Αριδαία Blog

Γράφει ο Παπα – Ηλίας Υφαντής
http://papailiasyfantis.wordpress.com/

Οι ντόπιοι εφιάλτες και οι διεθνείς τοκογλύφοι γράφουν -εδώ και τώρα- τις μελανότερες και οδυνηρότερες, για το παρόν και το μέλλον του λαού μας και τόπου μας, σελίδες.
Ύστερα απ’ την προσφορά εκ μέρους της Αποστασίας και της Χούντας της μισής Κύπρου στους Τούρκους, τώρα οδηγούν την, «απ’ τα κόκαλα των Ελλήνων τα ιερά», βγαλμένη Ελευθερία μας, «πικραμένη και ντροπιασμένη» στην ειρκτή του έσχατου εξευτελισμού και της έσχατης ένδειας.
Και δεν αρκούνται μόνο στην οικονομική μας αιχμαλωσία. Θέλουν παράλληλα και την προσωπική μας υποδούλωση. Με τη διαβόητη «κάρτα του. αλήτη»!
Το χαφιέ, δηλαδή, που θα μας εξαναγκάσουν να κουβαλάμε πάνω μας. Για να μας μεταβάλουν σε πολτό. Και δεμένους χειροπόδαρα, να μας πλάθουν και να μας πακετάρουν, όπως βολεύει στα εγκληματικά τους συμφέροντα. Έτσι ώστε να αργοπεθαίνουμε, φυτοζωώντας.
Αλλά ούτε και ως εδώ μένουν ικανοποιημένοι. Γιατί, για να πετύχουν αυτά και άλλα πολλά, που δόλια -φαίνεται -να μας κρύβουν, είναι απαραίτητο να…
σκοτώσουν πρώτα-πρώτα την ψυχή μας.
Και, επειδή βασική συνιστώσα για την υγεία και ζωή της ψυχής του ελληνικού λαού είναι το Ευαγγέλιο, επιστρατεύουν κάθε παραλογισμό και διαστροφή, για να το εξοβελίσουν από κάθε χώρο της κοινωνικής μας πραγματικότητας:
Από τα δικαστήρια, για να μην προσβάλλεται η θεμελιακά άδικη, στη συντριπτική πλειονότητά της, νομιμότητά τους απ’ την εικόνα του Νοητού Ήλιου της Δικαιοσύνης.
Από τα σχολεία, για να μην προσβάλλεται το ψεύδος, που διαρκώς όλο και μεθοδικότερα και σε μεγαλύτερες δόσεις σερβίρεται στα παιδιά μας.
Και όλα αυτά στο όνομα των ανθρωπίνων, λένε, δικαιωμάτων! Οι συστηματικοί και ουσιαστικοί υπονομευτές και κατεδαφιστές παντός ανθρωπίνου δικαιώματος και πάσης δικαιοσύνης! Σε παγκόσμια κλίμακα.
Και να, που τώρα θέλουν, λέει. να καταργήσουν και το τμήμα της Θεολογικής Σχολής, που ασχολείται με την κοινωνική θεολογία.
Και με ποια πρόφαση;
Επειδή, λέει, στο τμήμα αυτό έχει επιβληθεί από την πλευρά κάποιων καθηγητών καθεστώς ευνοιοκρατίας και οικογενειοκρατίας.
Δηλαδή πονάει δόντι, κόβουν κεφάλι..
Όταν θα έπρεπε ν’ αρχίσουν πρώτα-πρώτα απ’ τα δικά τους τα κεφάλια..
Γιατί μας θυμίζουν οι αρχάγγελοι αυτοί της κάθαρσης και στην περίπτωση αυτή και πάλι το αθάνατο Ευαγγέλιο:
Όταν ο Χριστός κατακεραυνώνει τη μαφία των γραμματέων και φαρισαίων, που έβλεπαν τη σκόνη στα μάτια των άλλων, αλλά δεν έβλεπαν τα δοκάρια στα δικά τους τα μάτια.
Γιατί τι άλλο είναι ο δικομματισμός, αν όχι οικογενειοκρατικές συντεχνίες πλιάτσικου και ληστείας σε βάρος του λαού. Οριζοντίως και καθέτως!.
Και οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την πολυεπίπεδη και πολύμορφη θανάσιμη υπονόμευση και χρεοκοπία της χώρας μας.
Και ποια είναι η πραγματική αιτία, για την οποία θέλουν να καταργήσουν το Τμήμα της Κοινωνικής Θεολογίας;
Είναι, όπως φαίνεται το γεγονός ότι η κοινωνική θεολογία βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση με τη «θεολογία» του καπιταλιστικού μεσαίωνα και της διεθνούς τοκογλυφίας.
Αφού περισσότερο από κάθε άλλο τμήμα, όχι μόνο των της Θεολογικής, αλλά και όλων των πανεπιστημιακών σχολών ασχολείται με το, ζωτικότερο για την κοινωνία μας πρόβλημα: Δηλαδή, την κοινωνική δικαιοσύνη!
Που ασφαλώς καθόλου δεν συμφέρει στους διεθνείς τοκογλύφους και τους ντόπιους υπηρέτες τους.
Και είναι, λέει, και σοσιαλιστές οι αξιότιμοι αυτοί κατεδαφιστές της κοινωνικής θεολογίας! Και μάλιστα με πατέντα και περικεφαλαία.
Αφού έχουν και την προεδρεία και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!.
Λοιπόν; Θαυμάστε και δοξάστε την καθαρότητα και την δικαιοσύνη τους…

Από τον Νίκο Παλάτζα

H ξεφτίλα. Δήλωση του Ούγκο Τσάβες (Ιούλιος 2010) – FINANCIAL TIMES
Πρόεδρος Βενεζουέλας:
Με ρωτάτε γιατί στείλαμε φυλακή όσα στελέχη μας κλέψανε; Γιατί κλέψανε! Και δεν τους τιμωρήσαμε εμείς αλλά οι θεσμοί.
Μου λένε «γιατί άφησες να μπει φυλακή ο υπουργός άμυνας και δεν τον κάλυψες επειδή ήταν προσωπικός σου φίλος;». Μα… γιατί έκλεψε! Πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας, την πίστη του λαού στη κυβέρνηση. Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δημοκρατία, το Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος; Τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη! Αν τους αφήσεις θα διαφθείρουν κι άλλους. Γι’ αυτό φυλακίστηκαν.
Τιμωρώντας τη διαφθορά κρατάμε γεμάτα τα ταμεία και τη Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη…
μαφία των τραπεζών μακριά απ’ τα πόδια μας.
Δεν καταντάμε Ελλάδα!

Του Αντώνη-Μάριου Παπαγιώτη

Εμφανίζεται, όχι όταν έχει κάτι ουσιαστικό να πει, μια ουσιαστική πρόταση για το καλό του τόπου να προτείνει, αλλά τότε -μόνο- που έχει ένα καινούριο βιβλίο του να προωθήσει. Eίναι πολυγραφότατος, αλλά αν αναλογιστείς ότι είναι βουλευτής και δεν εκλέχτηκε για να αναλώνεται σε μερικές ατάκες που προκαλούν αίσθηση, τον κατατάσσεις αυτόματα στους άεργους της πολιτικής. Αν σκεφτείς ότι δεν επιλέχθηκε για να…
δημοσιεύει την λυρική καταγραφή των ενοχών του που οι επιλογές του του φόρτωσαν, τον βλέπεις πια με συμπόνοια και όχι τόσο με θυμό ή εκνευρισμό. Και μοιάζει τελικά να επιζητά την συγχώρεση. Σου δίνει μερικές αιτίες που εξαπατήθηκε. Ψυχολογικοί μηχανισμοί αυτοδικαιολόγησης-αυτοεξαπάτησης εμφανίζονται στο νέο του βιβλίο “Η έβδομη αίσθηση troika Μοίρα” -θυμίζει έντονα στοίχο γνωστού τραγουδιού- που αυτή την εβδομάδα κυκλοφόρησε. Μαζί μ’ αυτό κυκλοφορεί και ο δημιουργός του σε τηλεοπτικά πλατό, ραδιόφωνα και portals. Βγήκε από το ιδιωτικό καβούκι του και ομολόγησε ότι “στον ψυχικό του κόσμο υπάρχει μια ελεύθερη πτώση από τα 30.000 πόδια”. Πιστεύει ότι με τη συγγραφή του συγκεκριμένου εκθετήριου εξυπνακίστικων φράσεων και επιτηδευμένων εκφράσεων, που δεν προσφέρουν τίποτα άλλο από το να προσδώσουν τον τίτλο του γραφικού στον γραφέα τους, ξαναγίνεται “είκοσι ετών, ο λαθρεπιβάτης με το κόκκινο και το μαύρο…” .
Η εκκεντρικότητα είναι πάντα η σύμβαση της εποχής, αλλά αδικείται ως έννοια αν προσπαθούν κάποιοι, όμοιοι με εκείνον, να την υφαρπάξουν και να ντυθούν μ’ αυτή, δίχως να τους πηγαίνει πια. Δίχως να τους κολακεύει. Μοιάζει σ’ αυτό με τον κ. Πάγκαλο, αλλά ευτυχώς δεν είναι αντιπρόεδρος ή δεν υπουργεύει. Και μάλλον δεν πρόκειται να λάβει αντίστοιχους θώκους.
Τα ‘γραψε ωραία ο δημοσιογράφος Δ. Σούλτας, στον κήπο του στο facebook για την περίπτωσή του: “Ο Μίμης Ανδρουλάκης θέλει να θυμίσει στον εαυτό του ότι είναι διανοούμενος και γράφει προλογίζοντας την προδημοσίευση:”Έτσι ξαναγίνομαι είκοσι χρονών, λαθρεπιβάτης στο κόκκινο και στο μαύρο”. Δεν θα ξαναγίνεις ποτέ είκοσι χρονών, Μίμη. Ούτε μεταφορικά, ούτε επί της ουσίας. Δεν ξαναγίνεσαι είκοσι χρονών δια της ανατάσεως… της χειρός υπέρ των νεοφιλελεύθερων της τρόικας. Δεν θα ξαναγίνεις ποτέ είκοσι χρονών γιατί η ιστορία των 20 γράφεται με τα ΟΧΙ κι εσύ έχεις μάθει πλέον να λες μόνο ΝΑΙ. Γιατί όπως λες κι εσύ “Ο νόμος της Εντροπίας από τη Φυσική με είχε διδάξει ότι ο χρόνος εμπεριέχει το πάγωμα, την απώλεια της ενέργειας, τη φθορά του πάθους, της αγωνίας και του φόβου”. Καληνύχτα και σε σένα και σε πολλούς ηττημένους της γενιάς σου…“.
Το βιβλίο δεν περιέχει τίποτα παραπάνω από πινελιές μιας μετενοχικής προσπάθειας κέντρισης ενδιαφέροντος, μιας εξομολόγησης ενός αισιόδοξου διονυσιακού πεσιμιστή και μιας ύστατης έκκλησης για συγχώρεση από τις πολλές ευθύνες που φέρνει και ο ίδιος, ως (απο)γόνος του Πολυτεχνείου και ως ιδεαλιστής της Μεταπολίτευσης. Κάτω από το συνειρμικό ημίφως που τη συνοδεύει πάντα (την εξιστόρηση εγκλημάτων της μεταπολίτευσης), ο νόμος της Εντροπίας από τη Φυσική τον είχε διδάξει ότι ο χρόνος εμπεριέχει το πάγωμα, την απώλεια της ενέργειας, τη φθορά του πάθους, της αγωνίας και του φόβου. Θα έπρεπε, όμως, αυτή του η γνώση να τον είχε οδηγήσει αυτόβουλα ήδη σπίτι του και όχι στα έδρανα της Βουλής. Εντός αυτής δεν είναι χρήσιμος, καθώς χάθηκε κάπου ανάμεσα στην μετάφραση των συνδρόμων: της Κασσάνδρας (ή η βαρηκοΐα της εξουσίας), του Ίκαρου, του Φαέθοντα, της ματαίωσης, της «ταύτισης με τον επιτιθέμενο», της Στοκχόλμης, του Ορφέα-Ευρυδίκης (Don’t look back). Το κατάλαβε κι ο ίδιος και τώρα σε καλεί να πιεις Νερό της λήθης, Νερό της λησμοσύνης στην εποχή του internet για να καταφέρεις την δικιά του αποδέσμευση από την προδοσία. Είναι, όμως, διστακτικά ειλικρινής (έστω και καθυστερημένα, έστω προς στιγμήν), καθώς σε ενημερώνει ότι τίποτα δεν είναι πια στο χέρι σου, επέπλεε. «Παίξ’ το βαθύ πράσινο», όπως το ‘παιξε και εκείνος τόσα χρόνια και διατηρήθηκε στην επιφάνεια του τίποτα του σήμερα. Κολύμπα στην αβεβαιότητα και έχε εκείνον να σου “την λέει“: “Κολυμπούσα κι απόδιωχνα από τη σκέψη μου την κακή μοίρα του Νικηφόρου Μανδηλαρά, που ρίχτηκε από το πλοίο στα κύματα, και το νου μου θέρμαινε σαν ακτίνα ελπίδας, όπως και τώρα, ο μονοσάνδαλος Ιάσονας και με πικρό παράπονο διερωτώμαι αν ο Έλληνας, που αποκοιμήθηκε σιτιζόμενος με δανεικά στο «Πρυτανείο», βαυκαλιζόμενος με την ψευδεπίγραφη «προοδευτικότητα», θα ξαναβρεί μέσα του το ένστικτο του Αργοναύτη, του ανθρώπου της εξερεύνησης, του ταξιδιού, της δημιουργίας, της καινοτομίας, του αγώνα της ζωής.“. Αυτή τη δανεική ζωή που ανορθόδοξα τώρα στη στερούν οι “προοδευτικοί“, οι γιαλαντζί σοσιαλιστές, σε καλεί ο συγγραφέας να την διαχειριστείς με ορθολογική επιλογή στην αναγκαστική σου προσθαλάσσωση και παράλληλα, αρχίζει τις εμμέσως ειρωνικές αναφορές στον Πρωθυπουργό σου για να σε δαμάσει, για να ημερέψει το θυμό σου, καθώς είναι σίγουρος ότι εκείνος -ο πρωθυπουργός σου- δεν θα της νοήσει και δεν θα του θυμώσει. «Κοιμάσαι, γιε μου;» Η φωνή του πατέρα/ Ο αναίτιος εγγονός και το κάλεσμα της Τρόικας Μοίρας/ «Πατέρα, μ’ ακούς;»–Η από μηχανής Τρόικα Θεά/ Στην τρίτη γενιά η παλιά κατάρα/ Εκλεκτικές συγγένειες/ υπότιτλοι του βιβλίου που μεταξύ άλλων υπογραμμίζουν το παραφύσει νόσημα της δημοκρατίας σου. Την οικογενειακή διαδοχή, ωσάν τις μοναρχίες.
Kαι συνεχίζει ο παράλογος δον Ζουάν με αιτία την συγχωρητική ειρωνεία έναντι του πολιτικού συστήματος, στο οποίο πειθαρχημένα μετέχει. «Για όλα φταίει ο Μίδας!» και χρειάζεται «Διπλή συνείδηση» εν μέσω χρεωκοπίας. Με τη μία εκ των συνειδήσεων, θα λέγεται ότι τα «Λεφτά υπάρχουν»: Η μία δραχμή δύο, και με την άλλη θα επιτευχθεί ο αναπρογραμματισμός του χρέους με την επιφοίτηση του Διονυσίου, στο σκιώδες βασίλειο του «Αν». Σ’ ένα βασίλειο που οι ποιητές σωπαίνουν και οι βουλευτές συγγράφουν ή μεταγράφονται σε καινούργιους φορείς, δίχως ουσιαστική αξία, καθώς δεν μπορούν ολικά να μεταμορφωθούν και δεν μπορούν να καταστούν τοιουτοτρόπως ικανοί.
Αξία έχει, έλεγε ο Αρίστιππος, μόνο ό,τι μπορείς να διασώσεις μαζί με τη ζωή σου σ’ ένα ναυάγιο. Αρκεί να μην είναι συναυαγός σου ένας κλέφτης, μια πουτάνα κι ο… Μίμης, γιατί τότε δύσκολα θα διασώσεις το παραμικρό σου.

YΓ Αναμένω ευχαριστήρια επιστολή για τη δωρεάν διαφήμιση που έκανα στο νεοτάξιδο (και εύχομαι καλοτάξιδο) βιβλίο…

Από το http://oichalia.blogspot.com/

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μικρή χώρα. Ήταν μικρή αφενός μεν σε έκταση και αφετέρου σε πολιτική δύναμη. Η χώρα αυτή προσπαθούσε να σταθεί όρθια μέσα στους αιώνες και όταν κάποια στιγμή απέκτησε μία ισχυρή δημοκρατική οντότητα, αποφάσισε να συνεργαστεί( οικονομικά και πολιτικά) με κάποιες άλλες ίδιου ή μεγαλύτερου κύρους. Οι κατά καιρούς ηγέτες της διόριζαν στο δημόσιο ασυγκράτητα πρόσωπα ιδεολογικά προσκείμενα προς αυτούς.
Παράλληλα, τρανοί συνεργάτες τους απορροφούσαν πολλά από τα έσοδά της ( με την ανοχή τους) και έτσι σιγά σιγά άρχισε να δανείζεται από διάφορους ξένους προς αυτή οργανισμούς. Το φαγοπότι δεν σταματούσε μέσα στα χρόνια που…
ακολουθούσαν και έφτασε να είναι υπερχρεωμένη, σε σημείο, μάλιστα που της δάνειζαν πια με υψηλούς τόκους φοβούμενοι μήπως χρεοκοπήσει.
Απηυδισμένη στράφηκε σε μεγάλο αφεντικό και του ζήτησε εσπευσμένα μέγα δάνειο, υποσχόμενη με συμβόλαιο ότι θα βρει από τα ανθρωπάκια που την απάρτιζαν τα απαραίτητα κονδύλια για την αποπληρωμή του χρέους. Πράγματι, τα χρήματα δόθηκαν στη χώρα αυτή και εκείνη συνεπέστατη( όσο ποτέ στην ιστορία της) άρχισε να εξαφανίζει τις οικονομίες των νοικοκύρηδών της που τόσο είχαν μοχθήσει να τις συγκεντρώσουν. Μέσα σε διάστημα τεσσάρων περίπου χρόνων είχε γονατίσει τους κακομοίρηδες κατοίκους της, ενώ για το όλο εγχείρημα έδινε στίγμα και ήθος φιλοπατριωτικό, έτσι ώστε να φανεί ότι οι κόποι του λαού είχαν νόημα. Βέβαια, ως άλλη δύστυχη χήρα συνεχώς επικαλούταν ότι το όλο χάος το πληρώνουν εκείνοι που δε φταίνε, χωρίς να μπορεί όμως να πει ποιοι είναι υπεύθυνοι, γιατί έτσι τα φαβορί για την ανάληψη της εξουσίας δε θα υπήρχαν στην πολιτική σκηνή. Δεν ήταν βέβαια μοναχή στον αγώνα αυτό. Στην αφαίμαξη συμμετείχαν διάφοροι μηχανισμοί προπαγάνδας( τύπος, τηλεόραση κ.α) και με υποσχέσεις πελατειακού χαρακτήρα ο κόσμος παρακολουθούσε αμήχανα αυτή την κωμωδία.
Λίγο πριν τη συνεργασία με το μεγάλο αφεντικό, τόλμησε να αντιταχθεί στην υπερδύναμη της υφηλίου της και μάλιστα συμμάχησε στρατιωτικά και κυρίως ενεργειακά με χώρα-αντίπαλο δέος της υπερδύναμης. Τότε η τελευταία ξεσπάθωσε και την τιμώρησε παραδειγματικά. Άρχισαν να βγαίνουν κάθε λογής σκάνδαλα συνεργατών του θρασύτατου ηγέτη της(ο οποίος δεν ήταν και το καλύτερο παιδί) και την κατάλληλη στιγμή, μέσω μηχανισμών που διαθέτει σε κάθε χώρα, ξεσήκωσε τη νεολαία ενάντια στο. κατεστημένο και για μέρες το αδύναμο κρατίδιο έμοιαζε με τοπίο βομβαρδισμένο, λόγω των κοινωνικών αναταραχών. Παράλληλα, δεν μπορούσε να ελέγξει και το μεταναστευτικό κύμα από χώρες του τρίτου κόσμου προς αυτή, με αποτέλεσμα να έχουν εισέλθει εκτός από οικονομικούς μετανάστες και πρόσωπα-εντολοδόχοι της υπερδύναμης που μπορούσαν να οργανώσουν τέτοια κοινωνικά ξεσπάσματα. Τότε η μικρή χώρα μαζεύτηκε στη γωνία της και ακολούθησε υποδειγματικά το δρόμο που της είχαν δείξει έτσι ώστε να αρχίσει η πλήρη εκμετάλλευσή της από ξένα συμφέροντα.
Ενώ το μεγάλο αφεντικό πίεζε για πιο σκληρές αποφάσεις σε βάρος των κατοίκων της, βρέθηκε ξανά στο διάβα της η χώρα-αντίπαλο δέος της υπερδύναμης. Η τελευταία προσπαθούσε να προωθήσει τα στρατηγικά και ενεργειακά συμφέροντά της και θαμπωμένη από το σημείο του χάρτη που καταλαμβάνει η μικρή χώρα, της προτείνει να παραχωρήσει σε αυτή(στη χώρα-αντίπαλο δέος της υπερδύναμης) μία ναυτική βάση. Το αντάλλαγμα. η οριστική απαλλαγή της μικρής από τα χρέη ! Όμως εκεί η υπερδύναμη χαμογέλασε ειρωνικά και με πονηρό βλέμμα της υπενθύμισε τι είχε συμβεί σε σχετική περίπτωση στο πρόσφατο παρελθόν, έτσι όπως αναφέρθηκε στην προηγούμενη παράγραφο. Μπροστά στον κίνδυνο νέων αναταραχών και την απώλεια της εξουσίας τους, οι ηγέτες της μικρής απορρίπτουν την τελευταία πρόταση για τη ναυτική βάση.
Οι μεγάλες πετρελαϊκές της υπερδύναμης καλοέβλεπαν τον ορυκτό πλούτο της μικρής, ο οποίος ήταν ανεκμετάλλευτος. Παρασκηνιακά υπέγραψαν με την ίδια για π λ ή ρ η π α ρ α χ ώ ρ η σ ή του προς αυτές, έναντι μικρής αμοιβής, καθώς όλα ήταν ελεγχόμενα από την υπερδύναμη. Τη στιγμή εκείνη που ο πληθυσμός της μικρής χώρας θα είχε οδηγηθεί στην εξαθλίωση, θα έσκαγε η είδηση της παραχώρησης του ορυκτού πλούτου, χωρίς βέβαια να υπάρχουν διαμαρτυρίες εκ των έσω. Ποιος ασχολείται με αυτά εξάλλου; Η πείνα αρχίζει να οργιάζει και θα δώσει κάποιος προσοχή στην ακολουθούμενη ενεργειακή πολιτική;
Κάποια στιγμή, εμφανίστηκαν νέες εταιρίες πετρελαϊκές από βόρειες μικρές χώρες και με αντάλλαγμα την εξόφληση του χρέους της, ζήτησαν τη σ υ ν ε κ μ ε τ ά λ λ ε υ σ η του ορυκτού πλούτου της. Η μικρή χώρα με γνώμονα τις προαναφερθείσες φοβίες τις έκλεισε την πόρτα, προτιμώντας να έχει στην πίεση τους ΄΄ πατριώτες΄΄ της.
Τελικά, η μικρή χώρα έδωσε το πολύτιμο υπέδαφός της στους πολυεθνικούς κολοσσούς, ενώ στο μεγάλο αφεντικό συνέχισε να προσφέρει το μετερίζι των πολιτών της, μέχρι οριστικής εξόφλησης του δανείου προς αυτό. Το χρονικό της αποπληρωμής, βέβαια, παρατάθηκε για έξι περίπου χρόνια, αλλά το αφεντικό πληρώθηκε κανονικότατα και με τους προβλεπόμενους τόκους!
Το παραμύθι κλείνει περίεργα… Τελικά όλοι εκείνοι που παριστούσαν τους ηγέτες της χώρας αυτής και έλαβαν τις ανωτέρω. παράξενες αποφάσεις, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά συνέχιζαν να κυβερνούν(εννοείται δημοκρατικά) με σχετική μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων τους προς τους απογόνους τους και κατόπιν σχετικής ευλογίας της υπερδύναμης.
Όσο για τους κατοίκους της μικρής χώρας. αγκαλιά με το Μορφέα είχαν χωριστεί σε πολιτικά στρατόπεδα εξομοιώνοντας το πνεύμα που επικρατεί στα ποδοσφαιρικά γήπεδα με την πολιτική. Έφταιγε πάντα το αντίπαλο κόμμα, ενώ το δικό τους ΄΄ χάος παρέλαβε από την προηγούμενη κυβέρνηση΄΄. Δεν απασχόλησε ποτέ κανένα, βέβαια, για ποιον πραγματικά λόγο έμειναν με άδειες τσέπες.. Αρκεί να βγει το κόμμα!
Και έζησαν αυτοί καλά( λέμε!!!) και εμείς… ΄΄θα δείξει΄΄.

Από θέση κυβερνητικού βουλευτή ομιλεί ο Ανδρουλάκης ο οποίος χαϊδεύει τα αυτιά του αφεντικού του.
Λες να είναι η έβδομη αίσθηση που τον…

Από το http://zeidoron.blogspot.com/

Το παιχνίδι με τις σαρωτικές απολύσεις τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα άρχισε να σκληραίνει άγρια. Πολύ αμφιβάλουμε αν έστω κι ένας κυβερνητικός έχει συνειδητοποιήσει που οδηγούνται τα πράγματα.
Η ίδια η κυβέρνηση δια των εκπροσώπων της δηλώνει ότι: “οι συμβάσεις που υπογράψαμε έχουν όρους τους οποίους είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε”! Από κοντά σιγοντάρουν και τα καλοπληρωμένα-βολεμένα παπαγαλάκια.
Μια χώρα-κράτος όμως δεν αποτελείται μόνο από γη, θάλασσα και κυβερνητικούς παράγοντες μετά των υποτακτικών τους. Ως ζωντανός οργανισμός διαθέτει και τα ζωτικά του όργανα, το λαό του.
Τι θα γίνει αυτός ο λαός όταν κοντά ένα εκατομμύριο έχουν μείνει στο δρόμο, χωρίς δουλειά,χ ωρίς φαΐ, χωρίς αύριο. Είναι απορίας άξιο πως κανένας δεν σκέφτεται τι θα γίνουν αυτοί οι άνθρωποι. Ποια η μέριμνα,ποια η πρόβλεψη,ποια τα προγράμματα ανάπτυξης; Συσκέψεις επί συσκέψεων.
Περικοπές κι απολύσεις, περικοπές κι απολύσεις τίποτα άλλο!
Εντάξει τους διώχνετε, σώζεται το κράτος (ας το δεχτούμε ως…
υπόθεση εργασίας)! Μετά;
Μπορείτε να φανταστείτε τόσους ανθρώπους βουτηγμένους στην ανέχεια,στην απόγνωση και με το θυμό στο ζενίθ;
Ενδεχομένως σαδιστές του κερατά να ελπίζετε σε μαζικές αυτοκτονίες, όμως αυτό το χατήρι δεν πρόκειται να σας το κάνουμε πλην μεμονωμένων περιπτώσεων, τις οποίες και θα έχετε κρίμα στο λαιμό σας.
Το να γίνουμε επαίτες ξεχάστε το, δεν το σηκώνει η περηφάνια μας και η αξιοπρέπεια της φυλής μας (άσε που “ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος”!).
Τι μένει λοιπόν; ή να γίνουμε κλέφτες και ληστές ή να ξεσηκωθούμε και να σας πάρουμε στο κυνήγι.
Κι επειδή κλέφτης και ληστής δεν γίνεσαι εύκολα αν δεν το ‘χει η κούτρα σου δεν μένει παρά να σας πάρουμε στο κυνηγητό κι όπου βγει.
Πριν εξωθήσετε τον κόσμο στα άκρα (ένας νέος εμφύλιος θα ήταν γενοκτονία) βάλτε κάτω τους αφεντάδες σας και δημιουργήστε τρόπους ανάπτυξης, ανοίξτε δουλειές,κάντε την αγορά να ξεπαγώσει, δώστε εργασιακή διέξοδο στους ανέργους και σεβαστείτε τα νιάτα αυτού του τόπου. Σταματήστε τώρα εν τη γενέσει του το κύμα φυγής της νεολαίας.
Και κάτι ακόμα προκλητικότατο: την ώρα που αποκεφαλίζετε εργαζόμενους διορίζετε συνταξιούχους στα υπουργικά σας γραφεία. Επίσης εξακολουθείτε να σπαταλάτε το δημόσιο χρήμα αλόγιστα (πχ ο κύριος αντιπρόεδρος χρεώνει 4.000 ευρώ το μήνα για αποδελτίωση του τύπου και το υπουργείο εσωτερικών κοντά 27 εκατομμύρια για ταχυδρομικά τέλη!).
Που το πάτε μωρέ; Ποιούς νομίζετε ότι κοροϊδεύετε;

Παράθυρο για µείωση των µισθών στον ιδιωτικό τοµέα ανοίγει το επικαιροποιηµένο Μνηµόνιο που συµφώνησε χθες η κυβέρνηση µε την τρόικα, παρά το γεγονός ότι προβλέπονται περιορισµοί στην υπερίσχυση των επιχειρησιακών επί των κλαδικών συµβάσεων.

Στο πλαίσιο της σκληρής διαπραγµάτευσης που ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ, εξάλλου, προβλέπονται ασφυκτικοί περιορισµοί για νέες προσλήψεις, χωρίς να εξαιρούνται ούτε οι τοµείς υγείας, παιδείας και σωµάτων ασφαλείας, όπως επεδίωκε η κυβέρνηση.

Η τρόικα, όπωςπροκύπτει από τις πληροφορίες, δεν άφησε κανένα περιθώριο ευελιξίας ήδιασταλτικής ερµηνείας του Μνηµονίου και η κυβέρνηση επέλεξε να µείνει πιστή στις δεσµεύσεις της για να µη διακινδυνεύσει την οµαλή συνέχιση της δανειοδότησης της χώρας. Ενδεικτικό του κλίµατος πίεσης στο οποίο έγιναν οιδιαπραγµατεύσεις είναι το περιεχόµενο τηςαναµενόµενης σηµερινής ανακοίνωσης της τρόικας.

Σύµφωνα µε πληροφορίες, η ανακοίνωση εγκαταλείπει το εγκωµιαστικό ύφος του παρελθόντος και χτυπάει καµπανάκι στην κυβέρνηση για τις καθυστερήσεις και τις αστοχίες που έχουν σηµειωθεί, ζητώντας βελτίωση των επιδόσεών της στο άµεσο µέλλον. Συγκεκριµένα, επισηµαίνει ότι µετάτη µεγάλη πρόοδο στην εφαρµογή του Μνηµονίου που σηµειώθηκε τους πρώτους µήνες, ακολούθησε επιβράδυνση, κάτι που πρέπει να αντιµετωπιστείστο εξής µεεπιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών και της δηµοσιονοµικής προσαρµογής.Σε ό,τι αφορά το έλλειµµα, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η τρόικαθα αναγνωρίζει τη σηµαντική του υποχώρηση, αλλά θα επισηµαίνει παράλληλαότι οι στόχοι του Μνηµονίου δεν επετεύχθησαν. Στο σηµείο αυτό θα δέχεται ότι η αστοχία αυτή είναι αποτέλεσµατης αναθεώρησης απ’ τη Eurostat των στοιχείων του 2009, αλλά µόνο εν µέρει, καθώς ευθύνεται και η υστέρηση των εσόδων, η οποία – µε τη σειρά της –κατά ένα µέρος µόνο αντισταθµίστηκεαπό τις µεγαλύτερες περικοπές δαπανών.

Μάλιστα, η τρόικα θέτειένα ασφυκτικό χρονοδιάγραµµα ώς το τέλους του χρόνου για να δώσειη κυβέρνηση λύση σε 6 καυτά θέµατα: Να παρουσιάσει τα νοµοσχέδια για το άνοιγµα των κλειστών επαγγελµάτων και τα εργασιακά, δηλαδή το νοµοσχέδιο τηςκ. Κατσέλη µε το επίµαχο ζήτηµατων επιχειρησιακών συµβάσεων, να υποβάλει το πρόγραµµα αποκρατικοποιήσεων του 2011 και να ανακοινώσει τα συγκεκριµένα σχέδιά της για την αναδιάρθρωση των ∆ΕΚΟ (ΟΣΕ, ΟΑΣΑ κ.λπ.), για την κατάργηση φορέων του ∆ηµοσίου και τέλος για τον περιορισµό των δαπανών στον τοµέα της υγείας.

1 Υπό όρους η αναθεώρηση των κλαδικών συµβάσεων

στό θΕμα των επιχειρησιακών συµβάσεων, που προκάλεσε ένταση στις διαπραγµατεύσεις, οι δύο πλευρές συµφώνησαν σε µια συµβιβαστική διατύπωση, η οποία κινείται στο πνεύµα του Μνηµονίου, αλλά εντός ενός πλαισίου.

Συγκεκριµένα, η διατύπωση αναφέρει ότι θα υπερισχύουν οι επιχειρησιακές έναντι των κλαδικών συµβάσεων, αλλά «χωρίς επαχθείς περιορισµούς».

Τι σηµαίνει αυτό, θα φανεί στο νοµοσχέδιο που θα καταθέσει ώς το τέλος του χρόνου η κ. Κατσέλη. Οπωσδήποτε, όπως παρατηρούσαν χθες κύκλοι που συµµετείχαν στις διαπραγµατεύσεις, δεν περνάει η αρχική πρόταση της υπουργού Εργασίας. Ωστόσο, εκείνη θεωρεί ότι είναι µια πρόοδος, αφού µπορεί να θέσει προϋποθέσεις που να καταστήσουν δυσκολότερη και άρα λιγότερο επικίνδυνη για τους εργαζοµένους την κατάργηση των κλαδικών συµβάσεων. Πάντως είναι βέβαιο ότι αν παρουσιασθεί ένα νοµοσχέδιο που επιχειρεί να καταστρατηγήσει το Μνηµόνιο, θα υπάρξουν νέες περιπέτειες µε την τρόικα.

Η κατάργηση των κλαδικών συµβάσεων µπορεί να οδηγήσει σε µείωση των µισθών για µια σειρά εργαζοµένων που βρίσκονται σε ασθενή διαπραγµατευτική θέση, ειδικά αυτή την περίοδο της ύφεσης.

Εργαζόµενους, µάλιστα, του ιδιωτικού τοµέα, οι οποίοι δεν επιβαρύνουν το δηµοσιονοµικό έλλειµµα και το χρέος.

Το επιχείρηµα της τρόικας είναι ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις πάσχουν από ανταγωνιστικότητα και γι’ αυτό πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να µειώνουν το κόστος τους. Διαφορετικά θα καταλήξουν να χαθούν εντελώς οι θέσεις εργασίας.

2 Οι µετατάξεις θα µετρούν και ως προσλήψεις

ΕξαιρΕτικα ασφυκτικό είναι το πλαίσιο που συµφωνήθηκε για τις νέες προσλήψεις. Σύµφωνα µε πληροφορίες, οι εργαζόµενοι των ΔΕΚΟ που θα µεταταγούν σε άλλους φορείς του Δηµοσίου θα υπολογίζονται τόσο ως αποχωρήσεις όσο και ως προσλήψεις στην αναλογία της µιας πρόσληψης ανά πέντε αποχωρήσεις που εφαρµόζεται στο Δηµόσιο.

Κανονικά, το 2011 είχε υπολογιστεί ότι θα συνταξιοδοτηθούν και άρα θα αποχωρήσουν από το Δηµόσιο περίπου 40.000 εργαζόµενοι, άρα µπορούσαν να προσληφθούν 8.000 νέοι υπάλληλοι. Αν υπάρξουν 5.000 µετατάξεις από ΔΕΚΟ και φορείς που θα κλείσουν, τότε οι αποχωρούντες θα είναι 45.000 και άρα η δυνατότητα νέων προσλήψεων ανεβαίνει στις 9.000, εκ των οποίων όµως οι 5.000

θα είναι οι µεταταγέντες των ΔΕΚΟ. Ετσι, το περιθώριο πραγµατικών νέων προσλήψεων περιορίζεται στο µισό, στις 4.000. Αν συνυπολογιστούν µάλιστα και οι υποχρεωτικές προσλήψεις των αποφοίτων των στρατιωτικών σχολών και της Σχολής Δηµόσιας Διοίκησης, όπως και των δικαστικών, τα περιθώρια περιορίζονται δραστικά.

Γι’ αυτό και η κυβέρνηση είχε επιδιώξει να εξαιρούνται τουλάχιστον οι τοµείς της υγείας, της παιδείας και των σωµάτων ασφαλείας, ώστε να µην κινδυνεύσουν κρίσιµοι τοµείς της δηµόσιας ζωής. Οµως, ούτε κι αυτό µπόρεσε να το περάσει από το «φράγµα» της τρόικας, η οποία θέλει πάση θυσία να δει το Δηµόσιο να µειώνεται.

Η ΤΡΟΪΚΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΝ ΣΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕΤΡΑ…Ή Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΧΡΗΣΗΜΟΠΟΙΕΙ ΤΗ ΤΡΟΪΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΕΛΕΙ;;;;

ΠΡΕΖΑ TV
23-11-2010

…είπα να το παίξω λίγο Πυθία! Είπα να τολμήσω να κάνω προβλέψεις για το μέλλον! Για το Μέλλον το δικό μας, για το Μέλλον της Ελλάδας! Αλλωστε οι προβλέψεις είναι εύκολες πια στις ημέρες μας…
…αρκεί να βλέπεις τους τίτλους ειδήσεων! Φαντάζομαι πως θα δούμε πολλά ακόμα στις ειδήσεις, ακόμα περισσότερο τρόμο! Είμαι σίγουρος πως θα μας πείσουν πως είμαστε εκτός από φτωχοί και λαμόγια, πως πια δεν θέλουν να μας δώσουν δανεικά εκτός… εκτός και αν είμαστε καλά παιδιά! Καλά παιδιά που δεν έχουμε πρόβλημα σε τίποτα! Να μάθουμε απλά να σκύβουμε όσο γίνεται πιο βαθιά, να δούμε πως το βαρέλι έχει πολλούς πάτους και εκεί που λέμε πιάσαμε πάτο, θα βρίσκουμε νέο πιο βαθύ πάτο…

…είδα πως για να πάρουμε δάνεια θα πρέπει να δεχτούμε να μη παίρνουμε καθόλου δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα, αδείας κλπ και στον ιδιωτικό τομέα! Καλά, μα αν το καλοσκεφτούμε τί πειράζει το ΔΝΤ ο ιδιωτικός τομέας? Δεν ξέρει πως με τα “δώρα” κερδίζει το κράτος? Φυσικά και πειράζει, γιατί όπως ξέρουμε το ΔΝΤ είναι ιδιωτική επιχείρηση και σαν ιδιωτική επιχείρηση κερδίζει όσα μπορεί! Δεν είναι τυχαίο πως τον ΟΤΕ, τον ALPHA, τον έχουν ξένοι! Δεν είναι τυχαίο πως τον ΗΛΣΑΠ και τον ΟΣΕ τον θέλουν πάλι ξένοι και ας είναι ζημιογόνες επιχειρήσεις, κάτι ξέρουν! Τα ίδια που ήξεραν όταν πούλησαν την Ολυμπιακή και τον ΟΤΕ! Μετά από χρόνια παραδέχτηκαν οι Άγγλοι πως έκαναν λάθος που πούλησαν σε ιδιώτες το μετρό τους, εμείς ακόμα πουλάμε…

…είδα στο Μέλλον της Ελλάδας, πως οι Τούρκοι με τους Έλληνες θα είναι ιδιοκτήτες (στα χαρτιά όμως) του πλούσιου υπεδάφους τους Αιγαίου! Στη πράξη θα τα ελέγχουν οι φίλοι σύμμαχοι με τους Αμερικάνους! Δεν θα μας πειράζει όμως, γιατί απλά δεν έχουμε ακόμα δώσει σημασία ποιός στη πράξη τα έχει, φτάνει να έχουμε βενζίνη για το αυτοκίνητό μας. Δεν πειράζει που ο Έλληνες μεταναστεύει για να ζήσει, δεν πειράζει που πια δεν έχουμε Εθνική Κυριαρχία, μας φτάνει να έχουμε βενζίνη στο αυτοκίνητο..

…είδα στο Μέλλον της Ελλάδας πως τα σύνορά μας τα έχουν πια αναλάβει οι ξένες συμμαχικές δυνάμεις όπως η Frontex αλλά με την ενίσχυση των φίλων αμερικάνων που έχουμε ευχαριστήσει και θέλουν κομμάτι από τη πίτα, ενώ η επόμενη γενιά της Σχολής Ευελπίδων θα είναι με τη λογική του δημοσίου υπαλλήλου, “μη με ενοχλείτε”, δεν “σας ενοχλώ και yes mister” και απλά θα συμπληρώνουν χαρτιά! Με μισθό τρεις και εξήντα και για να τσοντάρουν στο μισθό τους θα πρέπει να πηγαίνουν μισθοφορικά σε πολέμους που στήνουν κάποιοι και θα πηγαίνουν σαν στρατός κατοχής, βλέπε Ιράκ. Το θέμα Κύπρου θα τελειώσει με διχοτόμηση και να είμαστε ευχαριστημένοι, όσο για το θέμα Σκοπίων, δεν το συζητάμε, το χάσαμε το όνομα…

…είδα στο Μέλλον της Ελλάδας όποιος τολμά να αντιστέκεται να τον ποινικοποιούν τα κανάλια και να τους βουρδουλιζόσουν τα ΜΑΤ! Ισως κι όλας να φτιάξουν νέα νησιά εξορίας για όσους είναι “τρομοκράτες” και επικίνδυνοι για τη Κοινωνική Γαλήνη! Το έχουμε δει, γιατί να μη το ξαναδούμε άλλωστε? Πιστεύω πως πολλοί ανάμεσά μας θα χάνονται και καμία Νικολούλη δεν θα βρίσκει ίχνη του, θα του φορούν μαύρη κουκούλα και θα χάνονται τα ίχνη του, τόσο εύκολα. Θα βλέπουμε πως κάθε αγαθό θα κοστολογείται και θα δίνεται με το αντίστοιχο αντίτιμο, χωρίς να σκεφτεί κανένας πως αγαθό είναι, γιατί να το πληρώσεις? Το πληρώνεις όμως…

…είδα ανθρώπους να κοιμούνται σε χάρτινα κουτιά, να κοιμούνται σε διαλυμένα σπίτια! Να πεθαίνουν από τη πείνα και την αδιαφορία! Οταν ήμουν μικρός είδα μία φορά άστεγο και ακόμα δεν τον ξέχασα, η νέα γενιά θεωρεί δεδομένο πια το να υπάρχουν άστεγοι και άνθρωποι που πεινάνε! Οταν λοιπόν φύγει η γενιά μου με τις εικόνες που είχα, θα δυσκολέψουν κι άλλο το θέμα, μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο. Ανθρωποι που ζουν στη χλιδή και άνθρωποι που ζουν σε σκουπίδια ή κάτω από τη γη…

…είδα ανθρώπους να σκοτώνουν για 20 ευρώ! Τόσο κοστολογούν τη ζωή πια! Αρκεί να πάρει κάποιος 20 ευρώ μπορεί κάποιος να σκοτώσει! Είδα ανθρώπους να τρώνε τις σάρκες τους για να παίξουν σε tv reality απλά για τα 15 λεπτά του Γουόρχολ! Είδα ανθρώπους που πια δεν έχουν κανένα όριο για να πετύχουν το σκοπό τους, το εύκολο κέρδος! Το κέρδος όμως που όταν παίζεις με το διάβολο ποτέ δεν κερδίζεις τη ψυχή σου! Πια ποτέ δεν είσαι ο ίδιος άνθρωπος! Να χαμογελούν εκεί που έπρεπε να φτύσουν και φτύνουν εκεί που έπρεπε να χαμογελούν μόνο και μόνο επειδή η τηλεόραση θα τους κάνει αρεστούς στο κοινό και έτσι θα παραμείνουν περισσότερο στο παιχνίδι! Δεν είναι όμως παιχνίδι, είναι πείραμα! Είναι πείραμα που θέλουν να δουν πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει κάποιος για έκανα κόκκαλο και μετά θα το πράξουν και δημόσια…

…είδα ανθρώπους χωρίς πατρίδα, χωρίς ιστορία! Πώς είναι ο άνθρωπος χωρίς πατρίδα και ιστορία? Οπως ένας γέρος που έχει πάθει νόσο Alzheimer! Χαμένος να περιφέρεται από εδώ και από εκεί, ότι του λένε να το πιστεύει και να ζει απρόθυμος και χωρίς συναισθήματα! Εύκολα να ξεχνάει και να κοιτάει με αφηρημένο βλέμμα, να περιφέρεται σέρνοντας τα πόδια του και να περιφέρει το σαρκοκούβαρό του χωρίς να θυμάται το γιατί…

…είδα ανθρώπους που χωρίζονται επιμελώς σε κατηγορίες! Κατηγορίες που έφτιαξαν για να χωριζόμαστε σε ομάδες και μεταξύ μας να τρωγόμαστε! Να μας εθίζουν με διάφορα και μετά να μας λένε πως η θεραπεία κοστίζει, αλλά από την άλλη να μας έχουν βάλει να τσακωθούμε με την άλλη εθισμένη ομάδα πρώτα! Να μας φαίνεται λογικό να κατακρίνουμε τα πάντα και να κρατάμε την αλήθεια που μας βολεύει! Δεν καταλάβαμε ποτέ αν την αλήθεια τη βρήκαμε ή μας την έδωσαν σαν δικαιολογία για να τρωγόμαστε μεταξύ μας, μας φτάνει που βρήκαμε μία δικαιολογία για να φάμε το διπλανό μας λες και δεν είναι άνθρωπος…

…είδα ανθρώπους που σε σκοτώνουν αλλά με χαμόγελο! Είδα από την άλλη γκρίζα ανθρωπάκια που ξέχασαν να χαμογελούν! Τώρα πια το χαμόγελο κοστίζει, ή εκπαιδεύεσαι να το φοράς! Είναι υποχρεωτικό ο υπάλληλος που θα δουλεύει για 400 ευρώ να χαμογελάει στη θείτσα που θα είναι με το στιλ “ο πελάτης έχει πάντα δίκιο” και εύκολα μπορεί να στείλει στην ανεργία γιατί δεν του άρεσε το χαμόγελο του υπαλλήλου! Του υπαλλήλου που πρέπει να χαμογελάει, που πρέπει να είναι ντυμένος στη τρίχα, που είναι χτενισμένος, που έχει κάνει μανικιούρ, πεντικιούρ, που δεν βρωμάει να βρωμάει το στόμα του από τη πείνα, που θα πρέπει να δουλεύει “όσο”, χωρίς ασφάλεια και δικαιώματα και όλα επάνω του να είναι νούμερα μετρήσιμα! Πόσο δούλεψε, πόσο καλύτερα από χθες, πόσο πιο νωρίς ήρθε, πόσο καλά ψέματα λέει για να πουλάει αλλά όλα αυτά για 400 ολόκληρα ευρώ…

…είδα ανθρώπους μόνους να ζουν σε τρώγλες! Μόνοι γιατί χώρισαν, γιατί δεν τους πήγε η ζωή όπως έπρεπε, γιατί δεν έχουν κάποιον άλλο να μιλήσουν! Προσπαθούν όμως τα ΜΜΕ για να γεμίσουν τις ειδήσεις τους ή τα προγράμματά τους με φτηνές παραγωγές να κάνουν οικονομία με το πόνο! Αλλωστε το έχουμε ξαναπεί, πως ο πόνος πουλάει! Μετά τις γιορτές κλείνουν τα φώτα για αυτές τις ζωές και συνεχίζουμε να ζούμε σαν να μην υπάρχουν!

…είδα ανθρώπους που επειδή δεν αντέχουν άλλο τη μοναξιά ή την αδιαφορία, το πόνο, το κρύο να αυτοκτονούν! Οχι ένας, όχι δύο αλλά πολλοί! Γιατί είχαν αυτοσεβασμό κάποτε και τώρα δεν μπορούν χωρίς! Που δεν μπορούν να ζήσουν με ζητιανιά και δεν μπορούν να προσφέρουν στα σπίτια τους! Που βλέπουν πως μία ασφάλεια ζωής ίσως να βγάλει την οικογένειά τους από την αφάνεια και ίσως με την αποζημίωση να έχουν να φάνε τα παιδιά του! ‘Η απλά έσπασε τόσο πολύ που δεν μπορεί να συνεχίσει τον αγώνα της ζωής, γιατί όπως και να το κάνουμε η ζωή είναι αγώνας και τα Χριστούγεννα έρχονται, θα δείτε πόσοι θα προτιμήσουν την αυτοκτονία από τη καθημερινή ντροπή…

…είδα όπως παλιά που η κοπέλα έπρεπε για να είναι όμορφη, όμορφη για το Τσιφλικά της περιοχής, όπως όταν όλες οι κοπελιές από το Ανατολικό μπλοκ ήρθαν στην Ελλάδα για να χουφτώνει ο κάθε πεινάλας στα μπαράκια! Κάπως έτσι και στο μέλλον θα πρέπει να είναι όμορφη για να χαίρονται οι Τσιφλικάδες της Ελλάδας και του εξωτερικού! Η “σωστή” εκπαίδευση από τα ΜΜΕ έπεσε, θα φυτρώσουν οι σπόροι που βλέπουμε αδιάφορα και χαιρόμαστε! Οι άντρες θα είναι όπως παλιά για το όργωμα στα χωράφια! Η ζωή κύκλους κάνει, μάλλον έρχεται και η ώρα που το χέρι θα το τρώνε και οι κόρες μας! Καλά περάσαμε αλλά ο τροχός γυρίζει…

…απλά θα ήθελα να ήξερα, πες πως σπάει ο διάβολος το ποδάρι του και πέσω μέσα σε όσα έγραψα, τί έκανε ο καθένας μας για να μη συμβούν? Δεν το παίζω έξυπνος και δεν είμαι εδώ για να γράφω μετά “σας το είπα”! Στη πράξη δεν είπα τίποτα νέο, συμβαίνει τώρα αν το προσέξουμε λίγο περισσότερο! Προσπαθώ να δω αν υπάρχουν εγκεφαλικά κύτταρα ανάμεσά μας που λειτουργούν όπως τα δικά μου! Δεν μπορεί να τα βλέπω μόνο εγώ, όλο και κάποιοι άλλοι θα το βλέπουν αλλά δεν βλέπω και πολλά να κάνουμε για να τα αλλάξουμε! Και να μη τα λουστούμε εμείς, τα παιδιά μας όμως γιατί να τα λουστούν όλα αυτά? Και ένα από αυτά που “μαντεύω” να συμβούν, γιατί το ρισκάρουμε? Πώς μπορούμε να εθελοτυφλούμε για το μέλλον των παιδιών μας? Αυτό δεν το καταλαβαίνω…

“Σκέψου πως εκατομμύρια σπερματοζωάρια βγήκαν αλλά το δυνατότερο και γρηγορότερο, ίσως και ικανότερο ήταν αυτό που γονιμοποίησε το ωάριο που εμείς δημιουργηθήκαμε! Δεν είναι τυχαίο, έτσι πράττει η φύση για να αντέχουμε τα πάντα, να βρίσκουμε λύσεις και να επιβιώνουμε!” Ωραίο πράγμα είναι να ξέρεις τη θέση σου στο κόσμο και να μπορείς να δείχνεις πως πράγματι είσαι το δυνατότερο και το γρηγορότερο σπερματοζωάριο που ξέρει να επιβιώνει και τί του γίνεται γύρω του…”
http://ligesskepsis.blogspot.com