Το μάθημα από τον blog daskalos k. κείμενα, χάρτες, διαδραστικά!
Μαθαίνουμε παίζοντας (σε σύνδεση με το 10ο δημ. σχολείο Κορυδαλλού) βρείτε βουνά, λίμνες και ποτάμια της Ευρώπης!
Διαδραστικός γεωμορφολογικός χάρτης της Ευρώπης. Κάντε ζουμ και κινηθείτε με το ποντίκι μέσα στο χάρτη!
παιξτε το παιχνίδι των πράξεων με δεκαδικούς και κερδίστε… βαθμούς!!!
ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΕ ΔΕΚΑΔΙΚΟΥΣ – ΠΑΙΧΝΙΔΙ
ΚΑΙ αυτό το παιχνίδι περιπέτειας που θα σας μαγέψει (ενώ θα μαθαίνετε και για τα ποσοστά) ΠΟΣΟΣΤΑ!!
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΚΛΙΚ 1 ΚΛΙΚ 2
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ!!!: ΕΝΤΟΠΙΣΤΕ ΤΙΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥΣ, ΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΛΙΚ
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ κλικ
TO ΣΚΙΑΧΤΡΟ : ακόμα τρεις ιστορίες πάνω σ’ ένα ποίημα.
Κώστας Τσουμπανάς
Κάποτε υπήρχε μια πλούσια οικογένεια με πάρα πολλά χωράφια. Μια μέρα ο μπαμπάς τους έφτιαξε ένα σκιάχτρο με άσχημα ρούχα για να φυλάει τους ηλιόσπορους. Στην αρχή, το σκιάχτρο ήταν κακό με τα πουλιά. Κάποτε, όμως, βαρέθηκε να είναι μόνο του. Για πολύ καιρό προσπαθούσε να κάνει φίλους, αλλά τα πουλιά δεν το ήθελαν πια, γιατί ήταν κακός μαζί τους. Μια μέρα το σκιάχτρο τους είπε:
-Ελάτε πουλάκια, φάτε, πάρτε, ελάτε να γίνετε φίλοι μου.
Τα πουλιά μετά από καιρό άρχισαν να πλησιάζουν άφοβα. Έγιναν αχώριστοι φίλοι του σκιάχτρου και έτρωγαν τους ηλιόσπορους.
Ώσπου ρώτησαν μια μέρα το σκιάχτρο αν μπορούν να φτιάξουν μια φωλιά δίπλα στην αχυρένια του καρδιά. Τότε, ήρθαν τα παιδιά και το είδαν να μιλάει στα πουλιά. Ο πατέρας τους αποφάσισε πως το σκιάχτρο δεν έκανε καλά τη δουλειά του και ήθελε να το πετάξει. Το σκιάχτρο τότε δάκρυσε. Τα παιδιά το είδαν και είπαν στον πατέρα τους:
-Μπαμπά, μην του κάνεις κακό, μπορεί να μην κάνει καλά τη δουλειά του αλλά έχει ψυχή.
Ύστερα γύρισαν στο σκιάχτρο και του υποσχέθηκαν πως θα το προστατέψουν μέχρι τέλους.
Το σκιάχτρο χαμογέλασε και ο μπαμπάς τους το είδε και αποφάσισε να το αφήσει στη θέση του.
Χριστίνα Τσιάτη
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα σκιάχτρο που το είχε βάλει το αφεντικό του να φυλάει ένα λιβάδι με ηλιόσπορους. Το σκιάχτρο ήθελε να έχει φίλους όμως τα πουλάκια και τα ζώα το φοβόντουσαν, επειδή τον είχαν ντύσει σαν άνθρωπο. Του είχαν φορέσει κάτι παλιόρουχα και ένα σκισμένο καπέλο. Κανένα ζωντανό δεν τον πλησίαζε μέχρι που το σκιάχτρο τους μίλησε ευγενικά: «Ελάτε μην φοβάστε, δε θα σας κάνω κακό». Τα πουλάκια τον πλησίασαν και συστήθηκαν με τη σειρά. Αφού πέρασαν λίγες μέρες το σκιάχτρο είχε αποκτήσει πολλούς φίλους…. Κυρίως πουλιά. Όταν τα πουλάκια αισθάνθηκαν ασφάλεια με το σκιάχτρο, πήραν την απόφαση να του μιλήσουν:
«Σκιάχτρο, μπορούμε να φτιάξουμε μια φωλίτσα πάνω σου;» Αφού το σκιάχτρο δέχτηκε , τα πουλάκια έχτισαν μια φωλιά πλάι στην καρδιά του. Όταν όμως είδε το αφεντικό του να υπάρχει πάνω στο σκιάχτρο η φωλίτσα με τα πουλάκια, ξερίζωσε το σκιάχτρο και το πέταξε έξω από το χωράφι του. Αυτό το έκανε γιατί πίστευε ότι το σκιάχτρο δεν έκανε σωστά τη δουλειά που του ανέθεσε. Τα πουλάκια στεναχωρήθηκαν πολύ που το αφεντικό το τον σκότωσε! Έτσι, κάθε πρωί που έβλεπαν το αφεντικό, τα πουλάκια του πέταγαν βελανίδια από ψηλά, αφού είχαν θυμώσει μαζί του. Ένα πουλάκι, γυρνώντας το κεφάλι του, είδε το κεφάλι του σκιάχτρου που ήταν πεταμένο στο διπλανό χωράφι: στο πρόσωπό του είχε ζωγραφιστεί ένα μεγάλο πλατύ χαμόγελο!
Κρίστυ Κωστοπούλου
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια οικογένεια που ζούσε σε ένα μεγάλο χωράφι. Ήταν πολύ χαρούμενοι, ευγενικοί και καλοί άνθρωποι. Όμως είχαν ένα πρόβλημα: κάθε μέρα ερχόταν τα πουλιά και έτρωγαν τους ηλιόσπορους του χωραφιού. Τότε το κορίτσι σκέφτηκε και είπε:
-Μπαμπά, λέω να φτιάξουμε ένα σκιάχτρο και να το βάλουμε στο χωράφι για δράκο-φύλακα.
-Δεν είναι κακή ιδέα, πάμε να τον φτιάξουμε όταν θα τελειώσουμε το φαγητό.
Πράγματι, μετά το φαγητό, άρχισαν τις προετοιμασίες για να φτιάξουν το σκιάχτρο. Ο πατέρας πήγε να μαζέψει ξύλα, το κορίτσι έψαχνε για ρούχα για να τον ντύσει, η μητέρα έφτιαχνε φαγητό για το βράδυ και ο μικρός αδελφός τους κοίταζε. Μετά, όλη η οικογένεια μαζεύτηκε γύρω-γύρω για να κατασκευάσουν το σκιάχτρο.
-Μπαμπά, μπορώ να ντύσω το σκιάχτρο με κοριτσίστικα ρούχα; ρώτησε το κορίτσι.
-Όχι, δεν μπορείς, γιατί τα πουλιά τρομάζουν περισσότερο με το αγόρι-σκιάχτρο.
Τα μεσάνυχτα, το κορίτσι είχε νευριάσει με τα ρούχα που έβαλε ο πατέρας της στο σκιάχτρο, τα πέταξε κάτω και τον έντυσε με κοριτσίστικα. Το άλλο πρωί ο πατέρας πήγε έξω να δει αν το σκιάχτρο έκανε δουλειά. Αλλά τι να δει; Το σκιάχτρο φορούσε φουστάνι, κραγιόν και το σπουδαιότερο αντί για καπέλο, φορούσε γυαλιά ηλίου! Ο πατέρας έκανε ξανά την αλλαγή. Το κορίτσι εκνευρίστηκε πολύ και από το θυμό της τον άφησε έτσι όπως τον είχε ντύσει ο πατέρας της. Εκείνο όμως που δεν ήξερε κανένας από τους δύο ήταν πως το σκιάχτρο ήταν κανονικός άνθρωπος!
Ύστερα από λίγες ώρες, τα πουλιά κάθισαν στον ώμο του.
– Παρακαλώ, μπορείτε να φύγετε από τον ώμο μου, είπε το σκιάχτρο στα πουλιά
– Τσίου, τσίου , τσίου, έκαναν τα πουλιά, χωρίς να δώσουν απάντηση στο σκιάχτρο.
Μετά από λίγες μέρες το σκιάχτρο έγινε φίλος με τα πουλιά. Αλλά δεν ήξερε τι θα ακολουθούσε! Όπως μίλαγε το σκιάχτρο στα πουλιά, πίσω οτυ ήταν το κορίτσι. Όταν το κατάλαβαν, το σκιάχτρο τρόμαξε, το ίδιο και τα πουλιά και πέταξαν μακριά. Το κορίτσι κατάλαβε πως το σκιάχτρο ήταν σαν αληθινός άνθρωπος. Την άλλη μέρα πήγε στο σκιάχτρο και του έδωσε μια αγκαλιά. Σιγά-σιγά έγιναν φίλοι. ¨Οταν ήρθε ο πατέρας από τη δουλειά του το κορίτσι του είπε:
-Πατέρα, το σκιάχτρο μιλάει και είναι σαν αληθινός άνθρωπος.
-Πάμε να δούμε, απάντησε ο πατέρας.
Όλη η οικογένεια πήγε στο σκιάχτρο κι εκείνο τους μίλησε. Την άλλη μέρα ήταν όλοι χαρούμενοι κι ενθουσιασμένοι με το σκιάχτρο αλλά και με τα πουλιά. Ο πατέρας σταμάτησε να διώχνει τα πουλιά και το κορίτσι με το σκιάχτρο ήταν πια φίλοι. Και όλη η οικογένεια ήταν πολύ ευτυχισμένη. Και ζήσαν όλοι καλά κι εμείς καλύτερα.
TO ΣΚΙΑΧΤΡΟ : ακόμα τρεις ιστορίες πάνω σ’ ένα ποίημα.
Κώστας Τσουμπανάς
Κάποτε υπήρχε μια πλούσια οικογένεια με πάρα πολλά χωράφια. Μια μέρα ο μπαμπάς τους έφτιαξε ένα σκιάχτρο με άσχημα ρούχα για να φυλάει τους ηλιόσπορους. Στην αρχή, το σκιάχτρο ήταν κακό με τα πουλιά. Κάποτε, όμως, βαρέθηκε να είναι μόνο του. Για πολύ καιρό προσπαθούσε να κάνει φίλους, αλλά τα πουλιά δεν το ήθελαν πια, γιατί ήταν κακός μαζί τους. Μια μέρα το σκιάχτρο τους είπε:
-Ελάτε πουλάκια, φάτε, πάρτε, ελάτε να γίνετε φίλοι μου.
Τα πουλιά μετά από καιρό άρχισαν να πλησιάζουν άφοβα. Έγιναν αχώριστοι φίλοι του σκιάχτρου και έτρωγαν τους ηλιόσπορους.
Ώσπου ρώτησαν μια μέρα το σκιάχτρο αν μπορούν να φτιάξουν μια φωλιά δίπλα στην αχυρένια του καρδιά. Τότε, ήρθαν τα παιδιά και το είδαν να μιλάει στα πουλιά. Ο πατέρας τους αποφάσισε πως το σκιάχτρο δεν έκανε καλά τη δουλειά του και ήθελε να το πετάξει. Το σκιάχτρο τότε δάκρυσε. Τα παιδιά το είδαν και είπαν στον πατέρα τους:
-Μπαμπά, μην του κάνεις κακό, μπορεί να μην κάνει καλά τη δουλειά του αλλά έχει ψυχή.
Ύστερα γύρισαν στο σκιάχτρο και του υποσχέθηκαν πως θα το προστατέψουν μέχρι τέλους.
Το σκιάχτρο χαμογέλασε και ο μπαμπάς τους το είδε και αποφάσισε να το αφήσει στη θέση του.
Χριστίνα Τσιάτη
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα σκιάχτρο που το είχε βάλει το αφεντικό του να φυλάει ένα λιβάδι με ηλιόσπορους. Το σκιάχτρο ήθελε να έχει φίλους όμως τα πουλάκια και τα ζώα το φοβόντουσαν, επειδή τον είχαν ντύσει σαν άνθρωπο. Του είχαν φορέσει κάτι παλιόρουχα και ένα σκισμένο καπέλο. Κανένα ζωντανό δεν τον πλησίαζε μέχρι που το σκιάχτρο τους μίλησε ευγενικά: «Ελάτε μην φοβάστε, δε θα σας κάνω κακό». Τα πουλάκια τον πλησίασαν και συστήθηκαν με τη σειρά. Αφού πέρασαν λίγες μέρες το σκιάχτρο είχε αποκτήσει πολλούς φίλους…. Κυρίως πουλιά. Όταν τα πουλάκια αισθάνθηκαν ασφάλεια με το σκιάχτρο, πήραν την απόφαση να του μιλήσουν:
«Σκιάχτρο, μπορούμε να φτιάξουμε μια φωλίτσα πάνω σου;» Αφού το σκιάχτρο δέχτηκε , τα πουλάκια έχτισαν μια φωλιά πλάι στην καρδιά του. Όταν όμως είδε το αφεντικό του να υπάρχει πάνω στο σκιάχτρο η φωλίτσα με τα πουλάκια, ξερίζωσε το σκιάχτρο και το πέταξε έξω από το χωράφι του. Αυτό το έκανε γιατί πίστευε ότι το σκιάχτρο δεν έκανε σωστά τη δουλειά που του ανέθεσε. Τα πουλάκια στεναχωρήθηκαν πολύ που το αφεντικό το τον σκότωσε! Έτσι, κάθε πρωί που έβλεπαν το αφεντικό, τα πουλάκια του πέταγαν βελανίδια από ψηλά, αφού είχαν θυμώσει μαζί του. Ένα πουλάκι, γυρνώντας το κεφάλι του, είδε το κεφάλι του σκιάχτρου που ήταν πεταμένο στο διπλανό χωράφι: στο πρόσωπό του είχε ζωγραφιστεί ένα μεγάλο πλατύ χαμόγελο!
Κρίστυ Κωστοπούλου
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια οικογένεια που ζούσε σε ένα μεγάλο χωράφι. Ήταν πολύ χαρούμενοι, ευγενικοί και καλοί άνθρωποι. Όμως είχαν ένα πρόβλημα: κάθε μέρα ερχόταν τα πουλιά και έτρωγαν τους ηλιόσπορους του χωραφιού. Τότε το κορίτσι σκέφτηκε και είπε:
-Μπαμπά, λέω να φτιάξουμε ένα σκιάχτρο και να το βάλουμε στο χωράφι για δράκο-φύλακα.
-Δεν είναι κακή ιδέα, πάμε να τον φτιάξουμε όταν θα τελειώσουμε το φαγητό.
Πράγματι, μετά το φαγητό, άρχισαν τις προετοιμασίες για να φτιάξουν το σκιάχτρο. Ο πατέρας πήγε να μαζέψει ξύλα, το κορίτσι έψαχνε για ρούχα για να τον ντύσει, η μητέρα έφτιαχνε φαγητό για το βράδυ και ο μικρός αδελφός τους κοίταζε. Μετά, όλη η οικογένεια μαζεύτηκε γύρω-γύρω για να κατασκευάσουν το σκιάχτρο.
-Μπαμπά, μπορώ να ντύσω το σκιάχτρο με κοριτσίστικα ρούχα; ρώτησε το κορίτσι.
-Όχι, δεν μπορείς, γιατί τα πουλιά τρομάζουν περισσότερο με το αγόρι-σκιάχτρο.
Τα μεσάνυχτα, το κορίτσι είχε νευριάσει με τα ρούχα που έβαλε ο πατέρας της στο σκιάχτρο, τα πέταξε κάτω και τον έντυσε με κοριτσίστικα. Το άλλο πρωί ο πατέρας πήγε έξω να δει αν το σκιάχτρο έκανε δουλειά. Αλλά τι να δει; Το σκιάχτρο φορούσε φουστάνι, κραγιόν και το σπουδαιότερο αντί για καπέλο, φορούσε γυαλιά ηλίου! Ο πατέρας έκανε ξανά την αλλαγή. Το κορίτσι εκνευρίστηκε πολύ και από το θυμό της τον άφησε έτσι όπως τον είχε ντύσει ο πατέρας της. Εκείνο όμως που δεν ήξερε κανένας από τους δύο ήταν πως το σκιάχτρο ήταν κανονικός άνθρωπος!
Ύστερα από λίγες ώρες, τα πουλιά κάθισαν στον ώμο του.
– Παρακαλώ, μπορείτε να φύγετε από τον ώμο μου, είπε το σκιάχτρο στα πουλιά
– Τσίου, τσίου , τσίου, έκαναν τα πουλιά, χωρίς να δώσουν απάντηση στο σκιάχτρο.
Μετά από λίγες μέρες το σκιάχτρο έγινε φίλος με τα πουλιά. Αλλά δεν ήξερε τι θα ακολουθούσε! Όπως μίλαγε το σκιάχτρο στα πουλιά, πίσω οτυ ήταν το κορίτσι. Όταν το κατάλαβαν, το σκιάχτρο τρόμαξε, το ίδιο και τα πουλιά και πέταξαν μακριά. Το κορίτσι κατάλαβε πως το σκιάχτρο ήταν σαν αληθινός άνθρωπος. Την άλλη μέρα πήγε στο σκιάχτρο και του έδωσε μια αγκαλιά. Σιγά-σιγά έγιναν φίλοι. ¨Οταν ήρθε ο πατέρας από τη δουλειά του το κορίτσι του είπε:
-Πατέρα, το σκιάχτρο μιλάει και είναι σαν αληθινός άνθρωπος.
-Πάμε να δούμε, απάντησε ο πατέρας.
Όλη η οικογένεια πήγε στο σκιάχτρο κι εκείνο τους μίλησε. Την άλλη μέρα ήταν όλοι χαρούμενοι κι ενθουσιασμένοι με το σκιάχτρο αλλά και με τα πουλιά. Ο πατέρας σταμάτησε να διώχνει τα πουλιά και το κορίτσι με το σκιάχτρο ήταν πια φίλοι. Και όλη η οικογένεια ήταν πολύ ευτυχισμένη. Και ζήσαν όλοι καλά κι εμείς καλύτερα.
1. ΜΑΓΝΗΤΗΣ – ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΗΣ – ΠΗΝΙΟ – ΓΕΝΝΗΤΡΙΑ
Πατήστε εδώ και επιλέξτε “εκτέλεση” ή “λήψη” για να παίξτε με τον ηλεκτρομαγνητισμό κλικ εδω
2. ΤΟ ΦΩΣ
Πατήστε εδώ και επιλέξτε “λήψη” ή “εκτέλεση” ΚΛΙΚ
Παίξτε στο εκπαιδευτικό σάιτ του bbc με τα κάτοπτρα
Η αίθουσα της Ολομέλειας
Το κτίριο της Βουλής των Ελλήνων, πρώην ανάκτορα του βασιλιά
Ειρηάννα Παπουτσή
Μεγαλοπρεπές και επιβλητικό είναι το κτίριο της Βουλής των Ελλήνων στο κέντρο του Συντάγματος.
Αρχικά ήταν το παλάτι του βασιλιά Όθωνα και της βασίλισσας Αμαλίας, που ξεκίνησε να χτίζεται το 1836 και ολοκληρώθηκε το 1843. Σήμερα, στο κτίριο στεγάζεται η Βουλή των Ελλήνων.
Το κτίριο το οποίο χτίστηκε με κλασσική αρχιτεκτονική περιβάλλεται από μια μεγάλη έκταση με ποικιλία φυτών, λιμνών, διαδρόμων, κτισμάτων, ο βασιλικός ή Εθνικός κήπος, όπως λέγεται σήμερα, ο οποίος είναι επισκέψιμος από το κοινό όλες τις ώρες.
Οι σκάλες είναι στριφογυριστές με λευκό πεντελικό μάρμαρο, με σιδερένια κάγκελα από τη μια πλευρά, που σε οδηγούν στα γραφεία των βουλευτών και στην αίθουσα της ολομέλειας, καθώς και στην αίθουσα όπου είναι τοποθετημένα τα πορτραίτα των πρωθυπουργών της Ελλάδας, από την απελευθέρωση μέχρι σήμερα. Η Βουλή διαθέτει μια πλούσια βιβλιοθήκη την οποία μπορούν να χρησιμοποιούν οι πολίτες.
Η επίπλωση των γραφείων των βουλευτών αποτελείται από ξύλινες βιβλιοθήκες, γραφεία και δερμάτινες καρέκλες. Υπάρχουν επίσης αίθουσες ξεκούρασης και ηρεμίας για τους βουλευτές κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων της ολομέλειας.
Στο χώρο όπου συνεδριάζει η ολομέλεια της Βουλής τα έδρανα είναι ξύλινα και αμφιθεατρικά τοποθετημένα για καλύτερη οπτική και ακουστική. Τα έδρανα καταλαμβάνονται από τα κόμματα ανάλογα με το ποσοστό που έλαβαν στις εκλογές. Απέναντι από τα έδρανα βρίσκονται οι θέσεις του Προέδρου της Βουλής και των μελών της κυβέρνησης. Κατά τη διάρκεια των συνελεύσεων δημιουργούνται έντονες διαφωνίες μεταξύ των βουλευτών.
Ο χώρος της Βουλής είναι ανοιχτός για το κοινό, ακόμα και για την παρακολούθηση των συνελεύσεων των βουλευτών.
Μίρης Μούστα
Ήταν 7.00
Μίρης Μούστα
το πρωί και είχα ήδη ξυπνήσει και ετοιμαζόμουν για να πάω σχολείο. Η μητέρα μου είχε ευχάριστα απορήσει με τη βιασύνη μου. Σήμερα θα πήγαινα επίσκεψη με το σχολείο στο κτίριο της Βουλής των Ελλήνων. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος κι ανυπομονούσα να δω από κοντά τους χώρους όπου γίνονταν τόσα πράγματα ιδιαίτερα αυτόν τον καιρό. Το μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής αλλά και οι ειδήσεις καθημερινά στην τηλεόραση μου είχαν κινήσει την περιέργεια να βρεθώ εκεί που παίρνονται οι μεγάλες αποφάσεις για τη χώρα στην οποία μεγαλώνω. Έτσι, ένιωθα κάπως ότι θα γινόμουν κι εγώ μέρος της δημοσιότητας των τελευταίων ημερών.
Μπαίνοντας στο λεωφορείο που θα μας πήγαινε στη Βουλή, κάθισα δίπλα στο παράθυρο. Έτσι είχα την ευκαιρία να απολαύσω όλη τη διαδρομή μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό μας, αλλά και σχολιάζοντας συνεχώς με κωμικό τρόπο μαζί με το φίλο μου και συμμαθητή μου.
Μπαίνοντας στην είσοδο της Βουλής μας έγινε ένας τυπικός σωματικός έλεγχος, καθώς περνούσαμε κάτω από την ειδική ηλεκτρονική πόρτα ελέγχου. Μετά συναντήσαμε τον πρώτο ξεναγό μας, ο οποίος μας οδήγησε σε έναν χώρο, όπου καθίσαμε ενώ αυτός μας εξηγούσε διάφορα πράγματα σε σχέση με τη λειτουργία της Βουλής. Εκεί που πραγματικά ένιωσα έκπληξη ήταν όταν ο ξεναγός μας έβαλε να παίξουμε όχι με τον τρόπο που είχαμε συνηθίσει σαν παιδιά στο σχολείο και μάλιστα σε ένα τόσο επίσημο χώρο όπως η βουλή. Με τη βοήθεια μιας τηλεόρασης και ενός Η/Υ εξοικειωθήκαμε με ευχάριστο τρόπο σε ότι αφορούσε τις λειτουργίες της βουλής.
Κατόπιν, μας ανέλαβε μια άλλη ξεναγός η οποία και μας οδήγησε στη μεγάλη αίθουσα που συνεδριάζει η βουλή. Εκεί, όπως μας εξήγησαν, κάθονται οι βουλευτές και συζητούν και ψηφίζουν τους νόμους του κράτους. Πρέπει να ομολογήσω πως η ξεναγός αυτή άφησε άσχημη εντύπωση στους συμμαθητές μου. Για να είμαι ειλικρινής ήταν λίγο βαρετά την ώρα που μιλούσε. Ενώ η αίθουσα ήταν πολύ πιο ωραία από όσο φανταζόμουν, όταν την έβλεπα μάλιστα και στην τηλεόραση, το δεύτερο μέρος της ξενάγησής μας στη βουλή ήταν μονότονο αφού δε συμμετείχαμε ενεργά όπως στο πρώτο μέρος μιας και δε μας άφηναν να αγγίξουμε τίποτα.
Φοβάμαι πως οι εντυπώσεις μου από την επίσκεψή μας αυτή δημιουργούν ανάμικτα συναισθήματα. Η Βουλή είναι, τελικά, μια υπόθεση για τους μεγάλους. Είναι κυριολεκτικά ένα τεράστιο μπέρδεμα.
Σωτήρης Σκοπελίτης
Την Δευτέρα το πρωί πήγαμε να επισκεφθούμε τη βουλή των Ελλήνων με όλο το σχολείο μου.
Στην αρχή μπήκαμε σε μια αίθουσα με μια μεγάλη τηλεόραση στην οποία μας έδειξαν πώς είναι οι χώροι της βουλής και τα γραφεία των πολιτικών ενώ ο ξεναγός μας περιέγραψε πώς ήταν παλιά η βουλή των Ελλήνων, μας είπε ότι μεταφέρθηκε στο Σύνταγμα το 1935-39 και ότι παλιά πρωτεύουσα της Ελλάδας ήταν το Ναύπλιο. Στη συνέχεια παίξαμε ένα παιχνίδι ερωτήσεων που αφορούσαν τις πληροφορίες που μας είχε δώσει. Μετά πήγαμε στη βασική αίθουσα της βουλής. Εκεί η ξεναγός μας εξήγησε τις θέσεις στις οποίες κάθονται οι πολιτικοί, ο πρόεδρος και οι πολίτες που βρίσκονται στο δεύτερο όροφο. Παράλληλα μας είπε ότι όποιος μιλά κάτω από 7 λεπτά μιλά από τη θέση του ενώ πάνω από 7 λεπτά πηγαίνει στα 2 μικρόφωνα. Τέλος μας εξήγησε και τα κουμπιά που υπάρχουν σε κάθε έδρανο.
Δεν μου άρεσε γιατί ο χρόνος στη Βουλή ήταν υπερβολικά λίγος. Μας έδειξαν λίγους χώρους ενώ εγώ είχα περιέργεια να δω και άλλους. Εντυπωσιάστηκα από το χώρο και το κτίριο και ήθελα να μείνω παραπάνω και το πιο σημαντικό ήθελα να μάθω περισσότερες πληροφορίες για τη βασική αίθουσα αλλά δεν μου τις έδωσαν. Βέβαια οι ξεναγοί τα έλεγαν πολύ κατανοητά. Θα την επισκεφθώ κάποια άλλη στιγμή με την οικογένειά μου.
Το ποίημα με εικόνες (κάντε κλικ)
Γνωρίστε τον Οδυσσέα Ελύτη μέσα από τη ζωή του και τα πιστεύω του (κάντε κλικ)
Ένα βίντεο με εικόνες και στίχους του Οδυσσέα Ελύτη από το έργο του “Ήλιος ο Πρώτος”
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ από το μπλογκ “daskalos k.” KLIK
Αθανάσιος Διάκος: μάθε για τη ζωή του και το θάνατό του παρακολουθώντας ένα βίντεο: KLIK και ύστερα ενεργοποιήστε το ΠΡΩΤΟ ΒΙΝΤΕΟ στο μπλογκ “daskalos k.
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ – ΜΑΧΕΣ ΑΛΑΜΑΝΑΣ – ΓΡΑΒΙΑΣ- ΒΑΛΤΕΤΣΙΟΥ – ΑΛΩΣΗ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ : ΚΛΙΚ και πλοηγούμαι στην ιστοριογραμμή του μπλογκ για να βρω χάρτες, βίντεο, πληροφορίες (από τον ιστοχώρο του πρώτου δημοτικού σχολείου Σαρωνίδας)
Παρακολουθήστε βίντεο της ΕΡΤ για τον Κολοκοτρώνη και την πολιορκία της Τριπολιτσάς. KLIK
