Σ’ ευχαριστώ για τις στιγμές που με κοιτούσες με τα λαμπερά σου ματάκια…
Σ’ ευχαριστώ για τις “καλημέρες” σου που φώτιζαν τα πρωινά μου…
Σ’ ευχαριστώ για τις αγκαλιές σου που γέμιζαν την καρδιά μου με λουλούδια…
Σ’ ευχαριστώ για τα φιλιά σου που έφερναν την άνοιξη μες στον χειμώνα…
Σ’ ευχαριστώ για το δυνατό σου γέλιο που σκορπούσε στην τάξη την πιο ονειρεμένη μελωδία…
Σ’ ευχαριστώ που ήσουν ένα κομμάτι της ζωής μου για εννιά ολόκληρους μήνες, προσθέτοντάς τη ζεστασιά και γλυκύτητα με τη μοναδικότητά σου…
Τ. Μάνεση
Καλό “ταξίδι” στις
γειτονιές του κόσμου…
