Elkab

Πλωτές ανεμογεννήτριες, σαν τις εικονιζόμενες, που έχουν τοποθετηθεί ανοιχτά του βελγικού λιμανιού Ζεεμπρούγκε στη Βόρειο Θάλασσα, θα μπορούσαν να ηλεκτροδοτήσουν ολόκληρο το Αιγαίο. Αυτό επισημαίνει σε συνέντευξή του στην «Κ» ο καθηγητής Nαυπηγικής του ΜΙΤ, Παύλος Σκλαβούνος, ο οποίος δίνει λύση στο δίλημμα: «Aισθητική ρύπανση των ακτών ή αναξιοποίητη αιολική ενέργεια;». Το Αιγαίο είναι ιδανικό για πλωτές ανεμογεννήτριες επειδή συνδυάζει το πλεονέκτημα των ισχυρών ανέμων με το σχετικά χαμηλό ύψος των κυμάτων.

Η ταινία «Φανταστικό Ταξίδι» του 1966, αφηγείτο την ιστορία μιας ομάδας γιατρών που μπήκαν στο ανθρώπινο σώμα μέσα σε ένα μικροσκοπικό υποβρύχιο, ταξιδεύοντας στα διάφορα όργανα μέσω των αρτηριών. Σήμερα, περισσότερα από σαράντα χρόνια μετά, το σενάριο της ταινίας έρχεται ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματοποίηση του, χάρη στη μεγάλη πρόοδο στη σμίκρυνση, όπως ανακοινώθηκε πριν λίγες ημέρες. Δεν υπάρχει βέβαια ούτε υποβρύχιο, ούτε επιστήμονες που θα υποβληθούν σε διαδικασία σμίκρυνσης, αλλά ένα μηχανοκίνητο ρομπότ, του οποίου οι εφευρέτες πιστεύουν ότι είναι τόσο μικρό ώστε να κυκλοφορήσει μέσα στο αίμα.

Κάποια μέρα, ελπίζουν οι επιστήμονες, το τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ θα μπορούσε να μεταφέρει αισθητήρες για εργασίες παρατήρησης και αποστολής εικόνων από το εσωτερικό του σώματος στους χειρουργούς. Ή, θα μπορούσε να είναι το ίδιο ένας μικροσκοπικός χειρουργός, ξεμπλοκάροντας φραγμένες αρτηρίες ή επιδιορθώνοντας τραυματισμένους ιστούς.

Οι διαστάσεις του «μικρομπότ» φτάνουν το ένα τέταρτο του χιλιοστού, όσο δηλαδή το πλάτος δύο-τριών ανθρώπινων τριχών, όπως εξήγησε ο επικεφαλής επιστήμονας Τζέιμς Φρεντ, του Εργαστηρίου Νανοφυσικής του πανεπιστημίου Μόνας στην Αυστραλία. «Θέλουμε να κατασκευάσουμε κάτι που να χωράει στις ανθρώπινες αρτηρίες, ειδικά σε σημεία του σώματος που δεν μπορούμε να φτάσουμε με τις σημερινές τεχνολογίες».

Οι παραδοσιακές μέθοδοι της ελάχιστα παρεμβατικής χειρουργικής που εφαρμόζονται σήμερα γίνονται με τη χρήση καθετήρων που εισέρχονται στο σώμα και τις αρτηρίες. Οι καθετήρες ωστόσο είναι άκαμπτοι, και παρά το μικρό τους μέγεθος, ενδέχεται να τρυπήσουν τα λεπτά αρτηριακά τοιχώματα.

Στη μελέτη που πραγματοποίησαν ο Φρεντ και οι συνεργάτες του, περιγράφουν την κατασκευή μιας μηχανής, η λειτουργία της οποίας στηρίζεται στον πιεζοηλεκτρισμό, την ενέργεια που χρησιμοποιείται στα ρολόγια quartz και τους αναπτήρες τσιγάρων.

Τα πιεζοηλεκτρικά υλικά είναι κεραμικά ή κρύσταλοι που παράγουν ενέργεια ως αποτέλεσμα μηχανικής πίεσης. Στην περίπτωση αυτή, τα υλικά πάλλουν μία μίκρο-κατασκευή σε σχήμα βίδας, μέσα σε μια μηχανή που κινεί μια προπέλα. Σαν ένα βακτήριο που κολυμπά, καθοδηγούμενο από εξωτερικό χειριστήριο, το ρομπότ θα μπορεί να κινείται ακόμη και αντίθετα στη ροή του αίματος, τουλάχιστον στις αρτηρίες που η ροή δεν είναι δυνατή, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Η συσκευή θα μπορούσε να μεταδίδει εικόνες, να μεταφέρει μικροσκοπικά φορτία φαρμάκων, και τελικά, να πραγματοποιεί επεμβάσεις, αναφέρει ο Φρεντ. Η περισυλλογή του μικρομπότ θα γίνεται με σύριγγα από το σημείο εισόδου. «Προς το παρόν, ελπίζουμε να χρησιμοποιηθεί για την παρατήρηση. Από εκεί και πέρα, θα επιδιώξουμε και άλλες χρήσεις, όπως το κόψιμο».

Η ομάδα έχει κατασκευάσει πρωτότυπα των μηχανών και τώρα αναζητά τρόπους βελτίωσης του τρόπου κατασκευής αλλά και την ανάπτυξη της συσκευής που θα κινεί και θα ελέγχει το μικρομπότ.

Η πρακτική της χρησιμοποίηση απέχει ακόμη αρκετά και θα πρέπει να περιμένουμε αρκετά ακόμη χρόνια μέχρι να πραγματοποιηθεί η πρώτη επέμβαση με τη χρήση ενός μικρομπότ. Πάντως, οι ερευνητές έχουν ήδη καταλήξει στην ονομασία του, το οποίο θα βαφτίσουν «Πρωτεύς», σε αναφορά του υποβρυχίου που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία «Φανταστικό Ταξίδι».

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20/01/2009

Επιστήμονες αποκάλυψαν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι κλιματικές αλλαγές επηρεάζουν το σύνολο της Ανταρκτικής, όπου συγκεντρώνονται οι μεγαλύτερες ποσότητες πάγου του πλανήτη.

Η μέση θερμοκρασία στη Λευκή Ήπειρο αυξάνεται τον τελευταίο μισό αιώνα, με το φαινόμενο του θερμοκηπίου να αποτελεί τη σημαντικότερη αιτία. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στη βρετανική επιστημονική έκδοση Nature, επιχειρεί μια ανάλυση των μεγάλων ερωτημάτων και φόβων, της κλιματικής επιστήμης.

Το λιώσιμο των πάγων της Ανταρκτικής και η επακόλουθη άνοδος του επιπέδου της θάλασσας θα βύθιζε πολλές παράκτιες περιοχές του κόσμου. Με συνολικό εμβαδό μεγαλύτερο από την Αυστραλία, η Ανταρκτική έχει τόσο πάγο που θα μπορούσε να ανεβάσει το επίπεδο των ωκεανών κατά 57 μέτρα, εάν λιώσει ολοκληρωτικά.

Παλαιότερες μελέτες έχουν ήδη επισημάνει την κατάσταση που επικρατεί στην Χερσόνησο της Ανταρκτικής, το κομμάτι δηλαδή της ηπείρου που απέχει μόλις 800 χιλιόμετρα από την Νότια Αμερική, και όπου παρατηρείται σημαντικό λιώσιμο πάγων από την αρχή της δεκαετίας.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, η θερμοκρασία στη Δυτική Ανταρκτική αυξάνεται κατά 0,17 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία, για τα τελευταία πενήντα χρόνια. Στην Ανατολική Ανταρκτική η κατάσταση είναι καλύτερη, κυρίως το φθινόπωρο εξαιτίας κυρίως της τρύπας του όζοντος, ενώ αντίστοιχη περίοδος μείωσης της θερμοκρασίας στην περιοχή είχε παρατηρηθεί μεταξύ του 1970 και του 2000. Για το σύνολο της ηπείρου, η θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά 0,12 βαθμούς ανά δεκαετία.

Η μελέτη προκύπτει από τη μελέτη 25ετούς αρχείου παρατηρήσεων και δορυφορικών απεικονίσεων, ενώ δεν περιλαμβάνει προβλέψεις για τη μελλοντική πορεία της κατάστασης, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η τάση της θερμοκρασίας εξηγείται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/01/2009

  Οι διακοπές των Χριστουγέννων μου δίνουν την ευκαιρία πάντα να αγοράζω και να διαβάζω βιβλία. Το συγκεκριμένο μου κίνησε την περιέργεια για δύο λόγους: Πρώτον αγαπώ τα ζώα, και δεύτερον διαβάζοντας τα σχόλια με εντυπωσίασε το γεγονός ότι η κύρια  συγραφέας Temple Grandin είναι αυτιστική. Δεν είναι ιδρυματοποιημένη. Είναι καθηγήτρια Πανεπιστημίου και επίσης έχει σχεδιάσει διάφορα συστήματα διαχείρισης, ευζωΐας και όσο το δυνατόν ανωδυνέστερης και αξιοπρεπέστερης σφαγής ζώων. Τα συστήματα αυτά αποτελούν κατά πολύ πρότυπο. Αγροκτήματα ζώων ανταποκρίνονται σε αυτά καθώς πολλές φορές εταιρείες που συνεργάζονται μαζί τους (πχ εταιρείες μαζικής εστίασης, κρεοπωλεία κλπ) αρνούνται να ανανεώσουν την συνεργασία, εάν τα πρότυπα αυτά δεν ακολουθηθούν αυστηρά ή στον ανώτερο δυνατό βαθμό.

Οι αναφορές που κάνει στα αγροτικά ζώα, φαίνονται αρκετές φορές βαρετές, εάν ο αναγνώστης είναι άνθρωπος της πόλης και δεν έχει επαφή με αυτά, αλλά είναι ενδιαφέρουσες πληροφοριακά και ενίοτε τραγικωμικές. Θίγει ζητήματα σχετικά με τον  μη-σεβασμό των ?δικαιωμάτων? των ζώων, του χαρακτήρα τους κλπ θέτοντας όχι μόνο τα ηθικά διλήμματα, αλλά και πιθανές δυσάρεστες οικονομικές συνέπειες. Το οικονομικό επιχείρημα νομίζω είναι αρκετά σημαντικό για να πεισθούν οι άνθρωποι να ενδιαφερθούν για έννοιες που τούς φαίνονται λίγο απόμακρες και μέχρι λίγα χρόνια πριν ακόμα και ?κουλτουριάρικες?. Είναι δύσκολο να καταλάβεις, γιατί πρέπει να νοιαστείς για το περιβάλλον, εάν σού πουν, όμως, ότι αφορά την τσέπη σου?

Σκεπτόμενη με εικόνες, παρά με λέξεις, και υπερεπιλεκτική, η συγγραφέας μπορεί να μπει σχεδόν στο μυαλό των ζώων. Τα τελευταία είναι υπερεπιλεκτικά και αυτά. Όταν, λοιπόν, ο μη αυτιστικός δεν μπορούσε πχ να καταλάβει ότι μία αλυσίδα που έτριζε φόβιζε τα ζώα, η συγγραφέας το καταλάβαινε, όπως και ότι τρόμαζαν όταν έβλεπαν κάποιον έφιππο και μετά αφιππευμένο (εδώ μπορούμε να σκεφτούμε και τον μύθο των Κενταύρων ή και την εντύπωση των κονκισταδόρων στους Αμερικανούς ιθαγενείς).

Το βιβλίο, φυσικά, από μια άλλη οπτική μάς μιλά και για τους αυτιστικούς. Τόσο με την πράξη της συγγραφέως (να γράψει βιβλίο, αλλά και την γενικότερή της πορεία), όσο και αναλύοντας συμπεριφορές και σκεπτικά των ζώων, που φαίνονται να είναι κοινά. Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι οι αυτιστικοί έχουν ένα χαμηλότερο (ζωώδες) επίπεδο αναπτύξεως. Απλώς κάποια σημεία του εγκεφάλου τους, φαίνεται να έχουν αναπτυχθεί διαφορετικά. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι η διαφορετική αυτή ανάπτυξη, που οδηγεί στην υπερεπιλεκτικότητα, τους απορροφά τόσο χρόνο, που αδυνατούν να δομήσουν σχέσεις.

Μπορεί τα όσα γράφει για τα αγροτικά ζώα να τα διάβασα  από ακαδημαϊκό ενδιαφέρον, όμως, τράβηξαν την προσοχή μου αυτά, που γράφει για τα κατοικίδια ζώα, όπως είναι οι σκύλοι. Η συγγραφέας δεν αρνείται τον ρόλο της εκπαίδευσης και της πειθαρχίας, αλλά αφήνει να διαφανεί ότι εάν κάποιος επιλέξει τον *canis dolophonicus, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να έχει ένα σκυλί με επιθετική συμπεριφορά από αυτόν, που θα επιλέξει τον *canis provatus. Για την ακρίβεια, όχι τόσο να έχει επιθετική συμπεριφορά,  αλλά είτε να τού αφυπνισθεί, είτε οι συνέπειές της να είναι σημαντικότερες. Διότι πολλές φορές και παρά την όποια εκπαίδευση, τα ζώα έχουν και ενστικτώδεις εγεγγραμένες συμπεριφορές. Έτσι, πχ, δεν θα ήταν και ότι καλύτερο να σκύψετε κατά μέτωπο το κεφάλι σε ένα κερασφόρο ζώο. Πολύ πιθανόν να νομίσει ότι θα θέλετε να μονομαχήσετε. Κέρατα δεν διαθέτετε (δεν αναφέρομαι στα συσχετιζόμενα με την συντροφική ή μη πίστη), το κρανίο σας έχει μικρότερη αντοχή, οπότε?Δυστυχώς πολλές φορές το κριτήριο επιλογής σκύλων είναι περίεργο. Κάποιοι αισθάνονται προφανώς ηδονή και εξουσία, διότι υποτάσσουν έναν ?άγριο? σκύλο, άλλοι θεωρούν ότι το ?άγριο? σκυλί είναι για τους άντρες, ενώ τα πιο ήρεμα για τις γυναίες κλπ.  Άλλοι πολύ απλά έλκονται από την ομορφιά του σκύλου κλπ

Η συγγραφέας είναι κριτική επίσης και στο φαινόμενο της καθαρότητας της ράτσας, καθώς οδηγεί σε σκύλους με προβλήματα, μόνο και μόνο για να ικανοποιείται η αισθητική. Αναφέρει τον σκωτικό ποιμενικό, που από την εποχή της ?Λάσσης? μέχρι σήμερα το κεφάλι του και το ρύγχος του έχουν γίνει επικίνδυνα στενά. Για την συγγραφέα η καλύτερη επιλογή είναι το θηλυκό ημίαιμο σκυλί.

Αν έχετε χρόνο διαβάστε το αξίζει τον κόπο. Θα δείτε με άλλο μάτι όχι μόνο τα ζώα, αλλά κυρίως τους αυτιστικούς.

Σύμφωνα με το πόρισμα που έδωσε στη δημοσιότητα ο ανεξάρτητος οργανισμός Worldwatch Ιnstitute που αναλύει δεδομένα για ζητήματα παγκόσμιας σπουδαιότητας σε διάφορους τομείς, αν θέλουμε να προλάβουμε τις καταστρεπτικές επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών στον πλανήτη θα πρέπει ως το 2050 να έχουν μηδενιστεί οι εκπομπές άνθρακα στην ατμόσφαιρα.Το πόρισμα φέρνει για μία ακόμη φορά στην πρώτη γραμμή των συζητήσεων το ζήτημα της ανάπτυξης και προώθησης εναλλακτικών και φιλικότερων προς το περιβάλλον πηγών ενέργειας. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Στάνφορντ μελέτησαν τις βασικότερες εναλλακτικές μορφές ενέργειας και τις κατέταξαν λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τις ποσότητες βλαβερών για την ατμόσφαιρα αερίων που παράγουν αλλά και τις επιπτώσεις που έχει η λειτουργία τους συνολικά στο περιβάλλον. Ειδική μνεία γίνεται για τα βιοκαύσιμα, που δεν μπήκαν καν στη λίστα, αφού κρίνονται ως άκρως «αντιοικολογικά». Η λίστα έχει ως εξής (στην πρώτη θέση είναι η πιο φιλική προς το περιβάλλον μορφή ενέργειας):

1) Αιολική ενέργεια.

2) Ηλιακοί καθρέφτες που θερμαίνουν καυστήρες με νερό παράγοντας τελικά ενέργεια από τους ατμούς.

3) Γεωθερμική ενέργεια.

4) Παλιρροϊκή ενέργεια.

5) Ηλιακή ενέργεια.

6) Ενέργεια που παράγεται από τα κύματα στους ωκεανούς.

7) Υδροηλεκτρικά φράγματα.

από το ΒΗΜΑ 16 /01/09

Έρευνα της Εταιρείας Αλτσαχάϊμερ του Καναδά αποκαλύπτει ότι από τους 500.000 πάσχοντες από τη νόσο ή από άλλες μορφές άνοιας, είναι κάτω των 65 χρόνων, ενώ 59.000 είναι νεότεροι των 60, απειλώντας το μύθο που θέλει τη νόσο να προσβάλει τους ηλικιωμένους.

Σύμφωνα με πρόβλεψη των ερευνητών, μέσα στην επόμενη πενταετία, 250.000 Καναδοί ενδέχεται να αναπτύξουν Αλτσχάιμερ και άλλης μορφής αμνησία, ενώ στα επόμενα 25 χρόνια, ο αριθμός του συνόλου των ασθενών αναμένεται να ανέλθει σε 1-1,3 εκατομμύρια.

Όπως έγινε δε, γνωστό, πολλά από τα άτομα που προσβάλλονται από την ασθένεια, απασχολούνται σε ηγετικές θέσεις, στον επιχειρηματικό και βιομηχανικό τομέα.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύονται στο τελευταίο τεύχος της Μηνιαίας Επιθεώρησης για την Ευαισθητοποίηση στο Αλτζχάιμερ, που κυκλοφόρησε μόλις σήμερα στον Καναδά και σύμφωνα με αυτή, ένας στους ένδεκα πάσχοντες, άνω των 65, είναι Καναδοί. Παράλληλα, 72% των πασχόντων είναι γυναίκες.

Η Εταιρεία Αλτσχάιμερς του Καναδά καλεί το δημόσιο σύστημα υγείας να επενδύσει στην έρευνα για την ασθένεια, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη ραγδαία ανάπτυξή της στον πληθυσμό της χώρας.

Από την Καθημερινή 5/01/09

 Δέκα απαντήσεις για όσα συζητούν 190 χώρες του πλανήτη αυτές τις μέρες στη σύνοδο του ΟΗΕ, στο Πόζναν της Πολωνίας

Τι είναι η κλιματική αλλαγή; Τι την προκαλεί; Ποιες είναι οι συνέπειες για τον πλανήτη και τελικά για εμάς τους ανθρώπους; Τι πρέπει να κάνουμε για να σταματήσει και γιατί επιτέλους δεν το κάνουμε; Οι κυβερνήσεις θα λάβουν τελικά τα μέτρα που πρέπει ή 40 χώρες θα βυθιστούν στη θάλασσα; Αρκεί να κοιτάξουμε το θερμόμετρο μόλις δύο εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα για να συνειδητοποιήσουμε ότι η κλιματική αλλαγή είναι εδώ και μας αφορά. Οσα συμβαίνουν στο Πόσναν στη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα που ξεκίνησε στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας και θα ολοκληρωθεί στις 12 Δεκεμβρίου, θα καθορίσουν τη γεωγραφία της γης τις επόμενες δεκαετίες.

1. Τι συμβαίνει αυτές τις μέρες στο Πόζναν;

Συνέρχεται από 1 – 12 Δεκεμβρίου η 14η Διεθνής Διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή. Πρόκειται για τον τελευταίο σταθμό πριν από τη Συνδιάσκεψη στην Κοπεγχάγη, τον Δεκέμβριο του 2009, όπου είναι απαραίτητο να υιοθετηθεί η συμφωνία που θα αντικαταστήσει τη σύμβαση του Κιότο (λήγει το 2012).

2. Τι χαρακτηρίζουμε κλιματική αλλαγή;

Η κλιματική αλλαγή είναι η απορρύθμιση του κλίματος της γης που οφείλεται στην υπερβολική συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα -διοξείδιο του άνθρακα (CO2), μεθάνιο (CH4), υποξείδιο του αζώτου (N2O), υδροφθοράνθρακες (HFC), υπερφθοράνθρακες (PFC) και εξαφθοριούχο θείο (SF6)- εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας. Τα αέρια αυτά δημιουργούν ένα προστατευτικό σώμα γύρω από τη γη, διατηρώντας τη θερμοκρασία σε «κανονικά» επίπεδα για τη συνέχιση της ζωής. Η αύξηση της συγκέντρωσής τους δημιουργεί ωστόσο το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» και κατ’ επέκταση την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη.

3. Πώς πιστοποιείται η κλιματική αλλαγή;

Τα 10 θερμότερα έτη από τότε που ξεκίνησε η καταγραφή των* θερμοκρασιών (1861) ήταν η τελευταία δεκαετία. Επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι ο 20ός αιώνας ήταν ο θερμότερος τα τελευταία 600 χρόνια.

4. Ποιες θα είναι οι συνέπειές της;

Η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη είναι μόνο η αρχή. Ακολουθεί έξαρση ακραίων καιρικών φαινομένων, όπως οι πλημμύρες, οι τυφώνες και οι ξηρασίες. Επιπλέον αναμένεται άνοδος της στάθμης της θάλασσας, που σύμφωνα με την ΙPCC (Διακυβερνητική Επιτροπή για τις Κλιματικές Αλλαγές) εκτιμάται ότι μπορεί να είναι από 15 έως και 95 εκατοστά μέχρι το τέλος του αιώνα. Ολόκληρες παραλιακές περιοχές θα εξαφανιστούν. Εκτιμάται ότι το 1/3 των ζωντανών οργανισμών βρίσκεται σε κίνδυνο. Σημαντικές αναμένονται οι επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία.

5. Ποιες δραστηριότητες συμβάλλουν;

Τα αέρια του θερμοκηπίου παράγονται κυρίως από τη χρήση ορυκτών καυσίμων για τις μεταφορές, τη θέρμανση και γενικότερα την παραγωγή ενέργειας. Το 24% των ενεργειακών εκπομπών οφείλεται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, το 14% στις μεταφορές και στο 8% στην ενέργεια που καταναλώνεται από τα κτίρια και τη βιομηχανία. Ωστόσο, υπάρχουν και μη ενεργειακές εκπομπές όπως οι εκπομπές από τα απόβλητα (3%), τη γεωργία (14%) και τη χρήση γης (18%).

6. Τι προέβλεπε το Πρωτόκολλο του Κιότο;

Οι βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες μέσω του πρωτοκόλλου αναλάμβαναν την υποχρέωση να μειώσουν τις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου την περίοδο 2008 – 2012 σε ποσοστό 5,2% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Η Ε.Ε. υπέγραψε το πρωτόκολλο το 2002 αναλαμβάνοντας την υποχρέωση για μείωση των συνολικών εκπομπών κατά 8% έως το 2010. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα όφειλε να μην αυξήσει τις εκπομπές της περισσότερο από 25%. Κάθε χώρα προκειμένου «να επιτύχει το στόχο» μπορεί να αγοράσει δικαιώματα εκπομπών από άλλη χώρα που έχει μειωμένες εκπομπές. Η ΔΕΗ προβλέπει κονδύλι ύψους 56,9 εκατομμυρίων ευρώ για την αγορά δικαιωμάτων εκπομπών.

7. Το Κιότο ήταν αποτελεσματικό;

Οι στόχοι του Κιότο, αν και ιδιαίτερα μετριοπαθείς, δεν φαίνεται να επιτυγχάνονται. Η πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή έδειξε ότι τη δεκαετία του ’90 υπήρξε ελάχιστη μείωση εκπομπών στις βιομηχανικές χώρες κυρίως λόγω της κατάρρευσης του ανατολικού μπλοκ και της αποβιομηχάνισης που ακολούθησε. Από το 2000 έως και το 2006, όμως, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου 40 ανεπτυγμένων χωρών παρουσίασαν 2,3% αύξηση. Ετσι κι αλλιώς, οι ΗΠΑ (στις οποίες αναλογούσαν πάνω από το 25% των εκπομπών του πλανήτη) δεν επικύρωσαν ποτέ το Πρωτόκολλο – ενώ χώρες με διαρκώς αυξανόμενη οικονομική ανάπτυξη, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία κ.λπ., δεν συμμετείχαν καν στη συμφωνία.

8. Πόσο πρέπει να μειωθούν οι εκπομπές;

Για να συγκρατηθεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της Γης στους 2 βαθμούς Κελσίου (σήμερα βρίσκεται στους 0,7) και να έχουμε «μικρές» συνέπειες δεν πρέπει οι συγκεντρώσεις του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα να ξεπεράσουν τα 500 μέρη ανά εκατομμύριο. Σήμερα υπολογίζονται σε περίπου 450 μέρη CO2 ανά εκατομμύριο. Πριν από τη βιομηχανική επανάσταση (19ος αιώνας) οι συγκεντρώσεις δεν ξεπερνούσαν τα 285 μ.α.ε. Με βάση αυτή την ανάγκη, η Διεθνής Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα στο Μπαλί, τον Δεκέμβριο του 2007, έθεσε στόχο τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 50% μέχρι το 2050. Αυτό σημαίνει ότι ειδικά οι ανεπτυγμένες χώρες πρέπει να μειώσουν τις εκπομπές τους μέχρι και 80%, έως το 2050 σε σχέση με το 1990. Σύμφωνα με τον λόρδο Στερν (Βρετανό οικονομολόγο που συνέταξε για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης έκθεση για τις οικονομικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής) οι ανεπτυγμένες χώρες θα πρέπει να φτάσουν στο σημείο να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια με μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

9. Τι στόχους έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ενωση;

Μείωση των εκπομπών CO2 κατά 20%, παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές κατά 20% (η Ελλάδα που σήμερα βρίσκεται λίγο κάτω από 10% θα πρέπει να φτάσει το 20%) έως το 2020. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βρίσκεται υπό διαβούλευση αυτή την εποχή ανάμεσα στο Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος.

10. Εμπόδιο για το κλίμα η οικονομική κρίση;

Η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει σκεπτικισμό σε σχέση με τα φιλόδοξα σχέδια για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Χαρακτηριστικά, τα αυτοκίνητα ευθύνονται για το 12% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Ομως οι αυτοκινητοβιομηχανίες αντιδρούν στα προτεινόμενα από την Επιτροπή μέτρα για την παραγωγή αυτοκινήτων με μειωμένες εκπομπές. Πολλοί, ωστόσο, κρίνουν ότι η οικονομική κρίση μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για την ανάπτυξη μιας άλλης… ανάπτυξης. Πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργοδοτών έδειξε ότι «πράσινες επενδύσεις» ύψους 630 δισ. δολαρίων θα δημιουργήσουν 20 εκατ. θέσεις εργασίας μέχρι το 2030.

Των Τανιας Γεωργιοπουλου – Γιαννη Ελαφρου από την Καθημερινή 07/12/2008