της Μαριάννας Αποστόλου
Θάθελα νάμουν αετός ψηλά
ψηλά στα κορφοβούνια
θα αγνάντευα τις ρεματιές
θα αγνάντευα την πούλια
κι όταν ο ήλιος θάγερνε
να πάει προς τη δύση
θα τούλεγα χωρίς λαλιά
πόσο μου έχεις λείψει.
να πάει προς τη δύση
θα τούλεγα χωρίς λαλιά
πόσο μου έχεις λείψει.
