα της πατρίδας τους. Από το 323 – 322 π. Χ. περνάει στα χέρια των Μακεδόνων. Μετά τους Μακεδόνες, και τους Ρωμαίους ακολουθούν τα βυζαντινά χρόνια και καθιερώνεται στο νησί η Χριστιανική θρησκεία. Μετά το Βυζάντιο, το νησί κατακτιέται από τους Φράγκους και Βενετούς και ακολουθεί η Οθωμανική κυριαρχία. Στην επανάσταση του 1821 όπως και άλλα ελληνικά νησιά έτσι και η Σκύρος προσφέρει χρηματική βοήθεια και αρκετούς ναύτες στον Ελληνικό στόλο. Επίσης οι Σκυριανοί βοήθησαν αρκετούς πρόσφυγες από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

05            06

Οι πρώτοι κάτοικοι της Ελλάδας ήταν οι Πελασγοί και μαζί με αυτούς και οι Κάρες, οι Λέλεγες, οι Δρύοπες και οι Δόλοπες. Φύλα από αυτούς τους λαούς κατοίκησαν και στη Σκύρο, όπου και έχουμε και τα πρώτα οχυρωματικά τείχη στη Σκύρο από τους Πελασγούς.

 Η Σκύρος έγινε κτήση των Αθηναίων, μετά από απόφαση του Κίμωνα και εκτός από μικρές περιόδους, παρέμεινε Αθηναϊκή ηγεμονία για 389 χρόνια, Σε αυτό το διάστημα οι κατακτητές εναλλάσσονταν από Αθηναίους, Πέρσες και Μακεδόνες, μέχρι το 197 π.Χ. όπου και έγινε Ρωμαϊκή κτήση. Τη Ρωμαϊκή κυριαρχία διαδέχτηκε το Βυζάντιο οπότε και η Σκύρος επικράτησε στο νησί η Χριστιανική θρησκεία. Η Χώρα, με την ονομασία Σκύρος είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού και μια βόλτα στα καλντερίμια της θα σας ανταμείψει με πανέμορφες γραφικές εικόνες. Κάθε σκυριανό σπίτι είναι και ένα μικρό μουσείο, γι’ αυτό αν δείτε μισάνοιχτη πόρτα προσπαθήστε να ρίξετε κλεφτές ματιές στην εσωτερική διακόσμηση. Ανηφορίζοντας στη χώρα θα δείτε επίσης το άγαλμα του Ρούπερτ Μπρουκ-με πανοραμική θέα στο Μώλο, το αρχαίο κάστρο και την Μονή του Αγ. Γεωργίου. Οι σκυριανές ξυλουργικές κατασκευές – σφας (πατάρι) και έπιπλα, τα πύλινα πιάτα και τα μπρούτζινα διακοσμητικά αντικείμενα όπως και τα κεντήματα αποτελούν ένα μεγάλο κεφάλαιο του Σκυριανού Λαϊκού Πολιτισμού. Επίσης τα λαογραφικά και αρχαιολογικά ευρήματα και στοιχεία, τα οποία έχουν βαθιές ρίζες στην ιστορία και τη μυθολογία κάνουν την Σκύρο ακόμα πιο ενδιαφέρουσα και γοητευτική.

Το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον

07

 Σύμφωνα με τον Κωστή Μελέντη, στη Σκύρο “παντού πλανάται το μεγαλείο του Δημιουργού μας και μια μυστική φωνή σου μιλά για τους φωτεινούς ορίζοντες της αθανασίας”. Νησί των αντιθέσεων λοιπόν η Σκύρος, συνδυάζει βουνό και θάλασσα και δίνει τη δυνατότητα για πολλά σπορ όπως: πεζοπορία σε πανέμορφα φυσικά μονοπάτια, ορειβασία, αναρρίχηση, ποδηλασία, ιστιοσανίδα, θαλάσσιο σκι, προσφέρεται για εκτός δρόμου διαδρομές με μηχανή ή με 4×4 οχήματα. Οι λάτρεις της φύσης θα συναντήσουν το σπάνιο γεράκι μαυροπετρίτη και μοναδικά φυτά όπως τη μαύρη τουλίπα και την άγρια ορχιδέα, όσοι λατρεύουν το ψάρεμα η Σκύρος είναι ένας αληθινός ψαρότοπος όπου καταφθάνουν αλιευτικά γρι-γρι και τράτες απ’ όλη την Ελλάδα διότι έχει άφθονα ψάρια; σαργούς, ροφούς, καλαμάρια, αστακούς, γαύρους και σαρδέλες. Οι ψαροντουφεκάδες και οι εραστές της πετονιάς έχουν τη δυνατότητα να γεμίσουν το πιάτο τους με φρέσκια ψάρια, αν απομακρυνθούν από τις τουριστικές και πολυσύχναστες παραλίες.

 Στη Σκύρο τα αγροτικά προϊόντα είναι καλής ποιότητας διότι χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό οι παραδοσιακές μέθοδοι παραγωγής. Προϊόντα όπως κηπευτικά, τυριά, μέλι, βότανα, άπαχα κρέατα, ψάρια και θαλασσινά αποτελούν τις πρώτες ύλες για τη σκυριανή κουζίνα. Το κατσικάκι με πατάτες λεμονάτες, η αστακομακαροδάδα, τα φρέσκα και άφθονα ψαρικά, το σαγανάκι με σκυριανό τυρί και οι γαρίδες θα σας βοηθήσουν να γευτείτε από τα πιο νόστιμα ελληνικά πιάτα και θα σας εντυπωσιάσουν για την ποιότητά τους.

 08

Πολλά εκκλησάκια σε όλο το νησί, πολλές βυζαντινές εκκλησίες, διατηρητέα μνημεία της βυζαντινής περιόδου, το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, σκαρφαλωμένο πάνω στο βράχο δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη να γνωρίσει τις λαϊκές παραδόσεις και τα έθιμα ανάλογα με την εποχή του χρόνου, να παρευρεθεί και να παρακολουθήσει λαϊκά πανηγύρια, παραδοσιακό Σκυριανό γάμο, ήθη και έθιμα της Αποκριάς κ.ά. και να πάρει μαζί του εικόνες ζωντανές μιας Ελλάδας αναλλοίωτης στο χρόνο και αρκετές βασικές πληροφορίες για τη Σκύρο και τη ζωή των Σκυριανών.

Οι παραλίες της Σκύρου

09

 Στη Σκύρο υπάρχουν μερικές από τις ομορφότερες παραλίες της Ελλάδας. Παραλίες για τον πιο απαιτητικό λουόμενο: με πεντακάθαρα καταγάλανα νερά, με αμμουδιές ή βότσαλα, με πεύκα που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα. Υπάρχουν παραλίες μοναδικού φυσικού κάλλους για οικογένειες αλλά και μοναχικούς. Όσοι αναζητάνε τις ανέσεις θα κολυμπήσουν στο Γιαλό, μοναδική οργανωμένη παραλία με ξαπλώστρες, ομπρέλες, υποδομή για θαλάσσια σπορ κ. ά. συνέχεια του Γιαλού, βρίσκεται ο Μώλος, η Βίνα και στη βόρεια πλευρά τα Γυρίσματα όπου υπάρχει beach bar και μπορεί να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη.

 Πριν από τα Mαγαζιά, ακριβώς κάτω από τη σκιά του πελώριου βράχου του κάστρου, υπάρχει η παραλία γυμνιστών «του Παπά το Xούμα», η οποία έχει διατηρηθεί για το λόγο ότι δυσκολεύεται κάποιος να κατέβει το απότομο μονοπάτι!!! Προς μεγάλη μας έκπληξη γυμνιστές συναντήσαμε και στην παραλία του Αγίου Πέτρου.

 Υπάρχουν και οι εραστές της περιπέτειας που δεν πτοούνται από τα μονοπάτια. Γι’ αυτούς υπάρχει η Kαρεφλού, ο Άγιος Πέτρος, η παραλία πίσω από το Aχίλλι, από όπου απέπλευσε ο Αχιλλέας για το τελευταίο του ταξίδι στην Τροία για να πάρει μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Και για τους πιο απαιτητικούς – τους ορειβάτες υπάρχουν τα δύσβατα μονοπάτια που θα τους οδηγήσουν στην Aγαλίπα (μικρή και μεγάλη) για να μην τους λείψει το περπάτημα και η ικανοποίηση που τους δίνει η δυσκολία και η ομορφιά της φύσης. 

Παραλία Άγιος Φωκάς

 10

Η παραλία του Άγιου Φωκά είναι μια μικρή παραλία με άμμο στην οποία υπάρχει η ταβερνούλα της Κυρά – Καλής για να σας προσφέρει πρόθυμα φαγητό και καφέ. Δίπλα ακριβώς από την παραλία του Αγίου Φωκά κολυμπώντας ή από μονοπάτι μπορούμε να επισκεφτούμε μια μικρή μοναχική παραλία για ησυχία και χαλάρωση.

Παραλία Ασπούς

 11

Η παραλία Ασπούς είναι μια παραλία της κεντρικής Σκύρου που απέχει λίγα χιλιόμετρα από τη Χώρα της Σκύρου αλλά και από τη Λιναριά που είναι το λιμάνι της Σκύρου. Μια παραλία με άμμο στην ακτή αλλά και στο βυθό. Είναι ήσυχη και απάνεμη με λίγο κόσμο και μπορείτε να απολαύσετε το μπάνιο σας, να κάνετε ηλιοθεραπεία και όταν πεινάσετε ο “Λάμπρος” μπορεί να σας ικανοποιήσει σκυριανά εδέσματα όπως φρέσκο ψάρι, αστακομαρονάδα, κατσικάκι λεμονάτο κ. ά.

Παραλία Ατσίτσα

12

13

Η παραλία της Ατσίτσας είναι η πιο γραφική παραλία της Σκύρου.Πρόκειται για μιαμικρή παραλία-λιμανάκι με βότσαλα και άμμο κάτω από ένα μεγάλο βράχο.

Στο λιμανάκι υπάρχει ταβέρνα για φρέσκο ψάρι και καφέ και μπορείτε να περάσετε τη μέρα σας ευχάριστα απολαμβάνοντας το πράσινο της φύσης και το γαλάζιο της θάλασσας μακριά από τα βλέμματα άλλων.

Παραλία Αχερούνες

14

Οι Αχερούνες είναι δίπλα στη Λιναριά. Είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική πλευράτης Σκύρου, βρίσκεται σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από τη Χώρα. Είναι αμμώδης παραλία και έχει αμμώδη βυθό, έχει ρηχά νερά. Μπροστά στην παραλία υπάρχει η ταβέρνα της “Κυρά Πόπης” κατά μήκος της παραλίας θα συναντήσετε καφετέριες για να απολαύσετε τον καφέ σας δίπλα στο κύμα.

Παραλία Γυρίσματα

 15

Αρκετά μεγάλη παραλία με κάποιες καφετέριες και εστιατόρια. Η ακτή έχει άμμο όπως και ο βυθός. Στα Γυρίσματα στην ταβέρνα «Στέλιος» μπορείτε να απολαύσετε κατσικάκι λεμονάτο στη γάστρα, ψαρικά, τυροκομικά και γνήσια λαχανικά που καλλιεργούν οι ιδιοκτήτες στον κήπο τους.

Παραλία Καλαμίτσα

16

Παραλία με βότσαλο και στο βυθό αλλά και στην ακτή. Κατά μήκος της παραλίας υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβερνάκια για να απολαύσετε πεντανόστιμες λιχουδιές της Σκύρου. Είναι μια παραλία που προσφέρεται για οικογένειες καθώς στη ταβέρνα «Μουριές» κάτω από τον παχύ ίσκιο μπορούν τα μέλη μιας οικογένειας να απολαύσουν σκυριανά εδέσματα και λιχουδιές με προϊόντα του νησιού που καλλιεργούνται στους κήπους με περιβαλλοντική ευαισθησία.

Παραλία Κολυμπάδα

 17

Η παραλία Κολυμπάδα είναι μια όμορφη παραλία στη Νότια Σκύρολίγο μετά την Καλαμίτσα. Στην παραλία υπάρχει χοντρή άμμος και μικρές πέτρες, ενώ στο βυθό υπάρχει άμμος και κάποια βράχια. Πολλοί επισκέπτονται την Κολυμπάδα και μάλιστα όσοι θέλουν να αποφύγουν την άμμο γιατί κολλάει.

Παραλία Κυρά – Παναγιά

18

Η παραλία Κυρά-Παναγιά είναι μια παραλία προς την πλευρά της Εύβοιας σε μια πευκόφυτη περιοχή με κρυστάλλινα αλλά αρκετά κρύα νερά, όπως και όλες οι παραλίες που βρίσκονται από αυτή την πλευρά της Σκύρου. Η παραλία έξω έχει χαλίκια και άμμο, ενώ μέσα έχει άμμο. Στην ακτή υπάρχουν ταβερνάκια που θα ικανοποιήσουν και τους πιο απαιτητικούς καλοφαγάδες. Στην παραλία της Κυρά-Παναγιάς μπορείτε να απολαύσετε το ηλιοβασίλεμα καθώς ο ήλιος δύει μέσα στη θάλασσα.

Παραλία Μαγαζιά

19

Η παραλία Μαγαζιά είναι μια παραλία από τις πιο δημοφιλείς της Σκύρου που είναι γενικά οργανωμένη και βρίσκεται δίπλα στην παραλία Μώλος. Οι δύο αυτές παραλίες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως μια μεγάλη ενιαία παραλία. με άμμο τόσο στην ακτή όσο και στο βυθό. Στην παραλία Μαγαζιά υπάρχουν αρκετά beach bar και ταβέρνες ωστόσο υπάρχει και ελεύθερος χώρος.

Παραλία Μώλος

20

Η παραλία Μώλος είναι κοντά στη χώρα και αποτελούν μια μεγάλη ενιαία παραλία με τηνπαραλία Μαγαζιά. Οι δυο αυτές παραλίες συγκεντρώνουν τους περισσότερους επισκέπτες είναι με άμμο τόσο στην ακτή όσο και στο βυθό. Στην παραλία Μώλος υπάρχουν ξαπλώστρες και καφέ μπαρ. Αποτελεί ίσως από τις λίγες οργανωμένες παραλίες του νησιού.

Παραλία Άγιος Πέτρος

21

Η παραλία Άγιος Πέτρος είναι μια μικρή γραφική παραλία στη Βόρεια Σκύρο. Είναι από τις πιο ερημικές παραλίες της Σκύρου. Παρόλο που συγκεντρώνει λίγους επισκέπτες στην παραλία του Αγίου Πέτρου συναντήσαμε πολλούς κατασκηνωτές, που είχαν στήσει τις σκηνές τους κάτω από τον πλούσιο ίσκιο των πεύκων. Υπάρχει μια καταπληκτική ταβέρνα στο δρόμο προς την παραλία όπου μπορεί κάποιος να απολαύσει πεντανόστιμα φαγητά σκυριανά (κατσικάκι λεμονάτο, ποικιλίες τυροκομικών και σαλάτες νοστιμότατες με ντόπια προϊόντα.

Παραλία Πεύκος

2322

Η παραλία Πεύκος είναι μια πολύ όμορφη γραφική παραλία στην Σκύρο. Ένας μικρός κόλπος που έχει ένα μικρό λιμανάκι. Στην πλαζ έχει πέτρες και άμμο και στο βυθό έχει άμμο, πέτρες και μερικά βράχια. Είναι μια απάνεμη παραλία όπου αράζουν αρκετά φουσκωτά και ιδιωτικά γιωτ. Στην παραλία υπάρχει το ταβερνάκι «Σταματία» όπου μπορείτε να απολαύσετε το φαγητό σας μπροστά στη θάλασσα.

Ο Πεύκος περιτριγυρίζεται από καταπράσινα βουνά, που προσφέρουν ιδιαίτερη αίγλη στην περιοχή. Στην κορυφή του βουνού υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα. Μπορείτε να προσκυνήσετε και να θαυμάσετε την πανοραμική θέα που προσφέρει. Στις 27 Ιουλίου, γιορτάζει και γίνεται μεγάλο πανηγύρι όπου αξίζει να παραβρεθείτε, για γνωρίσετε από κοντά ήθη και έθιμα του νησιού.

Λίγα λόγια για το σκυριανό αλογάκι

24

Το σκυριανό αλογάκι είναι μια μικρόσωμη φυλή αλόγων που υπάρχει μόνο στη νήσο Σκύρο γι’ αυτό πήρε και το όνομα σκυριανό. Το Σκυριανό Αλογάκι βρίσκει την καταγωγή του, εάν όχι προγενέστερα, στην αρχαία εποχή. Διάφορα ευρήματα από την παλαιολιθική εποχή αλλά και την Μυκηναϊκή, μαρτυρούν ότι στην Ελλάδα ζούσαν άλογα σε όλες τις περιόδους της ύπαρξης της. Ακόμα και τα άλογα που είναι σκαλισμένα στη ζωφόρο του Παρθενώνα έχουν μεγάλη ομοιότητα με το Σκυριανό Αλογάκι. Λόγω γεωγραφικής της θέσης η Σκύρος από τα αρχαία χρόνια, ήταν ένα σχετικά απομονωμένο νησί και αυτό βοήθησε να διατηρηθεί το μικρόσωμο και με λεπτά κόκαλα άλογο στο νησί από αρχαιοτάτων χρόνων. Έχει μακριά χαίτη και αρκετά μεγάλη κοιλιά. Χαρακτηριστικό του είναι οι τρίχες πάνω απ’ τις οπλές, τα “φτερά”. Τα χρώματα των αλόγων αυτών είναι το ορφνό (αποχρώσεις του καστανού), το φαιό (γκρίζο), λιγότερο συχνά το ερυθρόφαιο και πολύ σπάνια το ισαβέλιο (κιτρινωπό) και το μαύρο. Σε κάποια αλογάκια παρατηρούνται λευκά σημάδια στο κεφάλι (αστεράτα ή ρεμπά). Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν περίπου 220 σκυριανά αλογάκια, τα 120 ζουν στη Σκύρο. Η καταγραφή του πληθυσμού, η διατήρηση και φύλαξη του φυσικού τους βιότοπου και η επανένταξή τους στην καθημερινή, πολιτιστική και οικονομική ζωή του τόπου θα βοηθήσει στη συνέχιση της συγκεκριμένης φυλής. Αξιοσημείωτο είναι ότι το Σκυριανό αλογάκι είναι πλέον προστατευόμενο είδος, μαζί με τη φώκια monachus – monachus και τη χελώνα Caretta – Caretta. Παλαιότερα φρόντιζαν τα άλογα κατά τη διάρκεια του χειμώνα, κουβαλούσαν τροφή και σανό στις απόμερες περιοχές και τα βοηθούσαν να ξεχειμωνιάσουν. Τα άλογα προσφέρανε στον Σκυριανό αγρότη υπηρεσίες περίπου 2 μήνες ανάλογα με τη σοδειά. Όταν τέλειωνε το αλώνισμα γύριζαν στο βουνό, καλοταϊσμένα και έτοιμα να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες του χειμώνα.

                                            25

Τα σκυριανά αλογάκια πρέπει να προστατευτούν για ένα ακόμα λόγο. Είναι ζώα συντροφικά, εκπαιδεύονται εύκολα και αναπτύσσουν σχέσεις με τον άνθρωπο. Είναι μικρόσωμα και επομένως κατάλληλα να ταξιδέψουν τόσο μικρά παιδιά, όσο και παιδιά με ειδικές ανάγκες. Αυτό βοηθά τα παιδιά να βελτιώσουν τόσο τις σωματικές ικανότητές τους όσο και τις κοινωνικές γιατί σημειώνονται θετικές επιπτώσεις στον ψυχισμό και την ενέργεια του νου τους.

 Τα αλογάκια χρειάζονται το δικό τους χώρο να τρέφονται και να ποτίζονται και όχι να το μοιράζονται με άλλα ζώα, όπως αιγοπρόβατα, άλλα άλογα, γαϊδούρια και μουλάρια όπως τώρα συμβαίνει. Σε ελεύθερη κατάσταση δημιουργούν αγέλες και κάθε αγέλη έχει το δικό της λημέρι σε κάποιο πλάτωμα στην περιοχή ξεχειμωνιάσματος στην οποία υπάρχουν μικρές λίμνες περιτριγυρισμένες από δέντρα. Τα άλογα παλιότερα ξεχειμώνιαζαν στο βουνό, και την άνοιξη κατέβαιναν να ξεδιψάσουν στη πηγή Νύμφη όπου τα περίμεναν τα αφεντικά τους και το καλοκαίρι τα χρησιμοποιούσαν σε αγροτικές εργασίες.

26

Σήμερα οι γεωργικές ασχολίες έχουν μειωθεί και σχεδόν σταματήσει με την εκμηχάνιση της γεωργίας και των καλλιεργειών, ενώ η παράλληλη αύξηση των αιγοπροβάτων έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των τόπων που θα μπορούσαν να τραφούν τα αλογάκια ελεύθερα. Ο αριθμός των αλόγων έχει μειωθεί σημαντικά σε σημείο να απειλούνται με εξαφάνιση.

 Σήμερα υπάρχει ενδιαφέρον για τη διατήρηση και ευημερία του Σκυριανού αλόγου και η Ε.Ε. έχει εγκρίνει κονδύλια για τις ανάγκες επιβίωσης και διατήρησής του περίθαλψης, φροντίδας, σωστής αναπαραγωγής, ενημέρωσης και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης.

Το ιδιαίτερο γνώρισμα των σκυριανών ξυλόγλυπτων

 27

Η σκυριανή ξυλογλυπτική αποτελεί ένα σπουδαίο κλάδο της χειροτεχνίας στη Σκύρο.Ιστορικά, τα ξυλόγλυπτα της Σκύρου που σώζονται μέχρι σήμερα είναι κυρίως από το 19ο αιώνα και μετά.Τα ξύλα που χρησιμοποιούνται είναι το σφεντάμι, η αγριελιά, η μουριά, η καρυδιά και το μαόνι. Υπάρχει το ” σκυριανό σκαμνάκι “, που παραπέμπει σε πολύ μικρή καρέκλα, σχεδόν μικροσκοπική σε σχέση με τα γνωστά έπιπλα, είναι το πρώτο γνώρισμα που καθιέρωσε παντού τα σκυριανά έπιπλα. Η αισθητική αξία των σκυριανών ξυλόγλυπτων βρίσκεται στη φόρμα τους, στην τελειότητα της κατασκευής τους, στο γλυκό και απαλό σκάλισμα και στα διακοσμητικά τους σχέδια, δημιουργώντας έτσι την πλουσιότερη συλλογή λαϊκών σχεδίων που δεν συναντάει κάποιος σε κανένα άλλο μέρος του Ελληνικού χώρου.

Επίλογος

28

Αγαπητοί αναγνώστες εάν τα βήματά σας οδηγήσουν στο ιδιαίτερο αυτό νησί με τα ξεχωριστά ήθη και έθιμα, για τα οποία θα αναφερθώ κάποια άλλη φορά, να μην ξεχάσετε ότι η ιστορία σας στήνει καρτέρι σε κάθε γωνιά του νησιού. Κάθε γωνιά κρύβει και μια ευχάριστηέκπληξη ή μια όμορφη εικόνα: ένα καλντερίμι, μια αυλή, είτε ακόμη και μια πόρτα.

29

Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε τοαρχαιολογικό μουσείο, το λαογραφικό μουσείο (Μάνου και Αναστασίας Φαλτάιτς), το Σκυριανό Σπίτι, την έκθεση του Σκυριανού γλύπτη Γεωργίου Λάμπρου και το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου στη χώρα.

 Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το νότιο, άγονο και βραχώδες κομμάτι της Σκύρου όπου οι αδελφοί Γιώργος και Χρήστος Ψαριώτης σας μεταφέρουν στη Σπηλιά Μαντρούχα για να κολυμπήσετε, να σας κεράσουν ούζο με μεζέ (ελιές, ντομάτες, αγγουράκια, ψωμί και γαύρο μαρινάτο), να σας δείξουν μαυροπετρίτες και αγριοκάτσικα σκαρφαλωμένα σε επικίνδυνα για την ασφάλειά τους σημεία. Θα σας μεταφέρουν στο νησί Σαρακίνικο για να κολυμπήσετε στη Γλυφάδα και μετά το μπάνιο νασας φιλέψουν αστακομακαρονάδα. Η Γλυφάδα έχει άμμο και διάφανα γαλανά νερά, ενώ σε μια άκρη της αναβλύζει γλυκό νερό, εξαιτίας του οποίου πήρε και το όνομά της. Το καϊκάκι φεύγει από τη Λιναριά δυο φορές την εβδομάδα.

31

 Θυμηθείτε να δοκιμάσετε ξεχωριστές γεύσεις όπως αστακομακαρονάδα, καλαμάρι φρέσκο, ολόφρεσκα ψάρια σε προσιτές τιμές περίπου 45 ευρώ το κιλά, που την κάνουν ιδιαίτερα προσιτή τόσο σε οικογένειες όσο και σε νέους – νέες που θέλουν να ζήσουν κάτι ξεχωριστό.

30

Μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε το παγωτό της Φαλταΐνας με τις τόσο ιδιαίτερες, ξεχωριστές, υπέροχες γεύσεις. Να απολαύσετε το ποτό σας στο « Μέλλον» στο πιο ψηλό σημείο του νησιού όπου προσφέρει υπέροχη θέα.

32

Να περπατήσετε στα στενά σοκάκια της χώρας και να αγοράσετε υπέροχα κεραμεικά και ξυλόγλυπτα αληθινάέργα χειρός. Αν πάλι δεν έχετεπειστεί με τα παραπάνω δεν έχετε παρά να περάσετε απέναντι στην Κύμη όπου ο Αχιλλέας σας περιμένει να σας μεταφέρει με ασφάλεια σε 1,45’, για να ζήσεις την εμπειρία του φανταστικού και συνάμα αληθινού, της πολυτέλειας αλλά και της απλότητας, του καταπράσινου τοπίου αλλά και του απόκρημνου γυμνού και κακοτράχαλου νότιου τμήματος του νησιού, του μύθου, της ιστορίας και της βαθιά ριζωμένης παράδοσης του.

33

Η Σκύρος σας περιμένει!

Βιβλιογραφία

– Σκύρος-Θησαυροί Παράδοση : Κεντήματα-Ξυλόγλυπτα-Κεραμικά
– http://www.skyrosisland.gr
– http://travel.skyros.gr
– http://www.skyros.gr
– http://www.ethnos.gr/entheta.asp?catid=23522&subid=2&pubid=51148

Δημοσιεύθηκε στη Ταξίδια | Σχολιάστε

Πανηγυρική ομιλία της κ. Μαριάννας Αποστόλου στο Μητρ. Ναό Τρικάλων

Η Πανηγυρική ομιλία της κ. Μαριάννας Αποστόλου, διευθύντριας του 1ου Γυμνασίου Τρικάλων, στο Μητροπολιτικό Ναό Τρικάλων επί τη επετείω της 28ης Οκτωβρίου .
     Σεβασμιώτατε, Σεβαστοί πατέρες, Σεβαστές αρχές, Κυρίες και Κύριοι, Αγαπητά μου παιδιά.

IMG 1420Πέρασαν εβδομήντα τρία (73) χρόνια από κείνη την ιστορική στιγμή. Διανύουμε, βέβαια, μια περίοδο ειρήνης, αλλά με πολλά και ποικίλα προβλήματα, όπως: οικονομική κρίση, αμφισβήτηση και έλλειψη εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα, κρίση αξιών, κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, έντονος ανταγωνισμός, εκδηλώσεις και συμπεριφορές βίαιες και ανάρμοστες με τη δημοκρατία μας. Το θάρρος, η τόλμη, η αποφασιστικότητα, το αδούλωτο φρόνημα των αγωνιστών του ’40 ας γίνουν τα εφόδια μας, για να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες μέρες που περνάει η χώρα μας. Η ομοψυχία, η υπέρτατη αγάπη για την πατρίδα μας, ο σεβασμός στις παραδόσεις και τον σπουδαίο μας πολιτισμό, ας γίνουν τα κίνητρα στην προσπάθεια μας να ορθοποδήσει ξανά και να αποκτήσει τη θέση που της αξίζει στο παγκόσμιο στερέωμα.

Υπάρχουν στις ιστορίες των λαών κάποιες χρονολογίες που προβάλλουν σεβαστά ορόσημα στο πέρασμα των χρόνων και είναι σταθμοί για τη μετέπειτα εξέλιξη και πορεία τους. Τέτοια για μας είναι η ημέρα που οι βουνοπλαγιές και τα φαράγγια αυτής της γης αντιλάλησαν από τις τουφεκιές της Ελληνικής Ελευθερίας. Αυτή η μέρα που αποτέλεσε απαρχή για μια νέα περίοδο εθνικής ζωής. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 δεν είναι μόνο μια υπέροχη ελληνική στιγμή, αλλά ημέρα με παγκόσμια ακτινοβολία και πανανθρώπινη απήχηση. Σε μια στιγμή που οι λαοί της Ευρώπης κι ανάμεσά τους κάποιοι ισχυροί παραδίνονταν πανικόβλητοι, ως βορά στο χιτλερικό Μινώταυρο, η μικρή Ελλάδα είχε την τόλμη να υψώσει το ανάστημά της και να προτάξει τα στήθη της. Και με τη σθεναρή τους αντίσταση οι Έλληνες δίδαξαν στο κόσμο πως δεν αξίζουν τίποτα τα σύνεργα του αφανισμού μπρος στο μεγάλο όπλο που λέγεται ψυχή.

     «Των Εθνών η μεγαλοσύνη δε μετριέται με το στρέμμα. Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με αίμα».Έτσι η Ελλάδα εμψύχωσε την αποθαρρυμένη ως τότε Ευρώπη και με το λαμπρό παράδειγμα της και με το αίμα των παιδιών της άλλαξε τις τύχες του πολέμου και την πορεία της ιστορίας. Το σχέδιο να πατήσουν την Ελλάδα είχαν από καιρό επωάσει στο κεφάλι τους οι σύγχρονοι καίσαρες – δικτάτορες της Ιταλίας. Οι ώρες εκείνες ήταν κρίσιμες για ολόκληρη την Ευρώπη. Ο φασισμός προχωρούσε ακάθεκτος. Η ανεξαρτησία των λαών, η εδαφική ακεραιότητα των κρατών, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ατομική και εθνική ελευθερία δεν αναγνωρίζονταν πια ως αναφαίρετα δικαιώματα. Οι φασιστικές στρατιές πλημμύρισαν την Ευρώπη. Κράτη, Στρατοί σαρώνονται! Οι νεκροί χιλιάδες! Παντού φρίκη και απόγνωση!

Τότε ακριβώς έλαμψε στον ελληνικό ορίζοντα το ελπιδοφόρο φως! Ο ελληνικός λαός, πιστός στις παραδόσεις του έθνους αρνήθηκε να δεχτεί  την υποδούλωση. Βροντοφώναξε ΟΧΙ. Και ηχούν στις πόλεις οι σειρήνες και οι καμπάνες στα χωριά. «Νυν υπέρ πάντων ο αγών». Κι έτσι κερδήθηκε η μάχη της Πίνδου, η πρώτη αληθινή μάχη της Ευρώπης.

IMG 1436

Οι Έλληνες παλεύουν με ηρωισμό και δημιουργούν αυτό που όλοι οι λαοί αποκάλεσαν θαύμα: «Το έπος της Αλβανίας». Όλοι οι ελεύθεροι λαοί της γης χαιρετίζουν χαρμόσυνα το απίστευτο γεγονός. Μέσα στην αποπνικτική σύγχυση των ιδανικών, μέσα στην ηττοπάθεια το φόβο και τον ταπεινό υπολογισμό που είχαν κυριεύσει τις ψυχές των ηγετών και λαών, έβλεπαν όλοι να ξεπηδά το θαύμα. Μέσα στην πάχνη των σκοτεινών εκείνων ημερών φάνηκε επιτέλους κάποιο φως, που έκραζε ότι υπάρχει πάντοτε κάτι που λέγεται χρέος και καθήκον και αίσθημα τιμής κι αυτό στέκει πάνω απ’ όλα.

Από την εκτυφλωτική λάμψη του έπους των ηπειρωτικών βουνών ο λαός μας πέρασε στο πυκνό σκοτάδι της κατοχής. Πείνασε, μάτωσε, αλλά δεν γονάτισε. Οι Έλληνες οργάνωσαν στις πόλεις και στα χωριά την αντίσταση, άντεξαν τους διωγμούς, τα βασανιστήρια, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις φυλακές, τις εκτελέσεις. Τα βουνά μας πλημμύρισαν από τους αγωνιστές της Λευτεριάς. Έτσι γράφτηκε το έπος της εθνικής αντίστασης στα βουνά και στις πολιτείες της πατρικής γης. Ένα έπος που απαίτησε βέβαια καινούριες και ακόμα βαρύτερες θυσίες.

Ο αγώνας της ηρωικής Ελλάδας ήταν η αρχή της νίκης των ελεύθερων εθνών. Σε όλα τα μέτωπα ο εχθρός δέχεται θανάσιμα χτυπήματα. Η ποθητή ειρήνη αρχίζει να διαφαίνεται. Και τότε ο κατακτητής εγκατέλειψε την Ελλάδα. Στο βράχο της Ακρόπολης υψώθηκε και πάλι η γαλανόλευκη.

Αγαπητοί συμπολίτες, σας καλώ να επιδείξουμε αντιστάσεις, να πούμε όχι σε κάθε ηθική κατάπτωση και κρίση αξιών, να δημιουργήσουμε μια κοινωνία συνοχής και ευημερίας και να ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον ως απόγονοι ηρώων που θα συνεχίσουν να μας κάνουν υπερήφανους για τους νικηφόρους αγώνες τους και μας καλούν πάντα να μιμηθούμε το παράδειγμά τους, να δείξουμε ως Έλληνες εθνική ενότητα και ομοψυχία. Η δημοκρατία, η αλληλεγγύη, η ανιδιοτέλεια, η φιλοπατρία, ο σεβασμός στην παράδοση ας αναδειχτούν σε θεμελιακές αξίες της κοινωνίας μας. Αξίες που θα υπερασπίσουμε και πάλι με αγάπη για την ελευθερία και τον συνάνθρωπο. Έτσι μόνο θα αντισταθούμε και θα οικοδομήσουμε ένα μέλλον με Ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη για τις γενιές που έρχονται, για τα παιδιά μας για τον συνάνθρωπό μας. Στην πορεία μας αυτή ας στηθεί φωτεινός σηματοδότης ο ανώνυμος ανθυπολοχαγός της Αλβανίας που…

     Ήταν γενναίο παιδί!!!
Mε τον αέρα του άντρα στην περπατηξιά…

     Και το στόμα του, μικρό πουλί ακελάηδιστο…
Βρόντηξαν τα βουνά της Αλβανίας
Δεν έκλαψαν
Γιατί να κλάψουν;

     Ήταν γενναίο παιδί!!!

     Είναι γενναίοι οι Έλληνες!!!
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ

ΖΗΤΩ Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1940

IMG 1438                        IMG 1440

Δημοσιεύθηκε στη Δημοσιεύσεις, Μαριάννα Αποστόλου | Σχολιάστε

“Ληθαίος: το ποτάμι της πόλης μας”

1ο   ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

 Θεατρικό  της  Περιβαλλοντικής  Ομάδας 

στα  πλαίσια  του   Χρυσοπράσινου φύλλου      

Συντονίστρια :   Αποστόλου Μαριάννα 

“Ληθαίος: το ποτάμι της πόλης μας”

 Σε  μια  γειτονιά  του  Δήμου  Τρικκαίων  μια παρέα παιδιών συζητούν για τα μαθήματα του σχολείου, ενώ ένα από αυτά, η Χρύσα, χαζεύει το εξώφυλλο της τοπικής εφημερίδας, όταν ξαφνικά ένας από τους τίτλους την κάνει να αναπηδήσει:

Χρύσα: Παιδιά ακούστε! Διαβάζω στην εφημερίδα ότι το εργοστάσιο AUTOFARM, θα τιμηθεί με το βραβείο του πιο φιλικού εργοστασίου προς το περιβάλλον!

Χαρά: Αυτό είναι ΤΡΕΛΟ! Ποιος μπόρεσε  να συμβεί κάτι τέτοιο! Το εργοστάσιο αυτό μολύνει εδώ και χρόνια με τα χημικά του απόβλητα την περιοχή μας. Φιλικό  εργοστάσιο  χωρίς  βιολογικό  καθαρισμό  που  ακούστηκε;

Ελένη: Δίκιο έχει η Χαρά! Η Στέλλα,  η   κόρη  της   Μαριάννας   έπαιζε εκεί που έριχναν τα χημικά τους απόβλητα   και τώρα τρέχουν απ? το ένα νοσοκομείο στο άλλο.

Χρύσα: Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί κάτι τέτοιο! Πρέπει να δράσουμε αμέσως! Πρέπει  να  παλέψουμε  για  το  δίκαιο.  Και  είναι  τρομερή  αδικία  να  τιμηθεί  η  AUTOFARM. Υπάρχουν  άλλες βιομηχανίες  που  σέβονται  το  περιβάλλον , μία  απ? αυτές  πρέπει  να  πάρει  το  βραβείο.

Ελένη: Συμφωνώ με την  Χρύσα! Πρέπει να το ξεσκεπάσουμε!

Δάφνη: Παιδιά! Νομίζω ότι πρέπει  να προσγειωθείτε! Δεν γίνεται να κάνουμε τίποτε! Δεν ξέρω αν το ?χετε συνειδητοποιήσει αλλά είμαστε μόνο 15 χρονών!

Χαρά: Αρκετά μεγάλοι για να ξεχωρίζουμε το δίκαιο απ? το άδικο. Δάφνη αν είμαστε πρόθυμοι να συνεργαστούμε μπορεί να πετύχουμε κάτι, εγώ πάντως είμαι μέσα!

Χρύσα: Και εγώ!

Ελένη: Και εγώ!? Εσύ Δάφνη; Ξαφνικά φθάνει  ένα  ξανθό κορίτσι. Είναι  η  αδερφή  της  Δάφνης.

Αντιγόνη: Γεια σας παιδιά! Δάφνη , η μαμά  είπε να  μη    γυρίζω  μόνη   μου   στο  σπίτι  και γι αυτό ήρθα να σε  βρω. Τώρα  που  νυχτώνει είναι  επικίνδυνο  να  κυκλοφορούμε  σε  σκοτεινά  μέρη. Κι  εμείς  μένουμε δίπλα  στο ποτάμι. Η  περιοχή  μας  δεν  φωτίζεται  αρκετά  καλά. Θυμάσαι  που  ένα  παιδάκι  εξαφανίστηκε  στη  Βέροια;  Μα τι  συμβαίνει; Τι  συζητάτε;

Δάφνη: Τι; Φύγε αμέσως ! δε σε αφορούν αυτά που συζητάμε!

Χρύσα: Και όμως  ίσως  η  Αριστίνα   μπορεί να βοηθήσει?

Χαρά: Τι εννοείς;

Χρύσα: Όπως ξέρετε το εργοστάσιο δεν είναι μακριά από το σπίτι της Δάφνης. Επομένως μπορεί  να  αποδειχθεί  η  ρύπανση  που  προκαλεί  το  εργοστάσιο.

Δάφνη: Ούτε να το σκέφτεσαι. Δεν θα στείλω εγώ τον αδερφή μου να κατασκοπεύει τι γίνεται σ? αυτή  τη  «χωματερή»!

Χρύσα: Μα ποιος είπε ότι θα πάει μόνη της;

Δάφνη: Τι θες να πεις;

Ελένη: Νομίζω ότι η Χρύσα προτείνει εσύ και η αδερφή να παρακολουθ’ησετε το εργοστάσιο.

Χρύσα: Ακριβώς!

Χαρά: Τέλεια ιδέα!

Δάφνη : Αποκλείεται! Πώς σου πέρασε απ? το μυαλό; Και γιατί να πάμε εμείς και όχι κάποιος άλλος;

Χαρά: Μα το είπε η Χρύσα στην αρχή είστε τα μόνα παιδιά που μένετε κοντά  στο εργοστάσιο.

Ελένη: Εγώ λέω να ρωτήσουμε την ίδια. Αριστίνα  τι λες θες να παρακολουθήσεις με τη Δάφνη το εργοστάσιο;

Αριστίνα: Και τι πρέπει να κάνω;

Χαρά: Τίποτα σπουδαίο. Απλά παρακολούθηση, θα στα εξηγήσει η Δάφνη.

Αντιγόνη: Θα χάσω και σχολείο;

Ελένη: Ίσως

Αντιγόνη: Τέλεια! Θα πάω!

Δάφνη: Για μια στιγμή! Ας πούμε ότι θέλουμε να πάμε, πώς θα ξεφύγουμε απ? τους γονείς μας;

Χαρά: Απλό. Απ? ότι βλέπω είστε και οι δυο συναχωμένες. Αν αύριο υποκριθείτε ότι νιώθετε χειρότερα, είστε ελεύθερες.

Δάφνη : Αν και είμαι σίγουρη πως θα φάμε το κεφάλι μας ας προσπαθήσουμε!

Ελένη: Ωραία, όλοι σύμφωνοι!   Το βράδυ εκείνο ήταν όλοι  ανήσυχοι, κυρίως η Δάφνη που  φοβόταν για τα πάντα. Από την άλλη μεριά η αδελφή της κοιμόταν ήσυχη. Το επόμενο πρωί, τα δυο αδέλφια υποδύθηκαν τόσο καλά τους αρρώστους που οι γονείς τους ήταν έτοιμοι να φωνάξουν τον γιατρό. Η Δάφνη  χρειάστηκε αρκετή   ώρα να τους πείσει πώς η κατάσταση τους θα καλυτέρευε μέχρι το τέλος της ημέρας. Μόλις έφυγαν οι γονείς τους, πετάχτηκαν από τα κρεβάτια τους και άρχισαν να ετοιμάζονται. Μετά από λίγα λεπτά πήραν το δρόμο για το εργοστάσιο. Το εργοστάσιο παρήγαγε εξαρτήματα αυτοκινήτων. Είχε κατασκευαστεί από έναν πλούσιο επιχειρηματία εδώ και χρόνια και βρισκόταν μόνο λίγα χιλιόμετρα από την πόλη των Τρικάλων, δίπλα  στο  ποτάμι. Από τη μέρα ίδρυσης του κυκλοφορούσαν φήμες για τη  ρύπανση  του  ποταμού  με  πιθανή  αιτία   το εργοστάσιο αλλά όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις οι φήμες σταματούσαν μετά από λίγο καιρό. Η Δάφνη και η Αριστίνα πλησίαζαν στο εργοστάσιο όταν είδαν δυο γυναίκες  να πλησιάζουν.

Δάφνη: Έλα Αριστίνα , να κρυφτούμε γρήγορα πίσω από αυτό τον τοίχο.  Οι εργάτριες κουβαλούσαν δυο κιβώτια και μόλις πέρασαν την είσοδο του εργοστασίου ρωτάει η  μία .

Εργάτρια 1η: Πού θα τα ρίξουμε αυτά;

Εργάτρια 2η: Σκάσε ρε βλαμμένο! Θα μας ακούσει κανείς Ακολούθησέ με υπάρχει ένα ποτάμι εδώ πιο κάτω.   Τα δυο παιδιά πατώντας στις μύτες των ποδιών τους, βγήκαν απ?  την  κρυψώνα  τους  και  ακολούθησαν  τις  εργάτριες . 

Εργάτρια 2η: Με  το  1, 2, 3  θα  τα  πετάξουμε.1, 2, 3 !!!   Μπαμ! οι  δυο εργάτριες  έκαναν  το  λάθος   να  ρίξουν  τα  κιβώτια  προς  την  ίδια  κατεύθυνση  με  αποτέλεσμα  να  συγκρουστούν  και  να  εκτιναχθούν πάνω  τους  τα  χημικά  που  περιείχαν.

Δάφνη: Μαμά μου! Αυτό που συμβαίνει είναι τρομερό!

Αντιγόνη: Ναι, μόνο δυο ηλίθιες θα το πάθαιναν αυτό!

Δάφνη: Δεν εννοώ αυτό! Θέλω να πω, ότι πράγματι το εργοστάσιο ρυπαίνει την περιοχή. Κρίμα που δεν φωτογραφήσαμε το συμβάν! Μα άκουσε, κάτι λένε!

Εργάτρια 2η: Έλα ανόητη, πάμε να φέρουμε και τα υπόλοιπα!

Δάφνη: Ωραία! Θα τις φωτογραφήσουμε όταν τα ρίχνουν.

Και έτσι έγινε. Έχοντας αποκτήσει τα απαραίτητα ενοχοποιητικά στοιχεία τα δυο παιδιά επέστρεψαν στο σπίτι τους. Το ίδιο μεσημέρι η παρέα συγκεντρώθηκε στο σπίτι της Αριστίνας.

 Χαρά: Λοιπόν τι βρήκατε;

Δάφνη: Κοιτάξτε τραβήξαμε αυτές τις φωτογραφίες!

Χρύσα: Τώρα τους  έχουμε στο χέρι!

Ελένη: Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι ν? απευθυνθούμε στον αρμόδιο.

Αντιγόνη: Δηλαδή σε ποιον;

Χαρά: Σε ποιον άλλο! Στη Δήμαρχο φυσικά!

Δάφνη: Πώς όμως; Δε γίνεται να  χάσουμε   ξανά τα  μαθήματα!

Ελένη: Το ξέχασες; Αύριο θα πάμε 3 ώρες κινηματογράφο. Οι καθηγητές δεν είναι τόσο παρατηρητικοί. Εύκολα θα το σκάσουμε!

Πράγματι τα παιδιά κατάφεραν να φύγουν απαρατήρητα και να κατευθυνθούν προς τη Δήμαρχο. Στο χολ του Δημαρχείου, μια γυναίκα δυναμική, ντυμένη και χτενισμένη με  την τελευταία  λέξη  της  μόδας καθόταν σ? ένα γραφείο γεμάτο φακέλους. Χωρίς αμφιβολία ήταν η Γραμματέας της  Δημάρχου. Τους κοίταξε καχύποπτα.

Γραμματέας: Πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω;

Ελένη: Θα θέλαμε να συναντήσουμε τη δήμαρχο.

Γραμματέας: Αυτό δε γίνεται!

Χρύσα: Μα γιατί;

Γραμματέας: Η Δήμαρχος  λείπει . Είναι σε μια σοβαρή σύσκεψη! Θα την  ενημερώσω και  θα  σας  κλείσω  ραντεβού. Τώρα σας παρακαλώ  να φύγετε.     

Εκείνη τη στιγμή, ανοίγει η πόρτα του γραφείου και βγαίνει η Δήμαρχος  η οποία χωρίς να δώσει  σημασία  στα  παιδιά  συνέχισε  την  πορεία  της .

Χαρά: Γιατί μας είπατε ψέματα;! Αφού είναι εδώ!

Γραμματέας: Όπως και να  χει δε θα δεχτεί κανένα και ειδικά εσάς!

Δάφνη: Μπορείτε να μας πείτε  γιατί;

Γραμματέας: Ελάτε τώρα, κατάλαβα! Θέλετε  να παραπονεθείτε για τα προβλήματα του σχολείου σας!

Ελένη: Όχι , αλλά  δε σας αφορά! Αφήστε μας να τον δούμε

Γραμματέας: Περάστε έξω παρακαλώ!

Δήμαρχος: Τι φασαρία είναι αυτή; Τι συμβαίνει;

Γραμματέας: Αυτά τα αγενή παιδιά  με ενοχλούν εδώ και ώρα! Επιμένουν  πως  είναι  αναγκαίο  να  σας  δουν  για  κάτι  πολύ  σοβαρό.

Χαρά: Δεν είναι αλήθεια! Δεν  ενοχλούμε , ούτε  φερθήκαμε  με  αγένεια. Απλώς  προσπαθούμε να σας δούμε! Είμαστε  η  Περιβαλλοντική  Ομάδα  του  1ου  Γυμνασίου  Τρικάλων. Νοιώθουμε  υπεύθυνοι  για  την  προστασία  του  ποταμού  μας  που  είναι  στολίδι  της  Πόλης  μας .

Δήμαρχος: Εντάξει. Παρακαλώ περάστε. Λοιπόν  τι  θέλετε;

Χρύσα: Να σας αποδείξουμε ότι τι βραβείο που θα λάβει το εργοστάσιο AUTOFARM είναι μια μεγάλη αδικία.

Δήμαρχος: Και γιατί παρακαλώ;

Δάφνη: Ορίστε  δείτε! Οι  φωτογραφίες  τα  δείχνουν  όλα.

 Δήμαρχος: Που τις βρήκατε αυτές τις φωτογραφίες;

Αριστίνα: Εμείς τις τραβήξαμε!

Χαρά: Λοιπόν; Τι  έχετε  να  μας  πείτε;

Δήμαρχος: Δε ξέρω παιδιά? Δεν έχω και πολύ χρόνο? Φοβάμαι ότι πρέπει να σας ζητήσω να φύγετε.

Ελένη: Μα τι λέτε; ! Και οι φωτογραφίες;

Δήμαρχος: Ειλικρινά δεν ξέρω. Η κα Αγγέλου συνόδευσε τα παιδιά έξω.

Ύστερα από λίγα λεπτά. 

Χρύσα: Δεν πιστεύω αυτό που συνέβη! Πώς μπόρεσε να μας διώξει;

Ελένη: Νομίζω πως πρέπει να πάμε  στη Βάσια.

Χαρά: Στη  Βάσια; Σε τι θα μπορούσε να μας βοηθήσει αυτή;

Δάφνη: Όχι η ίδια  αλλά ο πατέρας της. Είναι ο Νομάρχης της περιοχής.

Ελένη: Ωραία. Η  Βάσια  μένει  στην  παραδοσιακή συνοικία    Βαρούσι.  Το   σπίτι  της  είναι  ένα από  τα  πιο  καλοδιατηρημένα παραδοσιακά αρχοντικά, αυτό  με  τα  έξι    σαχνισιά. Ο  πατέρας  της  το  ανακαίνισε  με  μεράκι  πιστός στην  παράδοση,  διατήρησε τα  αρχιτεκτονικά  στοιχεία  του  Βαρουσιώτικου  αρχοντικού. Νομίζω  ότι  ο  Αντιπεριφερειάρχης  είναι  αρκετά  ευαισθητοποιημένος  σε  ότι  αφορά  το  περιβάλλον,   την  προστασία  του  και  την  αειφορία  του.

Ένα ωραίο  κορίτσι  άνοιξε την πόρτα της διώροφης μονοκατοικίας. 

Βάσια: Γεια σας παιδιά. Τι θέλετε;

Χρύσα: Γεια σου Βάσια. Είναι ανάγκη να μιλήσουμε στον πατέρα σου.

Βάσια: Μα γιατί;

Μέσα σε δυο λεπτά η Βάσια έμαθε όλη την ιστορία. 

Βάσια: Εντάξει. Περιμένετε εδώ. Θα πάω να του μιλήσω.

Για πέντε ατελείωτα  λεπτά η παρέα περίμενε τη Βάσια. Τόσο ήταν το άγχος τους που οι καρδιές τους χτυπούσαν δυνατά. Όταν επέστρεψε η  Βάσια συνοδευόταν από ένα ψηλόλιγνο άνδρα με επιβλητικό ύφος.

Νομάρχης: Η Βάσια μου τα εξήγησε όλα. Μπορώ να δω τις φωτογραφίες; Αυτό είναι εξωφρενικό. Νομίζω πως θα κάνουμε μια επίσκεψη στο Δήμαρχο. Ελάτε , θα πάμε με το αυτοκίνητό μου. Βλέπετε  πως  ακόμα  επιτρέπονται  τα  αυτοκίνητα  στην  παραδοσιακή  συνοικία. Εγώ  πιστεύω  πως  η  κυκλοφορία  αυτοκινήτων  πρέπει  να  απαγορευθεί  και  να  γίνουν  ουσιαστικές  αλλαγές  στο Βαρούσι μιας  και  είναι  το  μοναδικό  δείγμα παραδοσιακής  αρχιτεκτονικής   στην  Δυτική  Θεσσαλία.

Όταν μπήκαν στο Δημαρχείο η Γραμματέας προσπάθησε να  εμποδίσει  τα  παιδιά   να μπουν στο γραφείο της Δημάρχου, στην όψη όμως του Αντιπεριφερειάρχη κάθισε φοβισμένα στο γραφείο της. Ο Νομάρχης άνοιξε διάπλατα την πόρτα του γραφείου της Δημάρχου. Όλοι είδαν έκπληκτοι  τον ιδιοκτήτη του εργοστασίου να δίνει λεφτά στη Δήμαρχο και να τη διαβεβαιώνει ότι όλα πήγαν καλά.

Δήμαρχος: Κ. Κωνσταντίνου τι γυρεύετε  εδώ; Εε, όχι θέλω να  πω  ?

Αντιπεριφερειάρχης: Εξηγήστε  μου  κα Ανδρέου  τι  σημαίνουν  όλα  αυτά; Γιατί δεν  αντιδράσατε  όταν  είδατε  τις  φωτογραφίες    και  γιατί  σας  δίνει  λεφτά  ο  ιδιοκτήτης  της  AUTOFARM;

Δήμαρχος: Εγώ?ξέρετε?..δε  φταίω?.να αυτός  τα  σχεδίασε  όλα .

Αντιπεριφερειάρχης: Αυτά να τα πείτε στο δικαστήριο όταν θα απολογηθείτε  για την ενοχή σας. Τις  επόμενες μέρες τα γεγονότα  έτρεχαν. Το  εργοστάσιο συνέχιζε να ρυπαίνει το ποτάμι και η  Δήμαρχος φρόντιζε  να  καλύπτει το γεγονός με το ποσό  των 75.000 ?. Οι  υπεύθυνοι του  εργοστασίου  καταδικάστηκαν σε 5 χρόνια  φυλάκιση ενώ η Δήμαρχος έχοντας μαζέψει  « οικονομίες» κατάφερε να εξαγοράσει την ποινή  της. Η  αλήθεια αποκαλύφθηκε επιτέλους.

Και  αν αναρωτιέστε  τι  απέγιναν οι 5 φίλοι αυτοί τιμήθηκαν από τον Αντιπεριφερειάρχη με βραβείο για την  προσφορά τους στην προστασία του ποταμού γιατί είναι ένα στολίδι για την πόλη των Τρικάλων  με  πλούσια  χλωρίδα  και πανίδα, άρα πρέπει να συνεχίσει τη ροή του και αυτό πρέπει να γίνει  κατανοητό από μικρούς και μεγάλους.

Έχουμε χρέος πολίτες και μαθητές να το διαφυλάξουμε   και να το διατηρήσουμε αλώβητο για τις επόμενες γενιές, να  το παραδώσουμε  όπως το βρήκαμε γιατί  το ποτάμι μας αποτελούσε και αποτελεί για την Πόλη μας  χαρακτηριστικό  γνώρισμα, σήμα  κατατεθέν,  πηγή πλούτου, ομορφιάς και  ζωής.

 

1.  Δήμαρχος

2. Αντιπεριφερειάρχης

3.  Χρύσα

5.   Βάσια

6.  Ελένη

7.  Δήμητρα

8. Αντιγόνη

9.  Ελένη

10.  Γραμματέας

11.   Δάφνη

12.   Χαρά

13. Εργάτρια 1η

14. Εργάτρια 2η

Δημοσιεύθηκε στη 1ο Γυμνάσιο Τρικάλων, Μαριάννα Αποστόλου, Χρυσοπράσινο φύλλο | Σχολιάστε

“Ο Αχελώος και οι ομορφιές του” : Πρόγραμμα ΠΕ 1999-2000

  Από την  επίσκεψη   των  μαθητών της  Π. Ο. του  Γ4  του  3ου  Γ/σίου  Τρικάλων στο  φράγμα   του  Αχελώου  στη Μεσοχώρα. Άσκηση:     «ΟΡΑΜΑ»    Φανταστείτε   την   περιοχή που   επισκεφτήκατε   το   2040. Οι  συνομήλικοι   – συμμαθητές  της  τότε  Π.Ο. του  Γ4 του  3ου  Γ/σίου Τρικάλων  αποφασίσαμε  μετά  από  40  χρόνια  την  επανάληψη  της  επίσκεψής  μας  στο  φράγμα  του  Αχελώου  στη  Μεσοχώρα. Άλλοι  παντρεμένοι  με  οικογένειες , άλλοι  ελεύθεροι  μα  όλοι  εργαζόμενοι  (γιατροί, δικηγόροι, υπάλληλοι, εργάτες)  και  μεσήλικες.

Ξεκινήσαμε με ένα  τουριστικό  λεωφορείο  κατά  τις  8  π.μ. .Περάσαμε  την  Πύλη  αφήνοντας  πίσω  μας  την  τοξωτή  γέφυρα  που  έχτισε  ο  Άγιος  Βησσαρίων  και  τη  γέφυρα  Κονδύλη. Τα  νερά  του  Άσπρου  συνάντησαν  πια  τον  Πορταικό ποταμό. Και  τι  δεν  έχει  να  πει  ο  Άσπρος  με  τη  Σαλαμπριά. Θυμάσαι  πως  μας  μάλωνε  η  μάνα  μας  η  Πίνδος. Θυμάσαι  πόσο  ζαβολιάρης  ήμουνα λέει  ο  «Ά σ π ρ ο ς». Το  ταξίδι  μας συνεχίστηκε   δίπλα  στην  τεχνητή  λίμνη  στην  Πύλη που  σχηματίστηκε  με  τα  νερά  του Αχελώου. Η  διαδρομή  ευχάριστη. Ο  δρόμος  πλατύς  και  ασφαλτοστρωμένος μας  οδηγεί  συνέχεια  όλο  και  πιο  ψηλά. Μπροστά ένα  δάσος  κατάφυτο  με  έλατα  , οξιές, και  αγριοκαστανιές.

 Η « πηγή  των  Θεών» μας  περιμένει  ξανά  ενώ  το  κρυσταλλένιο της  νερό  τρέχει  ασταμάτητα.Στο  νου  μας  έρχεται  ο  Διευθυντής  ο  κ. Κοτρώνης που  μας  έδινε  πληροφορίες  για  την  περιοχή . Κάποιος  θυμάται τον  Αχελώο  με  τα  διάφανα και  γαλαζοπράσινα    νερά  του.  Ένας  άλλος  προσπαθεί  να  θυμηθεί  τον  κ.Γκαρτζονίκα, υπάλληλο  της  Δ.Ε.Η. και  τις  πληροφορίες  που  μας  έδινε  για  το  φράγμα . Κάποιες  κυρίες  θυμούνται  τις  συνεντεύξεις  που  πήραν  στο σχολείο , στο  καφενείο  και  στο  περίπτερο από  τους  κατοίκους  της  Μεσοχώρας.  Οι  άντρες της  παρέας  θυμούνται  το  σχολείο  της  Μεσοχώρας, την  ανηφόρα  για  να  φτάσουμε  μέχρι  εκεί  και  το  μπάσκετ  που  έπαιξαν  με  τους  συνομήλικους  συμμαθητές τους  της  Μεσοχώρας. Πάντως  όλοι  κάτι  θυμούνται  μέχρι  να  φθάσουμε  στο  πετρόχτιστο  παρκάκι  όπου  και  σταματήσαμε.

Εδώ  όλα  έχουν  αλλάξει.  Το  πάρκο  μοιάζει τελείως  διαφορετικό.  Τα δέντρα  που  φύτεψαν  μεγάλωσαν  πολύ  και  το  κιόσκι  με  τα  παγκάκια  μας  περιμένουν  για  να  μας  ξεκουράσουν.  Όμως  που  να  καθίσουμε,  σαν τότε που ήμασταν δεκαπέντε χρονών, τρέχουμε να απολαύσουμε το υπέροχο θέαμα. Μάταια τότε  προσπαθούσαμε να σχηματίσουμε με τη φαντασία μας τη λίμνη. Τούτο  που βλέπουμε σήμερα σαράντα χρόνια μετά είναι μαγευτικό.  Συνδυασμός πράσινου και γαλάζιου. Μάταια προσπαθούμε να ακούσουμε το βουητό του «Ασπροποτάμου» που κατέβαινε για να βρει τα αδέρφια του. Άλλωστε όπως προείπαμε τώρα συνάντησε ήδη τη Σαλαμπριά στην Πύλη. Προσπαθούμε να θυμηθούμε την περιοχή σαράντα χρόνια πριν.

Η αλλαγή του μικροκλίματος της περιοχής με τη δημιουργία της λίμνης συνετέλεσε στην ανάπτυξη της χλωρίδας. Τα βουνά σκεπάστηκαν με πυκνή βλάστηση και επειδή στη φύση ισχύει  «η τροφική αλυσίδα» η βλάστηση συνετέλεσε στην ύπαρξη μιας πλούσιας πανίδας. Λαγοί, αλεπούδες, γεράκια, αγριόπαπιες, λύκοι μα και αρκούδες λένε οι ντόπιοι πως βλέπουν στα δάση τους τα τελευταία χρόνια. Η «τροφική αλυσίδα» παρά την ανθρώπινη παρέμβαση, με την κατασκευή του φράγματος δεν έσπασε ανεπανόρθωτα, μα το νερό της λίμνης έγινε τροφοδότης.  Μια βόλτα στη λίμνη με το καραβάκι είναι μαγευτική.

Ο καπετάνιος, πενήντα πέντε χρονών, ηλιοκαμένος και χαμογελαστός, είναι έτοιμος να αρχίσει τη κουβέντα μαζί μας.– Από πού είστε βρε πατριώτες, μας ρωτά.

– Από τα Τρίκαλα του απαντάμε.

– Έχετε ξανάρθει στη Μεσοχώρα.

– Βέβαια του απαντάμε χαμογελαστοί.

Πριν σαράντα χρόνια όταν ήμασταν μαθητές της τρίτης Γυμνασίου. Συμμετείχαμε σ? ένα περιβαλλοντικό πρόγραμμα «ο Αχελώος και οι ομορφιές του» και επισκεφτήκαμε το χωριό σου τότε μας φάνηκε ένα ορεινό χωριό σχεδόν έρημος. Είχαμε πάει και στο Γυμνάσιο της Μεσοχώρας καθώς και στην εκκλησία της. Τώρα όλα άλλαξαν. Ήμουνα και εγώ τότε στο Γυμνάσιο, μας λέει ο καπετάνιος. Μαθητής της τρίτης, ο πιο ψηλός. Έδωσα συνέντευξη σε κάποια παιδιά. Με ρώτησαν αν πίστευα πως το φράγμα θα άλλαζε τη ζωή μας. Που να το φανταστώ πως στη λίμνη θα έβγαζα μεροκάματο είτε με το τουριστικό καραβάκι είτε με το ψαροκάικό μου. Η λίμνη είναι γεμάτη ψάρια μας λέει. Να πάτε και στο Μουσείο, είναι εκεί όπου χτίστηκε ο καινούργιος οικισμός και μεταφέρθηκαν οι κατακλυσμένοι. Εκεί μεταφέρθηκε και η πανέμορφη τοξωτή γέφυρα του Κόκκου Χατζηπέτρου. Οι κατακλυσμένοι αποζημιώθηκαν πολύ καλά τότε. Έχουν να λένε όλοι πως το φράγμα άλλαξε τη ζωή τους. Το ορεινό χωριό μας, που ήταν έρημο και άγνωστο μέχρι τότε, σήμερα είναι πασίγνωστο, μετατράπηκε σε μια όμορφη κωμόπολη που προσελκύει ντόπιους και ξένους οι οποίοι έρχονται να θαυμάσουν το φράγμα, τη λίμνη το Μουσείο και τον νέο οικισμό ταιριαστό με το τοπίο. Πέτρινα σπίτια, πλακόστρωτες αυλές και δρόμοι. Πραγματικά όταν επισκεφτήκαμε τον οικισμό πληγέντων μείναμε έκπληκτοι. Ακούγονται φράσεις χαμηλόφωνα πως «οι Μεσοχωρίτες είναι περήφανοι, αγαπούν τον τόπο τους και φροντίζουν συνέχεια να τον κάνουν πιο όμορφο». Τα σπίτια τους είναι περιποιημένα και οι κήποι τους γεμάτοι με λογής – λογής λουλούδια.

Προχωρώντας να και η καφετέρια που πήρε τη θέση του παλιού καφενείου. Εκεί ήπιαμε το καφεδάκι μας και οι συζητήσεις άρχισαν να φουντώνουν. Τώρα μπορούμε πια να καταλάβουμε που έβρισκαν τότε οι καθηγήτριές μας το κουράγιο να μας συνοδεύουν στις περιβαλλοντικές μας εξορμήσεις & επισκέψεις για βιωματική μάθηση και ασκήσεις πεδίου. Όλα αυτά συνετέλεσαν στο να αγαπήσουμε το περιβάλλον ώστε να βοηθήσουμε για την «αειφορία» στον πλανήτη μας. Οι περισσότεροι το καταλάβαμε πολύ αργότερα ότι είναι χρέος μας όλων να βοηθήσουμε στη σωτηρία του πλανήτη μας ώστε τα παιδιά μας να συνεχίσουν να ζουν πάνω σε αυτόν. Με αυτές τις συζητήσεις ολοκληρώσαμε την επίσκεψή μας στη Μεσοχώρα σαράντα χρόνια μετά. Με αυτή την άσκηση «ΟΡΑΜΑ» η ομάδα μας ολοκληρώνει τις εργασίες της.

Θέλουμε  για  άλλη  μια  φορά  να  ευχαριστήσουμε  το διευθυντή  μας  κ. Χρ. Κοτρώνη  για  τη  συμπαράστασή του  στην  όλη  μας  προσπάθεια  και  τις  καθηγήτριές  μας  Αποστόλου  Μαριάννα,  υπεύθυνη  του προγράμματος, Γούλα  Πόπη, Μαγαλιού  Πόπη  και  Κόπανου Θάλεια καθώς  και  τον  κ.Γκαρτζονίκα  για  την  ενημέρωση και  τη  Δ.Ε.Η. για  το  γεύμα  που  μας  προσέφερε. Ακόμα   ευχαριστούμε  τα  παιδιά  της  Μεσοχώρας για  τη  θερμή  υποδοχή  που  μας  έκαναν.

Αγαπήσαμε  τον  «Α σ π ρ ο π ό τ α μ ο » τον  ακούσαμε  να  μας  συμβουλεύει. Μας  είπε  πως  η  ζωή  μας  είναι  σύντομη  μπροστά  στην  δική  του  αιωνιότητα.  Εκείνος  θα  κυλά  για  εκατομμύρια  χρόνια  και  θα  συνεχίζει  ασταμάτητα  το  δρόμο  του  για  να  συναντήσει  τη  θάλασσα.  Ακόμα  μας  είπε  πως  οι  ανθρώπινες  παρεμβάσεις  στη  φύση  πρέπει  να  γίνονται  με  μέτρο  και  λογική  γιατί  αρκετές  φορές  η  « φύση  εκδικείται ». Αγαπήσαμε  ακόμα  τους  παραποτάμιους  οικισμούς του  Ασπροποτάμου που  περιμένουν  ακούραστα  τα  καλοκαίρια  τους  κατοίκους  τους  για  να  χτυπήσουν  τις  καμπάνες  χαρμόσυνα  στα  πανηγύρια  τους ,τα  κατσίκια  και  τα  πρόβατα  να  βελάξουν  και  τα  κλαρίνα  με  τα  βιολιά  για  να  αντηχήσουν  τα  δημοτικά  τους   τραγούδια  πέρα  ως  πέρα. 

Ευχόμαστε  να  έχουν  την  τύχη  και  άλλα  παιδιά  να  συμμετέχουν  σε  περιβαλλοντικές  ομάδες  για  να  γνωρίσουν  και  να  αγαπήσουν  τον  τόπο  τους  καλύτερα, για να αγαπήσουν τη φύση   περισσότερο και να συμβάλλουν στην  “ α ε ι φ ο ρ ί α ”    της.                                                        

                                                                                  Τα  παιδιά  της  Περιβαλλοντικής  Ομάδας   

                                                                                  Του  Γ4  του  3ου  Γ/σίου  Τρικάλων

1.           Ρήγας  Σωτήριος

2.           Ρίζος   Θωμάς

3.           Ροβίσης  Αλέξανδρος

4.           Σαμαντά  Μαρία

5.           Σαμαρά  Μαριάνθη

6.           Σέγγης  Κων/νος

7.           Σιαμαντά Νικολέττα

8.           Σινάνη Όλγα

9.           Σκούρα Σοφία

10.       Σουλιώτη Αρετή

11.       Σταμούλης Βασίλη

12.       Σταρίδα Ευαγγελία

13.       Σωτηρίου Ελένη

14.       Σωτηρίου Σοφία

15.       Ταραμπέκη Ζωή

16.       Τάσιος Νικόλαος

17.       Τζέτζιας Γεώργιος

18.       Τσαγκούλης Νικόλαος

19.       Τσαγκούλης Χρήστος

20.       Τσάτσας Γρηγόριος

21.       Τσίτζηρα Κων/να

22.       Τσιουτσιουβάλα Αικατερίνη

23.       Τσιχρίνης Παναγιώτης

24.       Τυρογιάννης Ευάγγελος

25.       Χατζή Γεωργία

26.       Χατζούλη Ιωάννα-Μαρία2

7.       Χριστοδουλιά Παναγιώτα

28.       Χύτα Δήμητρα

Δημοσιεύθηκε στη 3ο Γυμνάσιο Τρικάλων, Μαριάννα Αποστόλου | Σχολιάστε

Γαλλικά

apple_1.GIF S l o g a n s          

– Santé  n’ est  pas  sans  t,  mais   maladie   est   sans  t.

  Mon   pre   est  maire,  mon  frére   est   masseur.

–  Pauvre   petit   pécheur, prend  patience pour  pouvoir    prendre  plusieurs    petits  poissons.

–  Cinq   chiens   chassent     six   chats.

–  Il   était   une  fois  un  homme  de  foi  qui   vendait   du  foi   dans   la  ville  de   Foix. Il  dit  ma  foi,  c’est   la  derniére  fois  que  je   vends  du  foi   dans   la   ville   de   Foix.

–  Trois   tortues  trottaient sur  un  trottoir   trés   étroit.

–  Si   six   cent  scies   scient   six   cent   saucisses, six  cent  six  scient   scieront   six   cent   six   saucissons.

–  Son   chat   chante  sa  chanson.

–  As-tu  été  ?  Tahiti ?

–  Un  chasseur   sachant   chasser   doit   savoir   chasser  sans  son  chien  de  chasse.

 –  Poisson  sans  boisson, c’est  poison !

–  Chouette   chaussures !

–  Si  ?a   se   passe   ainsi,  c’ est  sans   souci.

–  Dans   ta  tente  ta  tante  t’ attend.

–  Des  blancs  pains,  des   bancs  peints,  des  bains  pleins.

–  Je  veux   et   j’ exige   d’ exquises   excuses.

– Tonton  ton  thé  t’ a- t – il  été   ta  toux ?

–  La  grosse  cloche    sonne.

–  Douze douches.                                                                                                                                

–  Ta  Cathy   t’ a  quitté ?

–  Fruits   frais,  fruits  frits, fruits  cuits,  fruits  crus.

–  Un  chasseur   qui  chassait  fit   sécher  ses  chaussettes  sur  une  souche   séche.

–  Un  plein  plat   de  bl?  pil?.–  Les   chaussures  de  l?archiduchesse   sont- elles  s?ches ?–  Je  dis  que  tu  l?as  dit    ?   Didi  ce  que   j?ai  dit   jeudi.

– Ta  tante  t’ attend.

J’ ai   tant   de  tantes. Quelle  tante  m’ attend ?

Ta  tante   Antoinette  t’ attend.

 

IMPARFAIT

  • 1er  groupe:

PARLER ?   Nous parlons

Je parlais                        

Tu parlais                        

Il parlait                        

Elle parlait                        

Nous parlions                          

Vous parliez                        

Ils parlaient                         

Elles parlaient

  • 2e groupe: 

FINIR ?  Nous finissons ?

Je finissais

Tu finissais

Il finissait

Elle finissait

Nous finissions

Vous finissiez

Ils finissaient

Elles finissaient

3e groupe:

FAIRE ?  Nous faisons ?

Je faisais

Tu faisais

Il faisait

Elle faisait

Nous faisions

Vous faisiez

Ils faisaient

Elles faisaient  

  • ATTENTION :

ETRE  ?   nous sommes ?

Je étais                                     

Tu étais                                      

Il était                                     

Elle était                                     

Nous étions

Vous étiez

Ils étaient                                      

Elles étaient

 

Δημοσιεύθηκε στη 1ο Γυμνάσιο Τρικάλων | Σχολιάστε