• Κατηγορίες

  • Χωρίς κατηγορία

• Άρθρα

  • Σεπτέμβριος 2022
  • Αύγουστος 2021
  • Ιούνιος 2021
  • Μάρτιος 2021
  • Δεκέμβριος 2020
  • Νοέμβριος 2020
  • Οκτώβριος 2020
  • Σεπτέμβριος 2020
  • Ιούνιος 2020
  • Απρίλιος 2020
  • Μάρτιος 2020
  • Φεβρουάριος 2020
  • Δεκέμβριος 2019
  • Νοέμβριος 2019
  • Σεπτέμβριος 2019
  • Ιούλιος 2019
  • Απρίλιος 2019
  • Μάρτιος 2019
  • Φεβρουάριος 2019
  • Ιανουάριος 2019
  • Δεκέμβριος 2018
  • Νοέμβριος 2018
  • Οκτώβριος 2018
  • Αύγουστος 2018
  • Ιούλιος 2018
  • Μάιος 2018
  • Απρίλιος 2018
  • Μάρτιος 2018
  • Φεβρουάριος 2018
  • Ιανουάριος 2018
  • Δεκέμβριος 2017
  • Ιούνιος 2017
  • Ιανουάριος 2014
  • Φεβρουάριος 2013
  • Μάιος 2012
  • Μάρτιος 2012
  • Ιανουάριος 2012
  • Δεκέμβριος 2011

• Σύνδεσμοι

• Διαχειριστής

  • Σύνδεση

Ρεκόρ ταχύτητας και ρεκόρ κοντινής απόστασης στο άστρο του ηλιακού μας συστήματος από το ειδικά κατασκευασμένο διαστημόπλοιο – Πώς «υποδέχθηκαν» οι επιστήμονες στη NASA το πρώτο σήμα.

Με χειροκροτήματα, ζητωκραυγές και πολλά χαμόγελα υποδέχθηκαν οι επιστήμονες στη NASA το πρώτο σήμα που έστειλε το Parker Solar Probe. Το διαστημόπλοιο που κατασκευάστηκε προκειμένου να αντέξει τις συνθήκες… κόλασης, έφτασε στον προορισμό του, στον Ήλιο και μετέδωσε τις πρώτες πληροφορίες, αποδεικνύοντας ότι όχι μόνο… επιβίωσε, αλλά ξεκίνησε την υλοποίηση του σκοπού του.

Το Parker Solar Probe ταξίδευε με ταχύτητα 213.200 μιλίων την ώρα, τη μεγαλύτερη που έχει αποδώσει ποτέ ανθρώπινο κατασκεύασμα. Στις 5 Νοεμβρίου έφτασε σε απόσταση 15 εκατ. μιλίων από το άστρο του ηλιακού μας συστήματος, στην κοντινότερη απόσταση που έχει φτάσει ποτέ διαστημόπλοιο. Δύο ημέρες μετά, στις 7 Νοεμβρίου, έφτασε στη Γη το πρώτο σήμα του Parker Solar Probe και ακολούθησαν τα πρώτα στοιχεία που αφορούν την αποστολή του, δηλαδή τη μελέτη της ατμόσφαιρας του Ήλιου και όχι μόνο.

«Το διαστημόπλοιο που κατασκευάστηκε για να λειτουργεί αυτόματα, δίχως την καθοδήγηση από εμάς, εδώ στη Γη, έφτασε στον προορισμό του και τώρα γνωρίζουμε ότι πέτυχε», ανακοίνωσε με περηφάνια ο Thomas Zurbuchen, βοηθό διαχείρισης του προγράμματος Science Mission Directorate της NASA, στην Ουάσινγκτον. «Το Parker Solar Probe είναι το απαύγασμα της επιστημονικής προόδου έξι δεκαετιών. Τώρα, έχουμε την πρώτο πραγματική επίσκεψη της ανθρωπότητας στο αστέρι μας, που θα έχει επιπτώσεις όχι μόνο για μας εδώ στη Γη, αλλά στη γενικότερη γνώση μας για το Σύμπαν», πρόσθεσε ο ίδιος με εμφανή ενθουσιασμό.

Το διαστημόπλοιο, μάλιστα, έσπασε ακόμη και το δικό του ρεκόρ ταχύτητας, καθώς ξεπέρασε κάθε προσομοίωση που είχε κάνει κατά τη δοκιμαστική περίοδο, πριν την έναρξη της φιλόδοξης αποστολής. Το Parker Solar Probe χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τη βαρύτητα της Αφροδίτης, παίρνοντας επιπλέον ώθηση, στο μακρύ αυτό ταξίδι προς το «κέντρο» του ηλιακού μας συστήματος. Η επίσπευση του ταξιδιού, σε συνδιασμό με την επίτευξη του στόχου, απέδειξε σωστή τη θεωρία και τους υπολογισμούς της επιστημονικής ομάδας, χαράσσοντας νέα πολιτική και τακτική ενόψει της επέκτασης του προγράμματος για την Κατάκτηση του Διαστήματος.

Σε απόσταση 15 εκατ. μιλίων από τον Ήλιο, το Parker Solar Probe βρίσκεται αντιμέτωπο με θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 820 βαθμούς Fahrenheit ή σχεδόν 478 βαθμούς Κελσίου! Κατά τη διάρκεια της αποστολής του γύρω από τον Ήλιο, θα δεχθεί θερμοκρασίες που θα ανέλθουν ακόμη και σους 2.500 βαθμούς Fahrenheit, ή σχεδόν 850 βαθμούς Κελσίου. Το εσωτερικό του διαστημοπλοίου και τα όργανά του, έχουν σχεδιαστεί ώστε να αντέχουν τόσο υψηλές θερμοκρασίες, με ειδικό σύστημα που θα ψύχει τους θαλάμους.

 

Το Parker Solar Probe θα συλλέγει στοιχεία μέχρι και τις 11 Νοεμβρίου, ενώ η μετάδοση των στοιχείων για την ουσιαστική έρευνα της επιστημονικής ομάδας, θα χρειαστεί κάποιες εβδομάδες. Το ταξίδι μόλις ξεκίνησε…

 

Αρχικό άρθρου ΕΔΩ

Το διαστημόπλοιο Parker Solar Probe «συνέλαβε» τον πλανήτη μας ενώ χρησιμοποιούσε τη βαρύτητα της Αφροδίτης για να πάρει ώθηση προς το άστρο του ηλιακού μας συστήματος.

Parker Solar Probe… Το όχημα που «ταξιδεύει» την ανθρωπότητα για πρώτη φορά ως τον Ήλιο. Ένα πρόγραμμα που θα εμπλουτίσει τις γνώσεις μας για το άστρο του ηλιακού μας συστήματος και παράλληλα για τη «γειτονιά» μας στο αχανές Σύμπαν. Το Parker Solar Probe, ωστόσο, προσφέρει μοναδικές εικόνες από το ταξίδι του. Για πρώτη φορά στην ιστορία, ο άνθρωπος αντικρίζει το «σπίτι του», τη Γη, από απόσταση 43 εκατ. χιλιομέτρων, όπως φαίνεται στο ταξίδι προς τον Ήλιο! Μία στιγμή ιστορική, που η NASA την τίμησε με όλη τη μεγαλοπρέπεια που της αρμόζει.

Ο πλανήτης μας, πιο φωτεινός απ’ όσο φανταζόμασταν ότι φαίνεται από τόσο μεγάλη απόσταση και με τον Ήλιο στην… πλάτη, διακρίνεται καθαρά στο κέντρο της φωτογραφίας που δημοσίευσε η NASA, με φόντο αμέτρητα «φωτεινά λαμπάκια», που αντιστοιχούν σε άστρα, πλανήτες και κάθε λογής ουράνια σώματα που βρίσκονται στη «γωνιά» αυτή του Milky Way.

 

Το Parker Solar Probe ξεκίνησε την αποστολή του να «αγγίξει τον Ήλιο» πριν από λίγες εβδομάδες. Στόχος του είναι να ερευνήσει την ατμόσφαιρα του άστρου μας και να «εκπέμψει» χρήσιμες πληροφορίες για την εξερεύνηση του Διαστήματος, στο οποίο η ανθρωπότητα έχει στρέψει το βλέμμα της. Το μεγάλο ταξίδι με προορισμό τον Ήλιο, ξεκίνησε στις 12 Αυγούστου. Το διαστημόπλοιο αναμένεται να φτάσει στη θέση του γύρω από το άστρο τον Νοέμβριο, χρησιμοποιώντας ως… ώθηση τη βαρύτητα της Αφροδίτης, σε ένα ταξίδι που δεν δοκιμάζονται απλώς οι τεχνολογικές ικανότητες της ανθρωπότητας και η αντοχή των νέων υλικών που έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του σκάφους, αλλά και η γνώση των δυνάμεων του Σύμπαντος και πώς αυτές μπορούν να δημιουργήσουν «μονοπάτια» για τα μελλοντικά ταξίδια.

«Στις 25 Σεπτεμβρίου, το Parker Solar Probe συνέλαβε μία οπτική της Γης, κατά τη διάρκεια της προώθησής του από τη βαρύτητα της Αφροδίτης, που έγινε για πρώτη φορά», ανέφερε ο εκπρόσωπος της NASA με ενθουσιασμό.

Το ειδικά κατασκευασμένο διαστημόπλοιο θα «σταθμεύσει» σε μία απόσταση 6,1 εκατ. χιλιομέτρων από την επιφάνεια του Ήλιου, επτά φορές πιο κοντά από οποιοδήποτε άλλο σκάφος στο παρελθόν. Η μέση απόσταση της Γης από τον Ήλιο είναι περίπου 150 εκατ. χιλιόμετρα.

 

Βρισκόταν στο γραφείο του στο ΜΙΤ κι εγώ στο σπίτι μου στην Ελλάδα. Μεσημέρι εκεί, βράδυ εδώ. Το Skype ωστόσο γεφυρώνει τις αποστάσεις. Ο 37χρονος Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης των Υπολογιστών του ΜΙΤ, η ενσάρκωση της Ελλάδας της αριστείας και ταυτοχρόνως της εθνικής κατάρας του brain drain, προέβαλε μέσα από την οθόνη του υπολογιστή εξαιρετικά οικείος και χαλαρός, µε τα ευγενικά χαρακτηριστικά του και τα επιµελώς ατηµέλητα µαλλιά του, σε ένα ίσως έξυπνο κλείσιµο του µατιού στην εικόνα ενός σύγχρονου Αϊνστάιν. Τον περασμένο Αύγουστο τού απονεμήθηκε το Rolf Nevanlinna Prize, ένα από τα σημαντικότερα μαθηματικά βραβεία στον κόσμο. Και όμως, ο ίδιος δεν κάνει καμία προσπάθεια να πείσει ότι είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος μέσα στο δωμάτιο. «Ανήκω στη χορεία των ελλήνων επιστημόνων που αναζήτησαν την τύχη τους έξω. Απλώς η ιστορία μου έτυχε να γίνει λίγο πιο γνωστή» αναφέρει κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας. Oσο όμως και να επιμένει, η δική του περίπτωση είναι ξεχωριστή.

Το αγόρι που απολάμβανε τις σπαζοκεφαλιές και τους γρίφους στους οποίους το εξέθετε ο μαθηματικός πατέρας του, και κάθε Σαββατοκύριακο παρακολουθούσε θεατρικές παραστάσεις και κινηματογράφο – γιατί ήταν έντονη και η επιρροή της φιλολόγου μητέρας του -, αποφοίτησε με βαθμό απολυτηρίου 20 από το Λύκειο και βρέθηκε στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ. Πέντε χρόνια αργότερα, με το πτυχίο του να αναγράφει τον βαθμό 9,98, βρέθηκε στις ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, εκεί που δεν υπάρχουν «καταλήψεις», «παλαιωμένα ακαδημαϊκά εγχειρίδια» και τα λοιπά κακώς κείμενα του ελληνικού πανεπιστημίου, όπως λέει. Κάτω από τον καλιφορνέζικο ήλιο, ανάμεσα σε διαλέξεις και εργασίες, αλλά και πάρτι και ξενύχτια – «είμαι της άποψης ότι η μονομέρεια σκοτώνει» αναφέρει ενθυμούμενος ένα ταξίδι που έκανε με τους συμφοιτητές του στην Κόστα Ρίκα τον πρώτο χρόνο των σπουδών του -, δούλευε ακούραστα εξελίσσοντας τη σύγχρονη μαθηματική σκέψη.

Συνέχεια του άρθρου ΕΔΩ

 

Το πλατύ «ανδρικό» μέτωπο, τα  μη  καλοσχηματισμένα  μάτια, το πηγούνι και η μικρή απόσταση μύτης – χειλιών δεν πληροί τις προδιαγραφές της τελειότητας των αρχαίων Ελλήνων.

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Μόνα Λίζα ίσως δεν είναι τόσο όμορφη όσο θέλουν να πιστεύουν οι περισσότεροι λάτρεις της τέχνης, σύμφωνα με τον χρυσό κανόνα των αρχαίων Ελλήνων. Το αινιγματικό της χαμόγελο μπορεί να έχει μαγέψει κριτικούς και φιλότεχνους από το 1517, όμως έρχεται μόλις τρίτη στη λίστα με τις πιο όμορφες γυναίκες της Τέχνης.

Η γυναίκα που απεικονίζεται στο αριστούργημα του Λεονάρντο Ντα Βίνσι βρέθηκε ότι έχει το 86,6% της Χρυσής Τομής ή τον Χρυσό Αριθμό Φ που ορίζει την απόλυτη φυσική τελειότητα και αρμονία.

Στο συμπέρασμα αυτο οδηγήθηκαν οι ειδικοί λόγω του πλατιού «ανδρικού» μετώπου της, το σχήμα των ματιών της, το διπλοσάγονο και τη μικρή απόσταση ανάμεσα στη μύτη και τα χείλη της.

Στην πρώτη θέση της τελειότητας βρίσκεται η Μέριλιν Μονρόε του Άντι Γουόρχολ με ποσοστό αρμονίας 89,1%, ενώ στη δεύτερη θέση βρίσκεται τη Αφροδίτη στη «Γέννηση της Αφροδίτης» του Σάντρο Μποτιτσέλι, με 89%.

Οι πίνακες μελετήθηκαν με τις πλέον σύγχρονες τεχνικές χαρτογράφησης από τον πλαστικό χειρουργό, Δρ. Τζούλιαν ντε Σίλβα, με έδρα το Λονδίνο, ο οποίος χρησιμοποιεί την τεχνολογία για τις επεμβάσεις του.

«Αυτή η νέα έρευνα επιβεβαιώνει αυτό που πολλοί εκτιμούσαν εδώ και αιώνες. Η Μόνα Λίζα είναι ένας εξαιρετικός πίνακας, αλλά της λείπει αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ως φυσική τελειότητα. Δεν είναι τέλεια για πολλούς λόγους, όποως το φαρδύ ανδροπρεπές μέτωπό της, το διπλοσάγονο, τα μη καλοσχηματισμένα μάτια της και τη μικρή απόσταση μεταξύ μύτης και χειλιών.

Ο χρυσός αριθμός Φ είναι μία μαθηματική εξίσωση, την οποία εφηύραν οι Έλληνες σε μία προσπάθεια να μετρήσουν την ομορφιά και μάλιστα ο Ντα Βίντσι τον είχε χρησιμοποιήσει για τον διάσημο «Άνθρωπο του Βιτρούβιου», μία αναπαράσταση του τέλειου ανθρώπινου σώματος.

Για τη Μέριλιν του Γουόρχολ, ο δρ. ντε Σίλβα ανέφερε: «Ήταν η σπουδαιότερη γυναίκα ηθοποιός της εποχής της στο Χόλιγουντ και αυτό γιατί ήταν απίστευτα όμορφη». Η Αφροδίτη του Μποτιτσέλι που ήρθε δεύτερη, έχασε «βαθμούς» από τα φρύδια και το πηγούνι.

Στην τέταρτη θέση, πίσω από τη Μόνα Λίζα, βρίσκεται το «Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» του Ολλανδού Γιαν Βερμέερ, κι αυτή χάνοντας βαθμούς από τη θέση των ματιών της και την περιοχή των φρυδιών.

Οσο για τους εν ζωή, ο πιο όμορφος άνθρωπος στον κόσμο, βάσει του χρυσού αριθμού είναι ο Τζορτζ Κλούνει, που εσπασε τα κοντέρ με σκορ… 91.9%!

 

Το αρχικό άρθρο ΕΔΩ

Ένα μοναδικό έκθεμα, ο περίφημος μετεωρίτης SERES που εντοπίστηκε τον Ιούνιο του 1818 σε περιοχή κοντά στην πόλη των Σερρών, θα φιλοξενηθεί, για πέντε μόνο ημέρες, στο Μουσείο των Ηρακλειδών της Αθήνας. Με την ευκαιρία αυτή, μια φωτογραφική έκθεση και μια σειρά διαλέξεων διακεκριμένων επιστημόνων θα εμπλουτίσουν τη γνώση μας για αυτούς τους μυστηριώδεις βράχους που πέφτουν από το Διάστημα στη Γη. Ο μετεωρίτης SERES θα φτάσει στην Ελλάδα από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης.

Συνέχεια του άρθρου ΕΔΩ

Η έκθεση ζωγραφικής του Jost αποτελεί από μόνη της ένα «εκπαιδευτικό μοντέλο» για τη διδασκαλία του μαθήματος, καθώς τα έργα του έχουν ως θέμα τα Μαθηματικά.

«Όλα είναι αριθμός» θα δηλώσουν την Τετάρτη 31 Οκτωβρίου ο «γκουρού» των Μαθηματικών και εμπνευστής καινοτόμων παιδαγωγικών μοντέλων που αποτελούν σημείο αναφοράς σε ολόκληρη την Ευρώπη, Dr. Peter Baptist, ο  Ελβετός ζωγράφος Eugen Jost, εκπρόσωποι της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας (Ε.Μ.Ε.), εκπαιδευτικοί και επιστήμονες.

Συνέχεια άρθρου ΕΔΩ

Μαθηματικό μοντέλο δείχνει πως η κονωνική συμπεριφορά συμβάλλει στην εξάπλωση ασθενειών.

Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Waterloo, τα μαθηματικά μπορούν να βοηθήσουν τους ειδικούς να κατανοήσουν καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο οι ανθρώπινες συμπεριφορές επηρεάζουν την εξάπλωση ασθενειών.

Συνέχεια άρθρου ΕΔΩ

Τα μαθηματικά μπορούν να αποτελέσουν έναν ιδιαίτερα ισχυρό σύμμαχο της Ιατρικής.

Τα εφαρμοσμένα μαθηματικά μπορούν να αποτελέσουν ένα ισχυρό εργαλείο για την πρόβλεψη της γένεσης και εξέλιξης διαφορετικών τύπων καρκίνου, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Waterloo.

Συνέχεια άρθρου ΕΔΩ

Τι θα συνέβαινε αν στο σχολείο αντί να λύνουμε ασκήσεις μαθηματικών, μαθαίναμε να λύνουμε προβλήματα της καθημερινότητάς μας μέσω των μαθηματικών;

Συνέχεια άρθρου

Το σκάφος διαθέτει τέσσερις κατηγορίες επιστημονικών οργάνων: FIELDS (μέτρηση ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων στην ηλιόσφαιρα), WISPR (κάμερα που θα φωτογραφίζει τις εκρήξεις στεμματικής μάζας και άλλα ηλιακά φαινόμενα), SWEAP (καταγραφή των σωματιδίων του ηλιακού ανέμου) και ISOIS (μέτρηση σωματιδίων σε ένα ευρύ ενεργειακό φάσμα)

Το μητρικό άστρο μας, ο Ήλιος, αποτελεί σε μεγάλο βαθμό ένα καυτό αίνιγμα, το οποίο κρύβει ακόμη πολλά μυστικά από τους επιστήμονες. Για πρώτη φορά στην ιστορία, μια ρομποτική διαστημοσυσκευή θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, σχεδόν «αγγίζοντάς» τον, προκειμένου να τον μελετήσει από την πιο κοντινή απόσταση μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για το Parker Solar Probe της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), το οποίο είναι έτοιμο για εκτόξευση -κατά πάσα πιθανότητα το Σάββατο το πρωί 11 Αυγούστου- από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα, με ένα ισχυρό πύραυλο Delta IV Heavy της United Launch Alliance. Αν όλα πάνε καλά, το σκάφος θα προσεγγίσει τον Ήλιο φέτος το Νοέμβριο.

Κανένα άλλο μηχάνημα φτιαγμένο από τον άνθρωπο δεν θα έχει πλησιάσει τόσο κοντά το άστρο μας. Κατά την κοντινότερη προσέγγισή του, θα πετάξει με ταχύτητα περίπου 700.000 χιλιομέτρων την ώρα μόνο έξι εκατομμύρια χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια του Ήλιου, επτά φορές κοντύτερα από κάθε άλλο σκάφος μέχρι σήμερα. Το έως τώρα ρεκόρ κοντινότερης διέλευσης από τον Ήλιο κατέχει η διαστημοσυσκευή Helios 2, που το 1976 έφθασε σε απόσταση περίπου 43 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (η μέση απόσταση Γης-Ήλιου είναι 150 εκατ. χλμ.).

Ο νέος υψηλής τεχνολογίας δορυφόρος, που έχει μέγεθος μικρού αυτοκινήτου, επρόκειτο να εκτοξευθεί την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά λόγω ενός μικρού τεχνικού προβλήματος η εκτόξευση καθυστέρησε. To «παράθυρο» εκτόξευσης θα διαρκέσει έως τις 23 Αυγούστου.

Ο Ήλιος δεν είναι ένα σταθερός και αμετάβλητος δίσκος που απλώς ανατέλλει και δύει με προβλέψιμο τρόπο. Στην πραγματικότητα -αν και το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να το δει αυτό- είναι ένα άκρως δυναμικό άστρο με έντονη μαγνητική δραστηριότητα, με απανωτές εκρήξεις και ισχυρές εκτινάξεις ακτινοβολίας προς κάθε κατεύθυνση. Η «ατμόσφαιρά» του αγκαλιάζει ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα και επηρεάζει τόσο τη Γη όσο και τους άλλους πλανήτες και δορυφόρους.

Ιδιαίτερης σημασίας είναι ο λεγόμενος διαστημικός «καιρός», το σύνολο της ηλιακής ενέργειας και των ηλιακών σωματιδίων, που εκτός από το μαγευτικό σέλας στους δύο πόλους της Γης, μπορεί να προκαλέσει σημαντικές -και δυνητικά επικίνδυνες- ανωμαλίες στον πλανήτη μας, ιδίως στις τηλεπικοινωνίες και στα ηλεκτρικά δίκτυα, αλλά και στους αστροναύτες. Οι επιστήμονες, μεταξύ άλλων, δεν έχουν κατανοήσει καλά τους μηχανισμούς που στέλνουν αυτό τον ηλιακό «άνεμο» προς την κατεύθυνσή μας, πράγμα που θα βοηθήσει στην καλύτερη και πιο έγκαιρη πρόβλεψη τυχόν ηλιακών «επεισοδίων».

Το Solar Parker Probe, με τα διάφορα σύγχρονα όργανά του, θα μελετήσει τον Ήλιο και θα βοηθήσει τους επιστήμονες να φωτίσουν τα μυστήρια, ιδίως του στέμματος του άστρου μας, της ζωτικής εξωτερικής περιοχής της ηλιακής ατμόσφαιρας, μέσα στην οποία θα πετάξει το σκάφος. Πάνω από την επιφάνεια του Ήλιου εκτείνεται σε απόσταση εκατομμυρίων χιλιομέτρων το στέμμα, το οποίο τελικά «γεννά» τον ηλιακό άνεμο, το ρεύμα πλάσματος που διαπερνά το ηλιακό μας σύστημα.

Ελπίζεται ότι για πρώτη φορά θα δοθεί επιτέλους απάντηση στο μεγαλύτερο ηλιακό μυστήριο: γιατί το στέμμα του Ήλιου είναι έως 300 φορές πιο καυτό από ό,τι η ορατή επιφάνεια του άστρου, κάτι μη αναμενόμενο. Αφού η ενέργεια του Ήλιου παράγεται στο εσωτερικό του, η επιφάνειά του θα έπρεπε να έχει πολύ υψηλότερη θερμοκρασία σε σχέση με την ατμόσφαιρά του – όμως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Είναι σαν να απομακρύνεται κανείς από μια φωτιά, αλλά παρόλα αυτά η ατμόσφαιρα γύρω του να γίνεται πολύ πιο καυτή!

Προς διερεύνηση είναι και οι μηχανισμοί πίσω από την επιτάχυνση των φορτισμένων σωματιδίων υψηλής ενέργειας, που συνεχώς «ξερνάει» ο Ήλιος στο διάστημα γύρω του και τα οποία μπορούν να φθάσουν να κινούνται με ταχύτητες πάνω από το ήμισυ της ταχύτητας του φωτός, καθώς απομακρύνονται από το άστρο. Αυτά τα σωματίδια μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές παρεμβολές στα ηλεκτρονικά συστήματα των δορυφόρων, ιδίως όσων κινούνται πέραν του προστατευτικού γήινου μαγνητικού πεδίου.

Το σκάφος διαθέτει τέσσερις κατηγορίες επιστημονικών οργάνων: FIELDS (μέτρηση ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων στην ηλιόσφαιρα), WISPR (κάμερα που θα φωτογραφίζει τις εκρήξεις στεμματικής μάζας και άλλα ηλιακά φαινόμενα), SWEAP (καταγραφή των σωματιδίων του ηλιακού ανέμου) και ISOIS (μέτρηση σωματιδίων σε ένα ευρύ ενεργειακό φάσμα).

Ο δορυφόρος φέρει το όνομα του Αμερικανού φυσικού Γιουτζίν Πάρκερ, ο οποίος το 1958 δημοσίευσε την πρώτη επιστημονική μελέτη σχετικά με την ύπαρξη του ηλιακού ανέμου. Καθώς ζει ακόμη, είναι η πρώτη φορά που η NASA δίνει σε μια αποστολή της το όνομα ενός εν ζωή επιστήμονα – κάτι ιδιαίτερα τιμητικό για τον ίδιο.

Κρίσιμης σημασίας για την επιτυχία της επταετούς αποστολής, κόστους περίπου ενάμισι δισεκατομμυρίου δολαρίων, είναι η υψηλής τεχνολογίας θερμική ασπίδα του σκάφους για να μην «ψηθεί» από τον Ήλιο, η οποία του επιτρέπει να λειτουργεί σε συνθήκες σχεδόν θερμοκρασίας δωματίου (γύρω στους 29 βαθμούς Κελσίου), όταν στο εξωτερικό η θερμοκρασία θα είναι τουλάχιστον 1.370 βαθμοί.

Το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς (αυτό που για χρόνια διηύθυνε ο Έλληνας ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής) σχεδίασε, κατασκεύασε και ελέγχει το Parker Solar Probe, το οποίο προγραμματίζεται να κάνει 24 περιφορές γύρω από τον Ήλιο.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

« επιστροφή — συνεχίστε την αναζήτηση »

• ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ

  • ΣΗΜΕΡΑ 1/1/2026 : ΒΑΣΙΛΗΣ, ΒΑΣΙΛΙΚΗ, ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ 1 Ιανουαρίου 2026