Στο εσπερινό σχολείο που εργάζομαι φέτος η πλειοψηφία των μαθητών είναι μειονοτικοί από την περιοχή της Ροδόπης. Η επέτειος της 25ης Μαρτίου είναι εθνική εορτή για την επανάσταση του 1821. Επίσης αποφασίστηκε ότι ο κάθε καθηγητής θα μπει την πρώτη ώρα στην τάξη που έχει μάθημα και θα διαβάσει το παρακάτω κείμενο. “25-Μαρ-2010: Κείμενο Εθνικής Εορτής – Κομοτηνή”.

Σε μια τάξη που η πλειοψηφία των μαθητών είναι μειονοτικοί (κυρίως Τουρκόφωνοι) ένιωθα λίγο αμηχανία να διαβαστεί το παραπάνω κείμενο. Πριν διαβάσουμε το κείμενο έκανα την ερώτηση στους μαθητές για το τι γιορτάζουμε. Ένας μαθητής απάντησε ότι έχουμε επέτειο κατά των Ιταλών. Ενημέρωσα ότι αυτή η επέτειος είναι στις 28 Οκτωβρίου. Επί ευκαιρία ρωτάω.. τι γιορτάζεται 29 Οκτωβρίου στην Τουρκία; Τότε οι περισσότεροι μαθητές απάντησαν ότι είναι η εθνική εορτή της Τουρκίας (δημιουργίας του Τουρκικού κράτους). Τότε του τους λέω στην Τουρκία δημιουργήθηκε το Τουρκικό κράτος μετά την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ. Κάτι αντίστοιχο νωρίτερα έγινε και στην Ελλάδα το 1821 όταν οι Έλληνες επαναστάτησαν κατά των Οθωμανών.

Βάζοντας μαθητές να διαβάσουν το παραπάνω κείμενο, στα σημεία που αναφέρεται Τουρκοκρατία, τόνισα ότι το κείμενο εννοεί την Οθωμανική Αυτοκρατορία.. και ότι ενάντια στους Οθωμανούς δεν ήταν μόνο οι Έλληνες αλλά και άλλοι λαοί των Βαλκανίων κλπ.. το σημαντικότερο της εορτής αυτής που πρέπει να συγκρατήσουν είναι ότι ο κάθε λαός θέλει να έχει την Ελευθερία του. Τους έφερα επίσης το παράδειγμα της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμερα του είπα ότι μπορεί να είμαστε ελεύθεροι αλλά όπως ακούτε η χώρα μας βρίσκεται στο κίνδυνο χρεωκοπίας.. και εξαρτώμαστε οικονομικά σε δάνεια άλλων κρατών – οργανισμών.

 Φτάνοντας στην τελευταία παράγραφο του κειμένου σε αμηχανία μιας και το κείμενο αναφέρεται στην διπλή εορτή της 25ης Μαρτίου. Το κείμενο γράφει “Σαν σήμερα πριν από 2010 χρόνια ένας ολόξανθος άγγελος διασχίζει το ανοιξιάτικο στερέωμα για να σταθεί μπροστά σε μια σεμνή κόρη από τη Ναζαρέτ και να της πει το ‘Χαίρε’, ευαγγελίζοντας εκείνη την ώρα την εξ’ ύψους σωτηρία όλου του ανθρώπινου γένους. Και από εκείνη την ώρα τοποθετήθηκαν οι βάσεις της χριστιανικής θρησκείας, η οποία θεμελίωσε τη ζωή των ανθρώπων σε νέες βάσεις. Και πριν 189 χρόνια ο υπόδουλος Ελληνισμός ξεσηκώθηκε κατά της εχθρικής τυραννίας και άρχισε τον υπέρ της ελευθερίας αγώνα για να αποτινάξει τον Τουρκικό ζυγό, από τον οποίο στέναζε 400 ολόκληρα χρόνια και να συνεχίσει το δρόμο των μεγάλων πεπρωμένων του.” Εσείς ως εκπαιδευτικοί πως θα νιώθατε αν διαβάζατε το κείμενο αυτό σε μειονοτικούς μαθητές (μουσουλμάνους – τουρκόφωνους) το παραπάνω κείμενο;

Δεν θα ήταν σωστότερο η εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου να είναι μια εορτή που να ξεκινά με αφορμή την επέτειο απελευθέρωσης των Ελλήνων και να βγάζει το μήνυμα ότι ο κάθε λαός θέλει να είναι ελεύθερος; Να δίνεται έμφαση στην ελευθερία διαχρονικά, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία έκφρασης κλπ;

 Στην παρέλαση στις 25η Μαρτίου στην Αθήνα άνδρες των ειδικών δυνάμεων (ΟΥΚ) φώναζαν μισαλλόδοξα συνθήματα. Η χώρα μας στις 25 Μαρτίου συμφώνησε μηχανισμό οικονομικής στήριξης της Ελλάδας από κράτη μέλη της Ευρώπης αλλά και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τελικά η 25η Μαρτίου 2010 είναι εθνική επέτειος ή επέτειος ρατσισμού ή επέτειος οικονομικής σκλαβιάς (ΔΝΤ);

Σύμφωνα με το εγκύκλιο “10-7-2007: Άδειες μονίμων εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.“του ΥΠΕΠΘ περιγράφονται οι άδειες που μπορεί ένας εκπαιδευτικός να διεκδικήσει. Μια κατηγορία από αυτές τις άδειες είναι ή άδεια αιμοδοσίας. Με απλά λόγια ο εκπαιδευτικός που δίνει εθελοντικά αίμα δικαιούται άδεια την ημέρα που δίνει το αίμα και άλλες 2 μέρες ειδική άδεια απουσίας, με πλήρεις αποδοχές (ως “τιμητική”).

Πρόσφατα συνάντησα μια αρνητική στάση απέναντι στην διεκδίκηση  άδειας αιμοδοσίας ως εργαζόμενος σε σχολείο της Ροδόπης.  Τον Οκτώβριο του 2009 αιτούμενος άδεια προσκόμισα το χαρτί εθελοντικής αιμοδοσίας (ημερομηνίας 9/9/2009). Ο διευθυντής του σχολείου μου χορήγησε άδεια για την 1 μέρα που ζήτησα δηλώνοντάς μου ότι έτσι εξαντλώ την άδεια αιμοδοσίας την οποία δικαιούμαι με βάση την συγκεκριμένη αιμοδοσία, με τη δικαιολογία ότι τον Σεπτέμβριο 2009 όταν ανακοινώθηκαν οι έκτακτες αποσπάσεις (οι αρχικές αποσπάσεις είχαν ανακοινωθεί τον Αυγ-2009) δεν παρουσιάστηκα στο σχολείο την ίδια μέρα που κοινοποιήθηκε το έγγραφο στα σχολεία (δηλαδή την Δευτέρα 7/9/2009 – για να είμαστε ακριβείς οι αποσπάσεις ανακοινώθηκαν ηλεκτρονικά αργά το μεσημέρι της Παρασκευής 4/9/2009 αλλά το έγγραφο έφτασε στα σχολεία-διευθύνσεις την Δευτέρα 7/9/2009), αλλά 2 μέρες αργότερα. Επειδή προφανώς δεν ήταν δυνατή η αυθημερόν μετακόμιση από Αθήνα σε Κομοτηνή επικοινώνησα με την διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προκειμένου να λάβω προφορική άδεια και να παρουσιαστώ την Πέμπτη 10/9/2009.

Το παραπάνω έγγραφο για τις άδειες εκπαιδευτικών δεν καλύπτει άδειες στις περιπτώσεις που κάποιος εκτάκτως αποσπαστεί (τυπικά πρέπει την επόμενη να βρίσκεται στο σχολείο που αποσπάστηκε, ανεξαρτήτως αν το σχολείο μπορεί να βρίσκεται 750χλμ μακρυά και να μεσολαβήσει μετακόμιση).

Την δεύτερη φορά που ζήτησα άδεια αιμοδοσίας ήταν πριν λίγες μέρες προσκομίζοντας χαρτί αιμοδοσίας με ημερομηνία 28/12/2009. Η απόρριψη της αίτησης μου ήρθε γραπτώς με αιτιολογία “η ημέρα αιμοδοσίας και οι αιτούμενες ημέρες αδείας δεν αποτελούν ημέρες του ίδιου ημερολογιακού έτους”.  Αν είχα δώσει αίμα 4 ημέρες αργότερα (αλλαγή έτους) θα μπορούσε να γίνει δεκτό το συγκεκριμένο αίτημά μου. Το έγγραφο αδειών αναφέρει ότι “οι δύο αυτές ημέρες άδειας χορηγούνται πέρα της ημέρας αιμοδοσίας και μπορούν να ληφθούν είτε συνεχόμενα με το χρόνο της αιμοδοσίας ή οποτεδήποτε μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος”. Μια αυστηρή εφαρμογή της παραπάνω εγκυκλίου συνεπάγεται ότι ο εκπαιδευτικός που θα δώσει αίμα τέλη Δεκεμβρίου δεν δικαιούται άδεια.

 Πολλές φορές προτιμάνε οι διευθυντές σχολείων να “εξυπηρετούν” δίνοντας άγραφες άδειες σε καθηγητές (και όχι αιμοδοσίας) ώστε ο καθηγητής να νιώθει υποχρεωμένος. Μου έχει τύχει σε προηγούμενο σχολείο, ο διευθυντής να επικαλείται ότι είμαι ευνοημένος.. επειδή 1-2 φορές με έχει “εξυπηρετήσει” δίνοντάς μου άγραφη άδεια.

Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 3 του Ν. 3730/2008  το κάπνισμα απαγορεύεται στους χώρους των σχολείων. Βέβαια όπως όλοι γνωρίζουμε ελάχιστοι είναι οι δημόσιοι χώροι όπου τηρείται ο νόμος αυτός. Στο ένα από τα σχολεία που εργάζομαι φέτος έχει αποσταλεί έγγραφο από την διεύθυνση αναφέροντας ότι εκπαιδευτικοί και μαθητές παραβιάζουν τον νόμο περί καπνίσματος. Επίσης.. στο δεύτερο σχολείο που εργάζομαι φέτος, επιτρέπουμε στους μαθητές να καπνίζουν, όχι μπροστά στην πόρτα και να φαίνονται αλλά σε ένα σημείο του προαύλιου όπου δεν φαίνονται. Την ίδια πρακτική εφαρμόζαμε και στο προηγούμενο σχολείο που εργαζόμουν πέρσι στην Αθήνα. Το πρόβλημα δεν είναι αν οι μαθητές καπνίζουν, αλλά να καπνίζουν σε σημείο ώστε να μην φαίνονται 🙂 . Ο νόμος περί καπνίσματος μπορεί να είναι σαφής αλλά ούτε διεύθυνση δευτεροβάθμιας αλλά ούτε και το ίδιο το σχολείο προσπαθούν να τον εφαρμόσουν.

Τελικά όταν ο νόμος μας βολεύει τον εφαρμόζουμε ρητώς,  και όταν δεν μας βολεύει/αρέσει, προσπαθούμε με πλάγιους τρόπους να αποφύγουμε την εφαρμογή του.