ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΑΣΣΙΟΠΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Οι μαθητές του Νηπιαγωγείου Κασσιόπης σας εύχονται ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ  με όμορφες και δημιουργικές κατασκευές από τα μικρά τους χεράκια!!!!

• Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πατέρα Ιωάννη, ιερέα του Ιερού Ναού Παναγίας Κασσωπίτρας για την προσφορά των λαμπάδων που στόλισαν και διακόσμησαν τα παιδιά.
• Καθώς και ένα ευχαριστώ στους κ. Δολιανίτη Γ. και κ. Μουζακίτη Μ. για την προσφορά των μπότηδων για όλα τα παιδιά!

«Αν θέλεις τα παιδιά σου να γίνουν έξυπνα, διάβαζέ τους παραμύθια. Αν θέλεις να γίνουν πιο έξυπνα, διάβαζέ τους περισσότερα παραμύθια.»
— Άλμπερτ Αϊνστάιν

Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, η τάξη μας γέμισε λέξεις, εικόνες και όμορφα συναισθήματα. Αφιερώσαμε τη μέρα στα βιβλία, αυτά τα πολύτιμα «παράθυρα» που μας ανοίγουν δρόμους προς καινούριους κόσμους, μας ταξιδεύουν σε μακρινά μέρη και μας βοηθούν να ονειρευόμαστε.

Συζητήσαμε για τη σημασία του βιβλίου στη ζωή ενός παιδιού. Τα παιδιά μοιράστηκαν σκέψεις και ιδέες για το τι τους προσφέρουν τα βιβλία: γνώση, φαντασία, χαρά, αλλά και συντροφιά. Αναδείχθηκε ιδιαίτερα η αξία του βιβλίου ως φίλου — ενός φίλου που μπορεί να σταθεί δίπλα σε κάθε παιδί, ακόμη κι όταν νιώθει μόνο, και να του προσφέρει παρηγοριά, έμπνευση και διέξοδο από την καθημερινότητα.

Στη συνέχεια, κάθε παιδί παρουσίασε το αγαπημένο του βιβλίο, μιλώντας με ενθουσιασμό για τους ήρωες και τις ιστορίες που το έχουν αγγίξει. Εμπνευσμένα από αυτές τις αφηγήσεις, τα παιδιά αποτύπωσαν σε ζωγραφιές τις αγαπημένες τους σκηνές. Οι δημιουργίες τους ενώθηκαν και δημιούργησαν μια ξεχωριστή, πολύχρωμη αφίσα για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, γεμάτη φαντασία και παιδική έκφραση.

Η δημιουργική μας διάθεση συνεχίστηκε με την κατασκευή σελιδοδεικτών. Τα παιδιά έφτιαξαν τους δικούς τους μοναδικούς σελιδοδείκτες, για να συνοδεύουν τα βιβλία και τα παραμύθια που διαβάζουν στο σπίτι, δίνοντας έτσι μια προσωπική πινελιά στην αναγνωστική τους εμπειρία

Ξεκινώντας την 3η εβδομάδα του ταξιδιού των συναισθημάτων οι δράσεις μας επικεντρώθηκαν στο συναίσθημα του θυμού, με στόχο να βοηθήσουμε τα παιδιά να το αναγνωρίζουν, να το κατανοούν και να βρίσκουν ασφαλείς τρόπους να το εκφράζουν.
Ξεκινήσαμε με συζήτηση για το τι είναι ο θυμός και πώς μπορεί να εμφανίζεται στη ζωή μας. Τα παιδιά μοιράστηκαν δικές τους εμπειρίες, όπως στιγμές που ένιωσαν θυμό όταν κάτι δεν πήγε όπως ήθελαν ή όταν υπήρξαν διαφωνίες με τους φίλους τους. Η ανταλλαγή αυτή βοήθησε τα παιδιά να καταλάβουν ότι ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που όλοι νιώθουμε.
Στη συνέχεια, πραγματοποιήσαμε μικρές αναπαραστάσεις με πρακτικά παραδείγματα, όπου τα παιδιά έπαιξαν ρόλους σε καθημερινές καταστάσεις που προκαλούν θυμό. Μέσα από το παιχνίδι, προσπάθησαν να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα και να σκεφτούν εναλλακτικούς τρόπους αντίδρασης, όπως η συζήτηση, η αναπνοή για να ηρεμήσουν ή η αναζήτηση βοήθειας από έναν φίλο ή τον εκπαιδευτικό.
Οι δραστηριότητες βοήθησαν τα παιδιά να κατανοήσουν ότι ο θυμός είναι φυσιολογικό συναίσθημα που μπορεί να εκφραστεί με θετικούς τρόπους. Μέσα από τη δραματοποίηση, τη συζήτηση και την καθοδήγηση, έμαθαν πρακτικές στρατηγικές για να ηρεμούν και να αντιμετωπίζουν τις στιγμές έντασης, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα την ενσυναίσθηση, τη συνεργασία και την ικανότητα να χτίζουν σχέσεις με σεβασμό και κατανόηση προς τους άλλους.

Στο σχολείο μας δουλέψαμε λίγο διαφορετικά την εκμάθηση των γραμμάτων. Αρχικά, γεμίσαμε διαφάνειες με αφρό ξυρίσματος, τις κλείσαμε προσεκτικά και μοιράσαμε από μία σε κάθε παιδί. Η κάθε διαφάνεια λειτούργησε ως ένας προσωπικός «πίνακας» πάνω στον οποίο τα παιδιά μπορούσαν να εξασκηθούν στη γραφή του γράμματος που παρουσιαζόταν στον κεντρικό πίνακα της τάξης.

Τα παιδιά, πιέζοντας και σύροντας το δάχτυλό τους πάνω στη διαφάνεια, προσπαθούσαν να σχηματίσουν το γράμμα πολλές φορές, χωρίς το άγχος του λάθους, αφού μπορούσαν εύκολα να «σβήσουν» και να ξαναπροσπαθήσουν. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα παιδιά ενισχύθηκαν σημαντικά στη λεπτή κινητικότητα, καθώς η κίνηση των δακτύλων και ο έλεγχος της πίεσης βοήθησαν στην ανάπτυξη του συντονισμού χεριού–ματιού. Παράλληλα, η υφή του αφρού λειτούργησε ως αισθητηριακό ερέθισμα, ενεργοποιώντας την αφή και καθιστώντας τη μάθηση πιο βιωματική και ευχάριστη.

Η δραστηριότητα ενίσχυσε επίσης τη συγκέντρωση και το ενδιαφέρον των παιδιών, καθώς η χρήση ενός διαφορετικού υλικού από τα συνηθισμένα τα παρακίνησε να συμμετέχουν ενεργά. Τα παιδιά έδειξαν ενθουσιασμό, πειραματίστηκαν με τις κινήσεις τους και επανέλαβαν τη διαδικασία πολλές φορές, γεγονός που συνέβαλε στην καλύτερη εμπέδωση του σχήματος και της φοράς των γραμμάτων.