Περί εφαρμογής των νόμων.. άδεια αιμοδοσίας – κάπνισμα.

Σύμφωνα με το εγκύκλιο “10-7-2007: Άδειες μονίμων εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.“του ΥΠΕΠΘ περιγράφονται οι άδειες που μπορεί ένας εκπαιδευτικός να διεκδικήσει. Μια κατηγορία από αυτές τις άδειες είναι ή άδεια αιμοδοσίας. Με απλά λόγια ο εκπαιδευτικός που δίνει εθελοντικά αίμα δικαιούται άδεια την ημέρα που δίνει το αίμα και άλλες 2 μέρες ειδική άδεια απουσίας, με πλήρεις αποδοχές (ως “τιμητική”).

Πρόσφατα συνάντησα μια αρνητική στάση απέναντι στην διεκδίκηση  άδειας αιμοδοσίας ως εργαζόμενος σε σχολείο της Ροδόπης.  Τον Οκτώβριο του 2009 αιτούμενος άδεια προσκόμισα το χαρτί εθελοντικής αιμοδοσίας (ημερομηνίας 9/9/2009). Ο διευθυντής του σχολείου μου χορήγησε άδεια για την 1 μέρα που ζήτησα δηλώνοντάς μου ότι έτσι εξαντλώ την άδεια αιμοδοσίας την οποία δικαιούμαι με βάση την συγκεκριμένη αιμοδοσία, με τη δικαιολογία ότι τον Σεπτέμβριο 2009 όταν ανακοινώθηκαν οι έκτακτες αποσπάσεις (οι αρχικές αποσπάσεις είχαν ανακοινωθεί τον Αυγ-2009) δεν παρουσιάστηκα στο σχολείο την ίδια μέρα που κοινοποιήθηκε το έγγραφο στα σχολεία (δηλαδή την Δευτέρα 7/9/2009 – για να είμαστε ακριβείς οι αποσπάσεις ανακοινώθηκαν ηλεκτρονικά αργά το μεσημέρι της Παρασκευής 4/9/2009 αλλά το έγγραφο έφτασε στα σχολεία-διευθύνσεις την Δευτέρα 7/9/2009), αλλά 2 μέρες αργότερα. Επειδή προφανώς δεν ήταν δυνατή η αυθημερόν μετακόμιση από Αθήνα σε Κομοτηνή επικοινώνησα με την διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προκειμένου να λάβω προφορική άδεια και να παρουσιαστώ την Πέμπτη 10/9/2009.

Το παραπάνω έγγραφο για τις άδειες εκπαιδευτικών δεν καλύπτει άδειες στις περιπτώσεις που κάποιος εκτάκτως αποσπαστεί (τυπικά πρέπει την επόμενη να βρίσκεται στο σχολείο που αποσπάστηκε, ανεξαρτήτως αν το σχολείο μπορεί να βρίσκεται 750χλμ μακρυά και να μεσολαβήσει μετακόμιση).

Την δεύτερη φορά που ζήτησα άδεια αιμοδοσίας ήταν πριν λίγες μέρες προσκομίζοντας χαρτί αιμοδοσίας με ημερομηνία 28/12/2009. Η απόρριψη της αίτησης μου ήρθε γραπτώς με αιτιολογία “η ημέρα αιμοδοσίας και οι αιτούμενες ημέρες αδείας δεν αποτελούν ημέρες του ίδιου ημερολογιακού έτους”.  Αν είχα δώσει αίμα 4 ημέρες αργότερα (αλλαγή έτους) θα μπορούσε να γίνει δεκτό το συγκεκριμένο αίτημά μου. Το έγγραφο αδειών αναφέρει ότι “οι δύο αυτές ημέρες άδειας χορηγούνται πέρα της ημέρας αιμοδοσίας και μπορούν να ληφθούν είτε συνεχόμενα με το χρόνο της αιμοδοσίας ή οποτεδήποτε μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος”. Μια αυστηρή εφαρμογή της παραπάνω εγκυκλίου συνεπάγεται ότι ο εκπαιδευτικός που θα δώσει αίμα τέλη Δεκεμβρίου δεν δικαιούται άδεια.

 Πολλές φορές προτιμάνε οι διευθυντές σχολείων να “εξυπηρετούν” δίνοντας άγραφες άδειες σε καθηγητές (και όχι αιμοδοσίας) ώστε ο καθηγητής να νιώθει υποχρεωμένος. Μου έχει τύχει σε προηγούμενο σχολείο, ο διευθυντής να επικαλείται ότι είμαι ευνοημένος.. επειδή 1-2 φορές με έχει “εξυπηρετήσει” δίνοντάς μου άγραφη άδεια.

Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 3 του Ν. 3730/2008  το κάπνισμα απαγορεύεται στους χώρους των σχολείων. Βέβαια όπως όλοι γνωρίζουμε ελάχιστοι είναι οι δημόσιοι χώροι όπου τηρείται ο νόμος αυτός. Στο ένα από τα σχολεία που εργάζομαι φέτος έχει αποσταλεί έγγραφο από την διεύθυνση αναφέροντας ότι εκπαιδευτικοί και μαθητές παραβιάζουν τον νόμο περί καπνίσματος. Επίσης.. στο δεύτερο σχολείο που εργάζομαι φέτος, επιτρέπουμε στους μαθητές να καπνίζουν, όχι μπροστά στην πόρτα και να φαίνονται αλλά σε ένα σημείο του προαύλιου όπου δεν φαίνονται. Την ίδια πρακτική εφαρμόζαμε και στο προηγούμενο σχολείο που εργαζόμουν πέρσι στην Αθήνα. Το πρόβλημα δεν είναι αν οι μαθητές καπνίζουν, αλλά να καπνίζουν σε σημείο ώστε να μην φαίνονται 🙂 . Ο νόμος περί καπνίσματος μπορεί να είναι σαφής αλλά ούτε διεύθυνση δευτεροβάθμιας αλλά ούτε και το ίδιο το σχολείο προσπαθούν να τον εφαρμόσουν.

Τελικά όταν ο νόμος μας βολεύει τον εφαρμόζουμε ρητώς,  και όταν δεν μας βολεύει/αρέσει, προσπαθούμε με πλάγιους τρόπους να αποφύγουμε την εφαρμογή του.

23 Ιανουαρίου 2010: Επεισόδια ρατσιστών-αντιρατσιστών στην Πανόρμου, Αθήνα – ο φυλακισμένος δημοσιογράφος Δημήτρης Παπαγεωργίου.

Πριν λίγες μέρες έβγαλε ανακοίνωση η ΟΛΜΕ για την φασιστική και ρατσιστική δράση 50 ατόμων στην περιοχή των Αμπελόκηπων – Αθήνα (στην Πανόρμου) όπου στις 23-Ιαν-2010 επιτέθηκαν σε αντιρατσιστική εκδήλωση.

Ανάμεσα στους συλληφθέντες υπήρξαν 13 ανήλικοι μαθητές οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Σύμφωνα με το άρθρο “Η σχέση των Αμπελόκηπων με την άκρα Δεξιά” μαθητές του 16ου Λύκειου Αμπελόκηπων συμμετέχουν σε ακροδεξιά ομάδα που δρα στην περιοχή της Πανόρμου.  Όμως ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι και ο δημοσιογράφος – αρχισυντάκτης της εφημερίδας “Ελεύθερος Κόσμος” Δημήτρης Παπαγεωργίου για τον οποίο θα ασχοληθούμε στην δημοσίευση αυτή.

Τον Μάρτιο 2009, ο Δημήτρη Παπαγεωργίου στο τεύχος 296 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος (στην οποία είναι αρχισυντάκτης) είχε κάνει ολοσέλιδο άρθρο “Όταν η αριστερά γίνεται εισαγγελέας: Καθηγητής κατά των μαθητών του!” το οποίο στόχευε εμένα με αφορμή  την καταγγελία μου για την επίθεση των μαθητών του 3ου ΕΠΑΛ Αθηνών (όπου εργαζόμουν) σε σπίτι πακιστανών (Μάρτιος-2009). Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος δεν επικοινώνησε μαζί μου πριν δημοσιεύσει το συγκεκριμένο άρθρο όπως έκαναν άλλοι δημοσιογράφοι όπως ο Αχιλέας Χεκίμογλου (από το Βήμα) ή η Γεωργία Δάμα (από την Ελευθεροτυπία) ή η Λία Νεσφυγέ (από Τα Νέα).

Στα παραπάνω άρθρα οι συντάκτες ήρθαν με κάποιο τρόπο σε επαφή μαζί μου (είτε με email – τηλεφωνικώς κλπ) πριν δημοσιεύσουν μια κρίση/σχόλιο για το περιστατικό. Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου είδε την βίντεο-συνέντευξη που έδωσα στο tvxs.gr και δημοσίευσε το παρακάτω άρθρο με κρίσεις και σχόλια για το περιστατικό (βασικά σχολιάζει τον Θανάση Κούρκουλα που αναφέρω στο βίντεο) χωρίς νωρίτερα να δοκιμάσει να επικοινωνήσει μαζί μου:

Καταρχήν.. από το συγκεκριμένο άρθρο έμαθα ότι θεωρούμαι αριστερός. 😉  Θυμάμαι ότι αμέσως πήρα τηλέφωνο διάφορους φίλους (αριστερούς) για να τους ενημερώσω ότι το συγκεκριμένο πατριωτικό άρθρο αποδεικνύει ότι και εγώ αριστερός είμαι.. γιατί πολλοί φίλοι μου όταν συζητάμε για πολιτικά με θεωρούν φιλελεύθερο και όχι αριστερό κλπ κλπ 😉 .. Στο συγκεκριμένο άρθρο άφησα το παρακάτω σχολιασμό:

“Τετάρτη, 18 Μάρτιος 2009 15:55 – Γεώργιος Γιαννόπουλος: Διαβάζω με εξαιρετικό ενδιαφέρον το άρθρο σας. Χαίρομαι που διαβάζω και βλέπω την δικιά σας ερμηνεία των γεγονότων. Επειδή όμως αναφέρεται σε εμένα θα ήθελα να σας διευκρινίσω. Ότι την πρώτη φορά που επισκεφτήκαμε το σπίτι των Πακιστανών έγινε με την φιλόλογο – συνάδελφο από το σχολείο (το αναφέρω στο βίντεο). Την δεύτερη φορά έγινε με την Θανάση Κούρκουλα ο οποίος τυχαίνει να είναι γνωστός στο σχολείο μας (3ο ΕΠΑΛ) γιατί κάθε Κυριακή να κάνει μαθήματα Ελληνικών σε ξένους. Μάλιστα μαζί με τον Θανάση ήρθε και ένας Πακιστανός μαθητής ο οποίος μας βοήθησε στην επικοινωνία/μετάφραση. Επίσης να σας ενημερώσω ότι από την αρχή η προσπάθειά μας ως εκπαιδευτικοί ήταν να πείσουμε στους Πακιστανούς να μην συνεχίσουν το κύκλο βίας αλλά ούτε και να προβούν σε μηνύσεις κατά των μαθητών μας. Δηλαδή από την πρώτη στιγμή οι επαφές μας έγιναν με τρόπο ώστε να προστατευτούν οι μαθητές μας (νομίζω ότι το μήνυμα αυτό περνάει και το βίντεο). Θα χαρώ αν έχετε οποιαδήποτε απορία / διευκρίνηση να επικοινωνήσετε μαζί μου στο email: ggiannop (at) sch.gr ή στο τηλέφωνο του σχολείου. Σας παρακαλώ όμως δείτε άλλη μια φορά προσεχτικά το βίντεο πριν επικοινωνήσετε μαζί μου http://www.tvxs.gr/v7192 . Η αναφορά στο 1984 με εξέπληξε γιατί είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία. Πως συσχετίζεται η ιστορία μας με το βιβλίο αυτό; “

Η απάντηση που πήρα από την Δημήτρη Παπαγεωργίου ήταν το παρακάτω email 19/3/2009: 03:22 μμ: 

“Λόγω υποχρεώσεων, μόλις τώρα είδα το σχόλιο που αφήσατε στην ιστοσελίδα μας. Δεν το έχω δημοσιεύσει ακόμη, για να μην εκθέσω προσωπικά σας στοιχεία, πριν επικοινωνήσω μαζί σας και επιβεβαιώσω ότι πράγματι είστε ο ίδιος άνθρωπος. Στο κείμενο γίνεται σαφής αναφορά ότι η δεύτερη επίσκεψή σας έγινε με τον κ. Κούρκουλα. Παραθέτω: “Σύμφωνα με τον κ. Γιαννόπουλο, στην δεύτερη επίσκεψή του, πήγε μαζί, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας, με τον κ. Θανάση Κούρκουλα.” Αυτό που έγινε στο κείμενο ήταν να σχολιάσει την “αντικειμενικότητα” του κ. Κούρκουλα να χειριστεί τέτοιου είδους καταστάσεις, λόγω της πολύ συγκεκριμένης πολιτικής του τοποθέτησης. Το τι θέλατε να πετύχετε με την δημοσιοποίηση του θέματος και μάλιστα με τους “τρανταχτούς τίτλους” ήταν το κύριο θέμα του άρθρου. Και όχι η διερεύνηση του ιδίου του περιστατικού καθώς ο γράφων δεν είναι ούτε εισαγγελέας, ούτε ντετέκτιβ. Το ότι θέλατε να πείσετε τους Πακιστανούς να κάνουν μήνυση, δεν φαίνεται από τον τρόπο που διηγείστε τα περιστατικά με το “ασθενοφόρο” που δεν ήλθε, ούτε και από κάποια άλλη πτυχή της συνέντευξής σας. Επειδή και εμένα το 1984 είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία, θα σας κάνω μία διευκρίνιση. Για εμένα προσωπικά, τα κατεστημένα ΜΜΕ σήμερα, παίζουν τον ρόλο της καταστολής, εναντίον οποιουδήποτε μη πολιτικά ορθού. Το να διασύρονται μαθητές από αυτά τα ΜΜΕ, με αφορμή την επιστολή ενός ΄καθηγητή – παιδαγωγού τους, για να μην ξεχνάμε και αυτή την πλευρά του λειτουργήματός σας, μου θυμίζει τα μέλη των οικογενειών που κάρφωναν το ένα το άλλο για “αντισυστημικές” σκέψεις.”

Παρόλο που ο Δημήτρης Παπαγεωργίου με προστατεύει για μην εκτεθούν προσωπικά στοιχεία (το σχόλιό μου το επέτρεψε αφού πρώτα επικοινώνησε μαζί μου) θα μπορούσε (αφού ο ίδιος δεν είναι εισαγγελέας, ούτε ντετέκτιβ όπως γράφει)  να επικοινωνήσει μαζί μου πριν δημοσιεύσει το άρθρο.

 Το άρθρο αυτό κατόπιν το πήραν διάφορα εθνικιστικά – πατριωτικά blogs / forums και πρόσθεσαν περισσότερη  παραπληροφόρηση:

Μάλιστα ο ανώνυμος “πατριώτης” από το blog epas-epal (το ιστολόγιο έχει κλείσει), τον Μάρτιο έστειλε ανώνυμο email σε όλα τα Επαγγελματικά Λύκεια της Ελλάδος με το παραπάνω δημοσιεύμα.

Ας πάρουμε την αλυσίδα από την αρχή.. μαθητές επιτίθενται σε σπίτι Πακιστανών..  το οποίο μέχρι και στην Βουλή συζητιέται.. και όλοι οι δημοσιογράφοι επικοινωνούν πρώτα μαζί μου, πριν δημοσιεύουν άρθρα.. όμως ένας από αυτούς.. ο Δημήτρης Παπαγεωργίου αποφασίζει να γράψει άρθρο βασιζόμενος στο βίντεο-συνέντευξη που δίνω στο tvxs.gr χωρίς να επικοινωνήσει μαζί μου για περισσότερες πληροφορίες.. Το άρθρο το παίρνουν copy-paste διάφοροι ανώνυμοι “πατριώτες” και προσθέτουν περισσότερες πληροφορίες – παραπληροφόρηση (χωρίς πηγές κλπ). Εγώ όμως είμαι ο κακός καθηγητής (με θεωρούν αριστερό) τον οποίο πρέπει να εκδικηθούν.. έτσι ο διαχειριστής του ιστολογίου epas-epal.blogspot.com (έχει κλείσει το ιστολόγιο) στέλνει ανώνυμα emails σε όλα τα Επαγγελματικά Λύκεια της Ελλάδος.

 Ας πάμε πίσω στον δημοσιογράφο Δημήτρη Παπαγεωργίου. Βρίσκεται στην φυλακή γιατί βρέθηκε στην ομάδα πατριωτών η οποία επιτέθηκε στην πορεία αντιρατσιστών στην Πανόρμου. Σύμφωνα με το blog του βρέθηκε στην Πανόρμου ως δημοσιογράφος για να καλύψει την αντιρατσιστική εκδήλωση. Αν στην αντιρατσιστική εκδήλωση βρισκόταν ειρηνικά, όχι ως κουκουλοφόρος – με λοστούς, εκτελώντας κάποια ποινική πράξη είμαι και εδώ υπέρ της αποφυλάκισής του (παρόλο που προσωπικά είμαι εντελώς αντίθετος στις περισσότερες απόψεις του). Όμως σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας Ελευθεροτυπίας 30-Ιαν-2009: Το μαύρο «χάπενινγκ» -Ελευθεροτυπία κρίθηκε ομόφωνα προφυλακιστέος: “Οι συλληφθέντες ανήλθαν σε 45, οι 13 από τους οποίους ανήλικοι. Σε βάρος τους ασκήθηκε δίωξη για παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, διατάραξη κοινής ειρήνης, σωματικές βλάβες κ.λπ. Ομόφωνα προφυλακιστέος κρίθηκε ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, δημοσιογράφος της «Ελεύθερης Ωρας» κι αρχισυντάκτης του «Ελεύθερου Κόσμου».”

Πάντως όλα αυτά τα γεγονότα.. πατριωτική εφημερίδα “Ελεύθερος Κόσμος”, πατριώτες-εθνικιστές σε πορεία όπου ανάμεσα βρίσκονται και μαθητές σχολείου.. αρχισυντάκτης της εφημερίδας “Ελεύθερος Κόσμος” συλλαμβάνεται και βρίσκεται στην φυλακή κλπ κλπ.. μου θυμίζουν πάρα πολύ το 1984 του Ουργουέλ.. ειδικά το όνομα της πατριωτικής εφημερίδας “Ελεύθερος Κόσμος”. 😉 αλλά και το παρακάτω βίντεο υποστήριξης.

6-Δεκ-2008: Η εξέγερση που κρύφτηκε κάτω από το χαλί – 1 χρόνος μετά.

Στο βίντεο βλέπουμε την ειρηνική  / συμβολική παρέμβαση της ομάδας ΣΦΙΝΑ / SFINA στο αστυνομικό τμήμα του Λευκού Πύργου Θεσσαλονίκης, λίγες μέρες μετά το θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου.  Ενδιαφέρον επίσης έχει το πρόσφατο άρθρο του Στέλιου Κούλογλου “Η εξέγερση που κρύφτηκε κάτω από το χαλί“. Ο θάνατος του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου πριν από 1 χρόνο ήταν απλά η αφορμή για την εξέγερση νέων για να διαμαρτυρηθούν για την αστυνομική βία αλλά και την εργασιακή ανασφάλεια. Δυστυχώς μεγαλύτερη έμφαση δόθηκε στις καταστροφές καταστημάτων που έγιναν στις διάφορες πόλεις της Ελλάδας και όχι στα πραγματικά αίτια της εξέγερσης. Δεν θα ξεχάσω τους μαθητές μου (του ΕΠΑΛ σχολείου στο κέντρο της Αθήνας όπου εργαζόμουν πέρσι) οι όποιοι μου δείχνανε στα κινητά τους, φωτογραφίες με αυτούς ντυμένοι κουκουλοφόρους στο κέντρο της Αθήνας .. επίσης δεν θα ξεχάσω ούτε την οργή τους κατά των αστυνομικών. Ο λόγος που κατέβηκαν όλοι οι νέοι και εξεγέρθηκαν δεν ήταν μόνο ο συγκεκριμένος θάνατος και η αστυνομική βία, αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα, το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων και το αδιέξοδο που αντιμετωπίζει κάποιος νέος που τελειώνει το σχολείο σήμερα.

23-Οκτ-2009: Ναρκωτικά στο σχολείο!! Άμεση Δράση!

 

31-Μαΐου-2009: Εγκατελειμένο σχολείο στην Κάρυστο.

Σημείωση: Η α/μ φωτογραφία που βλέπουμε παραπάνω είναι δικιά μου και είναι από εγκαταλελειμμένο σχολείο στην Κάρυστο – Εύβοια, τραβηγμένη στις 31-Μαΐου-2009. Στις σκιές βρίσκομαι εγώ και ο φίλος-συνάδελφος ΝΚ τον οποίο ευχαριστώ για τα σχόλια που έκανε στο κείμενο που ακολουθεί.

Από το Σεπτέμβρη 2009 βρίσκομαι αποσπασμένος στην περιοχή της Κομοτηνής / Ροδόπης και συγκεκριμένα έχω αναλάβει υπηρεσία σε 2 σχολεία της περιοχής. Η ιστορία της ανάρτησης σχετίζεται με ένα εσπερινό σχολείο της περιοχής στο οποίο υπηρετώ φέτος.

Όλοι οι καθηγητές σε σχολεία δευτεροβάθμιας, έχουν συναντήσει αρκετές φορές μαθητές με προβλήματα. Έτσι δεν είναι λίγες οι φορές που καθηγητές (ανάμεσα σε αυτούς και εγώ), παραπονιούνται ότι δεν έχουν τους τέλειους/άριστους μαθητές για το μάθημα. Συναντάμε πολλές φορές μαθητές άτακτους, επιθετικούς, αδιάφορους, χαμηλού επιπέδου (γνωστικού) κλπ. Σίγουρα θα ήταν ευκολότερο το έργο του εκπαιδευτικού εάν μπορούσε να επιλέξει τους  “άριστους” μαθητές που τον βολεύουν για να κάνει μάθημα. Τα προβλήματα της κοινωνίας αντικατοπτρίζονται μέσα στο σχολείο. Έτσι συναντάμε μαθητές με προβλήματα οικογενειακά, προβλήματα υγείας, οικονομικά κ.α. Επίσης κάποιες φορές συναντάμε και μαθητές με τους οποίους καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε σοβαρότερα προβλήματα όπως το πρόβλημα των ναρκωτικών.

 Στο σχολείο που εργάζομαι φέτος έχουμε τον ενήλικο μαθητή “Χ” ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες στο παρελθόν υπήρξε χρήστης ηρωίνης, είχε μπλεξίματα με αστυνομία αλλά επίσης ότι ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε κέντρο απεξάρτησης από ναρκωτικά κλπ. Παρόλο που όλα αυτές οι πληροφορίες ήταν γνωστές για τον μαθητή στην διεύθυνση (από την αρχή της σχολικής χρονιάς), κοινοποιήθηκαν στο σύλλογο καθηγητών αρκετά καθυστερημένα. Είναι συχνό το φαινόμενο σε σχολεία να μην υπάρχει άμεση ενημέρωση των καθηγητών για προβλήματα μαθητών και σχέδιο για πρόληψη δυσάρεστων καταστάσεων.. αλλά τα προβλήματα να γίνονται γνωστά μόνο όταν δημιουργείται κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι ο συγκεκριμένος μαθητής υποψιαζόμαστε (χωρίς να είμαστε απόλυτα σίγουροι) ότι συνεχίζει να είναι χρήστης ηρωίνης. Συζητώντας το πρόβλημα αυτό στο σύλλογο ακούστηκαν διάφορες απόψεις όπως αυτής να επικοινωνήσουμε  το τμήμα δίωξης ναρκωτικών για να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες. Εγώ πρότεινα (και συμφώνησαν και κάποιοι συνάδελφοι) ότι ως παιδαγωγοί και άπειροι για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων να επικοινωνήσουμε με ειδικούς ψυχολόγους ή επαγγελματίες που εργάζονται σε κέντρα απεξάρτησης των ναρκωτικών. Επίσης αναφέρθηκε ότι όταν κάποιος κάνει χρήση ή (ακόμα χειρότερα) εμπόριο ναρκωτικών διαπράττει ποινικό αδίκημα. Μια από τις απόψεις που ακούστηκαν ήταν ότι δεν πρέπει να κάνουμε στο μαθητή αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος ή γενικά δεν έχουμε δικαίωμα να σκεφτόμαστε την απομάκρυνση του από το σχολείο. Ο συγκεκριμένος μαθητής αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα, αλλά αυτός επέλεξε αυτός να έρθει να να φοιτήσει στο σχολείο μας, έτσι εμείς υποχρεούμεθα να τον  “αγκαλιάσουμε” και να τον βοηθήσουμε ως παιδαγωγοί συλλογικά (όλοι οι καθηγητές μαζί).

Την Παρασκευή 23-Οκτωβρίου-2009 στις 19:00-20:00 η διεύθυνση του σχολείου (χωρίς να συγκαλέσει σύλλογο ή να ενημερώσει εμάς τους καθηγητές – επικαλέστηκε έκτακτη ανάγκη) και κάλεσε την δίωξη ναρκωτικών να έρθει στο σχολείο. Ο μαθητής “Χ” ήταν ανήσυχος, είχε βγει κατά την διάρκεια του μαθήματος στο προαύλιο και σύμφωνα με τις πληροφορίες της διεύθυνσης κατευθυνόταν στον δρόμο για να συναντήσει εξωσχολικούς – “βαποράκια” ναρκωτικών. Εγώ μην γνωρίζοντας τίποτα από όλα αυτά βρισκόμουν στο χώρο του γραφείου των καθηγητών. Κάποια στιγμή όταν δοκίμασα να μπω στο γραφείο την διεύθυνσης  είδα ότι ήταν άδειο (ήταν μέσα μόνο η καθαρίστρια) και η διευθύντρια βρισκόταν στο δρόμο μπροστά στο σχολείο κάτι το οποίο μου προκάλεσε απορία. Λίγα λεπτά αργότερα από γραφείο των καθηγητών βλέπω στο δρόμο ένα αυτοκίνητο με 2 ανθρώπους με πολιτικά ρούχα και φακούς όπου βίαια είχαν πιάσει 2-3 άτομα και τους φωνάζανε (είχε ήδη νυχτώσει και δεν φαινόντουσαν καθαρά). Κατεβαίνω στο προαύλιο του σχολείου όπου βρίσκω κάποιους μαθητές που είχανε κενό, οι οποίοι δεν γνώριζαν τίποτα για το βίαιο σκηνικό που έβλεπαν λίγα μέτρα δίπλα από την πύλη του σχολείου στο πεζοδρόμιο. Μη γνωρίζοντας τι γίνεται ακριβώς δοκίμασα να πάρω μερικές φωτογραφίες με την ψηφιακή μηχανή του κινητού τηλεφώνου, επειδή ήταν βράδυ δεν γνώριζα αν μέσα στο σκηνικό αυτό συμμετείχαν και μαθητές από το σχολείο μας. Δοκίμασα π.χ. να πάρω φωτογραφία τις πινακίδες του αυτοκινήτου και ότι άλλο μπορούσα. Παρατήρησα ότι ένας από τους 2 ανθρώπους που επιτέθηκαν στους νεαρούς ήταν ντυμένος αθλητικά, με τζόκεϊ, φόρμα κλπ. Όταν είδαν ότι τους τράβαγα φωτογραφίες από το κινητό τηλέφωνο έγιναν επιθετικοί μαζί μου, φωνάζοντας ποιος είμαι, γιατί τραβάω φωτογραφίες. Αμέσως ζήτησαν την ταυτότητά μου και επικαλέστηκαν ότι ήταν αστυνομικοί. Εγώ αμφισβήτησα την ιδιότητά τους και τους ενημέρωσα ότι δεν μπορώ να δώσω την ταυτότητά μου χωρίς να δω την δικιά τους ταυτότητα και αμφισβητώ ότι είναι αστυνομικοί αφού δεν έχουν την υπηρεσιακή στολή τους. Ο ένας από τους δύο μου έδειξε μια ταυτότητα για ελάχιστα δευτερόλεπτα όπου έγραφε ελληνική αστυνομία και είχε μια φωτογραφία την οποία δεν πρόλαβα να την παρατηρήσω. Αρνήθηκε να μου πει το όνομά του ή να ανταλλάξουμε ταυτότητες. Όταν τους είπα ότι είμαι καθηγητής στο σχολείο ο αρχηγός  της δίωξης μπήκε μέσα στο χώρο του σχολείου, άρχισε να με προσβάλει, μέχρι που ανεβήκαμε στο γραφείο της διεύθυνσης όπου ξεκίνησε ένα θέατρο που παραλόγου. Ανάμεσα από αυτά που άκουσα από τον συγκεκριμένο αστυνομικό ήταν ειρωνικά σχόλια για κάτι καθηγητές σαν και εμένα αλλά αυτό που εξόργισε περισσότερο ήταν ότι υποστήριξε ότι “είπα στα παιδιά του σχολείου να κρυφτούνε από τους αστυνομικούς!!!”. Επειδή η κατάσταση είχε αποθρασυνθεί εντελώς και άρχισαν φανταστικές κατηγορίες πρότεινα βγάζοντας το κινητό τηλέφωνο να μου τα πει όλα αυτά σε ένα βίντεο. Τράβηξα μερικά δευτερόλεπτα βίντεο, και μόλις το σταμάτησα άρχισε να απειλεί ότι θα με συλλάβει, θα με πάει στον εισαγγελέα. Αμέσως έφερα δικηγόρο στο σχολείο, η διευθύντρια κάλεσε προϊσταμένους κλπ. Ο αστυνομικός ακόμη και στο γραφείο της διεύθυνσης του σχολείου αρνήθηκε να μου δείξει την υπηρεσιακή του ταυτότητα και το όνομά του το γνωρίζω μόνο προφορικά. Ο μαθητής “Χ” εμφανίστηκε στο γραφείο της διεύθυνσης και γνωρίζονταν ήδη με τον αστυνομικό της δίωξης ναρκωτικών. Μάλιστα ο μαθητής και ο αστυνομικός συμφώνησαν να βγούνε για καφέ στην Κομοτηνή το Σαββατοκύριακο 24-25 Οκτωβρίου (!). Ο αστυνομικός μας είπε επίσης ότι γνωρίζει όλους τους ανθρώπους έχουν σχέση με ναρκωτικά στην περιοχή. Τελικά, δεν μπορούσαν να με συλλάβουν (μεσολάβησε ο δικηγόρος μου), κατηγορίες εναντίων μου δεν υπήρχαν, θα γινόταν και πολύ σοβαρό θέμα συζήτησης αν έμενα στο κρατητήριο το σαββατοκύριακο 😉 , γιατί ο εισαγγελέας θα βρισκόταν στο γραφείο του την Δευτέρα.. Επίσης δεν έγινε κάποια άλλη σύλληψη ούτε βρήκαν κάποιον με ναρκωτικά στο δρόμο.. Ας δούμε μερικά ερωτήματα από την ιστορία αυτή:

α) Το σχολείο καλεί την δίωξη ναρκωτικών με αφορμή ένα μαθητή που είναι εξαρτημένος από ναρκωτικά. Έστω ο μαθητής συλλαμβάνεται.. και καταλήγει στο κρατητήριο.. εκεί δεν θα βρει ναρκωτικά; Οι υπόλοιποι εξαρτημένοι από ναρκωτικά μαθητές θα φοβηθούν; Θα σταματήσει το σχολείο να έχει ναρκωτικά;; Θα καθαρίσει το σχολείο;

β) Ποιος θα διδάξει στους αστυνομικούς  ότι οι έλεγχοι γίνονται μόνο με υπηρεσιακή ταυτότητα όπως πριν λίγες μέρες αναφώνησε ο  υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρυσοχοΐδής; Αλλά στο συγκεκριμένο περιστατικό είναι το λιγότερο που μας απασχολεί, αφού το θέμα μας είναι η αντιμετώπιση του μαθητή από το σχολείο.

γ) Όταν οι μαθητές βλέπουν ότι οι καθηγητές κάλεσαν την αστυνομία δεν θα νιώσουν “προδομένοι”. Πως θα μπορέσει ένας μαθητής να ανοιχτεί μελλοντικά σε κάποιον εκπαιδευτικό (όταν θα φοβάται το ενδεχόμενο αυτός να επικοινωνήσει με την αστυνομία);

δ) Ο μαθητής “Χ” που θα βγει για καφέ με τον αστυνομικό, μήπως έπρεπε προηγουμένως να επικοινωνήσει με κάποιο δικηγόρο; Εκτός αν ο αστυνομικός συζητήσει παιδαγωγικά μαζί του (!). Γιατί αν είναι έτσι, τότε σε κάθε σχολείο θα πρέπει να έχουμε μόνιμα και ένα αστυνομικό να συνετίζει τα παιδιά με παιδαγωγικές κουβέντες όταν παρουσιάζουν παραβατική συμπεριφορά.

ε) Είναι ωραίο οι μαθητές να βλέπουν μπροστά στην πύλη του σχολείου αστυνομικούς με πολιτικά (χωρίς να γνωρίζουν ότι είναι αστυνομικοί) να συλλαμβάνουν / ανακρίνουν πολίτες;

Πριν κάποιος ξεκινήσει οποιαδήποτε συζήτηση για το σημερινό ελληνικό σχολείο θα πρέπει να λάβει δύο πράγματα ως δεδομένα:

Το σχολείο δεν  είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μια μικρογραφία της κοινωνίας μας. Αρά τα όποια προβλήματα που υπάρχουν έκτος δεν σταματούν στην πόρτα των σχολικών κτηρίων, αλλά διεισδύουν στην εκπαιδευτική διαδικασία και επηρεάζουν τον τρόπο διεξαγωγής της. Έτσι λοιπόν ο μαθητής,  μαζί με τι σάκα του με τα βιβλία, μεταφέρει στο σχολείο και επιπρόσθετα βάρη που έχουν να κάνουν με προβλήματα οικογενειακά, κοινωνικά, προσωπικά κ.α,  τα οποία χρήζουν αντιμετώπισης. Όποιος λοιπόν εκπαιδευτικός νομίζει ότι το μόνο που μπορεί να είναι ένας μαθητής, είναι να είναι απλά : καλός –μέτριος ή κακός στην επίδοση και ότι όλα θεραπεύονται με την αυστηρότητα, δεν μπορεί να είναι παρά αφελής- διαφορετικά δεν θέλει να σκύψει στο πρόβλημα.

Καλώς ή κακώς, όπως είναι τα πράγματα στην ελληνική πραγματικότητα, αυτό το σχολείο με τις όποιες αδυναμίες και ελλείψεις του, είναι ο μόνος προσιτός και διευρυμένος γεωγραφικά  θεσμός που υπάρχει απ’ την πλευρά της οργανωμένης κοινωνίας, για την κοινωνικοποίηση των μελών της και ίσως ο μόνος που μπορεί να προλάβει ένα νέο άνθρωπο από μια λάθος κατεύθυνση που έχει πάρει στη ζωή του . Π.χ. Σκεφτείτε ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια προβληματική οικογένεια. Το σίγουρο είναι ότι και το ίδιο θα καταντήσει προβληματικό. Τι  άλλη μέριμνα υπάρχει στην ελληνική κοινωνία , πέραν της φροντίδας του σχολείου που θα μπορούσε να αναγνωρίσει το πρόβλημα , να δώσει κατευθύνσεις και να προσπαθήσει να δώσει κάποια λύση στο βαθμό που του αναλογεί και του επιτρέπεται;

Πολλές φορές ένας σύλλογος βρίσκεται απέναντι σε προβλήματα δυσεπίλυτα ή σε τέτοια που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να δώσει λύση, αφού  το πεδίο του προβλήματος ξεπερνά τον [εκπαιδευτικό ] ρόλο που έχει . Έτσι, τις περισσότερες φορές οι σύλλογοι πέφτουν στην παγίδα να δώσουν έτσι και αλλιώς λύση, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματα με τρόπο εκπαιδευτικοκεντρικό ενώ η φύση τους έχει καθαρά οικογενειακά-κοινωνικά αίτια. Π.χ. η ποινή της αλλαγής σχολικού περιβάλλοντος, που χρησιμοποιείται κατά κόρον ως η έσχατη λύση, χρησιμοποιείται για περιπτώσεις μαθητών με αποκλίνουσα συμπεριφορά η οποία μπορεί να προέρχεται από ιδιαίτερα προβλήματα που έχουν, όπως εξάρτηση από ναρκωτικά στο παραπάνω περιστατικό που αναφέραμε.

Η ουσία του  προβλήματος έγκειται στο ότι,  για τα περισσότερα προβλήματα δεν μπορεί να υπάρξει  εξολοκλήρου λύση, γιατί κάτι τέτοιο για να γίνει θα χρειαζόταν επέμβαση σε δομές του υπάρχοντος κοινωνικού συστήματος πράγμα που ξεπερνάει τις διαθέσεις των κρατούντων. Παρόλαυτά, υπηρεσίες πρόνοιας και συμβουλευτικής που θα υπήρχαν σε κάθε σχολείο, θα μπορούσαν να στηρίξουν και να βοηθήσουν σε ένα βαθμό τέτοιες  περιπτώσεις παιδιών, ώστε οι σύλλογοι εκπαιδευτικών να μην καταφεύγουν σε λύσεις που μεν, απ’ τη μια μπορεί να απαλύνουν την εσωτερική κατάσταση ενός σχολείου αλλά απ’ την άλλη αφήνουν το πρόβλημα να παραμένει,  μεταφέροντας το κάπου αλλού και έτσι επιδεινώνοντας περισσότερο, με αυτή τους την αδυσώπητη στάση, την κατάσταση ένος μέλους της κοινωνίας το οποίο ήδη νοσεί.

Ωστόσο, τι περιμένεις από ένα κράτος το οποίο το μόνο που ξέρει να κάνει για την κοινωνία , δεν είναι τίποτα άλλο από αθρόες προσλήψεις αστυνομικών, για να «λύνει» με το γνωστό τρόπο, τα προβλήματα που ανακύπτουν σε αυτή. Μάλλον, κάπως έτσι θα σκέφτηκαν να δώσουν λύση και οι υφιστάμενοι του για το συγκεκριμένο περιστατικό… Δυστυχώς, στην κοινωνία μας έχει μεγεθυνθεί σε τέτοιο βαθμό , το αίσθημα της ατομικής ανασφάλειας , ώστε πολλές φορές να μην μας αφήνει να δούμε το συνάνθρωπο μας που πονάει και μας ζητάει βοήθεια.

Όλα τα παραπάνω, συμπερασματικά  καταδεικνύουν :

i) Την αδυναμία του  ελληνικού σχολείου και κατ’επέκταση  της ελληνικής κοινωνίας  να δώσει  λύση σε μαθητές που παρουσιάζουν αποκλίνουσα συμπεριφορά.

ii) Την ανάπτυξη ενός αστυνομικού κράτους ενάντια στην κοινωνία. Το οποίο, μέσω της καλλιέργειας της αστυνομικής λογικής στην επίλυση προβλημάτων που αφορούν την κοινωνία, δίνει προτεραιότητα στην καταστολή των συμπτωμάτων αυτών, πάρα στην πρόληψη με βάση τα αίτια που τα έχουν δημιουργήσει .

 

3-Ιουν-2009: hacked σελίδα ΥΠΕΠΘ: Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης.

hacked σελίδα: ΥΠΕΠΘ: Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης.

Η σελίδα του ΥΠΕΠΘ http://www.gslll.edu.gr/ σήμερα 3-Ιουν-2009 02:06  έχει δεχτεί επίθεση και στην κεντρική εικόνα εμφανίζεται το Κοράνι. Το κείμενο που υπάρχει στην σελίδα είναι:

(قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ (١)
(1) Ey Muhammed! De ki: “Ey kafirler!
(لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ (٢)
(2) “Ben sizin taptıklarınıza tapmam.”
(وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (٣)
(3) “Benim taptıgıma da sizler tapmazsınız.”
(وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ (٤)
(4) “Ben de sizin taptığınıza tapacak dağilim.”
(وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (٥)
(5) “Benim taptığıma da sizler tapmıyorsunuz.”
(لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ (٦)
(6) “Sizin dininiz size, benim dinim banadır.”

FASCİST GREECE
We are protesting
Was Here is coming…
aLpTurkTegin
Your page HACKED
My Best Friends Are : | SusKuN | Thehacker | Metlak |

Λέτε τυχαία οι “ταλιμπάν” επιτέθηκαν στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων; 😉 (βάζοντας το Κοράνι στην πρώτη σελίδα;). Τυχαία εννοώντας ότι ήταν πιο εύκολο να επιτεθούν ή είχαν στόχο να βάλουν την φωτογραφία του Κορανίου 😉  ;