ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

“Με θλίψη ανακοινώνουμε πως ο Γιόχαν Κρόιφ (68) έφυγε από τη ζωή έχοντας στο πλευρό του την οικογένειά του, μετά από μια σκληρή μάχη με τον καρκίνο, στη Βαρκελώνη στις 24 Μαρτίου. Σας παρακαλούμε να σεβαστείτε την οικογένειά του σε αυτές τις δύσκολες ώρες”. 

Με αυτή τη λιτή ανακοίνωση, η οικογένεια του Cruyff έκανε γνωστή την άσχημη είδηση του θανάτου του μεγάλου Ολλανδού ποδοσφαιριστή. Ο Ολλανδός, που είχε ανακοινώσει πως νοσεί από καρκίνο τον περασμένο Οκτώβρη, άφησε την τελευταία του πνοή στην αγαπημένη του Βαρκελώνη περιτριγυρισμένος από συγγενείς και φίλους, όπως αναφέρεται στο επίσημο σάιτ του, το οποίο και μετέδωσε την θλιβερή είδηση. Ο Κρόιφ ήταν φανατικός καπνιστής, ακόμα κι όταν αγωνιζόταν στο τοπ επίπεδο και ίσως αυτός να είναι και ένας λόγος που «χτυπήθηκε» από καρκίνο του πνεύμονα.

Ο Χέντρικ Γιόχαν Κρόιφ (Johan Cruijff),  όπως ήταν το πλήρες όνομα του, γεννήθηκε στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Το σπίτι του ήταν αρκετά κοντά στο γήπεδο του Άγιαξ. Το 1959 εντάχθηκε στις Ακαδημίες του Αγιαξ και το 1964 προβιβάστηκε στη μεγάλη ομάδα και έγινε ο φυσικός ηγέτης της καθώς σε 229 εμφανίσεις σημείωσε 190 γκολ. Ταυτόχρονα, το 1966 και συγκεκριμένα στις 7 Σεπτεμβρίου αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ολλανδίας εναντίον της Ουγγαρίας.

Η πρώτη θητεία του στον Άγιαξ ολοκληρώθηκε το 1973. Εκείνη την χρονιά η Μπαρτσελόνα απέκτησε τον 26χρονο τότε Κρόιφ πληρώνοντας ποσό που σήμερα αντιστοιχεί σε 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Στην Ισπανία αγωνίστηκε για περίπου 5 χρόνια μέχρι που το 1978 άφησε την Βαρκελώνη.

Το 1979 έκανε υπερατλαντικό ταξίδι και για δυο χρόνια αγωνίστηκε στην Αμερική, πιο συγκεκριμένα στους Los Angeles Aztecs την περίοδο 1979-80 και στους Washington Diplomats το 1980-81. Το 1981 επέστρεψε στην Ευρώπη, στην ισπανική Λεβάντε, έχοντας 10 συμμετοχές. Στη συνέχεια επέστρεψε στη μεγάλη του αγάπη, τον Άγιαξ, από το 1981 έως το 1983 και την περίοδο 1983-84 έκλεισε την καριέρα του στη Φέγενορντ σε ηλικία 37 χρονών, βοηθώντας σημαντικά τη Φέγενορντ να πάρει το πρωτάθλημα.

Σε συλλογικό επίπεδο κατέκτησε Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ολλανδίας, Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ισπανίας, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και Διηπειρωτικό. Επίσης κατέκτησε τη δεύτερη θέση με την εθνική Ολλανδίας στο Μουντιάλ της Γερμανίας το 1974. Τέλος το 1999 αναδείχθηκε κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής του αιώνα και κορυφαίος Ολλανδός αθλητής του αιώνα.

Συνήθως αγωνιζόταν με τον αριθμό 14 στην πλάτη, ενώ όταν αυτοί ήταν από το 1 έως το 11 φορούσε το 9. Αν και αθλητής ήταν φανατικός καπνιστής, όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να δείξει το ταλέντο του. Στην εθνική Ολλανδίας αγωνίστηκε 48 φορές, από τις οποίες τις 34 ως αρχηγός και πέτυχε 33 γκολ. Επίσης υπήρξε ο πιο διάσημος ποδοσφαιριστής που αφομοίωσε το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο (total football) και το εφάρμοσε όσο αγωνίστηκε αλλά κι ως προπονητής αργότερα. Αν και η θέση του Κρόιφ στο γήπεδο ήταν σέντερ φορ, αγωνιζόταν σε όλο τον αγωνιστικό χώρο, οπουδήποτε θα μπορούσε να κάνει ζημιά στην αντίπαλη ομάδα.

Τίτλοι ως ποδοσφαιριστής

Άγιαξ

• Πρωτάθλημα Ολλανδίας (8)
  • 1966, 1967, 1968, 1970, 1972, 1973, 1982, 1983

• Κύπελλο Ολλανδίας (5)
  • 1967, 1970, 1971, 1972, 1983

• Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (3)
  • 1971, 1972, 1973

• Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ (2)
  • 1972, 1973

• Διηπειρωτικό Κύπελλο (1)
  • 1972

Μπαρτσελόνα

• Πρωτάθλημα Ισπανίας (1)
  • 1974

• Κύπελλο Ισπανίας (1)
  • 1978

Φέγενορντ

• Πρωτάθλημα Ολλανδίας (1)
  • 1984
• Κύπελλο Ολλανδίας (1)
  • 1984

Προπονητής

Όταν αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο ο Κρόιφ ακολούθησε καριέρα προπονητή. Πιο συγκεκριμένα το 1986 ανέλαβε τον Άγιαξ μέχρι να φύγει και να αναλάβει την Μπαρτσελόνα το 1988 έως το 1996.

Ως προπονητής κατέκτησε Πρωτάθλημα Ολλανδίας, Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Σούπερ καπ Ισπανίας, Κύπελλο Πρωταθλητριών και Ευρωπαϊκό Σούπερ καπ.

Τίτλοι ως προπονητής

Άγιαξ

• Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1)
  • 1987

Μπαρτσελόνα

• Πρωτάθλημα Ισπανίας (4)
  • 1991, 1992, 1993, 1994
• Κύπελλο Ισπανίας (1)
  • 1990
• Σούπερ Καπ Ισπανίας
  • 1991, 1992, 1993
• Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1)
  • 1989
• Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (1)
  • 1992

“Τι κι αν υποσχέθηκα ν΄ αλλάξω,

συνήθισα στη γεύση της πίκρας,

στα πυώδη βήματα της απραξίας,

στο αιωνίως μισοτελειωμένο βιβλίο.”

“Κάθε ποίημα είναι μια δίνη και μια κάθαρση για το δημιουργό του, ένα σταυροδρόμι για τον αναγνώστη του. Πολλές φορές νιώθω πως όσοι γράφουμε, ψηλαφούμε μες τα μύχια σκοτάδια της κοινής μας μήτρας, είμαστε μες στα ίδια σπλάχνα κι ας το ξεχνούμε”.    Γιάννης Κισκήρας.

Κυκλοφόρησε το καινούριο βιβλίο με ποιήματα του Γιάννη Κισκήρα, με τίτλο “Μικρές Δίνες”, από τις εκδόσεις “Αρισταρέτη”.

Ο Γιάννης Κισκήρας, Μανιάτης στην καταγωγή, γεννήθηκε στη Λαμία. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Σύγχρονες Λογοτεχνικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Lancaster.

Εκτός από την ποίηση ασχολείται και με τη φωτογραφία. Ασπρόμαυρες φωτογραφίες του, έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό “ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ”, κείμενά του για την ποίηση και την εκπ/ση σε ανθολογίες, λογοτεχνικά και εκπ/κά περιοδικά.

Συνδυάζοντας το πάθος του για την ποίηση και τη Φωτογραφία, δημιουργεί πάνω σε αυτά τα αντικείμενα εκπ/κά προγράμματα, ένα από τα οποία βραβεύτηκε από το Υπουργείο Παιδείας.

Εργάζεται ως καθηγητής Αγγλικής γλώσσας στην Α/θμια Εκπ/ση. Την τελευταία δεκαετία διδάσκει στα Δημοτικά Σχολεία Χαβαρίου και Καρδαμά.

Τυχερό λοιπόν το σχολείο του χωριού μας που έχει στο δυναμικό του το Γιάννη, με τη βοήθεια του οποίου κέρδισε πέρυσι την Ευρωπαϊκή Ετικέτα Ποιότητας για τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα E-Twinning.

 Αρκετές φορές ακούμε τη φράση “το κέρας της Αμάλθειας”. Τι είναι όμως αυτό;

 Σύμφωνα με το μύθο, η Αμάλθεια είναι η τροφός του Δία τα χρόνια που αυτός μεγάλωνε κρυμμένος σε ένα σπήλαιο στην Κρήτη για να προστατευτεί από τον πατέρα του Κρόνο. Η κατσίκα, Αμάλθεια έδινε το γάλα της στον μικρό Δία. Μαζί με τη Μέλισσα και τους μυθικούς Κουρήτες βοήθησαν στην περιπετειώδη γέννηση και ανατροφή του Δία, του μεγαλύτερου των δώδεκα θεών του Ολύμπου, ώστε αυτός μεγαλώνοντας να διεκδικήσει και να αποκτήσει την εξουσία του ως κυρίαρχος του σύμπαντος. 

Ο μύθος επίσης αναφέρει ότι μια μέρα καθώς η Αμάλθεια έπαιζε με το μικρό Δία, αυτός κατά λάθος της έσπασε το κέρατο. Για να μη στεναχωριέται η Αμάλθεια και ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, ο Δίας έκανε το σπασμένο κέρατο να είναι πάντα γεμάτο με ό,τι λαχταρούσε ο κάτοχός του. Αυτό έμεινε γνωστό στην ιστορία σαν το «κέρας της Αμάλθειας», ένα αιώνιο σύμβολο αφθονίας και ευημερίας. Εξάλλου, η ίδια η λέξη “αμάλθεια” σημαίνει τη μη στέρηση [<α (στερητικό) + μάλθος (στέρηση)], δηλαδή τη γενναιοδωρία.

Σε μεταγενέστερο μύθο ο ήρωας Ηρακλής, γιός του Δία, έχει στην κατοχή του το κέρατο της Αμάλθειας. Ο Ηρακλής μονομάχησε με τον κερασφόρο Αχελώο για την καρδιά της Δηιάνειρας, που έγινε γυναίκα του αργότερα. Στην διάρκεια της πάλης ο Ηρακλής έσπασε το κέρατο του Αχελώου, που αναγνώρισε την ήττα του και εγκατέλειψε την διεκδίκηση της Δηιάνειρας. Ο Ηρακλής, μεγαλόψυχος και ευγενικός με τους εχθρούς του, συγχώρεσε τον ηττημένο Αχελώο και του επέστρεψε το κέρατο της Αμάλθειας, αλλά και το δικό του κέρατο που έσπασε στη μάχη.

Όταν ο Δίας μεγάλωσε, διεκδίκησε την εξουσία από τον πατέρα του Κρόνο. Έπρεπε όμως να αντιμετωπίσει τους Τιτάνες, που μαζί με τον Κρόνο κυβερνούσαν το σύμπαν. Σύμφωνα με τον μύθο, η Τιτανομαχία καταλήγει στην εκθρόνιση του Κρόνου και την επικράτηση του Δία και των αδελφών του, των θεών του Ολύμπου. Σε αυτή τη μάχη ο Δίας χρειαζόταν μία κατάλληλη ασπίδα (κατ’ άλλους πανοπλία), άτρωτη και φοβερή στην όψη. Αυτή την ασπίδα την κατασκεύασε ο Ηφαιστος με τη δορά (δέρμα) της Αμάλθειας που ήταν αδιαπέραστη από τα βέλη, και πάνω της προσάρτησε το κεφάλι της Γοργόνας ή Μέδουσας, που όποιος την αντίκριζε γινόταν πέτρα. Μετά τη  μάχη που του έδωσε την απόλυτη εξουσία, ο Δίας έδωσε την πανοπλία του, ή αλλιώς αιγίδα, στην κόρη του Αθηνά, θεά της σοφίας.

Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2015 ο Δήμος Ήλιδας διοργάνωσε τιμητική εκδήλωση, με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από το θάνατο του Δάσκαλου–Δημοσιογράφου Τάκη Ηλιόπουλου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Παπαχριστοπούλειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας και την παρακολούθησε πλήθος κόσμου.

Ο Τάκης Ηλιόπουλος γεννήθηκε στο Πάος  Καλαβρύτων, το 1934. Ήταν γιος του Διευθυντή του 3^ου Δημοτικού Σχολείου Αμαλιάδας Δημητρίου Ηλιόπουλου, ο μεγαλύτερος ανάμεσα σε έξι αδέλφια. Σπούδασε δάσκαλος στην Παιδαγωγική Ακαδημία των Ιωαννίνων. Διορίστηκε το 1959 στη Μάκιστο της Ολυμπίας, υπηρέτησε ευδόκιμα σε διάφορα σχολεία του Νομού και διετέλεσε βοηθός επιθεωρητή στο νεοσύστατο Γραφείο Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Λεχαινών. Για ένα διάστημα υπήρξε πρόεδρος του Διδασκαλικού  συλλόγου Αμαλιάδας. Το 1992 συνταξιοδοτήθηκε ως διευθυντής του 1^ου Δημοτικού Σχολείου Αμαλιάδας.

Παράλληλα με το εκπαιδευτικό του έργο, αγάπησε με πάθος τη δημοσιογραφία και καθιερώθηκε ως δημοσιογράφος για μισόν αιώνα. Ξεκίνησε να γράφει από την εφηβεία του (14 χρόνων). Έγινε ανταποκριτής στις εφημερίδες «ΝΕΟΛΟΓΟΣ», «ΚΗΡΥΞ», και «ΗΜΕΡΑ» των Πατρών. Στη συνέχεια συνεργάτης στις εφημερίδες «ΑΥΓΗ» Πύργου και «ΠΡΩΙΑ» σαν «Τάκης ο περαστικός». Έγραψε στις τοπικές εφημερίδες της εποχής «ΝΕΑ ΑΜΑΛΙΑΣ» και «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ».Ήταν ανταποκριτής στις αθλητικές εφημερίδες «ΦΩΣ» και «ΠΑΤΡΑ ΣΠΟΡ», καλύπτοντας δημοσιογραφικά τα ματς του Αστέρα Αμαλιάδας.

Ανήσυχος και δραστήριος οδηγήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’60 στην έκδοση δικής του 15νθήμερης εφημερίδας με τίτλο « Η ΔΡΑΣΙΣ» και έδρα την Αμαλιάδα. Είχε μεγάλη κυκλοφορία αλλά λόγω οικονομικών προβλημάτων άντεξε μόνο τρία (3) χρόνια. Στην εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” έγραφε καθημερινά για πολλά χρόνια τα «Νέα από την Αμαλιάδα» σε ξεχωριστή σελίδα που του παραχωρήθηκε. Αλλά πέρα από τις «Ματιές στα γεγονότα» ήταν πανταχού παρών, με τον τρόπο του στις λύπες και χαρές των συμπολιτών του, οι οποίοι του το ανταπέδιδαν με αγάπη και αναγνώριση.

Για τη ζωή του μίλησε ο δάσκαλος Γιώργος Παπαγεωργίου. Ο πρώην Γυμνασιάρχης Διονύσιος Χρυσικός μίλησε για τα χρόνια της κοινής πορείας τους, μιας και ήταν συμμαθητές. Ο γιατρός Διονύσιος Δρακόπουλος μίλησε για τη φιλία τους. Στη συνέχεια μίλησε για τον πατέρα του ο γιος του Χρήστος. Η Δ/ντρια του Εσπερινού Γυμνασίου Αμαλιάδας διάβασε ένα από τα χρονογραφήματά του. Ο δήμαρχος Ήλιδας προσέφερε στην οικογένειά του Τάκη Ηλιόπουλου, τιμητική πλακέτα για την πολυετή προσφορά του στα κοινά της Αμαλιάδας. Την εκδήλωση συντόνισε η πρώην Λυκειάρχης κ. Ζωή Μανουσάκη.

Παρακολουθήστε προσεκτικά το παρακάτω βίντεο

Ξεχάστε ποιοι φαίνονται και τι εκπροσωπούν.

Εκείνο που βλέπουμε είναι έναν βουλευτή να μιλάει από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων. Μετά από λίγο κάποιος άλλος βουλευτής φεύγει από το έδρανό του και πλησιάζει προς το βήμα, διακόπτοντας τον ομιλούντα. Τότε ο ομιλών βουλευτής κάνει μερικά βήματα πιο πέρα από τα μικρόφωνα, προτρέποντας τον βουλευτή που τον διέκοπτε να φύγει από εκεί.  Ο δε πρόεδρος της Βουλής, αντί να επαναφέρει στην τάξη τον βουλευτή που διέκοπτε την ομιλία, διέκοψε την συνεδρίαση κατηγορώντας τον ομιλούντα και καλώντας τον φρούραρχο να επαναφέρει την τάξη.

Το περιστατικό αυτό (που δείχνει το ποιον αρκετών βουλευτών) πήραν τα κανάλια, και κατηγορούσαν τον βουλευτή που ήταν στο βήμα, χωρίς να αναφέρουν τις προηγούμενες κινήσεις και προκλήσεις του άλλου βουλευτή. 

Στο βήμα ήταν ένας βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ενώ από κάτω ένας του ΚΚΕ. Χωρίς να συμφωνώ με τις θέσεις της Χρυσής Αυγής, θα ήθελα να ξέρω τι θα έλεγαν τα κανάλια σε περίπτωση που ήταν αντίστροφοι οι ρόλοι των πρωταγωνιστών.

Ο ομιλών βουλευτής κατηγορούσε το ΚΚΕ ότι πούλησε το ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σταθμό “902 Αριστερά στα FM”, εισπράττοντας κάποιο άγνωστο ποσό και δεν επιτρέπει να γίνει έλεγχος στα οικονομικά του. Οι τηλεοπτικές συχνότητες όμως έχουν δοθεί από το κράτος σε ιδιώτες και στην προκειμένη περίπτωση στο ΚΚΕ, χωρίς το κράτος να έχει εισπράξει κάποιο ποσό. Επειδή λοιπόν τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια χρωστάνε εκατομμύρια ευρώ, κόπτονται υπέρ του ΚΚΕ, γιατί ξέρουν ότι αν ελεγχθεί το ΚΚΕ για την πώληση του σταθμού, ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου και θα πρέπει να πληρώσουν και αυτά.

Γι΄αυτό λοιπόν διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα θέλοντας να πιστέψουμε αυτό που τους συμφέρει.

Παρατηρώντας τα αποτελέσματα των εκλογών στο Δήμο Ήλιδας, από την ιστοσελίδα της περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας, παρατήρησα το εξής παράξενο:

Στην κοινότητα Ανθώνα Πηνείας ενώ στις εκλογές του Γενάρη ήταν 364 εγγεγραμμένοι και ψήφισαν 209, στις εκλογές του Σεπτέμβρη οι εγγεγραμμένοι έφτασαν τους 626 και από αυτούς ψήφισαν οι 337. Οι δε ψήφοι της ΝΔ από 21 έφτασαν τους 112.

Για του λόγου το αληθές δείτε ΕΔΩ.

Ίσως η περιφέρεια Δυτ. Ελλάδας θα πρέπει να μας εξηγήσει που οφείλεται αυτή η μεγάλη αύξηση των εγγεγραμμένων στον εκλογικό κατάλογο.

Εγγεγραμμένοι: 1.657

Ψήφισαν          :  850

Συμμετοχή       : 51,30%

Άκυρα               :  9         1,06%

Λευκά               :  8          0,94%

Έγκυρα            : 833     98,00%

Κόμματα Ψήφοι Ποσοστό ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 301 36,13% ΣΥΡΙΖΑ 286 34,33% ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) 82 9,84% ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 56 6,72% ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ 25 3,00% ΚΚΕ 25 3,00% ΑΝΕΛ 17 2,04% ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ 14 1,68% ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 11 1,32% ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΕΚ 8 0,96% ΕΠΑΜ 4 0,48% ΚΟΙΝΩΝΙΑ 2 0,24% ΟΑΚΚΕ 1 0,12% ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ 1 0,12% ΟΚΔΕ 0 0,00% ΚΚΕ(μ-λ)-Μ-Λ ΚΚΕ 0 0,00% ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ-ΠΕΙΡΑΤΕΣ 0 0,00% ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΑΣ 0 0,00% ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟΙ 0 0,00% Σύνολο   833

Αρκετές φορές ακούμε σε διάφορες συζητήσεις τη φράση “Δαμόκλειος σπάθη”. Με τον όρο αυτό εννοούμε τον συνεχή κίνδυνο που απειλεί συνεχώς τη ζωή μας και δεν μας αφήνει να εφησυχάσουμε. Ας δούμε από πού προήλθε αυτή η φράση.

Σύμφωνα με τον Κικέρωνα,  τις Συρακούσες της Σικελίας κυβερνούσε ο τύραννος Διονύσιος ο Πρεσβύτερος, άντρας με πολλά  πλούτη, χλιδή και ατράνταχτη εξουσία. Και όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, οι κόλακες γύρω του ήταν πολλοί και επιθυμούσαν να γευτούν λίγη από την πολυτέλεια και την αίγλη της βασλικής αυλής, δείχνοντας τη συνεχή υποστήριξή τους στο πρόσωπό του.  Φυσικά,  ενδόμυχα εποφθαλμιούσαν πάντα τη θέση, το αξίωμα και τις απολαύσεις του να είναι κανείς σε αυτή τη θέση. Ένας από αυτούς τους κόλακες ήταν και ο Δαμοκλής.

Κάποια ημέρα λοιπόν, ο Διονύσιος προσεγγίζοντας τον Δαμοκλή τον ρώτησε αν ήθελε ο ίδιος να πάρει τη θέση του απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια του άρχοντα αλλά προσοχή, μόνο για μία ημέρα. Ο Δαμοκλής δέχθηκε αυτήν την πρόταση γεμάτος ενθουσιασμό. Με διαταγή του Διονύσιου του φόρεσαν τη βασιλική ενδυμασία και τον συνόδευσαν στη μεγάλη τραπεζαρία όπου μπορούσε να απολαύσει όποιο είδος φαγητού επιθυμούσε. Ο Δαμοκλής απολάμβανε τη βασιλική περιποίηση, όταν είδε πάνω από το κεφάλι του να κρέμεται ένα μεγάλο σπαθί που το  συγκρατούσαν τρίχες αλόγου, οι οποίες θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κοπούν με αποτέλεσμα το σπαθί να πέσει στο κεφάλι του.

“Έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, ένας από τους μεγαλύτερους λαϊκούς στιχουργούς της ελληνικής μουσικής, ο Κώστας Βίρβος.

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 29 Μαρτίου 1926. Ο πατέρας του, πλούσιος τυρέμπορας, τον έστειλε στην Κοργιαλένειο Σχολή. Όταν τελείωσε, κατέβηκε στην Αθήνα, όπου γράφτηκε στην Πάντειο από όπου πήρε το πτυχίο του. Έγραφε από νωρίς στιχάκια, αλλά όνειρό του ήταν να γίνει σκηνοθέτης.

Έχει γράψει πάνω από 2.000 τραγούδια, πολλά από τα οποία έχουν χαρακτηριστεί κλασικά. Συνεργάστηκε με τους περισσότερους από τους κορυφαίους συνθέτες και ερμηνευτές του ελληνικού τραγουδιού, μεταξύ αυτών ο Απόστολος Καλδάρας, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος κ.α.

Το πρώτο του τραγούδι που κυκλοφόρησε με το όνομά του ήταν το «Θα το βρεις από άλλη» (1948), σε μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτές τη Σούλα Καλφοπούλου και τον Μάρκο Βαμβακάρη.

Μετά από 15 χρόνια άνοιξε για παραστάσεις το Αρχαίο Θέατρο της Ήλιδας. Αυτό έγινε την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015, στα πλαίσια του 25ου Φεστιβάλ Αρχαίας Ήλιδας. Στο χώρο του θεάτρου παρουσιάστηκε το Συμφωνικό Ποίημα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες «Αρετών Ανωτέρα» σε Μουσική Γιώργου Βούκανου, Λιμπρέτο Δημήτρη Ρουμπάνη, κείμενα Πινδάρου (Ολυμπιόνικοι).

Σύμφωνα με την απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, μόνο 300 θεατές, καθισμένοι στο πρανές του θεάτρου, παρακολούθησαν τη μουσική παράσταση. Οι υπόλοιποι μπορούσαν να παρακολουθήσουν όρθιοι στο επάνω μέρος του θεάτρου, ή μέσω γιγαντοοθόνης.

Το έργο ερμήνευσε η Χορωδία της ΕΡΤ με την διδασκαλία της Νατάσσας Αγγελοπούλου, η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων του Boeblingen υπό την διεύθυνση του Stefan Berdgolt, ενώ συμμετείχε και η Θεατρική Ομάδα του 1ου ΓΕΛ Αμαλιάδας με την σκηνοθετική επιμέλεια της κας Ιωάννας Παπαδάκη. Ερμήνευσαν: Antonella Oreficce Soprano, Άντα Αθανασοπούλου Soprano, Διονυσης Μελογιαννίδης Tenor Δημήτρης Παπαγεωργίου Baritone, Ελένη Αθανασοπούλου παιδική φωνή, Μιχάλης Καραβασιλης (Απολλώνια Λύρα). Την σκηνοθεσία της εκδήλωσης είχε ο Λευτέρης Δασκαλάκης.

Όπως δήλωσε και ο καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Αρχαίας Ήλιδας, κ. Γιώργος Βούκανος, θα γίνουν προσπάθειες ώστε του χρόνου να παρουσιαστεί στο θέατρο και αρχαία τραγωδία. Άλλωστε γι΄ αυτό το λόγο ήταν φτιαγμένο το θέατρο. Ας ελπίσουμε να ευοδωθούν οι προσπάθειες και να αναβιώσουν οι δόξες του παρελθόντος με γνωστούς ηθοποιούς του θεάτρου.