“Η ανάπαυση των ωρών”

Απέραντες λέξεις γλυκά ειπωμένες

Μεγάλος ήλιος τα κλειστά παραθύρια

Ένα καράβι μεγάλο κυλά στο νερό

Με τα πανιά του να μοιράζουν τον άνεμο

Στόμα φτιαγμένο για να κρύβει

Ένα άλλο στόμα κι ο όρκος

Να πεις μόνο με δυο φωνές

Το μυστικό που ραβδώνει τη νύχτα

Το μόνο των αθώων το όνειρο

Ένας μόνο ψίθυρος ένα μόνο ξημέρωμα

Κι όλες οι εποχές αντάμα

Να βάφουν με φωτιά και με χιόνι

Το ενωμένο πια πλήθος.

Πωλ Ελυάρ