ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΜΠΕΛΙΩΝ

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και χαρά πραγματοποιήθηκε η τελετή λήξης του σχολικού έτους στο Γυμνάσιο Αμπελιών, παρουσία μαθητών, γονέων, κηδεμόνων, εκπαιδευτικών και φίλων του σχολείου.

Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο Αντιδήμαρχος κ. Παπάντος, ο οποίος συνεχάρη τους μαθητές για την προσπάθεια και την πρόοδό τους, ευχόμενος καλή συνέχεια στη μαθητική τους πορεία.

Οι μαθητές συμμετείχαν ενεργά στην εκδήλωση, παρουσιάζοντας όμορφες στιγμές και δράσεις της χρονιάς, χαρίζοντας χαμόγελα και συγκίνηση στους παρευρισκόμενους. Οι καθηγητές ευχαρίστησαν τα παιδιά για τη συνεργασία και τη δημιουργική παρουσία τους καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, ενώ οι γονείς και κηδεμόνες παρακολούθησαν με περηφάνια την προσπάθεια των παιδιών τους.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε μέσα σε ένα ζεστό και γιορτινό κλίμα, με ευχές για καλό καλοκαίρι, υγεία και επιτυχίες σε όλους τους μαθητές.

Η εκπαιδευτικός καλλιτεχνικών Παναγιώτα Ντειμέντε , σε συνεργασία με τους μαθητές του Γυμνασίου Αμπελίων, παρουσίασε μια ιδιαίτερα αξιόλογη καλλιτεχνική δουλειά μέσα από δημιουργίες που ξεχωρίζουν για την αισθητική, τη φαντασία και την προσεγμένη εκτέλεσή τους.

Τα έργα των μαθητών αποτυπώνουν τη δημιουργική έκφραση και την καλλιτεχνική παιδεία που καλλιεργείται στο σχολείο, αναδεικνύοντας τη σημασία της τέχνης στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θερμά συγχαρητήρια στην εκπαιδευτικό και στους μαθητές για την εξαιρετική αυτή προσπάθεια και το όμορφο αποτέλεσμα.

Διδακτικό Σχέδιο (10 ώρες)

Δράση: «Γειτονιές & Μνήμες — Οι ιστορίες του τόπου μας // Κοινωνική Αλληλεγγύη- Υποστήριξη Ευπαθών Ομάδων>>

Σκοπός

Να γνωρίσουν οι μαθητές την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου τους μέσα από τις προφορικές μαρτυρίες των κατοίκων, να αναπτύξουν δεξιότητες έρευνας, επικοινωνίας, συνεργασίας και ψηφιακής τεκμηρίωσης, και να συνειδητοποιήσουν τη σημασία της αλληλεγγύης και της συλλογικής μνήμης.

Γενικοί στόχοι

• Ανάπτυξη ενδιαφέροντος για την τοπική ιστορία.
• Εξοικείωση με την έννοια της προφορικής ιστορίας.
• Καλλιέργεια δεξιοτήτων συνέντευξης, έρευνας και ενεργητικής ακρόασης.
• Ενίσχυση συνεργατικότητας και σεβασμού απέναντι στους ηλικιωμένους.
• Δημιουργία ψηφιακού αρχείου (ή έκθεσης) που θα αποτυπώνει τις μαρτυρίες του τόπου.

Δομή – 10 Διδακτικές Ώρες

1η – 2η Ώρα: Εισαγωγή στην Τοπική Ιστορία και την Προφορική Μαρτυρία

Στόχοι:

• Να κατανοήσουν οι μαθητές τη διαφορά ανάμεσα στη γραπτή και την προφορική ιστορία.
• Να αντιληφθούν τη σημασία των ανθρώπινων μαρτυριών.
• Να εντοπίσουν θεματικές της τοπικής ιστορίας (εργασία, έθιμα, αλληλεγγύη).

Δραστηριότητες:

• Παρουσίαση με διαφάνειες: «Η ιστορία του τόπου μέσα από τις φωνές των ανθρώπων».
• Συζήτηση για το πώς μαθαίνουμε για το παρελθόν.
• Καταιγισμός ιδεών: «Τι θα ήθελα να ρωτήσω έναν παππού ή μια γιαγιά για το χωριό μας;»
• Δημιουργία πίνακα θεματικών.

Αναμενόμενο αποτέλεσμα:
Οι μαθητές διαμορφώνουν βασική εικόνα για το τι είναι «προφορική ιστορία» και επιλέγουν υποθεματικές (π.χ. εργασία, παιδικά χρόνια, πανηγύρια, αλληλοβοήθεια).

3η Ώρα: Εκπαίδευση σε τεχνικές συνέντευξης

Στόχοι:

• Εκμάθηση τρόπων προετοιμασίας, διατύπωσης ερωτήσεων και σωστής συμπεριφοράς.
• Κατανόηση της δεοντολογίας (σεβασμός, συναίνεση, μη κριτική στάση).

Δραστηριότητες:

• Συζήτηση – βιωματικό παιχνίδι ρόλων: μαθητές σε ρόλους συνεντευκτή/αφηγητή.
• Ανάλυση δείγματος ηχογραφημένης συνέντευξης.
• Παρουσίαση των βασικών αρχών: ευγένεια, ακρόαση, ανοιχτές ερωτήσεις, ευχαριστίες.

Υλικό: πίνακας «Κάνε / Μην κάνεις» για συνεντεύξεις.

4η Ώρα: Σύνταξη Ερωτηματολογίου

Στόχοι:

• Δημιουργία εργαλείου συλλογής προφορικών μαρτυριών.
• Καλλιέργεια δεξιοτήτων ομαδικής σύνθεσης και γραπτής έκφρασης.

Δραστηριότητες:

• Οι ομάδες μαθητών (3–4 άτομα) διαλέγουν θεματική.
• Συμπληρώνουν το ερωτηματολόγιο (ιστορικά, κοινωνικά, προσωπικά).
• Κοινή επεξεργασία και διαμόρφωση τελικού εντύπου.

Παραδοτέο:
Έτοιμο ερωτηματολόγιο συνέντευξης για χρήση στο πεδίο.

5η – 6η Ώρα: Συνεντεύξεις με κατοίκους (Πεδίο)

Στόχοι:

• Πραγματοποίηση συνεντεύξεων με ηλικιωμένους κατοίκους του χωριού.
• Ενίσχυση επικοινωνίας και διαγενεακής επαφής.

Δραστηριότητες:

• Κάθε ομάδα συναντά τον αφηγητή (σπίτι, αυλή, καφενείο).
• Χρήση κινητού ή ηχογράφου.
• Καταγραφή και σημειώσεις στο Φύλλο Καταγραφής Προφορικής Μαρτυρίας.
• Φωτογραφία ή μικρό βίντεο (με συγκατάθεση).

Αποτέλεσμα:
1–2 καταγεγραμμένες μαρτυρίες ανά ομάδα.

7η Ώρα: Απομαγνητοφώνηση και Επεξεργασία Υλικού

Στόχοι:

• Ανάπτυξη δεξιοτήτων γραπτής αποτύπωσης και επιλογής περιεχομένου.
• Αναγνώριση νοημάτων και αξιών μέσα από τον προφορικό λόγο.

Δραστηριότητες:

• Οι μαθητές ακούνε την ηχογράφηση και γράφουν τα κύρια σημεία.
• Επιλέγουν 2–3 φράσεις–«διαμάντια» από τη μαρτυρία.
• Συζητούν: «Τι μας διδάσκει αυτή η ιστορία;»

8η Ώρα: Δημιουργία Ψηφιακού ή Έντυπου Αρχείου

Στόχοι:

• Οργάνωση των μαρτυριών σε αρχείο.
• Καλλιέργεια δεξιοτήτων ΤΠΕ και παρουσίασης.

Δραστηριότητες:

• Κάθε ομάδα δημιουργεί 1 σελίδα/αρχείο PDF με:
  • φωτογραφία αφηγητή
  • περίληψη μαρτυρίας
  • επιλεγμένο απόσπασμα
  • χάρτη σημείου στο χωριό
• Τα αρχεία συγκεντρώνονται σε φάκελο «Μνήμες του Τόπου μας».

9η Ώρα: Δημιουργία Αφίσας – Προετοιμασία Έκθεσης

Στόχοι:

• Δημιουργική παρουσίαση της εργασίας στην κοινότητα.
• Ενίσχυση αισθήματος υπευθυνότητας και συμμετοχής.

Δραστηριότητες:

• Κατασκευή αφίσας ή πρόσκλησης (έντυπη ή ψηφιακή).
• Επιλογή τίτλου, εικόνων, αποσπασμάτων.
• Δημιουργία σλόγκαν: «Η ιστορία μιλά μέσα από τους ανθρώπους».
• Προετοιμασία χώρου παρουσίασης.

10η Ώρα: Παρουσίαση – Έκθεση «Μετεώρων Μνήμες»

Στόχοι:

• Διάχυση αποτελεσμάτων στην κοινότητα.
• Αναστοχασμός και αξιολόγηση της δράσης.

Δραστηριότητες:

• Δημόσια παρουσίαση συνεντεύξεων, φωτογραφιών και αφισών.
• Παράλληλη δράση: συλλογή τροφίμων για το Κοινωνικό Παντοπωλείο.
• Αναστοχαστικός κύκλος:
  • Τι έμαθα από αυτή τη δράση;
  • Πώς άλλαξε ο τρόπος που βλέπω τον τόπο μου;

Αποτέλεσμα:
Έκθεση ή μικρή ημερίδα «Το χωριό μας θυμάται και προσφέρει».

Αξιολόγηση

• Διαδικαστική: συμμετοχή, συνεργασία, υπευθυνότητα, δημιουργικότητα.
• Τελική: παρουσίαση υλικού, αρχειοθέτηση μαρτυριών, στοχασμός μαθητών.
• Ποιοτική ανατροφοδότηση: μέσα από συζήτηση και γραπτές αναστοχαστικές σημειώσεις.

Προτεινόμενες διασυνδέσεις μαθημάτων

• Ιστορία: τοπικά γεγονότα, αλλαγές στον τρόπο ζωής.
• Νεοελληνική Γλώσσα: προφορικός λόγος, αφήγηση, συνέντευξη.
• Πληροφορική (ΤΠΕ): ηχογράφηση, επεξεργασία, δημιουργία ψηφιακών αρχείων.
• Καλλιτεχνικά: αφίσα, φωτογραφία, έκθεση.

Παιδαγωγικό αποτέλεσμα

Οι μαθητές συνειδητοποιούν ότι η Ιστορία δεν είναι μόνο γεγονότα και ημερομηνίες, αλλά άνθρωποι, εμπειρίες και φωνές που αξίζει να διασωθούν. Μέσα από τη δράση αναπτύσσουν κριτική σκέψη, ενσυναίσθηση και κοινωνική ευαισθησία — χαρακτηριστικά ενός ενεργού πολίτη.

 

Ερωτηματολόγιο Προφορικής Συνέντευξης

Θέμα: Μνήμες και ιστορίες του τόπου μας
Σκοπός: Καταγραφή προφορικών μαρτυριών για την τοπική ιστορία, τα ήθη και τις αξίες της κοινότητας.

 

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

1. Στοιχεία αφηγητή

• Ονοματεπώνυμο:
• Ηλικία:
• Τόπος γέννησης:
• Επάγγελμα (παλαιό / τωρινό):

2. Παιδικά χρόνια και καθημερινή ζωή

1. Πού περάσατε τα παιδικά σας χρόνια; Πώς ήταν τότε το χωριό / η γειτονιά;
2. Πώς ήταν η καθημερινή ζωή των ανθρώπων (δουλειά, σχολείο, παιχνίδι, διασκέδαση);
3. Θυμάστε κάποια παραδοσιακά έθιμα ή συνήθειες που δεν υπάρχουν πια;
4. Υπήρχαν τότε συλλογικές δραστηριότητες (πανηγύρια, γιορτές, αγροτικές δουλειές με τη βοήθεια όλων);

3. Εργασία και οικονομία του τόπου

1. Με τι ασχολούνταν οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής;
2. Υπήρχαν τοπικά επαγγέλματα ή εργαστήρια που ξεχώριζαν;
3. Πώς γινόταν η συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων στη δουλειά;
4. Θυμάστε ιστορίες αλληλεγγύης ή βοήθειας μεταξύ γειτόνων σε δύσκολες εποχές;

4. Ιστορικές μνήμες και γεγονότα

1. Υπάρχουν γεγονότα που θυμάστε ή έχετε ακούσει από μεγαλύτερους (πόλεμοι, μετανάστευση, φυσικές καταστροφές, πολιτικές αλλαγές);
2. Πώς επηρέασαν αυτά τη ζωή του χωριού / της οικογένειάς σας;
3. Υπήρχαν άνθρωποι στον τόπο που ξεχώρισαν για την προσφορά ή τη δράση τους;
4. Πώς άλλαξε ο τόπος με το πέρασμα του χρόνου;

5. Πολιτισμός, εκκλησία και παράδοση

1. Ποιοι χώροι θεωρούνταν τότε «κέντρα της ζωής» του χωριού (π.χ. εκκλησία, καφενείο, πλατεία, σχολείο);
2. Τι ρόλο έπαιζε η θρησκεία και οι εορτές στην καθημερινότητα;
3. Θυμάστε τραγούδια, παραμύθια ή παροιμίες που λέγονταν παλιά;
4. Υπάρχουν παραδοσιακά φαγητά, ενδυμασίες ή τελετουργίες που θα θέλατε να θυμούνται οι νεότεροι;

6. Η έννοια της αλληλεγγύης και της κοινότητας

1. Πώς βοηθούσαν τότε οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον στις δύσκολες στιγμές;
2. Υπήρχαν συλλογικές πρωτοβουλίες ή μορφές αλληλοβοήθειας;
3. Πώς συγκρίνετε το «πνεύμα της γειτονιάς» τότε και σήμερα;
4. Τι θα συμβουλεύατε τα παιδιά για να κρατήσουν ζωντανό αυτό το πνεύμα;

7. Το σήμερα και το αύριο του τόπου

1. Πώς βλέπετε την εξέλιξη του χωριού σήμερα; Τι έχει αλλάξει περισσότερο;
2. Τι πιστεύετε ότι αξίζει να διατηρηθεί από το παρελθόν;
3. Αν μπορούσατε να περάσετε ένα μήνυμα στους νέους, ποιο θα ήταν;
4. Πώς θα θέλατε να θυμούνται οι επόμενες γενιές τον τόπο σας;

 

 

 

Φύλλο Καταγραφής Προφορικής Μαρτυρίας”

(ιδανικό για τη δημιουργία του ψηφιακού αρχείου του σχολείου)

1. Μαρτυρία του παππού Θανάση (Κλεινοβός)

«Γεννήθηκα στον Κλεινοβό λίγο πριν τον πόλεμο και πρόλαβα δύσκολα χρόνια. Το χωριό τότε ήταν γεμάτο ζωή· οικογένειες μεγάλες, παιδιά παντού, και δουλειά από το χάραμα μέχρι να νυχτώσει. Είχαμε ζώα, καλλιεργούσαμε καλαμπόκι, σιτάρι και φασόλια, και ό,τι βγάζαμε το μοιραζόμασταν μεταξύ μας.

Στα χρόνια της Κατοχής, άλλαξαν όλα. Θυμάμαι τη μάνα μου να μας κρύβει όταν ακούγαμε πως πλησιάζουν στρατιώτες. Πολλοί άντρες του χωριού είχαν βγει στο βουνό, και εμείς, μικρά παιδιά, γινόμασταν αγγελιοφόροι χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Πηγαίναμε ψωμί και τυρί σε σημεία που μας έλεγαν οι μεγάλοι. Ήταν επικίνδυνα, αλλά τότε δεν το νιώθαμε έτσι.

Μετά τον πόλεμο, άρχισε σιγά-σιγά να αλλάζει η ζωή. Ήρθαν καλύτερες μέρες, αλλά ποτέ δεν ξαναγυρίσαμε σε εκείνη τη ζωντάνια που είχε το χωριό πριν. Παρ’ όλα αυτά, κάθε πέτρα εδώ έχει ιστορία, κι εγώ ακόμα θυμάμαι πρόσωπα και φωνές σαν να ήταν χθες.»

 

2. Μαρτυρία της γιαγιάς Ελένης (Αμπέλια)

«Στα Αμπέλια μεγάλωσα, και το όνομα του χωριού δεν είναι τυχαίο. Από μικρό παιδί θυμάμαι αμπέλια παντού, να απλώνονται στις πλαγιές και να μοσχοβολούν το καλοκαίρι. Ο πατέρας μου και ο παππούς μου δούλευαν όλο τον χρόνο για να έρθει ο τρύγος, που ήταν η μεγαλύτερη χαρά μας.

Τον Σεπτέμβρη μαζευόταν όλο το χωριό. Μικροί και μεγάλοι, με καλάθια και τραγούδια, κόβαμε τα σταφύλια και τα πηγαίναμε στα πατητήρια. Θυμάμαι τα πόδια μας βαμμένα από το μούστο και τα γέλια που αντηχούσαν παντού. Το κρασί δεν ήταν μόνο για κατανάλωση· ήταν κομμάτι της ζωής μας, της φιλοξενίας μας και των γιορτών μας.

Δεν είχαμε πολλά χρήματα, αλλά κανείς δεν πεινούσε. Αν κάποιος είχε ανάγκη, οι άλλοι βοηθούσαν. Αυτή η αλληλεγγύη ήταν που κράτησε το χωριό ζωντανό τόσα χρόνια.»

 

3. Μαρτυρία του παππού Γιώργη (Κλεινοβός)

«Μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο, ήρθαν δύσκολες αποφάσεις. Θυμάμαι τη δεκαετία του ’50 και του ’60, όταν πολλοί νέοι έφευγαν από τον Κλεινοβό. Δεν υπήρχε δουλειά για όλους, και έτσι άρχισε η ξενιτιά. Άλλοι πήγαν στην Αθήνα για να βρουν μεροκάματο, άλλοι έφυγαν για τη Γερμανία και την Αυστραλία.

Ήταν βαριές στιγμές. Στα καφενεία αποχαιρετούσαμε φίλους και συγγενείς με δάκρυα. Θυμάμαι τον αδερφό μου να φεύγει με μια μικρή βαλίτσα και τη μάνα μου να τον σταυρώνει και να του δίνει λίγο ψωμί για τον δρόμο.

Το χωριό άδειασε σιγά-σιγά. Τα σπίτια έκλειναν, τα χωράφια έμεναν ακαλλιέργητα. Όμως κάθε καλοκαίρι, όσοι έφυγαν γύριζαν πίσω, και τότε ξαναζωντάνευε ο τόπος. Εκείνες οι μέρες ήταν γεμάτες συγκίνηση και χαρά μαζί.»

 

4. Μαρτυρία της γιαγιάς Μαρίας (Αμπέλια)

«Όταν ήμουν παιδί, δεν είχαμε ούτε ρεύμα ούτε πολλές ανέσεις. Η ζωή ήταν απλή αλλά γεμάτη. Το βράδυ, μόλις έπεφτε το σκοτάδι, μαζευόμασταν όλοι στο σπίτι. Ανάβαμε τη λάμπα πετρελαίου και καθόμασταν γύρω από το τζάκι.

Οι μεγάλοι έλεγαν ιστορίες από τα παλιά, για την εποχή της Τουρκοκρατίας, για κλέφτες και αρματολούς που περνούσαν από τα βουνά της περιοχής. Εμείς τα παιδιά ακούγαμε με ανοιχτό στόμα, φοβόμασταν αλλά και μαθαίναμε. Αυτές οι ιστορίες ήταν το “σχολείο” μας πριν ακόμα πάμε στο κανονικό σχολείο.

Θυμάμαι επίσης τις γιορτές και τα πανηγύρια. Όλο το χωριό γινόταν μια παρέα. Οι γυναίκες μαγείρευαν, οι άντρες έστηναν το γλέντι, και το τραγούδι δεν σταματούσε μέχρι το πρωί. Ήταν στιγμές που μας έδιναν δύναμη να συνεχίσουμε.»

 

5. Μαρτυρία του παππού Δημήτρη (Κλεινοβός – Αμπέλια)

«Τα χωριά μας, ο Κλεινοβός και τα Αμπέλια, ήταν πάντα δεμένα σαν μια οικογένεια. Είχαμε συγγενείς και φίλους και στα δύο μέρη, και συχνά πηγαίναμε από το ένα στο άλλο με τα πόδια ή με ζώα. Οι δρόμοι δεν ήταν όπως σήμερα, αλλά αυτό δεν μας εμπόδιζε.

Τα πανηγύρια ήταν το αποκορύφωμα της χρονιάς. Θυμάμαι το κλαρίνο να ακούγεται από μακριά και τον κόσμο να μαζεύεται στην πλατεία. Χορεύαμε ώρες ολόκληρες, νέοι και ηλικιωμένοι μαζί, και δεν υπήρχε διαφορά ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς.

Αυτές οι στιγμές ένωναν τα χωριά και κρατούσαν ζωντανή την παράδοση. Σήμερα πολλά έχουν αλλάξει, αλλά όποιος έζησε εκείνα τα χρόνια δεν τα ξεχνά ποτέ. Είναι μέσα μας, σαν κομμάτι της ψυχής μας.»

 

6. Μαρτυρία του παππού Στέργιου (Κλεινοβός – Αμπέλια, για την Παναγία Χρυσίνου)

«Να σου πω, παιδί μου, ένα πράγμα που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ είναι το μοναστήρι της Παναγία Χρυσίνου. Από μικρός το θυμάμαι σαν τόπο ιερό και σπουδαίο για όλη την περιοχή, όχι μόνο για τον Κλεινοβό και τα Αμπέλια.

Οι παλιοί έλεγαν πως το μοναστήρι υπήρχε από πολλά χρόνια πίσω, και πως είχε βοηθήσει τον κόσμο σε δύσκολες εποχές. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όπως μας διηγούνταν οι παππούδες μας, ήταν καταφύγιο για τους κυνηγημένους. Και αργότερα, σε πολέμους και φτώχειες, οι άνθρωποι ανέβαιναν εκεί να βρουν παρηγοριά και ελπίδα.

Θυμάμαι ιδιαίτερα το πανηγύρι της Παναγίας. Από νωρίς το πρωί ξεκινούσαν οι άνθρωποι με τα πόδια από τα χωριά. Άλλοι από τον Κλεινοβό, άλλοι από τα Αμπέλια και πιο μακριά. Ανέβαιναν στο μοναστήρι με τάματα, με κεριά και με πίστη. Ήταν κάτι που ένωνε όλους μας.

Μετά τη λειτουργία, καθόμασταν έξω, κάτω από τα δέντρα. Βγάζαμε ό,τι είχε φέρει ο καθένας – ψωμί, τυρί, ελιές – και τα μοιραζόμασταν. Δεν υπήρχε ξένος εκεί, όλοι γινόμασταν μια παρέα.

Ακόμα και σήμερα, όσοι φύγαμε ή σκορπίσαμε, όταν ακούμε για την Παναγία Χρυσίνου, κάτι μέσα μας ξυπνά. Είναι σαν να μας καλεί πίσω, στις ρίζες μας, στα παιδικά μας χρόνια και στους ανθρώπους που χάσαμε αλλά δεν ξεχάσαμε ποτέ.»

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

(να συμπληρώνεται από τους μαθητές μετά την ακρόαση ή απομαγνητοφώνηση)

1. Κεντρικά θέματα που αναφέρθηκαν:

• π.χ. παιδικά χρόνια, αγροτικές εργασίες, έθιμα, ιστορικά γεγονότα κ.ά. Παιδικά χρόνια και καθημερινή ζωή: Η ζωή στο χωριό με μεγάλες οικογένειες, παιχνίδι και εργασία από την αυγή.
• Αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες: Καλλιέργεια καλαμποκιού, σιταριού, φασολιών και ιδιαίτερα η αμπελουργία και ο τρύγος.
• Ιστορικά γεγονότα: Αναφορές στην Κατοχή, την Αντίσταση, τον Εμφύλιο και τις ιστορίες για την Τουρκοκρατία.
• Κοινωνικά φαινόμενα: Η μετανάστευση (ξενιτιά) των δεκαετιών του ’50 και ’60 προς Αθήνα και εξωτερικό (Γερμανία, Αυστραλία).
• Έθιμα και Θρησκευτική ζωή: Πανηγύρια, τοπικές γιορτές και η σημασία του μοναστηριού της Παναγίας Χρυσίνου

 

1. Ενδιαφέροντα αποσπάσματα / φράσεις του αφηγητή:

«Κάθε πέτρα εδώ έχει ιστορία, κι εγώ ακόμα θυμάμαι πρόσωπα και φωνές σαν να ήταν χθες».

«Θυμάμαι τα πόδια μας βαμμένα από το μούστο και τα γέλια που αντηχούσαν παντού».

«Το χωριό άδειασε σιγά-σιγά. Τα σπίτια έκλειναν, τα χωράφια έμεναν ακαλλιέργητα».

«Αυτές οι ιστορίες ήταν το “σχολείο” μας πριν ακόμα πάμε στο κανονικό σχολείο».

«Είναι σαν να μας καλεί πίσω, στις ρίζες μας… στους ανθρώπους που χάσαμε αλλά δεν ξεχάσαμε ποτέ».

 

2. Ιστορικά / κοινωνικά στοιχεία που προκύπτουν:

Η επιβίωση στην Κατοχή: Η χρήση παιδιών ως αγγελιοφόρων για τους αντάρτες στο βουνό.

Η έλλειψη υποδομών: Η ζωή χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, όπου η λάμπα πετρελαίου και το τζάκι ήταν το κέντρο του σπιτιού.

Το κύμα της μετανάστευσης: Η ανάγκη για μεροκάματο οδήγησε τους νέους να φύγουν με μια μικρή βαλίτσα, αφήνοντας πίσω ερημωμένα χωριά.

Η προφορική παράδοση: Η μεταφορά της ιστορικής μνήμης (για κλέφτες και αρματολούς) από τους παλαιότερους στους νεότερους μέσω της διήγησης.

 

3. Αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία του χωριού (τοπωνύμια, μνημεία, σπίτια, εκκλησίες):

Χωριά: Κλεινοβός και Αμπέλια.

Τοποθεσίες: Αμπέλια στις πλαγιές και πατητήρια.

Μνημεία / Εκκλησίες: Το μοναστήρι της Παναγίας Χρυσίνου.

Κοινωνικοί χώροι: Η πλατεία του χωριού και τα καφενεία.

 

4. Στοιχεία που μπορούν να συνδεθούν με δράσεις αλληλεγγύης ή πολιτισμού:

Κοινωνική αλληλεγγύη: Οι κάτοικοι μοιράζονταν τα αγαθά τους («ό,τι βγάζαμε το μοιραζόμασταν») και βοηθούσαν όποιον είχε ανάγκη, διασφαλίζοντας ότι κανείς δεν πεινούσε.

Συλλογική εργασία: Ο τρύγος ως μια κοινή προσπάθεια όλου του χωριού που κατέληγε σε γιορτή.

Πολιτιστική ενότητα: Τα πανηγύρια όπου «δεν υπήρχε διαφορά ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς», ενισχύοντας τους δεσμούς των δύο χωριών.

Φιλοξενία και Κοινότητα: Το μοίρασμα του φαγητού (ψωμί, τυρί, ελιές) κάτω από τα δέντρα μετά τη λειτουργία στο μοναστήρι, όπου «δεν υπήρχε ξένος».

 

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ // ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΡΟΦΟΡΙΚΩΝ ΜΑΡΤΥΡΙΩΝ.

 

1. Στοιχεία αφηγητή

Ονοματεπώνυμο: (Συλλογικές μαρτυρίες: Θανάσης, Ελένη, Γιώργης, Μαρία, Δημήτρης, Στέργιος)
Ηλικία: Ηλικιωμένοι (γεννημένοι πριν ή λίγο μετά τον πόλεμο)
Τόπος γέννησης: Κλεινοβός και Αμπέλια
Επάγγελμα (παλαιό / τωρινό): Αγρότες, κτηνοτρόφοι, αμπελουργοί

2. Παιδικά χρόνια και καθημερινή ζωή

Τα παιδικά χρόνια πέρασαν κυρίως στον Κλεινοβό και στα Αμπέλια. Τα χωριά τότε ήταν γεμάτα ζωή, με πολλές οικογένειες και παιδιά. Η καθημερινότητα ήταν δύσκολη αλλά ζωντανή, με εργασία από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Οι άνθρωποι ασχολούνταν με αγροτικές δουλειές, ενώ τα παιδιά βοηθούσαν αλλά έβρισκαν χρόνο και για παιχνίδι. Η διασκέδαση ήταν απλή: τραγούδια, πανηγύρια και συγκεντρώσεις στα σπίτια.

Παραδοσιακά έθιμα που θυμούνται είναι ο τρύγος, τα πανηγύρια και οι βραδινές συγκεντρώσεις γύρω από το τζάκι με ιστορίες. Υπήρχαν πολλές συλλογικές δραστηριότητες, όπως αγροτικές δουλειές με συμμετοχή όλων και γιορτές όπου συμμετείχε όλο το χωριό.

3. Εργασία και οικονομία του τόπου

Οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν αγρότες και κτηνοτρόφοι. Καλλιεργούσαν σιτάρι, καλαμπόκι, φασόλια και αμπέλια.

Ξεχώριζε ιδιαίτερα η αμπελουργία στα Αμπέλια, με τον τρύγο να αποτελεί σημαντικό γεγονός. Η συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων ήταν έντονη, καθώς βοηθούσε ο ένας τον άλλον στις δουλειές.

Υπήρχαν πολλές πράξεις αλληλεγγύης: κανείς δεν έμενε χωρίς φαγητό και όλοι στήριζαν όσους είχαν ανάγκη.

4. Ιστορικές μνήμες και γεγονότα

Σημαντικά γεγονότα ήταν ο πόλεμος, η Κατοχή και η μετανάστευση. Κατά την Κατοχή, οι άνθρωποι ζούσαν με φόβο, ενώ πολλοί συμμετείχαν στην αντίσταση.

Μετά τον πόλεμο, πολλοί νέοι έφυγαν στο εξωτερικό ή στις πόλεις λόγω έλλειψης εργασίας. Αυτό επηρέασε έντονα τα χωριά, τα οποία άρχισαν να αδειάζουν.

Παρόλα αυτά, υπήρχαν άνθρωποι που ξεχώρισαν για τη βοήθεια και τη δράση τους, ενώ ο τόπος άλλαξε σημαντικά με το πέρασμα των χρόνων, χάνοντας μέρος της ζωντάνιας του.

5. Πολιτισμός, εκκλησία και παράδοση

Κέντρα της ζωής ήταν η εκκλησία, η πλατεία, το καφενείο και τα σπίτια.

Η θρησκεία είχε πολύ σημαντικό ρόλο, με κορυφαίο γεγονός το πανηγύρι της Παναγίας Χρυσίνου, που ένωνε όλη την περιοχή.

Οι άνθρωποι θυμούνται τραγούδια, ιστορίες για κλέφτες και αρματολούς, καθώς και παραμύθια που λέγονταν γύρω από το τζάκι.

Παραδοσιακά στοιχεία που αξίζει να διατηρηθούν είναι τα φαγητά, τα πανηγύρια, οι χοροί και η κοινή συμμετοχή στις γιορτές.

6. Η έννοια της αλληλεγγύης και της κοινότητας

Οι άνθρωποι βοηθούσαν ο ένας τον άλλον σε όλες τις δυσκολίες, μοιράζονταν τρόφιμα και εργασία.

Υπήρχαν έντονες μορφές αλληλοβοήθειας, τόσο στις δουλειές όσο και στην καθημερινή ζωή.

Το πνεύμα της γειτονιάς τότε ήταν πολύ πιο δυνατό σε σχέση με σήμερα, καθώς οι άνθρωποι ήταν πιο δεμένοι.

Η συμβουλή προς τα παιδιά είναι να κρατήσουν την αλληλεγγύη, τη συνεργασία και την αγάπη για τον τόπο και τους ανθρώπους.

7. Το σήμερα και το αύριο του τόπου

Σήμερα τα χωριά έχουν αλλάξει πολύ και έχουν λιγότερο κόσμο, κυρίως λόγω μετανάστευσης.

Αυτό που αξίζει να διατηρηθεί είναι οι παραδόσεις, τα πανηγύρια, η πίστη και το πνεύμα της κοινότητας.

Το μήνυμα προς τους νέους είναι να μην ξεχνούν τις ρίζες τους και να στηρίζουν τον τόπο τους.

Οι παλαιότεροι θα ήθελαν ο τόπος να θυμάται ως μια ζωντανή κοινότητα με αξίες, ιστορία και ανθρώπινη ζεστασιά.

ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ

(συμπληρώνεται στο τέλος της εργασίας)

• Τι σας έκανε εντύπωση περισσότερο από όσα ακούσατε;
• Πώς νιώσατε ακούγοντας τις ιστορίες του τόπου σας;
• Τι πιστεύετε ότι αξίζει να διατηρηθεί ζωντανό για τις επόμενες γενιές;
• Πώς μπορεί η ιστορία του χωριού να γίνει πηγή έμπνευσης για δράση σήμερα;

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ/ΑΦΙΣΑ

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΜΠΕΛΙΩΝ
Πρόγραμμα Τοπικής Ιστορίας & Ενεργού Πολίτη

• Τίτλος Εκδήλωσης:

«Μετεώρων Μνήμες – Η Ιστορία Μιλά μέσα από τους Ανθρώπους»

• Ημερομηνία & Ώρα:

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2026 – 10:30 π.μ.

Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Γυμνασίου Αμπελίων

• Περιεχόμενο Εκδήλωσης:

1. Προβολή αποσπασμάτων από προφορικές μαρτυρίες ηλικιωμένων κατοίκων

2. Παρουσίαση μαθητικών συνεντεύξεων, βίντεο και φωτογραφιών

3. Έκθεση «Μικρό Σχολικό Μουσείο» με αντικείμενα και εικόνες παλιών εποχών

4. Ενημερωτική γωνιά: «Ιστορίες Αλληλεγγύης – Από το Παρελθόν στο Σήμερα»

• Μήνυμα της δράσης:

«Οι μνήμες του τόπου μας μας μαθαίνουν να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Ας ακούσουμε τις ιστορίες των ανθρώπων μας, για να συνεχίσουμε την παράδοση της αλληλεγγύης και της κοινότητας.»

• Συμμετέχουν:

Μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου Αμπελίων

Επιμέλεια: Οι εκπαιδευτικοί Καμπουρόπουλος Ιωάννης ΠΕΟ1// Ματαράγκα Χριστίνα ΠΕΟ2 // Σακελλαρίδης Λεωνίδας.ΠΕ11

Συνεργασία: Δήμος Μετεώρων – Πολιτιστικοί Σύλλογοι Αμπελίων

• Παράλληλη δράση:

Συλλογή τροφίμων για το Κοινωνικό Παντοπωλείο «Άγιος Παΐσιος» του Δήμου Μετεώρων.
Κάθε προσφορά είναι μια συνέχεια της ιστορίας της προσφοράς του τόπου μας.

Διερεύνηση

Στην πρώτη φάση της δράσης πραγματοποιείται η διερεύνηση των αναγκών, των ενδιαφερόντων και των διαθέσιμων πόρων. Ο εκπαιδευτικός και οι μαθητές επιχειρούν να κατανοήσουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούν, τόσο σε επίπεδο σχολικής κοινότητας όσο και τοπικής κοινωνίας. Εξετάζεται ποια ιστορικά ή πολιτιστικά στοιχεία μπορούν να αξιοποιηθούν, ποια σημεία της περιοχής έχουν ιδιαίτερη σημασία — όπως παλιά σπίτια, εκκλησίες, πλατείες, εργαστήρια ή φυσικά τοπόσημα — και ποιοι κάτοικοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν πολύτιμους αφηγητές του παρελθόντος. Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια να εντοπιστούν οι φορείς με τους οποίους μπορεί να υπάρξει συνεργασία, όπως ο δήμος, οι τοπικοί πολιτιστικοί σύλλογοι ή η δημοτική βιβλιοθήκη.

Η διερεύνηση δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο, αλλά και τις δυνατότητες υλοποίησης: ποια μέσα διαθέτει το σχολείο (κινητά τηλέφωνα για ηχογράφηση, φωτογραφικές μηχανές, υπολογιστές για απομαγνητοφώνηση), ποια είναι η τεχνική υποστήριξη που μπορούν να προσφέρουν οι εκπαιδευτικοί ή οι γονείς, καθώς και ποια προβλήματα ενδέχεται να προκύψουν — όπως ζητήματα μετακίνησης ή χρόνου. Στο στάδιο αυτό εξετάζονται και οι δεοντολογικές παράμετροι: κάθε μαρτυρία απαιτεί σεβασμό, συγκατάθεση και προσοχή στη διαχείριση προσωπικών δεδομένων. Η φάση της διερεύνησης ολοκληρώνεται με τη σύνταξη μιας σύντομης αναφοράς όπου καταγράφονται οι διαθέσιμοι πόροι, οι πιθανοί συνεργάτες, οι πιθανοί κίνδυνοι και το προτεινόμενο πλαίσιο δράσης.

2) Προετοιμασία και Σχεδιασμός

Αφού ολοκληρωθεί η διερεύνηση, ακολουθεί η φάση της προετοιμασίας και του σχεδιασμού, όπου το έργο παίρνει πιο συγκεκριμένη μορφή. Ο εκπαιδευτικός, σε συνεργασία με τους μαθητές, διαμορφώνει τα μαθησιακά αποτελέσματα: οι μαθητές θα μάθουν να συλλέγουν, να επεξεργάζονται και να παρουσιάζουν προφορικές μαρτυρίες, θα αναπτύξουν επικοινωνιακές δεξιότητες, κριτική σκέψη και ομαδικότητα. Ορίζεται αναλυτικά το χρονοδιάγραμμα — για παράδειγμα, ένα πρόγραμμα δέκα διδακτικών ωρών κατανεμημένων σε πέντε δίωρα — καθώς και ο ρόλος κάθε μέλους. Ο εκπαιδευτικός αναλαμβάνει το συντονισμό, ενώ οι μαθητές χωρίζονται σε μικρές ομάδες με επιμέρους καθήκοντα: άλλοι αναλαμβάνουν τις συνεντεύξεις, άλλοι τη φωτογραφική καταγραφή, άλλοι την τεχνική επεξεργασία των ηχογραφήσεων ή τη σύνταξη των απομαγνητοφωνήσεων.

Στο στάδιο αυτό εξασφαλίζονται όλα τα απαραίτητα τεχνικά και παιδαγωγικά εργαλεία. Καταρτίζονται τα ερωτηματολόγια που θα χρησιμοποιηθούν, προσαρμοσμένα στην ηλικία και στο ενδιαφέρον των μαθητών, ενώ δημιουργούνται πρότυπα φύλλα συνέντευξης και φόρμες συγκατάθεσης για τους αφηγητές. Προβλέπεται, επίσης, τρόπος αξιολόγησης της δράσης, τόσο για τη διαδικασία όσο και για το τελικό αποτέλεσμα. Καθορίζονται κριτήρια όπως η συνέπεια στην τήρηση των δεοντολογικών κανόνων, η ποιότητα της συνέντευξης, η συνεργασία μέσα στην ομάδα και η δημιουργικότητα της τελικής παρουσίασης. Ο εκπαιδευτικός, τέλος, οργανώνει ένα μικρό σεμινάριο προετοιμασίας για τους μαθητές, ώστε να γνωρίσουν βασικές αρχές επικοινωνίας, σεβασμού προς τον συνομιλητή, ενεργητικής ακρόασης και ορθής χρήσης της τεχνολογίας.

3) Υλοποίηση της Δράσης

Η τρίτη φάση είναι η υλοποίηση — το πιο δημιουργικό στάδιο, όπου οι μαθητές εφαρμόζουν όσα σχεδίασαν. Αρχικά, μέσα στην τάξη, πραγματοποιείται πρακτική εξάσκηση στις τεχνικές της συνέντευξης: οι μαθητές αναλαμβάνουν ρόλους, δοκιμάζουν ερωτήσεις, μαθαίνουν να ακούν προσεκτικά και να κρατούν σημειώσεις. Κατόπιν, κάθε ομάδα προσεγγίζει τον αφηγητή που έχει επιλέξει, αφού πρώτα εξασφαλιστεί η έγγραφη συγκατάθεσή του. Οι συνεντεύξεις πραγματοποιούνται σε χώρους οικείους για τους αφηγητές — στο σπίτι τους, στην αυλή, στο καφενείο του χωριού — ώστε να αισθάνονται άνετα και να μιλούν αυθόρμητα.

Κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων, οι μαθητές φροντίζουν να ακολουθούν όλες τις οδηγίες: να κάνουν δοκιμαστική ηχογράφηση, να ελέγχουν τη στάθμη του ήχου, να αποθηκεύουν το αρχείο με σαφή ονομασία και να κρατούν σημειώσεις για το πλαίσιο της συζήτησης. Μετά το τέλος κάθε συνέντευξης, τα αρχεία μεταφέρονται άμεσα σε ασφαλές μέσο αποθήκευσης και γίνεται αντίγραφο ασφαλείας. Στη συνέχεια, οι ομάδες αναλαμβάνουν την απομαγνητοφώνηση των συνεντεύξεων, δηλαδή τη μεταφορά του προφορικού λόγου σε γραπτή μορφή. Αυτή η διαδικασία αποτελεί πολύτιμη άσκηση κατανόησης, γλωσσικής επιμέλειας και συνεργασίας. Από τα κείμενα που προκύπτουν, οι μαθητές επιλέγουν τα πιο χαρακτηριστικά αποσπάσματα και δημιουργούν σύντομες περιλήψεις.

Το τελικό προϊόν της φάσης αυτής μπορεί να πάρει πολλές μορφές: έντυπες σελίδες με φωτογραφίες και αποσπάσματα, ηχητικά αρχεία, μικρά βίντεο ή ακόμα και θεατρικές αναπαραστάσεις. Οι μαθητές, υπό την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού, επιμελούνται την παρουσίαση του υλικού, δημιουργώντας αφίσες, πίνακες και ψηφιακές παρουσιάσεις που αποτυπώνουν τις «ιστορίες του τόπου». Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στην προστασία των προσωπικών δεδομένων και στον σεβασμό των προσώπων που συμμετείχαν, ώστε καμία πληροφορία να μην εκτεθεί χωρίς άδεια.

4) Επικοινωνία και Διάχυση

Αφού ολοκληρωθεί η συλλογή και η επεξεργασία του υλικού, ακολουθεί η φάση της επικοινωνίας και διάχυσης των αποτελεσμάτων. Η δράση δεν έχει νόημα αν δεν επιστρέψει πίσω στην κοινότητα που τη γέννησε. Έτσι, οργανώνεται μια σχολική εκδήλωση ή έκθεση, όπου οι μαθητές παρουσιάζουν τις ιστορίες που συνέλεξαν. Η εκδήλωση μπορεί να πραγματοποιηθεί στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του σχολείου ή σε χώρο που παραχωρεί ο δήμος ή κάποιος πολιτιστικός φορέας. Εκεί εκτίθενται αφίσες, φωτογραφίες, αποσπάσματα από τις μαρτυρίες, και προβάλλονται βίντεο ή ηχητικά αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις.

Η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας είναι καθοριστική: προσκαλούνται οι αφηγητές, οι οικογένειές τους, οι κάτοικοι, οι εκπρόσωποι φορέων και ο τοπικός τύπος. Παράλληλα, το σχολείο συντάσσει ένα δελτίο τύπου που αποστέλλεται στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, ώστε να ενημερωθεί το ευρύτερο κοινό. Εφόσον υπάρχει δυνατότητα, δημιουργείται μια μικρή ψηφιακή πλατφόρμα ή σελίδα στο σχολικό ιστότοπο, όπου ανεβαίνουν οι συνεντεύξεις, οι φωτογραφίες και οι περιλήψεις, πάντα με τη συγκατάθεση των συμμετεχόντων. Η διάχυση αυτή ενισχύει τη σύνδεση του σχολείου με την κοινότητα, αναδεικνύει την αξία της τοπικής ιστορίας και δίνει στους μαθητές το αίσθημα ότι η δουλειά τους έχει πραγματικό αντίκτυπο.

5) Αναστοχασμός

Η τελευταία φάση είναι ο αναστοχασμός, η πιο ουσιαστική στιγμή της παιδαγωγικής διαδικασίας. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι μαθητές και ο εκπαιδευτικός επιστρέφουν στη διαδικασία, αναλογίζονται όσα έζησαν και αξιολογούν τα αποτελέσματα. Μέσα από συζήτηση στην τάξη ή γραπτά ερωτηματολόγια, οι μαθητές εκφράζουν τι τους εντυπωσίασε, τι τους δυσκόλεψε, ποια δεξιότητα ανέπτυξαν και τι θα ήθελαν να αλλάξουν σε μελλοντική δράση. Ο εκπαιδευτικός συλλέγει τις απόψεις τους, καταγράφει την εμπειρία και προτείνει βελτιώσεις για επόμενες εφαρμογές του προγράμματος.

Η αξιολόγηση δεν περιορίζεται μόνο στα μαθησιακά αποτελέσματα, αλλά εξετάζει και την κοινωνική διάσταση της δράσης: κατά πόσο ενισχύθηκε η σχέση σχολείου και κοινότητας, αν οι μαθητές κατανόησαν τη σημασία της μνήμης και της τοπικής ιστορίας, αν ένιωσαν υπεύθυνοι και ενεργοί πολίτες. Παράλληλα, ο εκπαιδευτικός μπορεί να συντάξει μια σύντομη αναφορά με στατιστικά στοιχεία, όπως ο αριθμός των συνεντεύξεων, ο αριθμός των επισκεπτών της έκθεσης ή η απήχηση της δράσης στα μέσα ενημέρωσης. Τέλος, συζητείται η βιωσιμότητα του έργου: η διατήρηση του υλικού στο σχολείο, η επέκτασή του τα επόμενα χρόνια, η συνεργασία με άλλες σχολικές μονάδες ή πολιτιστικούς φορείς.

Ο αναστοχασμός λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην εμπειρία και τη γνώση. Οι μαθητές συνειδητοποιούν ότι έγιναν φορείς πολιτισμού και μνήμης, ενώ ο εκπαιδευτικός αποκτά πολύτιμη ανατροφοδότηση για τη δική του διδακτική πρακτική. Έτσι, η δράση δεν ολοκληρώνεται απλώς, αλλά μετατρέπεται σε εφαλτήριο για νέες ιδέες και επεκτάσεις.

Οι εκπαιδευτικοί

Καμπουρόπουλος Ιωάννης ΠΕΟ1 –Ματαράγκα Χριστίνα ΠΕ02 –Σακελλαρίδης Λεωνίδας ΠΕ11

Η δράση «Ενεργός Πολίτης – Τοπική Ιστορία» του Γυμνασίου Αμπελιών αποτέλεσε μια ξεχωριστή εκπαιδευτική εμπειρία για τους μαθητές και τις μαθήτριες του σχολείου μας. Μέσα από δημιουργικές συζητήσεις, βιωματικές δραστηριότητες και συνεργατικές εργασίες, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα την ιστορία του τόπου τους, να ανακαλύψουν στοιχεία της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς και να κατανοήσουν τη σημασία της ενεργούς συμμετοχής στα κοινά.

Κατά τη διάρκεια της δράσης αναπτύχθηκαν θέματα που αφορούν την τοπική κοινωνία, τις αξίες της συνεργασίας, του σεβασμού και της συλλογικότητας, ενώ παράλληλα οι μαθητές καλλιέργησαν δεξιότητες επικοινωνίας, κριτικής σκέψης και υπευθυνότητας. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον συμμετείχαν σε παρουσιάσεις, ανταλλαγή απόψεων και ομαδικές δραστηριότητες που ενίσχυσαν τη συνεργασία και τη δημιουργικότητά τους.

Η δράση υλοποιήθηκε με υπευθύνους την κα Ματαράγκα Χριστίνα και τον κο Σακελλαρίδη Λεωνίδα, οι οποίοι καθοδήγησαν και υποστήριξαν τους μαθητές σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην επιτυχία του προγράμματος.

Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες το σχολείο μας ενισχύει τη σύνδεση των μαθητών με την τοπική κοινωνία και προάγει τις αξίες του ενεργού και υπεύθυνου πολίτη, καλλιεργώντας παράλληλα τη γνώση και τον σεβασμό προς την τοπική ιστορία και τον πολιτισμό μας.

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,

Το Γυμνάσιο Αμπελιών σας προσκαλεί να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις που διοργανώνει το σχολείο μας για την τελετή λήξης της σχολικής χρονιάς.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 26 Μαΐου και ώρα 10:30 π.μ. στον χώρο του σχολείου.

Η παρουσία σας θα αποτελέσει ιδιαίτερη χαρά και τιμή για εμάς και τους μαθητές μας, καθώς θα έχουμε την ευκαιρία να γιορτάσουμε όλοι μαζί το τέλος μιας δημιουργικής χρονιάς.

Με εκτίμηση,
Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Διδασκόντων
Γυμνασίου Αμπελιών

 

 

 

 

 

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε ενημερωτική εκδήλωση στο Γυμνάσιο Αμπελίων, σε συνεργασία με το Κέντρο Υγείας Καλαμπάκας, με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών σε σημαντικά θέματα υγείας.

Ιατροί και νοσηλευτές του Κέντρου Υγείας ενημέρωσαν τους μαθητές για τις επιπτώσεις της κατανάλωσης αλκοόλ, δίνοντας έμφαση στους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση του σε νεαρή ηλικία, τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχική υγεία. Μέσα από παραδείγματα και διαδραστική συζήτηση, αναδείχθηκε η σημασία της υπεύθυνης στάσης και της αποφυγής επιβλαβών συνηθειών.

Παράλληλα, έγινε αναφορά στις συνέπειες της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο, με ιδιαίτερη έμφαση στους κινδύνους για το δέρμα, όπως τα ηλιακά εγκαύματα και η μακροχρόνια φθορά. Οι επαγγελματίες υγείας παρείχαν πρακτικές συμβουλές προστασίας, όπως η χρήση αντηλιακού, η αποφυγή έκθεσης τις μεσημεριανές ώρες και η επαρκής ενυδάτωση.

Οι μαθητές συμμετείχαν ενεργά στη διαδικασία, θέτοντας ερωτήσεις και εκφράζοντας απορίες, γεγονός που συνέβαλε στη δημιουργία ενός ουσιαστικού διαλόγου. Η εκδήλωση ανέδειξε τη σημασία της πρόληψης και της ενημέρωσης στο σχολικό περιβάλλον, ενισχύοντας τη συνεργασία μεταξύ εκπαιδευτικών και υγειονομικών φορέων.

Η δράση ολοκληρώθηκε με θετικά μηνύματα και τη δέσμευση για συνέχιση παρόμοιων πρωτοβουλιών στο μέλλον.

Εκπαιδευτική επίσκεψη στη Σχολή Ξυλογλυπτικής Καλαμπάκας και στο Εργαστήρι Αγιογραφίας της κας Καραγγέλη

Σήμερα, οι μαθητές του Γυμνασίου Αμπελίων πραγματοποίησαν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και δημιουργική εκπαιδευτική επίσκεψη στην Καλαμπάκα, με βασικούς σταθμούς τη Σχολή Ξυλογλυπτικής — τη μοναδική στο είδος της στην Ελλάδα — και το εργαστήρι αγιογραφίας της κας Φανής Καραγγέλη.

Κατά την επίσκεψή τους στη Σχολή Ξυλογλυπτικής, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά την τέχνη της ξυλογλυπτικής, να παρακολουθήσουν τη διαδικασία δημιουργίας έργων και να ενημερωθούν για την ιστορία και τη σημασία της τέχνης αυτής στην ελληνική πολιτιστική κληρονομιά. Η επαφή με τα έργα και τους δημιουργούς ενέπνευσε τους μαθητές και ανέδειξε τη σημασία της διατήρησης των παραδοσιακών τεχνών.

Στη συνέχεια, στο εργαστήρι αγιογραφίας της κας Καραγγέλη, οι μαθητές γνώρισαν την τέχνη της αγιογραφίας, τις τεχνικές και τα υλικά που χρησιμοποιούνται, καθώς και τη βαθύτερη πνευματική διάσταση της δημιουργίας των εικόνων. Η παρουσίαση ήταν άκρως βιωματική και προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον όλων.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες προς τον Διευθυντή και τους εκπαιδευτικούς της Σχολής Ξυλογλυπτικής για την άψογη οργάνωση, την προθυμία και τη θερμή φιλοξενία τους. Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνουμε επίσης στην κα Φανή Καραγγέλη για την εγκάρδια υποδοχή και τη μοναδική εμπειρία που προσέφερε στους μαθητές μας.

Οι μαθητές αποκόμισαν πολύτιμες γνώσεις, ήρθαν σε επαφή με σημαντικές μορφές τέχνης και καλλιέργησαν την αισθητική τους αντίληψη. Παράλληλα, ενισχύθηκε η δημιουργικότητά τους και η εκτίμησή τους για την ελληνική παράδοση και τον πολιτισμό.

Η σημερινή εμπειρία αποτέλεσε μια ουσιαστική παιδαγωγική δράση, που σίγουρα θα μείνει αξέχαστη σε όλους.

Γυμνάσια του Δήμου Μετεώρων στο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη Σχολική Διαμεσολάβηση στα Ιωάννινα

Οι μαθητές/τριες του 1ου Γυμνασίου Καλαμπάκας, του 2ου Γυμνασίου Καλαμπάκας και του Γυμνασίου Αμπελίων βρέθηκαν την Παρασκευή 27 Μαρτίου στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, για να παρακολουθήσουν την έναρξη του Πανελλήνιου Συνεδρίου Σχολικής Διαμεσολάβησης στο συνεδριακό κέντρο «Κάρολος Παπούλιας». Η κοινή αυτή επίσκεψη ήταν το επόμενο βήμα της συνεργασίας των τριών σχολείων μας, μετά την πρόσφατη δράση «Μπαίνω στη θέση του άλλου» που διοργανώθηκε στην Καλαμπάκα στις 6 Μαρτίου 2026.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες με τη συνοδεία εκπαιδευτικών των σχολείων παρακολούθησαν τις εισηγήσεις της πρώτης ημέρας, οι οποίες ήταν γεμάτες ουσιαστικά μηνύματα για το πώς μπορούμε να λύνουμε τις διαφορές μας με διάλογο και όχι με βία. Υπό την προεδρία του καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κ. Θεόδωρου Θάνου, οι μαθητές/τριες μας, που λειτουργούν ήδη ως ενεργοί διαμεσολαβητές/τριες στις σχολικές τους κοινότητες, είχαν την ευκαιρία να δουν στην πράξη την επιστημονική πλευρά του έργου που επιτελούν καθημερινά. Οι εντυπώσεις τους ήταν πολύ θετικές, καθώς ένιωσαν ότι η προσπάθειά τους να καταλάβουν τον «άλλο» αναγνωρίζεται ως ένας σπουδαίος τρόπος για να ζούμε καλύτερα μαζί. Κατάλαβαν πως η εμπειρία που αποκτούν σήμερα λύνοντας ειρηνικά τις παρεξηγήσεις στο σχολείο δεν είναι απλώς μια σχολική άσκηση, αλλά ένας τρόπος να ζούμε καλύτερα μαζί. Τους προετοιμάζει για να διαχειρίζονται αύριο ως ενήλικες μεγαλύτερα προβλήματα, ακόμα και συγκρούσεις ανάμεσα σε κράτη.

Θερμές ευχαριστίες στο Δήμο Μετεώρων και στον Δήμαρχο Κ.Αβραμόπουλο Ελευθέριο, που στήριξε την προσπάθειά μας και εξασφάλισε τη δωρεάν μετακίνηση των μαθητών/τριών στα Ιωάννινα. Αυτή η εμπειρία έδειξε σε όλους μας ότι όταν τα σχολεία συνεργάζονται, μπορούμε να καταφέρουμε πολλά και να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον σεβασμού και ασφάλειας για κάθε μαθητή και κάθε μαθήτρια.

 

Από τη Διεύθυνση των σχολείων