Μίκης Θεοδωράκης – ο συνθέτης του μήνα
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Γεννήθηκε στη Χίο το 1925, με καταγωγή από την Κρήτη και τη Μικρά Ασία. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και πιο καταξιωμένους Έλληνες συνθέτες της σύγχρονης εποχής και ταυτόχρονα μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες που έχει αναδείξει η Ελλάδα. Έλαβε διεθνή αναγνώριση όχι μόνο για το μουσικό του έργο αλλά και για τον πολιτικό του ακτιβισμό.
Η πολιτική του δράση ξεκίνησε από την εποχή της Κατοχής της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, οπότε συμμετείχε στην Αντίσταση και συνελήφθη για πρώτη φορά από τους Ιταλούς στην Τρίπολη το 1942, σε ηλικία 17 ετών. Μετά τον εμφύλιο οδηγήθηκε επανειλημμένα στην εξορία.
Παράλληλα, έκανε και τα πρώτα του βήματα στη μουσική κάνοντας μαθήματα στο Ωδείο Πατρών αρχικά και αργότερα στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη. Το 1954 πήρε υποτροφία για σπουδές στο Ωδείο του Παρισιού με καθηγητή τον Ολιβιέ Μεσσιάν. Το 1957 κέρδισε το χρυσό βραβείο στο φεστιβάλ Μόσχας για τη σύνθεση Σουίτα Νο.1 για πιάνο και ορχήστρα.
Στη διάρκεια της Δικτατορίας πήρε μέρος στον αντιστασιακό αγώνα. Πολλά από τα τραγούδια του τότε λογοκρίθηκαν από τη Χούντα της 21ης Απριλίου 1967. Έτσι, ο Θεοδωράκης οδηγήθηκε τελικά στην αυτοεξορία στο Παρίσι το 1970 μετά από μία μακρά περίοδο περιορισμών για τον ίδιο και την οικογένειά του, καθώς και σε εξορία. Διεθνείς προσωπικότητες, όπως ο Σοστακόβιτς και ο Μπερστάιν, έσπευσαν να τον υποστηρίξουν. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974, μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Το 1983 του απονεμήθηκε το Βραβείο Λένιν για την ειρήνη.
Το 1990 έδωσε 36 συναυλίες σε όλη την Ευρώπη υπό την αιγίδα της Διεθνούς Αμνηστίας για σκοπούς όπως η οικολογία και το περιβάλλον, ο αναλφαβητισμός, τα ναρκωτικά κ.ά. Το 2000 προτάθηκε για βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Επιπλέον, στη διάρκεια της ζωής του υπήρξε πέντε φορές εκλεγμένος βουλευτής αλλά και υπουργός.
Πέθανε το 2021 σε ηλικία 96 ετών χωρίς να πάψει στιγμή να παρουσιάζει τη μουσική του και να είναι πολιτικά ενεργός και τάφηκε κατά την επιθυμία του στην Κρήτη.
ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΕΡΓΑ
Συνέθεσε όλα τα είδη κλασικής μουσικής, όπως συμφωνίες, ορατόρια, μπαλέτα, όπερες, μουσική δωματίου και μουσική για σόλο πιάνο.
Επιπλέον ανακάλυψε την ελληνική λαϊκή και έντεχνη μουσική και μελοποίησε ποιήματα διάσημων Ελλήνων, και όχι μόνο, ποιητών όπως: 
- τον «Επιτάφιο» και τη «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου (ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης),
- το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη (ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μάνος Κατράκης-αφηγητής, Ανδρέας Κουλουμπής-ψάλτης),
- την «Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν» του Ιάκωβου Καμπανέλλη (ερμηνεύτρια: Μαρία Φαραντούρη),
- ποιήματα του Κώστα Βάρναλη, του Γιώργου Σεφέρη, του Τάσου Λειβαδίτη, καθώς και
- το «Canto General» του Πάμπλο Νερούδα και ποιήματα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα σε μετάφραση Οδυσσέα Ελύτη (ερμηνεύτρια: Μαρία Φαραντούρη).
Τέλος, έγραψε μουσική για το θέατρο (αρχαίο δράμα) και για τον κινηματογράφο, για ταινίες διεθνούς εμβέλειας, όπως: «Φαίδρα» (1962), «Αλέξης Ζορμπάς» (1964), «Ζ» (1969), και «Serpico» (1973). Για τις δύο τελευταίες μάλιστα πήρε το βραβείο BAFTA, για τη μουσική της ταινίας «Ζ» το 1970 και για το «Σέρπικο» το 1975.
Πηγές:
- Βιβλίο Μαθητή «Μουσική» – Γ’ Γυμνασίου (ΙΕΠ – Εκδόσεις Διόφαντος)
- Βικιπαίδεια
- https://www.ekdoseiskerkyra.gr/en/composer-of-syrtaki-and-world-famous-musician-mikis-theodorakis-dies/
- https://dimandron.sites.sch.gr/o-mikis-theodorakis-sto-diadiktyo/
- https://www.youtube.com/watch?v=BS0w3Wkric8
