Με μπόλικη φαντασία ταξιδέψαμε σε χώρες της Ευρώπης και γνωρίσαμε τη λέξη “Αγάπη”, σε ξένες γλώσσες για εμάς.
Παίξαμε, χορέψαμε και τραγουδήσαμε για την αγάπη, λίγο περισσότερο σήμερα από ότι τις υπόλοιπες ημέρες.
Αντιστοιχίσαμε τις φωνές της λέξης ΑΓΑΠΗ στον υπολογιστή της τάξης μας και φτιάξαμε το δικό μας μοναδικό συννεφόλεξο!
Μάσκες, αρλεκίνοι, κλόουν και καπέλα, έδωσαν το παρόν στο φετινό μας γαϊτανάκι!
Μια παράδοση που τηρούμε κάθε Τσικνοπέμπτη, στην κοινή μας αυλή με το Δημοτικό Κορφοβουνίου… με τσίκνισμα, κέφι και πολύ χορό!
Αφού τραγουδήσαμε για την αμυγδαλιά, μαζέψαμε κλαδιά από την αυλή του σχολείου μας, και τα στολίσαμε με ποπ κορν, που είχαμε ήδη βάψει ροζ!
«Η ανθισμένη αμυγδαλιά»
Κάποια μέρα του Γενάρη η μικρούλα κερασιά, με κλεισμένα τα μπουμπούκια, λέει στην αμυγδαλιά:
“Γιατί βιάστηκες ν’ ανθίσεις
όμορφή μου αμυγδαλιά;
Δεν κρυώνεις, δεν παγώνεις
δε φοβάσαι το χιονιά;”
“Τον φοβάμαι η καημένη σαν φυσάει δυνατά
και τα όμορφα μου άνθη τα τινάζει, τα μαδά.
Μα ανθίζω για να δώσω
στα μελίσσια που πονώ
λίγο μέλι που πεινάνε
και το κρύο το ξεχνώ.”
“Α” όπως αμυγδαλιά
και με τον πάτο ενός μπουκαλιού
αποτυπώνουμε τα άνθη στα καφέ μας τα κλαδιά.
Αφού ταξιδέψαμε μέσα από παιχνίδι, κίνηση και μουσική στους δύο Πόλους της Γης, έφτασε η ώρα να αποτυπώσουμε δύο αγαπημένα μας πολικά ζώα.
Πινέλα, σφουγγαράκια, χρώματα, χαρτιά, βάλτε τα δυνατά σας!
Ευτυχισμένο το 2023!