ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, ειδοποιήθηκε να μην παραστεί στην εκδήλωση για την επίσημη παρουσίαση του συλλεκτικού βιβλίου για τα 100 χρόνια του Παναθηναϊκού, που θα γίνει την Πέμπτη (22/1) στο Μέγαρο Μουσικής.

Η ανάκληση της πρόσκλησης έγινε μετά την ανακοίνωση της «Ανοιχτής Πόλης», της δημοτικής παράταξης της οποίας ηγείται ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία έκανε λόγο για «αλληλένδετα συμφέροντα του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και του Βωβού».

Όσα έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα με το θέμα της ανέγερσης του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού στο Βοτανικό και την προσωρινή αναστολή των εργασιών στην περιοχή, που αποφάσισε το Συμβούλιο της Επικρατείας, έχουν προκαλέσει οργή και θυμό στον κόσμο του Παναθηναϊκού, αλλά και στην ίδια την ΠΑΕ, η οποία βλέπει ότι το όνειρο της ανέγερσης του νέου γηπέδου… αργεί ακόμα.

Όλα αυτά έγιναν μετά την προσφυγή 130 ατόμων κατά της ανέγερσης εμπορικού κέντρου μαζί με το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Πολλά επιχειρηματικά συμφέροντα κρύβονται από πίσω και δεν θέλουν την ανάπλαση της περιοχής, ή θέλουν να την αναπλάσουν αυτοί. Γιατί τα κέρδη για την επιχείρηση που θα αναλάβει την ανάπλαση και την ανέγερση του εμπορικού κέντρου θα είναι τεράστια.

Θετική σε χρήση ερυθροποιητίνης βρέθηκε η Αθανασία Τσουμελέκα. Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια του βάδην, είχε υποβληθεί σε έλεγχο στις 6 Αυγούστου 2008 και η εξέταση του δείγματος ήταν αρνητική.

Η δεύτερη εξέταση του δείγματος όμως, πριν από μερικές ημέρες, ήταν θετική.

Μετά απ’ αυτό η Αθανασία Τσουμελέκα δήλωσε μεταξύ άλλων:

“Ενημερώθηκα ότι υπάρχει πρόβλημα με θετικό δείγμα σε έλεγχο που υποβλήθηκα στις 6 Αυγούστου 2008 με την ουσία ερυθροποιητίνη. Δεν θα μπω στην διαδικασία να δικαιολογηθώ, αν και δεν έχω κάνει εν γνώσει μου χρήση αυτής της ουσίας, διότι γνωρίζω και έχω αποδεχτεί προκειμένου να συμμετέχω σε αγώνες ότι είμαι απολύτως υπεύθυνη για ό,τι βρίσκεται μέσα στο δείγμα μου. Το γεγονός ότι τα ίδια δείγματα αναλύονται πέραν της μιας φοράς (δηλαδή ανοίγουν και κλείνουν χωρίς την παρουσία μου), όπως το συγκεκριμένο όπου την πρώτη φορά ήταν καθαρό, μου προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα για όλη την διαδικασία. Είμαι πολύ δυσαρεστημένη με την κατάσταση που επικρατεί διεθνώς σε θέματα ντόπινγκ. ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΟ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΣΜΟ.”

Περίεργη μου φαίνεται αυτή η είδηση. Μετά από 5 μήνες βρέθηκε θετικό το δείγμα, ενώ στην πρώτη εξέταση ήταν αρνητικό.

Πάντως αν και η Τσουμελέκα ήταν ντοπαρισμένη, τότε δεν μας μένει τίποτα άλλο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα μετάλλια και οι επιτυχίες στους αγώνες ήταν κάλπικα.

Οι Αμερικανοί και οι άλλες προηγμένες χώρες έχουν τελειοποιήσει το ντόπινγκ και δεν πιάνονται. Σε μας μένουν οι παλιές μέθοδοι, που τώρα πια ανιχνεύονται εύκολα.

Σημαδιακή ημερομηνία η 18η Ιανουαρίου για τη ζωή του Βασίλη Τσιτσάνη.

Στις 18 Ιανουαρίου 1915 γεννήθηκε στα Τρίκαλα, στις 18 Ιανουαρίου 1984 πέθανε στο νοσοκομείο Brompton του Λονδίνου, ανήμερα στα 69α γενέθλιά του.

Ξεκίνησε τη μουσική με το μαντολίνο του πατέρα του και στη συνέχεια μαθαίνοντας βιολί και μπουζούκι. Το 1936 κατέβηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει Νομική και έπιασε δουλειά στο νυχτερινό κέντρο “Μπιζέλια”. Το 1937 ηχογράφησε το πρώτο του τραγούδι στην Odeon “Σ’ έναν τεκέ μπουκάρανε”. Ακολούθησαν η “Αρχόντισσα”, “Να γιατί γυρνώ”, “Γι’ αυτά τα μαύρα μάτια σου”. Τα τραγούδησαν ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Στελλάκης Περπινιάδης και ο Μάρκος Βαμβακάρης. Τα τραγούδια του απαγορεύτηκαν από τη δικτατορία Μεταξά.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής άνοιξε στη Θεσσαλονίκη το “Ουζερί Τσιτσάνη”, γράφοντας και ορισμένες μεγάλες επιτυχίες όπως: “Αχάριστη”, “Μπαξέ τσιφλίκι”, “Τα πέριξ”, “Νύχτες μαγικές”, “Συννεφιασμένη Κυριακή” κ.ά.

Το 1946 ξαναγυρίζει στην Αθήνα, αλλά τα τραγούδια του πάλι απαγορεύτηκαν κατά τη διάρκεια του εμφυλίου.

Στη συνέχεια αναδεικνύει ορισμένες από τις μεγαλύτερες φωνές του ελληνικού τραγουδιού. Μαρίκα Νίνου, Σωτηρία Μπέλλου, Πρόδρομος Τσαουσάκης.

Το 1980 με πρωτοβουλία της UNESCO, ηχογραφείται ένας δίσκος με τίτλο “Χάραμα”, από το μαγαζί που εμφανιζόταν τα τελευταία 14 χρόνια της ζωής του. Μετά το θάνατό του, το 1985, παίρνει το βραβείο Charles Gross.

http://www.sansimera.gr/archive/biographies/show.php?id=163&name=Vasilis_Tsitsanis

Όλα τα τραγούδια του μπορείτε να τα βρείτε ΕΔΩ.

Εικόνες ντροπής για άλλη μια φορά στα ελληνικά γήπεδα, με ένα νεκρό αυτή τη φορά. Ο 58χρονος παλαίμαχος τερματοφύλακας Σωτήρης Σεραφείμ, έφυγε από τη ζωή στην προσπάθειά του να απομακρύνει μικρά παιδιά από το χώρο των επεισοδίων.

Τα επεισόδια έγιναν μετά τον αγώνα Ηρακλή-ΑΕΚ, όταν φίλαθλοι της ΑΕΚ μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο να πανηγυρίσουν τη νίκη της ομάδας τους. Στην άλλη πλευρά του γηπέδου όμως, μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο και οπαδοί του Ηρακλή με αποτέλεσμα να επέμβουν τα ΜΑΤ για να μην υπάρξει σύρραξη μεταξύ των δύο ομάδων οπαδών. Αντί όμως να υπάρξει ύφεση και εκτόνωση στην κατάσταση, τα πράγματα πήγαν από το ένα άκρο στο άλλο καθώς οι αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στις εξέδρες αρχίζοντας να χτυπούν αδιακρίτως τους οπαδούς των γηπεδούχων.

Ο άτυχος άνδρας μπήκε στο γήπεδο προσπαθώντας να προστατέψει έναν πυρήνα μικρών παιδιών με αποτέλεσμα να υποστεί καρδιακή προσβολή.

 Δυστυχώς φτάσαμε εκεί που φοβόμαστε, να θρηνήσουμε νεκρό στους αγωνιστικούς χώρους. Όσο δεν τιμωρείται κανένας, τα επεισόδια θα συνεχίζονται. Οι κύριοι που διοικούν το ελληνικό ποδόσφαιρο, έχουν αφήσει ανεξέλεγκτους τους οπαδούς.

Πού είναι οι περίφημες κάμερες που θα εντοπίζουν τους ταραξίες των γηπέδων; Αυτό δεν έχουν εξαγγείλει ότι θα εφαρμοζόταν από πέρισι;

Και η αστυνομία αντί να κάνει σωστά τη δουλειά της, αφήνει να μπαίνουν στα γήπεδα πλήθος ατόμων με βεγγαλικά και ότι άλλο θέλει ο καθένας.

Όταν μπήκαν στην Τρίπολη οπαδοί του Ολυμπιακού στο γήπεδο χωρίς εισιτήριο, όταν είχαν κάνει το ίδιο οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, θα έπρεπε να πάρουν δραστικά μέτρα. Να μην γίνει το παιχνίδι, αν δεν απομακρυνθούν οι οπαδοί.

Αλλά τι τους νοιάζει αυτούς; Οι Γκαγκάτσηδες και λοιποί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κάνουν δωρεάν ταξιδάκια με τις οκογένειές τους όταν παίζει η εθνική ομάδα.

Κυρίες και Δεσποινίδες, Διαβάστε ΠΟΛΥ προσεκτικά τα παρακάτω μέχρι το τέλος της σελίδας. Αυτές οι πληροφορίες θα σας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες.

Φανταστείτε πως βρίσκεστε στον Καλογήρου ένα Σάββατο απόγευμα. Γίνεται ο χαμός και περιμένετε στην ουρά για να πληρώσετε. Μία άλλη κυρία βρίσκεται στην αρχή της σειράς στο ταμείο και πληρώνει. Ανάμεσα σε εσάς και τη πρώτη κυρία (που πληρώνει) βρίσκεται μια τρίτη κυρία. Ακριβώς πίσω από το κεφάλι της ταμία βρίσκεται ένα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ζευγάρι παπούτσια που δεν είχε πέσει στην αντίληψή σας μέχρι πρότινος. Η ταμπέλα από πάνω του γράφει: “Τέλος Εποχής – 50%”…

Παράλληλα με τον ενθουσιασμό σας με σφυγμούς εκστατικού χαρακτήρα, συνειδητοποιείτε πως η κυρία μπροστά σας κοιτάει ακριβώς τα ίδια παπούτσια που σας χάρισαν στιγμές ακαριαίας ηδονής. Και οι δύο (εσείς και η εν λόγω κυρία) έχετε αφήσει τις τσάντες σας στις αντίστοιχες φίλες σας (γιατί shopping χωρίς την φίλη μας δεν είναι shopping) και έχετε πάνω σας μόνο τα λεφτά που χρειάζονται για τα ψώνια που κρατάτε. Θα ήταν πραγματικά αγενές και ανήκουστο για μια σικ κοπέλα σαν και εσάς να μπείτε μπροστά από την κυρία χωρίς να έχετε την τσάντα με τα λεφτά μαζί σας (σας θυμίζουμε πως την κρατάει η φίλη σας) ενώ πάνω σας έχετε μόνο όσα λεφτά χρειάζονται για να αγοράσετε τα παπούτσια που κρατάτε. Όμως για καλή σας τύχη διασταυρώνετε τα βλέμματά σας με τη φίλη σας η οποία καταλαβαίνει αμέσως την κατάσταση και ετοιμάζεται να σας πετάξει την τσάντα σας προκειμένου να έχετε επιπλέον χρήματα για να αγοράσετε τα πεδιλάκια που μπανίσατε.

Αν σας την πετάξει και για να την πιάσετε θα πρέπει να προσπεράσετε την κυρία-ανταγωνιστή σας και άρα να αγοράσετε πρώτη τα παπούτσια θα ήταν σωστό και καθόλου αγενές. Έτσι δεν είναι;

Απεναντίας αν περνάγατε μπροστά της πριν η φίλη σας σας πετάξει την τσάντα (και φαινόταν εν τέλει ότι της φάγατε την σειρά εν ψυχρώ και με μόνο σκοπό να “αρπάξετε” τα παπούτσια από εκείνη) θα ήταν μεν σωστό αλλά πάρα πολύ αγενές (πράγμα που δεν σας αρμόζει). Θυμηθείτε πως θα ήταν τελείως απρεπές να προσπεράσετε πριν σας πετάξουν την τσάντα σας!!!

Ξανασκεφτείτε λίγο όλο αυτό το σκηνικό κυρίες και δεσποινίδες μου… Λίγο ακόμα… Μια μικρή προσπάθεια… Ακριβώς!

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!
Μόλις καταλάβατε τον κανόνα του OFF-SIDE!!!

Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα εξετάσεων για το διαγωνισμό των εκπαιδευτικών.
Ας ελπίσουμε να μην έχουμε νέες αναβολές λόγω σεισμών, λοιμών, καταποντισμών ή καταλήψεων.

Δείτε το πρόγραμμα ΕΔΩ:

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου. Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας .
– Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία; λέει η δασκάλα. Ποιος είπε: “Δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο”;
Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
– Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια, απαντά.
– Μπράβο Σουζούκι. Και ποιος είπε: “Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό”; ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
– Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ, απαντά και πάλι ο Σουζούκι.
Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
– Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι Γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:
– Ρε δεν πάτε να γ……..τε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι!
– Ποιος το είπε αυτό;;; ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
– Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.
– Θέλω να ξεράσω… ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
– Ποιος το είπε αυτό;;; ρωτάει με βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
– Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991.
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:
– Ρε δε μας παίρνεις καμιά π…πα, λέω γω!!!
Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα:
– Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου.
Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν:
– Α γα… σου ρε μαλακισμένο, Σουζούκι.
Ατάραχος ο Γιαπωνέζος:
– Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002.Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
– Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο.
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
– Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του.

«Ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς, υποβλήθηκε σήμερα το πρωί, στην πολυκλινική του Σαν Σεμπαστιάν, σε στεφανιογραφία, η οποία επιβεβαίωσε το εύρημα (απόφραξη του κατιόντα κλάδου κατά 90%) της αξονικής στεφανιογραφίας, με συνέπεια να γίνει αγγειοπλαστική και τοποθέτηση στεντ. Το αποτέλεσμα της επέμβασης κρίνεται εκατό τοις εκατό επιτυχές, καθώς το αγγείο εμφανίζει μηδενική στένωση. Ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς είναι σε πολύ καλή κατάσταση και εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά, αύριο θα πάρει εξιτήριο».
Αυτό ανέφερε η ανακοίνωση του Ολυμπιακού, κάτι που δείχνει ότι ο Ντάρκο πολύ δύσκολα θα ξαναπατήσει στο χορτάρι.

Ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1973 στην πόλη Κόβιν της Σερβίας. Έπαιξε δύο χρόνια στην Πρόλετερ (51 ματς, 37 γκολ).
Την περίοδο 1994-95 αγωνίστηκε στον Ερυθρό Αστέρα και σε 47 ματς σημείωσε 37 γκολ.
Το 1995 τον αγόρασε η Σέφιλντ Γουένσντεϊ με 15 εκ. ευρώ. Εκεί όμως δεν τα πήγε καλά (16 ματς, 4 γκολ).
Το 1996 βρέθηκε στην Ισπανία και στη Σοσιεδάδ. Εκεί έπαιξε συνολικά 9 χρόνια, σε… δύο δόσεις!
Την πρώτη μέχρι το 1999 (98 ματς, 41 γκολ) και τη δεύτερη από τον Ιανουάριο του 2002 μέχρι το καλοκαίρι του 2007. Συνολικά έπαιξε σε 261 ματς με τη Σοσιεδάδ και έβαλε 92 γκολ.
Για δύο χρόνια αγωνίστηκε στη Γιουβέντους (47 ματς, 11 γκολ) και για μερικούς μήνες στη Λάτσιο (7 ματς).
Στον Ολυμπιακό έχει παίξει από το καλοκαίρι του 2007 σε 41 ματς πρωταθλήματος και έχει πετύχει 21 γκολ.

Εχει αγωνισθεί 55 φορές στην Εθνική ομάδα της πατρίδας του (με 14 γκολ).

http://sports.e-go.gr/article.asp?catid=8331&subid=2&tag=6354&pubid=1655497

Στις 8 Ιανουαρίου του 1977, στον Ισθμό της Κορίνθου, πιάστηκε το υπό κυπριακή σημαία πλοίο Μ/S “Γκλόρια”. Ήταν φορτωμένο με 11 τόνους χασίς περσικής προέλευσης, που μεταφερόταν από το Λίβανο στην Αμβέρσα. Ήταν καλά κρυμμένο ανάμεσα σε κεντήματα.

Το γεγονός αυτό ενέπνευσε τον Βασίλη Τσιτσάνη να γράψει το ομώνυμο τραγούδι.