ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

Μετά από πολύμηνη μάχη με την επάρατη νόσο, πέθανε το Σάββατο ο Τάκης Συνετόπουλος σε ηλικία 65 ετών, η παλιά δόξα του Ολυμπιακού και του Ολυμπιακού Βόλου.

Ο Τάκης Συνετόπουλος γεννήθηκε το 1948 στον Βόλο και ξεκίνησε την καριέρα του από τον τοπικό Ολυμπιακό, στον οποίο έμεινε για επτά χρόνια (1963-70).

 Στη συνέχεια αποτέλεσε μέλος της χρυσής ομάδας του Ολυμπιακού τη δεκαετία του ΄70, που κατέκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα και κύπελλα. Αγωνίστηκε και στην Εθνική Ελλάδας την περίοδο 1970-1975 16 φορές. Με την Εθνική Ενόπλων κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων το 1969. Το 1978 επέστρεψε στον Ολυμπιακό Βόλου, όπου και τελείωσε την καριέρα του το 1982.

Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι ο έβδομος παίχτης από την ομάδα εκείνη του Νίκου Γουλανδρή, που “φεύγει” σε όχι και τόσο μεγάλη ηλικία. Είχαν προηγηθεί οι Βασιλόπουλος, Δαβουρλής, Κρητικόπουλος, Γκλέζος, Κυράστας και Περσίδης.

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας, εκδήλωση – ομιλία με το επίκαιρο θέμα: “Δημοκρατία: Μύθος ή πραγματικότητα;”

Την εκδήλωση συντόνισε η Πρόεδρος της Παπαχριστοπουλείου Βιβλιοθήκης Αμαλιάδας κ. Εύη Πάλλα-Χρονοπούλου. Μίλησε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Παντελής Γεωργογιάννης. Η ομιλία στηριζόταν στο βιβλίο του “Ελλήνων Πολιτεία”.

Ο κ. Γεωργογιάννης αναφέρθηκε στην ιστορία των πολιτευμάτων, αλλά και της Δημοκρατίας και των διαφόρων μορφών της από τη αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Με την έρευνα που παρουσιάζει στο βιβλίο του απέδειξε ότι η Δημοκρατία στη σημερινή Ελλάδα είναι ένας μύθος.

Πρώτα από όλα τα κόμματα δεν λειτουργούν δημοκρατικά και ο αρχηγός τους αποφασίζει για τα πάντα ακόμα και ποιοί θα είναι οι υποψήφιοι στις εκλογές. Όποιος δεν συμφωνεί μαζί του διαγράφεται. Έτσι είναι δύσκολο κάποιος ανεξάρτητος πολίτης, παρότι έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, να εκλεγεί. Επίσης όσοι δεν εκλέγονται βουλευτές, διορίζονται από τον πρωθυπουργό σε διάφορες υπηρεσίας και οργανισμούς για να εκμεταλλεύονται την εξουσία, πολλές φορές για ίδιον όφελος.

Το μπόνους των 50 εδρών που παίρνει το πρώτο κόμμα, αλλοιώνει την απόφαση του λαού. Ο αποκλεισμός των κομμάτων που παίρνουν κάτω από 3%, πάλι δεν δίνει τη δυνατότητα να αντιπροσωπεύεται ένα σημαντικό κομμάτι του ελληνικού λαού.

Η κατανομή των εδρών υπέρ των μεγάλων πόλεων και ειδικά της Αθήνας οδηγεί σε απομόνωση την επαρχίας, καθώς οι αποφάσεις παίρνονται πλειοψηφικά από τους περισσότερους βουλευτές Αθηνών.

Οι νόμοι φτιάχνονται, ψηφίζονται και εφαρμόζονται από τους βουλευτές, με αποτέλεσμα να υπάρχουν φαινόμενα διαπλοκής και ατιμωρησίας. Θα πρέπει να συμμετέχει και ο λαός μέσω ενός κληρωτού σώματος (όπως οι ένορκοι δικαστηρίων) στη σύνταξη ή ψήφιση των νόμων.

Το Σύνταγμα έτσι όπως εφαρμόζεται σήμερα, καταστρατηγείται και παραβιάζεται πολλές φορές χωρίς ο λαός να μπορεί να αντιδράσει. Οι κυβερνώντες το ερμηνεύουν κατά το δοκούν, ψηφίζουν νόμους απαλλαγής των ιδίων από εγκλήματα και αποφασίζουν μόνοι τους για τους παχυλούς μισθούς που θα πάρουν.

Εδώ θα ήθελα να θέσω το ζήτημα του εκλογικού σώματος. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι όποιος δεν ασχολείται με τα κοινά, δεν πρέπει να ψηφίζει. Αρκετοί είναι αδιάφοροι, απέχουν από τις εκλογές με τη δικαιολογία: “όλοι ίδιοι είναι”. Αυτό εκμεταλλεύονται οι ανίκανοι και χρησιμοποιώντας “ανοήτους¨ ψηφοφόρους πολλές φορές δελεάζοντάς τους με χρηματικά ποσά, αναρριχώνται τα τελευταία χρόνια στην εξουσία και μας έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση.

Πρέπει λοιπόν να γίνουν σοβαρές συζητήσεις για τον τρόπο εκλογής κυβερνώντων και για την τήρηση του Συντάγματος. Και όχι από αυτούς που κρυβόμενοι πίσω από βαρύγδουπους τίτλους όπως “Μεγάλη δημοκρατική παράταξη” και ¨Συνταγματικό τόξο” παραβιάζουν και τη Δημοκρατία και το Σύνταγμα.

Ξεκίνησε την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου το πρωί η 1η Πανελλήνια διήμερη πεζοπορία στην κλασσική πεδινή Ολυμπιακή διαδρομή. Την πεζοπορία διοργανώνει ο Ορειβατικός Φυσιολατρικός Σύλλογος «Επτάλοφος» με αφορμή την Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, που θα γίνουν στο Σότσι της Ρωσίας.

Οι πεζοπόροι, συνοδευόμενοι και από ιππείς, ξεκίνησαν το πρωί από την Αρχαία Ήλιδα και γύρω στις 9.00 π.μ. τους υποδέχτηκαν οι κάτοικοι του Χαβαρίου, μαζί με τους μαθητές του Δημοτικού και του Γυμνασίου, στο Κωστοπούλειο Αθλητικό Κέντρο. Όλοι μαζί προχώρησαν προς την πλατεία του χωριού, όπου έγινε μια μικρή τελετή.

Στην πλατεία οι μαθητές του Δημοτικού απήγγειλαν τον Ολυμπιακό ύμνο του Κωστή Παλαμά, και οι μαθητές του Γυμνασίου διάβασαν διάφορα κείμενα σχετικά με την ιστορία της Αρχαίας Ήλιδας, των Ολυμπιακών Αγώνων και της Ολυμπιακής διαδρομής που γινόταν στην αρχαιότητα. Στους πεζοπόρους προσφέρθηκαν γλυκά, αναψυκτικά και νερά, για να πάρουν μαζί τους στη δύσκολη και επίπονη διαδρομή τους. Εκτός από τον Πρόεδρο του Τοπικού Διαμερίσματος Χαβαρίου, βοήθησαν και οι σύλλογοι Γυναικών καθώς και Γονέων και Κηδεμόνων τόσο του Δημοτικού, όσο και του Γυμνασίου.

Οι μαθητές του Γυμνασίου ακολούθησαν τους πεζοπόρους μέσα από μονοπάτι προς τη “Μπεκιαρόβρυση”, Αγίους Θεοδώρους και Άγιο Νικόλαο και στη συνέχεια επέστρεψαν στο σχολείο τους, ενώ οι πεζοπόροι συνέχισαν τη διαδρομή τους προς Αμαλιάδα και άλλα χωριά με προορισμό τον Άγιο Ιωάννη Πύργου, όπου και θα διανυκτερεύσουν.

Μία από τις σημαντικότερες φωνές του λαϊκού τραγουδιού, η Πολύ Πάνου, «σώπασε» για πάντα σε ηλικία 73 ετών, σήμερα, ενώ το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας, καθώς αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940. Το πραγματικό της όνομα ήταν Πολυτίμη Κολιοπάνου. Σε ηλικία 10 ετών παίρνει μέρος σε έναν διαγωνισμό, στην Πάτρα. Εμφανιζόταν ο Σταύρος Τζουανάκος και η Πόλυ Πάνου τραγούδησε το «Συλβάνα, Συλβάνα μου τρελή πεθαίνω για ένα σου φιλί». Πήρε το πρώτο βραβείο ανάμεσα σε 260 παιδιά. Ενα χρόνο μετά την πήρε μαζί του, στο μαγαζί που τραγούδαγε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

Ακολούθησε περιοδεία στο Αγρίνιο με την ίδια επιτυχία, επιστροφή στην Πάτρα και μετά στην Αθήνα. Η πορεία της με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση σε αυτά τα πρώτα βήματά της είναι άρηκτα δεμένη. Το πρώτη της τραγούδι ήταν το «Πήρα την στράτα την κακιά» σε μουσική του Γρηγόρη. Κυκλοφόρησε σε δίσκο των 78 στροφών. Δεν έγινε όμως μεγάλη επιτυχία. Οι πρώτες μεγάλες επιτυχίες ήταν το «Ένα σφάλμα έκανα», το «Δαχτυλίδι», «Τα αδέρφια δε χωρίζουνε», «Να πας να πεις της μάνας μου»…

Σε όλη της τη ζωή λοιπόν η Πόλυ Πάνου δεν έκανε τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από να υπηρετήσει το λαϊκό τραγούδι. Με μπέσα και μαγκιά, χωρίς φρου και φρου και αρώματα, κυρία μιας άλλης εποχής που σήμερα δεν υπάρχει. Η Πόλυ Πάνου, τραγούδησε την αγάπη, τον έρωτα, την καθημερινότητα, την ζωή με άλλα λόγια. Η Πόλυ Πάνου όπως έχει δηλώσει και σε μια συνέντευξή της «πριν και πάνω από όλα τραγούδησα για τον εαυτό μου. Σε εμένα έδινα και δίνω πάντα λογαριασμό». 

Ισως για αυτό ακόμη και σήμερα ο κόσμος συνεχίζει να τραγουδά κομμάτια που φέρουν την υπογραφή της ίδιας στην ερμηνεία όπως μεταξύ άλλων είναι τα  «Μες την πολλή σκοτούρα μου», «Παίξε Χρήστο το Μπουζούκι», «Τι σου κανα και πίνεις», «Αλλα μου λεν τα μάτια σου», «Ενα σφάλμα έκανα», «Πάρε το δαχτυλίδι μου». Αλλωστε όπως είχε δηλώσει και η ίδια η νεολαία, ακούει ότι ακούει στη μουσική και το τραγούδια αλλά πάντα γυρίζει στο λαϊκό τραγούδι.

Δείτε περισσότερα καθώς και τη δισκογραφία της στο : http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=532221