
Πέθανε χθες ο θρυλικός “Μητσάρας”, κατά κόσμον Δημήτρης Γαλάνης. Έγινε γνωστός από τις πάμπολλες εμφανίσεις του στην τηλεόραση, πίσω από ανθρώπους που έδιναν συνεντεύξεις, συνήθως στα γήπεδα.
Η “καριέρα” του είχε ξεκινήσει πριν από 30 χρόνια και πλέον. Πήγαινε στα γήπεδα, συνήθως στη Νέα Σμύρνη, αλλά και στην Καλλιθέα, Πειραιά, Ν. Φιλαδέλφεια και όπου αλλού προλάβαινε. Και μόλις τέλειωναν οι αγώνες, στριμωχνόταν πίσω από παίκτες ή προπονητές που έδιναν συνέντευξη, για να φανεί κι αυτός στην κάμερα. Τον βλέπαμε στην “Αθλητική Κυριακή” να εμφανίζεται στις κάμερες περισσότερες φορές από τους “πρωταγωνιστές” των γηπέδων. Κάποια φορά μάλιστα πρόλαβε και βρέθηκε σε δύο διαφορετικά γήπεδα, παρόλο που οι αγώνες τέλειωναν την ίδια ώρα.
Εμφανιζόταν και πίσω από πολιτικούς έξω από τη Βουλή ή Υπουργεία. Θυμάμαι κάποτε βρέθηκε έξω από τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, την ώρα που γίνονταν εσωκομματικές εκλογές. Και ενώ οι συγκεντρωμένοι φώναζαν τα ονόματα των υποψηφίων (νομίζω Καραμανλή και Μπακογιάννη), αυτός φώναζε ρυθμικά “Μητσάρας, Μητσάρας”. Και αυτοί αντί να διασκεδάσουν, του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν.
Τα τελευταία χρόνια εμφανιζόταν σε συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες διαφόρων κοινωνικών ομάδων και κρατώντας διάφορα πλακάτ, σχολίαζε την πολιτική, αθλητική αλλά και κοινωνική ζωή. Τα συνθήματα που έγραφε στα πλακάτ ήταν γεμάτα χιούμορ, στόχευαν να “ανοίξουν” τα μάτια και τα μυαλά των συμπολιτών του και αποδείκνυαν την ευφυία που διέθετε.
Ο “Μητσάρας” καταγόταν από το Βελημάχι Γορτυνίας και τον τελευταίο καιρό νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Αθήνας, καθώς έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη. Ήταν ένας αγνός φίλαθλος, ένας ωραίος “τρελός” των γηπέδων και της ζωής.































