Σήμερα 27-01-2026 στο Γυμνάσιο Φιλοθέης πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για την ημέρα μνήμης των θυμάτων του ολοκαυτώματος.
Πιο συγκεκριμένα στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου προβλήθηκε ιστορικό ντοκιμαντέρ διάρκειας 1 ώρας και 20 λεπτών το οποίο παρουσίασε ιστορικά ντοκουμέντα για τη ζωή των Εβραίων πριν το ολοκαύτωμα μέχρι και την θλιβερή και αποτρόπαια πραγματοποίησή του.
Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας παρουσία των εκπαιδευτικών τους παρακολούθησαν με σεβασμό και συστολή όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος.
Η ζωή των Εβραίων χαρακτηριζόταν από ταπείνωση και φόβο. Οι οικογένειες εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους. Η καταγγελία του διπλανού ήταν ένα καθημερινό φαινόμενο. Κι όμως μέσα σε αυτό το σκηνικό τρόμου η εβραϊκή κοινότητα αντιστάθηκε. Με οδηγό τον πολιτισμό και την εκπαίδευση κράτησαν ζωντανή την ιστορία τους και άσβεστη τη μνήμη του ολοκαυτώματος στο πέρασμα του χρόνου.
Μέχρι και σήμερα που όλοι θυμόμαστε ότι το μίσος του πολέμου έχει ολέθριες συνέπειες που δεν πρέπει ποτέ κανένας να ξαναβιώσει.
Στην συνέχεια δημοσιεύεται το μήνυμα της Υπουργού Παιδείας
“Η 27η Ιανουαρίου είναι αφιερωμένη στους έξι εκατομμύρια Εβραίους που οδηγήθηκαν σε μαρτυρικό θάνατο από τους Ναζί. Η Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος υπενθυμίζει σε όλους μας ότι ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και ο τυφλός φανατισμός μπορούν να οδηγήσουν σε θηριωδίες που τραυματίζουν ανεξίτηλα την ανθρωπότητα.
Το Ολοκαύτωμα άφησε βαθιές πληγές και στην πατρίδα μας. Υπολογίζεται ότι δολοφονήθηκαν μαζικά περίπου 60.000 Έλληνες Εβραίοι. Ιδιαίτερα στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη το ποσοστό εξόντωσης των Ελλήνων Εβραίων ξεπέρασε το 90%. Γι’ αυτό και, προκειμένου να τιμήσουμε τη μνήμη των συμπολιτών μας, η σημερινή ημέρα έχει ανακηρυχθεί από τη Βουλή των Ελλήνων και ως Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος.
Καθώς οι αναφορές από ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα λιγοστεύουν, αυξάνουν οι κίνδυνοι της λήθης και της αναβίωσης του αντισημιτισμού στην Ευρώπη και στον κόσμο. Είναι χρέος μας να θυμόμαστε τι συνέβη στα στρατόπεδα της φρίκης, να διδαχθούμε από το παρελθόν και να μην επιτρέψουμε να συμβεί «Ποτέ Ξανά» στο μέλλον. Η μνήμη δείχνει τον δρόμο της αλληλεγγύης, της ειρήνης, της ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.”
