Ο Ρώσος συγγραφέας Αλεξάντερ Σολζενίτσιν άφησε την τελευταία του πνοή τη νύχτα της Κυριακής προς την Δευτέρα στο σπίτι του, στη Μόσχα, σε ηλικία 89 ετών, όπως ανέφεραν τα ρωσικά ειδησεογραφικά πρακτορεία.
Σύμφωνα με το γιο του Νομπελίστα συγγραφέα, Στεπάν, ο Σολζενίτσιν πέθανε λόγω “οξείας καρδιακής ανεπάρκειας” στις 23:45 το βράδυ της Κυριακής, τοπική ώρα.
Ο Σολζενίτσιν γεννήθηκε στον Καύκασο στις 11 Δεκεμβρίου 1918, σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Ροστόφ και υπηρέτησε στον Κόκκινο Στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1945 όμως καταδικάστηκε σε φυλάκιση οκτώ ετών σε στρατόπεδο επειδή σε επιστολή που είχε στείλει σε ένα φίλο του αμφισβήτησε τις πολεμικές ικανότητες του Στάλιν. Αφέθηκε ελεύθερος το 1953, λίγους μήνες πριν από το θάνατο του Στάλιν και εξορίστηκε στην κεντρική Ασία, όπου άρχισε να γράφει. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Ριάζαν, 200 χιλιόμετρα από τη Μόσχα και άρχισε να διδάσκει.
Τον Νοέμβριο του 1962 του δόθηκε η άδεια να δημοσιεύσει στη λογοτεχνική επιθεώρηση “Νόβι Μιρ” το έργο του “Μια ημέρα από τη ζωή του Ιβάν Ντενίσοβιτς”, που αφορούσε έναν κρατούμενο στα Γκούλαγκ. Παρ’ ότι είχε σπάσει το ταμπού, προκαλώντας σοκ στην ΕΣΣΔ με τις περιγραφές του, τα επόμενα έργα του, όπως “Ο πρώτος κύκλος” και το “Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ”, κυκλοφόρησαν μόνο σε παράνομες εκδόσεις ή στο εξωτερικό, όπου γνώρισαν μεγάλη επιτυχία.
Το 1970 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, όμως αρνήθηκε να μεταβεί στη Στοκχόλμη για να το παραλάβει φοβούμενος ότι το σοβιετικό καθεστώς δεν θα του επέτρεπε να επιστρέψει. Ωστόσο, το 1974 του αφαιρέθηκε η σοβιετική υπηκοότητα και υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Έζησε διαδοχικά στη Γερμανία, στην Ελβετία και στις ΗΠΑ και επέστρεψε στη Ρωσία το 1994, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Τιμήθηκε επίσης με το βραβείο του ρωσικού κράτους για τα “εξαιρετικά επιτεύγματά του στον ανθρωπιστικό τομέα” από τον τότε πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του συγγραφέα.
