Συνέντευξη με τον κ.Θεοφάνη Χρ.Κυριακόπουλο
Κύριε Κυριακόπουλε συστηθείτε μας για τις ανάγκες της συνέντευξης.
Ονομάζομαι Κυριακόπουλος Θεοφάνης και κατάγομαι από το Νέο Σούλι Σερρών.Είμαι οδοντίατρος και ασχολήθηκα για χρόνια με τα κοινά.Χρημάτισα πρόεδρος της τότε Κοινότητας Νέου Σουλίου από το 1983 έως και το 1986 και τα επόμενα χρόνια ήμουν επικεφαλής της αντιπολίτευσης.Την περίοδο 2006-2010 ,επί Δημαρχίας του κ.Βασίλη Τσικέ ,ήμουν εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Εμμ.Παππά (σ.σ. Δημοτικό Διαμέρισμα του οποίου αποτελεί πλέον το Νέο Σούλι).
Ποια είναι η σχέση σας με το κτίριο του Γυμνασίου μας;
Στο κτίριο αυτό φοίτησα σαν μαθητής του Νηπιαγωγείου κι έπειτα των πρώτων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου,κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’50.Την ίδια περίοδο όλοι οι μαθητές παίρναμε εκεί και το συσσίτιο μας.Λειτουργούσαν μαγειρεία (σ.σ. στον χώρο που σήμερα βρίσκονται οι τουαλέτες κι ο καυστήρας) και το φαγητό,πρωινό και μεσημεριανό μοιραζόταν στο υπόγειο (σ.σ. τη σημερινή αίθουσα πολλαπλών χρήσεων) όπου υπήρχαν μεγάλα μακρόστενα τραπέζια.Επιπλέον, το πατρικό μου σπίτι απέχει λίγα μόλις μέτρα,κι έτσι στο σχολείο περνούσα κι αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο μου παίζοντας με άλλα παιδιά.Όλα αυτά μ’ εκαναν ν’ αγαπήσω το κτίσμα αυτό και να το αισθάνομαι σαν δεύτερο σπίτι μου.Ιδιαίτερα ο χώρος κάτω από τις σκάλες ήταν για μας σαν ένα παιδικό δωμάτιο ,αφού τα παιδιά τότε δεν είχαμε τον προσωπικό μας χώρο στο σπίτι.
Φτάνουμε στο 1983,τη χρονιά που εκλεγήκατε Πρόεδρος της Κοινότητας Νέου Σουλίου.Πώς συλλάβατε την ιδέα της ίδρυσης ενός γυμνασίου,με δεδομένο ότι οι μαθητές αυτής της ηλικίας φοιτούσαν τότε σε σχολείο των Σερρών;
Πρωταρχικός μου στόχος ήταν το κτίριο να διατηρηθεί και να συντηρηθεί.Μέχρι τότε χρησιμοποιούνταν σαν Νηπιαγωγείο αλλά τα παιδιά ήταν πολλά και το κακοσυντηρημένο κτίριο δεν επαρκούσε.Έτσι βρέθηκε η λύση της ενοικίασης ενός χώρου σε ιδιωτική κατοικία ,λίγα μέτρα μακριά,που θα στέγαζε τα νήπια.Συγχρόνως το πνεύμα της τότε κυβέρνησης ήταν η αποκέντρωση των υπηρεσιών.Με τα δεδομένα αυτά συνέλαβα της ιδέα της δημιουργίας γυμνασίου.Το κτίριο στο οποίο πέρασα αρκετά απ΄τα παιδικά μου χρόνια μπορούσε να συντηρηθεί και να γεμίσει ξανά με παιδιά! Απευθύνθηκα αρχικά στον τότε Οργανισμό Σχολικής Στέγης.Διευθυντής ήταν ο κ.Βασιλονικόλας,γνωστός μου από τα φοιτητικά μας χρόνια,ο οποίος βοήθησε πολύ σε όλη τη διαδικασία.Κάναμε αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας,ήρθε η έγκριση και ξεκινήσαμε! Σημαντική ήταν και η συμβολή μιας αρχιτεκτόνισσας του Οργανισμού,η οποία ήταν πολύ ευαισθητοποιημένη σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς και φρόντισε να διατηρηθούν όλες οι αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες του κτιρίου.
Οι κάτοικοι του χωριού πώς αντιμετώπισαν την ίδρυση γυμνασίου;
Παρότι το έργο δεν ήταν στον προεκλογικό μου σχεδιασμό,οι κάτοικοι το αγκάλιασαν,αν και υπήρχαν ενδοιασμοί από μια μικρή μερίδα.Μάλιστα έκανα την πρόταση,να φοιτήσουν στο σχολείο κι οι μαθητές της γειτονικής Οινούσσας.Οι περισσότεροι γονείς συμφώνησαν αλλά επειδή και πάλι υπήρχαν κάποιες επιφυλάξεις,το σχέδιο δεν προχώρησε.Έκτοτε στο σχολείο φοιτούν οι μαθητές που διαμένουν στο Νέο Σούλι.
Μετά την τετραετία της Προεδρίας σας,ασχοληθήκατε ξανά με το θέμα του Γυμνασίου;
Βεβαίως! Το 1988 ,που ήμουν επικεφαλής της αντιπολίτευσης στην Κοινότητα,έκανα μια πρόταση για την αξιοποίηση του χώρου κάτω από την αυλή,κατά τα πρότυπα του 1ου Γυμνασίου Σερρών.Ο χώρος μπορούσε να σκαφτεί υπογείως,να δημιουργηθεί πόρτα στο σημείο που είναι σήμερα η στάση του αστικού λεωφορείου και να χρησιμοποείται όλο αυτό σαν αίθουσα πολλαπλών χρήσεων.
Έπειτα,την τετραετία 2006-2010 πρότεινα το γυμνάσιο να μεταφερθεί σε άλλο κτίριο.Στην περιοχή Μπατζανάδικος υπάρχει ένα μεγάλο πέτρινο κτίσμα που χτίστηκε από μια αμερικανική εταιρεία σαν καπναποθήκη κι αργότερα πέρασε στην κατοχή της οικογένειας Πυρινή. Πρότεινα λοιπόν στον Δήμο Εμμ.Παππά να αγοράσει το κτίριο αυτό και να το μετατρέψει σε γυμνάσιο.Είναι πολύ μεγαλύτερο από το υπάρχον κι έχει δύο σημεία πρόσβασης.Ένα σημείο με σκαλιά,δίπλα στο παλιό ταπητουργείο,κι ένα από τη γειτονιά ‘Μπατζανάδικος’.Το υπάρχον κτίριο θα μπορούσε να μετατραπεί σε αμφιθέατρο,αφού πρώτα θα αφαιρούνταν το πάτωμα του πρώτου ορόφου.Δυστυχώς ούτε αυτή η πρόταση ευδοκίμησε.
Κύριε Κυριακόπουλε σας ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο σας και τα όσα μοιραστήκατε μαζί μας.
Κι εγώ σας ευχαριστώ.
Δείτε ένα βίντεο με φωτογραφίες και στοιχεία για το σχολείο μας