Το παρακάτω μάθημα είναι από τη Khan Academy και περιγράφει καταστάσεις στις οποίες διακρίνουμε αν ένα σώμα είναι σε ισορροπία ή όχι.
Είναι απλά παραδείγματα, σημειώστε μόνο ότι αναφερόμαστε στα σώματα ως υλικά σημεία και ότι τη “η δύναμη της βαρύτητας” μπορείτε απλά να την πείτε “βάρος”.
Το νάιλον είναι ένα συνθετικό πολυμερές που παρασκευάζεται αρκετά εύκολα.
Στο παρακάτω πείραμα παρουσιάζεται η σύνθεσή του.
Σε αυτήν την αντίδραση, τα μονομερή ενώνονται για να σχηματίσουν πολύ μεγάλες αλυσίδες, τα μακρομόρια του νάιλον.
Πρόκειται για -μια αρκετά ενδιαφέρουσα- αντίδραση πολυμερισμού!
Παρότι ίσως κάποιοι να πιστεύουν ότι ο χαλκός δεν αντιδρά με τα οξέα, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Το νιτρικό οξύ μπορεί να αντιδράσει με το χαλκό. Η αντίδραση αυτή είναι πολύπλοκης μορφής, λέγεται αντίδραση οξειδοαναγωγής και στο παρακάτω βίντεο, όπου το νιτρικό οξύ είναι πυκνό, είναι αρκετά εντυπωσιακή:
Για τους νόμους της κίνησης έχουμε ασχοληθεί ξανά [εδώ]
Έχουμε δει και παιχνίδια-προσομοιώσεις όπως [εδώ]
Κάποιοι μαθητές όμως, με τη βοήθεια αστροναυτών και επιστημόνων του Eυρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), περιγράφουν τους νόμους της κίνησης με αρκετά εντυπωσιακό τρόπο.
Ο Michael Faraday στο Royal Institution του Λονδίνου, εγκαινίασε το 1825 τις Χριστουγεννιάτικες διαλέξεις που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Μπορείτε να βρείτε αρκετά ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις στην ιστοσελίδα τους όπως αυτήν, από τις διαλέξεις του 2010: Υγρά που στάζουν προς τα επάνω και άλλα παράξενα…
Από τις φετινές χριστουγεννιάτικες διαλέξεις, υπήρξαν κάποιες που δεν έγιναν μπροστά στο κοινό επειδή θεωρήθηκαν ιδιαίτερα επικίνδυνες.
Μια από αυτές είναι η παρακάτω, όπου σε λάδι που καίγεται, προστίθεται νερό. Προσέξτε ότι η ποσότητα του λαδιού που καίγεται είναι πολύ μικρή (μόλις 150ml) – ένα μικρό ποτηράκι!
Τώρα ξέρετε γιατί δεν ρίχνουμε ποτέ νερό σε λάδι που καίγεται!
Οι άνθρωποι μιας εταιρείας που φτιάχνει ζυγούς (ζυγαριές) ακριβείας έφτιαξαν ένα αγαλματάκι με τη μορφή ξωτικού.
Ενώ το αγαλματάκι αυτό -αν δεν φθαρεί- έχει την ίδια μάζα m, το βάρος του w αλλάζει από τόπο σε τόπο – αφού αλλάζει η επιτάχυνση της βαρύτητας g.
Η ιδέα είναι απλή. Αφού το βάρος του ξωτικού αλλάζει σε διάφορα μέρη της γης, μπορούμε να μετρήσουμε τις διαφορές … ζυγίζοντας το ξωτικό σε αυτά τα διάφορα μέρη της γης!
Προσοχή μόνο στο ότι κάθε ζυγαριά ενώ γράφει τις ενδείξεις σε γραμμάρια, δεν μετρά τα γραμμάρια (μάζα), αλλά το βάρος.
Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας το βάρος που μέτρησε και τις ρυθμίσεις της,
υπολογίζει τη μάζα και τη γράφει σε γραμμάρια.
Στην πραγματικότητα λοιπόν δεν αλλάζουν τα γραμμάρια του ξωτικού,
αλλά “τα γραμμάρια” που υπολογίζει η ζυγαριά μετρώντας το βάρος του!
από ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ κάτω από: Φυσική | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ένα ξωτικό ζυγίζεται ταξιδεύοντας στον κόσμο
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.