Διαφορετικότητα
Αγαπητοί γονείς,
Καλωσορίσατε στη νέα μας διαδικτυακή ενότητα, που γεννήθηκε μέσα από την αγάπη μας για τα παιδιά και την ανάγκη να στεκόμαστε δίπλα στους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και όλους όσοι συμμετέχουν στη μεγάλη διαδρομή της ανατροφής.
Κάθε μήνα, θα συναντιόμαστε εδώ για να μιλήσουμε απλά και αληθινά για θέματα που αφορούν τη γονεϊκότητα, την ψυχική υγεία, τις σχέσεις στην οικογένεια και τη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Στόχος μας δεν είναι να δώσουμε «συνταγές» ή «κανόνες», αλλά να δημιουργήσουμε τροφή για σκέψη, να προβληματιστούμε, να μοιραστούμε εμπειρίες και να ανακαλύψουμε μαζί τρόπους να μεγαλώνουμε παιδιά με αυτοπεποίθηση, ενσυναίσθηση και αγάπη.
Γιατί κάθε παιδί είναι μοναδικό, και κάθε γονιός μαθαίνει, ξανά και ξανά, μέσα από το δικό του παιδί.
1η ενότητα:
«Όλα τα παιδιά χωρούν στην ίδια αγκαλιά: Μιλώντας στα παιδιά για τη διαφορετικότητα»
Μια μέρα, στην αυλή του νηπιαγωγείου, ένα παιδί ρώτησε τη νηπιαγωγό: «Γιατί ο φίλος μου κάνει έτσι;»
Η νηπιαγωγός χαμογέλασε και απάντησε: «Γιατί κάθε άνθρωπος έχει τη δική του φωνή, το δικό του γέλιο και τον δικό του τρόπο να εκφράζεται!»
Τα παιδιά βλέπουν, ρωτούν, παρατηρούν. Δεν έχουν προκαταλήψεις, μόνο περιέργεια και διάθεση να καταλάβουν τον κόσμο. Ο τρόπος που εμείς, οι μεγάλοι, απαντάμε στις απορίες τους είναι που διαμορφώνει το πώς θα μάθουν να σέβονται, να αποδέχονται και να αγαπούν τη διαφορετικότητα.
Για ένα παιδί προσχολικής ηλικίας, «διαφορετικότητα» σημαίνει απλώς πως ο καθένας είναι λίγο αλλιώς, και αυτό είναι φυσικό. Κάποιοι έχουν σγουρά μαλλιά, άλλοι μιλούν πιο σιγά, κάποιοι ζωγραφίζουν καλύτερα, άλλοι τρέχουν πιο γρήγορα. Με την πρώτη ματιά των παιδιών, η διαφορετικότητα αυτή δεν είναι περίεργη, γιατί απλώς είναι φυσιολογική. Αν όμως κάποιος τους μεταδώσει το μήνυμα ότι το διαφορετικό είναι κάτι που θα το σχολιάσουμε, θα το επισημάνουμε και πρέπει να το αποφύγουμε, τότε μεταδίδεται σε αυτά το μήνυμα ότι η διαφορετικότητα δεν είναι επιθυμητή.
Όταν οι μεγάλοι δείχνουμε αποδοχή, τα παιδιά μαθαίνουν ότι οι διαφορές δεν μας χωρίζουν, αντίθετα μας κάνουν μοναδικούς και ενδιαφέροντες.
Πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά για τη διαφορετικότητα:
- Με απλά λόγια και ειλικρίνεια. Δεν χρειάζεται να δίνουμε μεγάλες εξηγήσεις. Μπορούμε να πούμε: «Ο καθένας είναι μοναδικός. Όπως τα λουλούδια έχουν διαφορετικά χρώματα, έτσι κι οι άνθρωποι έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά.»
- Μέσα από ιστορίες και παιχνίδια. Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν παίζουν ή όταν ακούν ένα παραμύθι. Μπορούμε να διαβάζουμε μαζί βιβλία που έχουν ήρωες διαφορετικών πολιτισμών, ικανοτήτων ή οικογενειακών μορφών, και να συζητάμε απλά: «Πώς ένιωσε ο ήρωας; Εσύ τι θα έκανες;»
- Δίνοντας το παράδειγμα. Τα παιδιά προσέχουν πώς μιλάμε για τους άλλους. Αν εμείς δείχνουμε σεβασμό και καλοσύνη προς όλους, εκείνα θα κάνουν το ίδιο φυσικά και χωρίς προσπάθεια.
Η αίσθηση του «ανήκειν» είναι θεμέλιο της ψυχικής υγείας. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου όλοι είναι ευπρόσδεκτοι όπως είναι, μαθαίνει ότι κι εκείνο αξίζει αγάπη, αποδοχή και χώρο. Κι αυτό το συναίσθημα το μεταφέρει παντού, στο σχολείο, στη φιλία, στη ζωή.
Μικρές ιδέες για γονείς:
- Δείτε μαζί φωτογραφίες ανθρώπων από όλο τον κόσμο και μιλήστε για όσα σας ενώνουν.
- Παίξτε παιχνίδια ρόλων («Πώς νιώθεις αν κάποιος σε αφήσει έξω από το παιχνίδι;») για να καλλιεργηθεί η ενσυναίσθηση.
- Ενθαρρύνετε το παιδί να βοηθήσει, να μοιραστεί, να συμπεριλάβει, όχι επειδή “πρέπει”, αλλά επειδή έτσι νιώθει όμορφα.
Η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι που χρειάζεται να «ανεχτούμε». Είναι το πιο όμορφο χρώμα της ζωής.
Κάθε παιδί φέρνει κάτι μοναδικό, μια ιδέα, ένα χαμόγελο, έναν τρόπο να βλέπει τον κόσμο.
Αν μάθουμε στα παιδιά μας να αγκαλιάζουν αυτήν την ποικιλία, τότε μεγαλώνουμε μια γενιά πιο ανοιχτή, πιο γενναία και πιο ανθρώπινη.
Γιατί, τελικά, όλα τα παιδιά χωρούν στην ίδια αγκαλιά.
Σας ευχαριστώ πολύ
Τα λέμε σύντομα
Ευαγγελίνα Τζήμα
