Η Γιορτή της Μητέρας είναι μια αφορμή να σταθούμε στη σημασία της σχέσης ανάμεσα στο παιδί και στους ανθρώπους που το φροντίζουν. Πέρα από τα λουλούδια, τις ζωγραφιές και τις ευχές, αυτή η ημέρα μάς υπενθυμίζει κάτι βαθύτερο: ότι ο γονεϊκός δεσμός αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θεμέλια για τη συναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού.

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής, το παιδί έχει ανάγκη να νιώθει ασφάλεια, αποδοχή και σταθερότητα. Μέσα από το βλέμμα, την αγκαλιά, τη φροντίδα και την παρουσία του γονέα, μαθαίνει να εμπιστεύεται τον κόσμο αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Ο ασφαλής δεσμός δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν συγκρούσεις ή διαφωνίες. Σημαίνει ότι ο γονέας είναι διαθέσιμος, προσπαθεί να κατανοήσει το παιδί και τις ανάγκες του και επιστρέφει στη σχέση ακόμη και μετά από δύσκολες στιγμές ή συγκρούσεις.

Στη σύγχρονη εποχή, πολλοί γονείς αισθάνονται την ανάγκη να είναι «τέλειοι». Οι εικόνες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι απαιτήσεις της καθημερινότητας και οι ενοχές που συχνά συνοδεύουν τη γονεϊκότητα δημιουργούν την αίσθηση ότι ένας καλός γονέας πρέπει να τα καταφέρνει πάντα χωρίς λάθη. Όμως η πραγματικότητα μας υπενθυμίζει κάτι πολύ σημαντικό: τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς. Χρειάζονται γονείς «αρκετά καλούς».

Ο όρος «αρκετά καλός γονέας» αναφέρεται στον γονέα που μπορεί να ανταποκρίνεται στις βασικές συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού χωρίς να απαιτείται η τελειότητα. Έναν γονέα που κάποιες φορές κουράζεται, θυμώνει ή αμφιβάλλει, αλλά συνεχίζει να προσπαθεί με αγάπη, συνέπεια και ενδιαφέρον. Μέσα από αυτή τη ρεαλιστική σχέση, το παιδί μαθαίνει ότι τα λάθη είναι μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας και ότι οι σχέσεις χτίζονται με αυθεντικότητα και φροντίδα, όχι με αψεγάδιαστες συμπεριφορές.

Η ουσιαστική παρουσία ενός γονέα δεν μετριέται από την τελειότητα, αλλά από τις μικρές καθημερινές στιγμές: ένα άκουσμα χωρίς κριτική, μια αγκαλιά μετά από μια δύσκολη μέρα, ένα «είμαι εδώ για σένα». Αυτές οι στιγμές καλλιεργούν την αυτοεκτίμηση, την ανθεκτικότητα και την ψυχική ασφάλεια του παιδιού.

Η Γιορτή της Μητέρας, λοιπόν, δεν αφορά μόνο τη μητέρα ως πρόσωπο, αλλά και τη σημασία της φροντίδας, της σύνδεσης και της αγάπης μέσα στην οικογένεια. Είναι μια ευκαιρία να αναγνωρίσουμε ότι ο πιο σημαντικός παράγοντας στην ανατροφή ενός παιδιού δεν είναι η τελειότητα, αλλά η συναισθηματική διαθεσιμότητα και η αληθινή σχέση.

Τα παιδιά δεν θυμούνται έναν «τέλειο» γονέα. Θυμούνται εκείνον που τα έκανε να νιώθουν ασφαλή, αποδεκτά και σημαντικά !

Χρόνια πολλά στις μανούλες και σε όσους επιλέγουν τη μητρότητα μέσα από διαφορετικούς τρόπους.

Γιατί μητρότητα υπάρχει, όπου υπάρχει φροντίδα!

Με αγάπη

Ευαγγελίνα Τζήμα