Σαν σήμερα πριν από 53 χρόνια ξεκινούν τα προγνωστικά ποδοσφαίρου στην Ελλάδα και μαζί τους ο ΟΠΑΠ, που χρηματοδότησε και χρηματοδοτεί τον ελληνικό αθλητισμό.
Το 1ο δελτίο ξεκινούσε με το ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού και απαρτιζόταν από 12 αγώνες και 2 αναπληρωματικούς. Ανάμεσα στις ομάδες ορισμένες ιστορικές όπως η Άμυνα Αμπελοκήπων, άλλες άγνωστες, αλλά και 2 αγώνες ιταλικών ομάδων.
Πέρασαν 31 ολόκληρα χρόνια μέχρι ο ΟΠΑΠ να εισάγει το επόμενό του (τυχερό αυτήν την φορά) παιχνίδι, το ΛΟΤΤΟ. Με την εξαίρεση του «6 από 36», ενός παιχνιδιού όπου οι παίκτες προέβλεπαν τις… ισοπαλίες από 36 αγώνες, που όμως θεσπίστηκε το 1965 και καταργήθηκε την ίδια κιόλας χρονιά, αφού ο κόσμος προτιμούσε το Προ-Πο. Μετά το ΛΟΤΤΟ ακολούθησαν όλα τα γνωστά παιχνίδια που παίζονται και σήμερα και, κυρίως, το πιο δημοφιλές απ’ όλα ανάμεσα στους φιλάθλους, το «Πάμε Στοίχημα», που παίζεται από τις 20 Ιανουαρίου του 2000. Μέχρι, όμως, το 1990 και το ΛΟΤΤΟ ήταν το Προ-Πο αυτό που έπαιζε τον ρόλο του αιματοδότη του ελληνικού αθλητισμού, αφού μεγάλο μέρος των εσόδων του ΟΠΑΠ πήγαινε στις ομάδες και στις αθλητικές υποδομές.
Εκείνη την Κυριακή, 1η Μαρτίου του 1959, ένας άνθρωπος κατόρθωσε να προβλέψει σωστά τα αποτελέσματα και των δώδεκα αγώνων. Το «1,2,1, 2,Χ,Χ,2,2,1,2,1,Χ» το έπαιξε μόνο ο Νίκος Πάσσαρης, κάτοικος της οδού Φωκίωνος Νέγρη 61, που κέρδισε 228.360 δραχμές. Ένα ποσό απίστευτο για την εποχή του. Τότε, ένας μέσος μισθός ήταν περίπου 2.000 δραχμές.
Στον 1ο Διαγωνισμό του Προ-Πο συμπληρώθηκαν 727.340 στήλες. Στον 8ο Διαγωνισμό ο αριθμός έφτασε τις 4.010.502 στήλες, ένα ρεκόρ που κράτησε για εννιά ολόκληρα χρόνια. Το παιχνίδι είχε γίνει δηλαδή μια τεράστια επιτυχία σχεδόν αμέσως. Σ’ αυτό συντέλεσε και το γεγονός ότι στις 15 Μαρτίου του 1959, στην τρίτη κιόλας διοργάνωση, ο Κρητικός Χρήστος Μαρκαντωνάκης κέρδισε 893.403 δραχμές! Και, φυσικά, το ότι η τιμή της στήλης ήταν μόλις δυόμισι δραχμές. Ανατιμήθηκε πρώτη φορά το 1975 και πήγε στις 4. Σήμερα κοστίζει 0,15 ευρώ.
Ο ΟΠΑΠ κρατούσε το 55% του τζίρου από τις στήλες και μοίραζε το 45% στους παίκτες. Με τα χρήματα αυτά η ΓΓΑ ξεκίνησε αμέσως την κατασκευή αθλητικών υποδομών. Το «Παλαί ντε Σπορ» της Θεσσαλονίκης, αλλά και τα περισσότερα κολυμβητήρια των Αθηνών ξεκίνησαν να κτίζονται στο τέλος της δεκαετίας του ’50 με τα χρήματα αυτά. Όσο περνούσε ο καιρός, τα έργα γίνονταν όλο και πιο μεγαλεπήβολα. Μετά και την καθιέρωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, την δεκαετία του ’70, το Προ-Πο σημείωνε όλο και περισσότερες στήλες, τα έσοδα αυξάνονταν ραγδαία και ο ελληνικός αθλητισμός άρχισε να αποκτά νέα οράματα. Ένα από αυτά ήταν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1996. Νέα στάδια, υποστήριξη αθλητών, αλλά και στήριξη πολιτιστικών προγραμμάτων μπήκαν στην ατζέντα του οργανισμού, που πλέον διαφημίζεται ως «ΟΠΑΠ του Αθλητισμού και του Πολιτισμού». Σήμερα, στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, οι περισσότερες ελληνικές ομάδες φέρουν στην φανέλα τους την διαφήμιση κάποιου παιχνιδιού του ΟΠΑΠ. Ο οργανισμός παραμένει ο τελευταίος αιμοδότης του ελληνικού αθλητισμού, πιστός στις αρχές που τον γέννησαν πριν 53 ολόκληρα χρόνια, τότε που η πρώτη διαφήμισή του έγραφε: «1, 2 ή Χ, ό,τι και να προβλέψετε βοηθάτε στην ανάπτυξη του ελληνικού αθλητισμού»…
Περισσότερα στο: http://www.onsports.gr/Podosfairo/Podosfairo-Afierwmata/item/181550-1i-Martioy-1959-Otan-protopaixame-Pro-Po
