Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,
σας ενημερώνουμε ότι το σχολείο θα παραμείνει κλειστό λόγω των εθνικών εκλογών τις ημερομηνίες 23 και 26 Ιανουαρίου 2015 σύμφωνα με ενημέρωση που είχαμε από το υπουργείο.
Εκ του συλλόγου διδασκόντων
Διάσπαση προσοχής – Υπερκινητικότητα
Τι ρόλο παίζει η προσοχή στη μάθηση και πότε διαταράσσεται ;
Εκτός από την κατηγορία των γνωστικών διαταραχών τις οποίες προαναφέραμε και οι οποίες έχουν να κάνουν με επιμέρους γνωστικές ικανότητες υπάρχει και μία άλλη διαταραχή που αφορά την δυνατότητα ενός παιδιού να συγκεντρωθεί και να προσέξει εκλεκτικά τα διάφορα περιβαλλοντικά ερεθίσματα.
Η δυνατότητα της συγκέντρωσης ενός παιδιού είναι βασική στην μάθηση. Ένα παιδί το οποίο δεν μπορεί να συγκεντρωθεί σ΄αυτό που βλέπει ή ακούει ή αισθάνεται δεν μπορεί να το μάθει.Όταν λοιπό ένα παιδί έχει διάσπαση προσοχής στην ουσία κινδυνεύει να μείνει πίσω σε όλες τις μαθησιακές δραστηριότητες, ακριβώς γιατί η προσοχή είναι προϋπόθεση της μάθησης.
Η διαταραχή της προσοχής μπορεί να υπάρχει από μόνη της αλλά πολύ συχνά συνοδεύει και άλλα προβλήματα όπως π.χ καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου, ΕΜΔ και άλλα. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίον στην προσπάθεια να ταξινομηθούν οι μαθησιακές διαταραχές τα πράγματα περιπλέκονται .
Πολύ συχνά παιδιά τα οποία έχουν επί μέρους διαταραχές στις γνωστικές τους λειτουργίες, έχουν παράλληλα και διάσπαση προσοχής, οπότε εμφανίζονται να υπολείπονται σε πολλούς τομείς αλλά σε κάποιους πολύ περισσότερο απ’ ότι σε άλλους .
Μπορείτε να κάνετε και το προτεινόμενο τεστ ώστε να έχετε μια πρώτη εικόνα της κατάστασης του παιδιού σας, εφόσον σκέφτεστε ότι υπάρχει πιθανότητα το παιδί να έχει ΔΕΠΥ. Φυσικά σε καμία περίπτωση μην εκλάβετε το τεστ σαν επιβεβαίωση, αλλά απευθυνθείτε σε έναν ειδικό, ειδικά εάν τα συμπεράσματα συμφωνούν με τις δυσκολίες που βλέπετε να αντιμετωπίζει το παιδί σας. Κάντε κλικ στον σύνδεσμο.
Ενημέρωση για ψείρες
Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,
μετά από επισήμανση γονέα μαθητή του σχολείου μας ότι βρέθηκαν ψείρες σε μαθητή μας, εφιστούμε την προσοχή σας και παρακαλούμε να κάνετε έναν προληπτικό έλεγχο ώστε το φαινόμενο να μην επεκταθεί στο ελάχιστο. Όσοι γονείς ενδιαφέρονται για τρόπους αντιμετώπισης, το παρακάτω άρθρο μπορεί να σας βοηθήσει να λύσετε τυχόν απορίες σας.
Τι πρέπει να κάνεις εάν οι ενοχλητικές ψείρες επισκεφτούν το κεφάλι του παιδιού σου ή του συμμαθητή του;
Ο παιδίατρος Δρ. Σπύρος Μαζάνης σου εξηγεί!
Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς οι ψείρες αρχίζουν να επισκέπτονται και να κατοικούν στα κεφαλάκια των παιδιών όλων των ηλικιών. Τα τελευταία χρόνια θεωρείται ότι οι ψείρες είναι τόσο κολλητικές όσο και το κοινό κρυολόγημα αφού σχεδόν το 80 έως 90% των παιδιών κάποια στιγμή θα κολλήσουν.
Επίσης το να κολλήσει ένα παιδί ψείρες δεν έχει καμία σχέση με το αν ένα κεφάλι είναι καθαρό ή βρώμικο αφού οι ψείρες μεταδίδοναι με τη στενή επαφή των μαθητών όταν παίζουν. Οι παιδικοί σταθμοί βέβαια είναι το ιδανικό μέρος!
Πώς γίνεται η μετάδοση;
Οι ψείρες του κεφαλιού δεν μπορούν να πετάξουν. Πετάνε μόνο από κεφάλι σε κεφάλι με τη στενή επαφή. Η μετάδοση διευκολύνεται με την ανταλλαγή αντικειμένων όπως σκουφιά, καπέλα, τσιμπιδάκια, κορδέλες κ.ά.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Μια μητέρα θα υποψιαστεί ότι το παιδί της έχει ψείρες όταν το βλέπει να ξύνει συνέχεια το κεφάλι του. Πολλές φορές η φαγούρα είναι τόσο έντονη που το παιδί ξυπνάει και τη νύχτα.
Από το πολύ ξύσιμο μπορεί να γδαρθεί το δέρμα του παιδιού, να κοκκινήσει, να μπουν μικρόβια και να προκληθεί μόλυνση.
Τι κάνουμε για τις ψείρες;
Η θεραπεία είναι τοπική, με σαμπουάν, λοσιόν και κρέμες. Απαιτείται πιστή εφαρμογή των οδηγιών.
Είναι σημαντικό επίσης να ενημερωθούν οι γονείς της ίδιας τάξης ώστε να ελέγξουν τα παιδιά τους και να τα θεραπεύσουν ταυτόχρονα.
Αν ένας μαθητής δεν θεραπευτεί σύντομα θα μεταδώσει τις ψείρες και στους συμμαθητές του.
Πρόληψη
Αν υπάρχει κρούσμα ψείρας σε άλλα παιδιά αλλά όχι στο δικό μας καλό είναι να πάρουμε τα μέτρα μας:
1.Καθημερινά μετά το λούσιμο ραντίζουμε με οινόπνευμα μια ψιλή χτένα για ψείρες και χτενίζουμε τα μαλλιά του παιδιού. Το οινόπνευμα σκάει τις ψείρες.
2.Φτιάχνουμε ένα διάλυμα με 1 λίτρο νερό και 1 φλυτζανάκι του καφέ ξύδι και ξεβγάζουμε προληπτικά κάθε τόσο τα μαλλιά του. Το ξύδι ξεκολλάει τα αβγά της ψείρας και αλλάζοντας το ph της επιδερμίδας του κεφαλιού αποτρέπει την ανάπτυξή της.
3.Αφιερώνουμε καθημερινά 1 με 2 λεπτά ψάχνοντας το κεφάλι του παιδιού όταν γυρίσει από το σχολείο μήπως και βρούμε κάποια ψείρα. Την πιέζουμε ανάμεσα στα νύχια και την σκοτώνουμε προτού προλάβει να κάνει αβγά.
Ο τόνος της φωνής στην επικοινωνία με τα παιδιά – Τι ρόλο παίζει;
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι ρόλο παίζει ο τόνος της φωνής στο μήνυμα που θέλουμε να μεταφέρουμε στον ακροατή; Έρευνες που έγιναν στο παρελθόν αλλά υποστηρίζονται ακόμα και σήμερα, δείχνουν πως τα μη λεκτικά στοιχεία της επικοινωνίας όπως ο τόνος της φωνής και οι χειρονομίες, περνούν πολύ περισσότερα μηνύματα από τις λέξεις που εκφωνούνται! Πιο συγκεκριμένα έχει βρεθεί πως ο τόνος της φωνής ευθύνεται για το 35-40% του μηνύματος που στέλνουμε στους άλλους!
Όταν μιλάμε, οι άλλοι προσπαθούν να ακούσουν τα λόγια μας ερμηνεύοντας παράλληλα και τον τόνο της φωνής μας. Η ταχύτητα, η ένταση, ο τόνος, οι παύσεις είναι πράγματα που ο ακροατής θα δώσει προσοχή για να αντιληφθεί το μήνυμα που θέλουμε να του περάσουμε. Για παράδειγμα, ο τόνος της φωνής μπορεί να δείξει σαρκασμό, θυμό, αγάπη, ανασφάλεια, εμπιστοσύνη. Με άλλα λόγια, δεν παίζει ρόλο μόνο το περιεχόμενο των όσων λέμε, αλλά και ο τρόπος που επικοινωνούμε αυτά που θέλουμε να πούμε στους άλλους!
“Μοιάζει σαν να μην ακούει!”
Αν όχι όλοι, σίγουρα οι περισσότεροι γονείς έχουν υψώσει τη φωνή τους ή έχουν φωνάξει στα παιδιά τους όταν χάνουν τη ψυχραιμία τους. Αυτή η έκφραση των γονιών αν και μπορεί να τραβήξει πολύ γρήγορα την προσοχή των παιδιών, δεν έχει μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα αναφέρουν οι ειδικοί.
Το συναίσθημα που χρησιμοποιούμε στη φωνή μας επηρεάζει τον τρόπο που μας ακούν και μας καταλαβαίνουν οι άλλοι – κάτι που ισχύει και στα παιδιά. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι δυσκολεύονται να θυμηθούν πράγματα ή να λειτουργήσουν στο μέγιστο βαθμό σε γνωστικό επίπεδο όταν ο εγκέφαλος πλημμυρίζεται από οδυνηρά συναισθήματα όπως άγχος ή φόβο (αυξάνεται η κορτιζόλη, γνωστή ως ορμόνη του στρες).
Αν για παράδειγμα οι γονείς κάνουν μια παρατήρηση έχοντας υψηλό τόνο στη φωνή, είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν στο παιδί συναισθήματα άγχους, φόβου, ή άμυνας με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος να μην μπορέσει να επεξεργαστεί τις λέξεις αποτελεσματικά και κατ” επέκταση να συγκρατήσει στη μνήμη το μήνυμα που θέλουν οι γονείς να του περάσουν (το ίδιο ισχύει και στην επικοινωνία των ενηλίκων).
Ο τόνος της φωνής επομένως είτε μπορεί να υπονομεύσει το μήνυμα, είτε να του δώσει ώθηση για να περάσει ακέραιο σε αυτόν που του απευθύνεται!
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;
Η επικοινωνία που έχουν οι γονείς με τα παιδιά τους είναι το Α και το Ω της σχέσης τους! Όταν θέλουν να επικοινωνήσουν κάτι στο παιδί είναι πολύ σημαντικό να σιγουρευτούν ότι τους ακούει και τους βλέπει. Όσοι λιγότεροι περισπασμοί υπάρχουν στο χώρο (πχ. τηλεόραση, παιχνίδια), τόσο πιο σίγουρο είναι ότι εξασφαλίζουν την προσοχή του παιδιού!
Ο ήρεμος, ζεστός και σίγουρος τόνος στη φωνή σε συνδυασμό με μια χαλαρή αλλά σίγουρη στάση του σώματος, είναι απαραίτητα στοιχεία επικοινωνίας για να προσέξουν και να συνεργαστούν τα παιδιά όταν οι γονείς δίνουν οδηγίες για κάτι. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά νιώθουν ότι οι γονείς τους νιώθουν αυτοπεποίθηση με τον ηγετικό τους ρόλο, και είναι επομένως πιο πιθανό να προσέξουν αυτά που έχουν να τους πουν!
Οι γονείς πρέπει να θυμούνται πως ο υπερβολικά φιλικός τόνος φωνής και μια παθητική στάση σώματος μπορεί να να μην είναι βοηθητικοί στο να ανταποκριθούν τα παιδιά στις προσδοκίες τους. Με αυτό τον τρόπο επικοινωνίας το πιο πιθανό είναι πως τα παιδιά δε θα τους πάρουν στα σοβαρά. Από την άλλη πλευρά, μια επιθετική στάση και ένας υπερβολικά αυστηρός τόνος στη φωνή μπορούν να γίνουν αιτία για να νιώσουν τα παιδιά εκφοβισμό, να μπερδευτούν και να αποπροσανατολιστούν από το λεκτικό μήνυμα που θέλουν να τους μεταφέρουν οι γονείς. Επίσης, όταν οι γονείς επικοινωνούν με φωνές, περνούν ασυναίσθητα το μήνυμα ότι μπορούν να κάνουν το ίδιο και τα παιδιά, ή μπορεί φωνάζοντας να κατηγορηθούν οι ίδιοι για ανάρμοστη συμπεριφορά από τα να επικεντρωθούν τα παιδιά στη δική τους.
Τα παιδιά έχουν ανάγκη να γνωρίζουν τις προθέσεις της επικοινωνίας με τους γονείς τους. Όταν οι γονείς επικοινωνούν με τα παιδιά θετικά και σωστά, τα βοηθούν να κατανοήσουν το μήνυμα που θέλουν να τους περάσουν και λειτουργούν σαν θετικό πρότυπο συμπεριφοράς!
Βιβλιογραφία:
Cook, N. D. (2002). Tone of Voice and Mind: The connections between intonation, emotion, cognition and consciousness. Cambridge University Press.
Feldman, R. S. & Rime, B. (1991). Fundamentals of nonverbal behavior. Studies in emotion and social interaction. John Benjamins Publishing.
Kochanska, G. & Aksan, N. (2008). Mother-Child Mutually Positive Affect, the Quality of Child Compliance to Requests and Prohibitions, and Maternal Control as Correlates of Early Internalization. Child Development, 66, 236-254.
Βλάπτει το παιδί μου η τηλεόραση;
Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Οτάγκο της Νέας Ζηλανδίας, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής Pediatrics, τα μικρά παιδιά αλλά και οι έφηβοι που βλέπουν συνεχώς τηλεόραση μπορεί κάποια στιγμή να εκδηλώσουν βίαιες συμπεριφορές, να γίνουν αντικοινωνικοί και επιθετικοί ενώ στην μελέτη δεν αποκλείουν και την εκδήλωση εγκληματικής συμπεριφοράς.
Η ομάδα των επιστημόνων με επικεφαλής τον καθηγητή Μπομπ Χάνκοξ του Τμήματος Προληπτικής και Κοινωνικής Ιατρικής, μελέτησε περισσότερα από 1.000 παιδιά ηλικίας πέντε έως 15 ετών, που είχαν γεννηθεί τις χρονιές 1972 και 73. Όσα από αυτά τα παιδιά παρακολουθούσαν περισσότερη τηλεόραση, είχαν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν αργότερα αντικοινωνική προσωπικότητα ακόμη και να καταδικαστούν για κάποια εγκληματική πράξη που θα έκαναν μέχρι να φτάσουν 26 ετών. Μάλιστα οι επιστήμονες τόνισαν ότι, ο κίνδυνος αυτός αυξανόταν κατά 30% με κάθε παραπάνω ώρα που ως παιδιά περνούσαν μπροστά στην τηλεόραση μέσα στην ημέρα.
Η έρευνα διευκρινίζει ότι η παραβατική συμπεριφορά αφορά τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια που βλέπουν συνέχεια τηλεόραση και μάλιστα πρόκειται για έναν παράγοντα (η παρακολούθηση τηλεόρασης δηλαδή) ανεξάρτητο, που δεν σχετίζεται με την οικογένεια την οικονομική κατάσταση των γονέων, τον γονικό έλεγχο κ.α.
Όπως δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Χάνκοξ: «Τα παιδιά που παρακολουθούν πολλή τηλεόραση, είναι πιθανότερο στη συνέχεια να εκδηλώσουν αντικοινωνική συμπεριφορά. Μολονότι δεν υποστηρίζουμε ότι η τηλεόραση προκαλεί όλη την αντικοινωνική συμπεριφορά, τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η μείωση του χρόνου παρακολούθησης τηλεόρασης μπορεί να μειώσει τα ποσοστά αυτής της αντικοινωνικής συμπεριφοράς».
Πάντως η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει στους γονείς να μην αφήνουν τα παιδιά τους να βλέπουν τηλεόραση περισσότερο από 120 λεπτά τη μέρα. Και προτρέπουν η παρακολούθηση της τηλεόρασης να αφορά ποιοτικά προγράμματα ή ντοκιμαντέρ.
Παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες: Πώς να αισθάνονται άραγε;
Οι οικογένειες και οι δάσκαλοι των παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες ανησυχούν συχνά για το πως θα μπορέσουν τα παιδιά αυτά να λειτουργήσουν σωστά μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο και για το πως θα προσαρμοστούν με τη «δυσκολία» τους, καθώς, πολλές είναι οι φορές που η συνεχής αποτυχίες στο σχολείο οδηγούν σε απογοήτευση που με την σειρά της οδηγεί σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και χαμηλή αυτοπεποίθηση. Οι Μαθησιακές Δυσκολίες μπορεί να επηρεάσουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού σε πολλούς τομείς της ζωής του όπως, η οικογένεια, το σχολείο ή ακόμα στην σχέση του με τα άλλα παιδιά.
Ψυχολογικό και ακαδημαϊκό προφίλ ενός παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες
Όταν λοιπόν έχουμε ένα παιδί με Μαθησιακές Δυσκολίες, παρουσιάζει:
- Δυσκολία στη γραφή
- Δυσκολία στην ανάγνωση
- Δυσκολία στη συγκέντρωση
- Δυσκολία στην κατανόηση
- Δυσκολία στο να μαθαίνει
- Δυσκολία στην ακολουθία οδηγιών
Εξωτερικά χαρακτηριστικά:
- Χαμηλές επιδόσεις στα μαθήματα.
Που οδηγούν σε:
- Διαφορετικότητα
Τα παιδιά με ΜΔ δυσκολίες συγκρίνουν τον εαυτό τους με την πλειονότητα των παιδιών της τάξης που δεν έχουν δυσκολίες. Ως αποτέλεσμα νιώθουν διαφορετικά. Μια έρευνα έδειξε ότι τα παιδιά με ΜΔ θεωρούν ότι οι συμμαθητές τους που δεν έχουν κάποια μαθησιακή δυσκολία τα πάνε καλύτερα στο σχολείο, είναι πιο αποδεκτοί κοινωνικά καθώς και πιο ευνοημένοι από τους δασκάλους. Τα παιδιά και κυρίως αυτά με ΜΔ δεν αγνοούν τις αποτυχίες. Τις καταλαβαίνουν και ως αποτέλεσμα υποτιμούν τις ικανότητές τους και νιώθουν μειονεκτικά όταν πρέπει να συγκριθούν με παιδιά που δεν έχουν μαθησιακές δυσκολίες.
Μια ενήλικη κοπέλα με μαθησιακές δυσκολίες είπε: «Ονειρευόμουν ότι μια μέρα θα ξυπνήσω και θα είμαι φυσιολογική. Ότι μια μέρα θα έπιανα ένα βιβλίο και θα το διάβαζα όπως όλοι οι άλλοι».
Ένας έφηβος είπε «εμένα μου την σπάει περισσότερο από όλα που μου φέρονται λες και είμαι καθυστερημένος και με απομονώνουν από τα άλλα παιδιά. Στις πανελλήνιες βάζουν όλους τους δυσλεκτικούς σε ένα δωμάτιο, εμένα μου φαίνεται πολύ ρατσιστικό. Να σε έχουν διαφορετικά από τους άλλους, είναι πρακτικό βέβαια αλλά εμένα δεν μου αρέσει. Αισθάνομαι διαφορετικός. Αλλά εντάξει, δεν είναι και τίποτα σοβαρό, απλά δεν μπορώ να διαβάσω καλά και δεν μπορώ να γράψω καλά».
- Απόσυρση
Μέσα στο σχολικό πλαίσιο, τα παιδιά με ΜΔ νιώθουν άσχημα για τις επιδόσεις τους καθώς και για τις κοινωνικές τους συναναστροφές. Ως αποτέλεσμα μπορεί να αποσυρθούν από δραστηριότητες μέσα και έξω από την τάξη καθώς μπορεί να νιώθουν ότι δεν θα τα καταφέρουν ή ότι δεν θα τους αποδεχτούν τα άλλα παιδιά. Δεν είναι λίγες οι φορές που παιδιά με ΜΔ έχουν νιώσει ότι τα υπόλοιπα παιδιά δεν τα θέλουν στην ομάδα τους επειδή δεν γράφουν ή δεν διαβάζουν καλά.
- Μοναξιά – Απομόνωση
Παρόλο που οι κοντινές φιλίες είναι πολύ σημαντικές για τα παιδιά με ΜΔ, το να είναι αποδεκτά από τα υπόλοιπα παιδιά παίζει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο για το πως βλέπουν τον εαυτό τους. Οι φίλοι και οι παρέες παίζουν πολύ διαφορετικό ρόλο στην ζωή των παιδιών με ΜΔ. Οι αποδοχή από παρέες φαίνεται να παίζει πιο σημαντικό ρόλο.
- Ανάγκη να ξεφύγει στον δικό του κόσμο
Όλα αυτά έχουν ως συνέπεια τα παιδιά να διστάζουν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, τον θυμό τους, το άγχος τους και τον φόβο τους. Ως αποτέλεσμα κλείνονται στον εαυτό τους, αποτραβιούνται και καταλήγουν να είναι απαισιόδοξοι για τον εαυτό τους και τις ικανότητές τους.
Πολλές φορές η πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολη για τα παιδιά με ΜΔ δυσκολίες. Υπάρχουν φορές που μπορεί να έρθουν αντιμέτωποι με την αποτυχία και με την κριτική από τους άλλους.
- Παραβατική συμπεριφορά
Πολλά από τα παιδιά καταφεύγουν σε παραβατική συμπεριφορά γιατί νιώθουν ότι ίσως με αυτόν τον τρόπο θα τραβήξουν την προσοχή των συμμαθητών τους. Καθώς μπορεί οι συμμαθητές τους να μην τους αποδέχονται λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, τα παιδιά με ΜΔ παρασύρονται εύκολα από τα «άτακτα» παιδιά της τάξης. Αυτό βέβαια δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την θέση τους στα μάτια των δασκάλων. Μια μητέρα ανέφερε για τη συμπεριφορά του παιδιού την μέσα στην τάξη «πείραζε τα άλλα παιδιά, δεν ήταν επιθετικός, ποτέ δεν είχε χτυπήσει παιδιά, αλλά τους πείραζε, και αυτό ενοχλούσε. Δηλαδή μπορεί να τους έπαιρνε τη γόμα, να τους την πέταγε, μπορεί να κορόιδευε ένα παιδάκι».
- Ανησυχία/Άγχος
Όλες αυτές οι δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα παιδιά τους δημιουργούν άγχος και ανησυχία, ειδικά όταν πρέπει να έρθουν αντιμέτωπα με τις δυσκολίες του μέσα στην τάξη. Μια μητέρα είπε για το παιδί της «λίγο πριν πάει στη Α΄ δημοτικού άρχισε να τραυλίζει και όταν πήγε στην Α΄ δημοτικού που προφανώς αγχώθηκε κιόλας και πιέστηκε άρχισε να τραυλίζει πολύ. Στην αρχή ήταν σαν να του κόβετε η ανάσα. Εκείνη την εποχή ξεκίνησε να έχει και κάποια τικ, σφιγγόταν το πρόσωπό του, τα χαρακτηριστικά του».
Μια άλλη μητέρα είπε «υπήρχαν στιγμές που δεν μπορούσε να κάνει ανάγνωση διότι φοβόταν μήπως τα υπόλοιπα παιδιά τον κοροϊδέψουν. Γύρναγε πρώτα να κοιτάξει τα πρόσωπα των παιδιών ή διάβαζε και παράλληλα κοίταζε τα πρόσωπα των παιδιών για να δει πως αντιδρούνε και αν τον κοροϊδεύουν».
- Ψυχοσωματικά προβλήματα – νυχτερινή ενούρηση, πονόκοιλοι, πονοκέφαλοι, εμετοί κ.λ.π.
Φαντάζομαι δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας έχουμε έρθει αντιμέτωποι με παιδιά που παρουσιάζουν πονόκοιλους, πονοκεφάλους όταν πρέπει να πάνε σχολείο ή όταν είναι να γράψουν ένα διαγώνισμα. Θα ήθελα εδώ να αναφερθώ σε ένα περιστατικού ενός αγοριού που άρχισε να αντιμετωπίζει έντονες δυσκολίες όταν ξεκίνησε τη Δευτέρα δημοτικού. Η δίδυμη αδερφή του ήταν άριστη μαθήτρια ενώ εκείνος δυσκολευόταν να γράψει και να διαβάσει. Από το άγχος του το παιδί παρουσίασε νυχτερινή ενούρηση γεγονός που κράτησε πάνω από ένα χρόνο και τελικά ελαττώθηκε όταν έγινε η διάγνωση και δέχτηκε βοήθεια.
- Επιθετικότητα
Λόγω της πίεσης που περνάνε τα παιδιά με ΜΔ τόσο στο σχολικό όσο και στο οικογενειακό περιβάλλον, πολλά από αυτά μπορεί να γίνουν επιθετικά είτε με τα υπόλοιπα παιδιά είτε με μέλη της οικογένειάς τους.
- Αρνητισμό
Λόγω του ότι νιώθουν ότι δεν τα καταφέρνουν καλά σε κάποιες δεξιότητες και λόγω του ότι φοβούνται την αποτυχία, τα παιδιά με ΜΔ μπορεί να παρουσιάσουν αρνητισμό είτε στο να διαβάσουν, είτε στο να γράψουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο αρνητισμός αυτός μπορεί να επεκταθεί και σε άλλους τομείς με αποτέλεσμα το παιδί να αποκτήσει άρνηση για το σχολείο.
- Θυμό
Τα παιδιά με ΜΔ μπορεί να θυμώσουν, είτε με τον εαυτό τους που δεν τα καταφέρνει παρ’ όλες τις προσπάθειες, είτε με τους συμμαθητές τους που χωρίς να προσπαθούν ιδιαίτερα τα καταφέρνουν πολύ καλά ή που τους κοροϊδεύουν, είτε με τους γονείς τους που μπορεί να μην είναι δίπλα τους όπως εκείνα θα ήθελαν ή όπως έχουν ανάγκη, είτε πάλι με κάποιον δάσκαλο που πιστεύουν ότι δεν δείχνει κατανόηση.
Εσωτερικά χαρακτηριστικά:
- Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά με ΜΔ συνήθως δεν καταφέρνουν να έχουν μια θετική εικόνα του εαυτού τους μέσα στο σχολικό πλαίσιο. Οι μαθητές με ΜΔ έχουν συνήθως χαμηλή αυτοεκτίμηση καθώς το εκπαιδευτικό σύστημα δεν βοηθάει ιδιαίτερα. Τα παιδιά αυτά είναι αναγκασμένα να συγκρίνουν τον εαυτό τους με τα υπόλοιπα παιδιά που δεν έχουν μαθησιακές δυσκολίες και που είναι άλλωστε και η πλειονότητα. Ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά αξιολογούν τις ακαδημαϊκές τους ικανότητες είναι καθοριστικός για το πως θα αισθανθούν με τον εαυτό τους.
- Απόρριψη του εαυτού του
Πολλές φορές τα παιδιά απορρίπτουν τον εαυτό τους σε όλους τους τομείς. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απογοητεύονται με το παραμικρό και πολλές φορές χωρίς λόγο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός κοριτσιού που επειδή αντιμετώπιζε πολλές δυσκολίες στο μαθησιακό κομμάτι, κάθε σχόλιο από την δασκάλα των καλλιτεχνικό το έπαιρνε ως απόρριψη και όταν πήγαινε στο σπίτι της έβαζε τα κλάματα και αρνιόταν να έρθει σχολείο.
- Στιγματισμός της διαφορετικότητάς του
Πολλές φορές τα παιδιά με ΜΔ νιώθουν στιγματισμένα από το γεγονός ότι έχουν ΜΔ και άρα είναι διαφορετικά από τα άλλα παιδιά. Ένα κορίτσι στη Β Λυκείου το οποίο αρνιόταν πεισματικά να εξετάζεται προφορικά για το μόνο λόγο ότι ντρεπόταν και φοβόταν να διαφέρει από τα υπόλοιπα παιδιά. Ενώ αναγνώριζε ότι όταν την εξέταζαν προφορικά η επίδοσή της είναι πολύ καλύτερη, φοβόταν ότι τα άλλα παιδιά θα την κοροϊδέψουν για την διαφορετικότητά της. Ένιωθε τόσο άσχημα για την δυσκολία της που παρουσίαζε μια εντελώς διαφορετική εικόνα έξω και μέσα στο σχολείο. Μέσα στο σχολικό πλαίσιο και ειδικά μέσα στην τάξη ήταν σαν φοβισμένη, ντρεπόταν να μιλήσει και δεν είχε πολλές φίλες. Αντιθέτως έξω από το σχολείο ένιωθε πιο καλά για τον εαυτό της με αποτέλεσμα να είναι πιο κοινωνική, πιο ανοιχτή και πιο εκφραστική.
- Βαθύς εσωτερικός πόνος
Όταν μια ενήλικη κοπέλα με ΜΔ ρωτήθηκε για το πως ένιωθε όταν πήγαινε σχολείο ανέφερε «δεν ήξερα πως να εξηγήσω στους άλλους πως αισθανόμουν. Ήξερα ότι ήμουν φυσιολογική, αλλά υπήρχαν πράγματα που δεν μπορούσα να κάνω, όπως η ορθογραφία, και έτσι πήγαινα στο σπίτι και έκλαιγα γιατί ήταν πολύ επώδυνο».
Ένας έφηβος είπε «Στο δημοτικό που δεν είχαν καταλάβει ότι έχω κάποια δυσκολία μου φώναζαν και στο σχολείο και στο σπίτι». Είναι πολύ μεγάλος ο πόνος των παιδιών ειδικά όταν νιώθουν ότι οι ίδιοι οι γονείς τους δεν τους καταλαβαίνουν και τους απορρίπτουν λόγο της δυσκολίας τους.
- Αίσθηση ότι δεν είναι ικανό
Όταν ένα παιδί καταβάλει όλη του την προσπάθεια και τις δυνάμεις για να μπορέσει να αντεπεξέλθει και τελικά αποτυγχάνει αρχίζει να πιστεύει ότι δεν είναι ικανό. Είναι πολύ σημαντικό για ένα παιδί με ΜΔ να βρει ένα τομέα στον οποίο να μπορεί να επιτύχει όπως π.χ. αθλητισμό, καλλιτεχνικά. Οι μαθητές με ΜΔ αρχίζουν να νιώθουν καλύτερα όταν δεν θεωρούν οι ακαδημαϊκές δραστηριότητες είναι ότι πιο σημαντικό υπάρχει και όταν δίνουν έμφαση σε τομείς της ζωής τους που τα καταφέρνουν καλά.
- Απογοήτευση
Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες συχνά απογοητεύονται γιατί νιώθουν ότι προσπαθούν πάρα πολύ αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι ανάλογο. Ένα κορίτσι μου είπε: «Έβλεπα τον αδερφό μου να διαβάζει μια ώρα μόνο, ενώ εγώ έπρεπε να διαβάζω τουλάχιστον τρεις με τέσσερις ώρες και παρόλα αυτά εκείνος έπαιρνε 18 και εγώ με το ζόρι 11».
Δεν σημαίνει βέβαια ότι όλα τα παιδιά με ΜΔ αντιμετωπίζουν όλες από αυτές τις συναισθηματικές δυσκολίες. Κάθε περίπτωση παιδιού με ΜΔ διαφέρει, ανάλογα με τις δυσκολίες που έχει και την στήριξη που δέχεται τόσο από την οικογένειά του όσο και από το σχολείο καθώς βέβαια και από την προσωπικότητά του. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό, οι γονείς και οι δάσκαλοι των παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες να κατανοήσουν τις δυσκολίες τους και το πως μπορεί να νοιώθουν, να ερμηνεύσουν κάποιες συμπεριφορές τους και να τα βοηθήσουν αισθανθούν καλά για τον εαυτό τους έτσι ώστε να μπορέσουν να ανθίσουν και να βγάλουν όλο το δυναμικό τους στην επιφάνεια. Τα παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες έχουν απίστευτες ικανότητες και ταλέντα και μπορούν να φτάσουν πολύ ψηλά, αρκεί να έχουν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον.
Μάγια Αλιβιζάτου, Ph.D,
Παιδοψυχολόγος,
Παιδοψυχολόγος,
Χριστουγεννιάτικη Γιορτή Βώρων
Μια πολύ όμορφη γιορτή πραγματοποιήθηκε από τη Γ τάξη την 23η Δεκεμβρίου 2014 στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας. Τα παιδιά παρουσίασαν ένα πολύ όμορφο και δουλεμένο θεατρικό στο οποίο αφιέρωσαν πολλές ώρες προετοιμασίας και το αποτέλεσμα τους δικαίωσε. Ο τίτλος του θεατρικού ήταν ‘Το παιδί και το όνειρο’. Με την ολοκλήρωση της γιορτής ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων με εκπροσώπους του Πολιτιστικού Συλλόγου Βώρων μοίρασαν ευχές και δώρα στους μικρούς μαθητές. Αφού οι ΑγιοΒασίληδες μοίρασαν όλα τα δώρα, ένα παζάρι έλαβε χώρα στην αυλή του σχολείου με πράγματα που είχαν συγκεντρώσει οι μαθητές και πουλούσαν έναντι συμβολικού αντιτίμου, ώστε να ενισχυθεί το φιλανθρωπικό έργο τοπικών φορέων της Μεσσαράς. Ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων σε συνεργασία με γονείς μαθητών μας, φρόντισε και να φάμε το γλυκό μας αλλά και να δροσιστούμε, όπως φαίνεται παρακάτω. Φωτογραφικό υλικό από όλες τις παραπάνω δράσεις, θα είτε στη συνέχεια. Σας ευχόμαστε και πάλι καλές γιορτές, καλή χρονιά και χρόνια πολλά!
Υιοθεσία σκύλου
Τη προηγούμενη Παρασκευή στο σχολείο μας είχαμε έναν μικρό επισκέπτη. Ένα κουτάβι ήρθε στη πόρτα του σχολείου μας και αναζητούσε παρέα. Οι εφημερεύοντες πήραν το σκυλάκι και κατόπιν συζήτησης, αποφάσισε ο σύλλογος διδασκόντων να το κρατήσουμε στο σχολείο μέχρι να βρεθούν τα αφεντικά του ή μια πιο μόνιμη λύση. Τα παιδιά καταχάρηκαν με τον ‘νέο συμμαθητή’ τους και ενθουσιάστηκαν με τη προοπτική να έχουμε έναν ‘φύλακα’ στο σχολείο. Φωτογραφίες του ‘Γουργούρη’, όπως τον ονόμασαν τα παιδιά, θα δείτε στη συνέχεια.
Αναζητήσαμε τις προηγούμενες μέρες, τον ιδιοκτήτη του σκύλου και ευτυχώς βρέθηκε. Ο σκυλάκος περιπλανήθηκε αρκετά μακριά από το σπίτι του, εξερευνώντας μάλλον τη περιοχή και χάθηκε…
Με την ευκαιρία αυτή, μπορούμε να διαβάσουμε μερικές πληροφορίες στη συνέχεια για τις ευεργετικές συνέπειες που έχει η συνύπαρξη του παιδιού με έναν κατοικίδιο σκύλο.
● Mαθαίνει τι σημαίνει φιλία. Όταν το παιδί μεγαλώνει μαζί με ένα σκύλο, μαθαίνει να εκφράζει την αγάπη του, δένεται συναισθηματικά, γίνεται συμπονετικό, αφοσιώνεται, μοιράζεται. Δηλαδή, ουσιαστικά ενισχύονται στο χαρακτήρα του τα συστατικά της αληθινής σχέσης και φιλίας, γίνεται πιο δοτικό και γενικότερα μαθαίνει να βοηθά τους αδύναμους.
● Aναπτύσσεται κοινωνικά. Mαθαίνει να αναγνωρίζει και να σέβεται τις ανάγκες του ζώου, γεγονός που ενισχύει τις σχέσεις του με την ομάδα των συνομηλίκων του και ευνοεί την επικοινωνία του με τους ανθρώπους γενικότερα.
● Γίνεται υπεύθυνο. Aναλαμβάνει ευθύνες και τονώνεται η αυτοπεποίθησή του, καθώς το σκυλί χρειάζεται ανάλογη φροντίδα. Kατ’ αυτό τον τρόπο, το παιδί μπορεί πιο εύκολα να αναλάβει προσωπική ευθύνη για τη δική του ζωή, συμφιλιώνεται με την πραγματικότητα και τις αληθινές ευθύνες της ζωής και αναγνωρίζει πως κάθε επιλογή του έχει τις συνέπειές της.
● Διαχειρίζεται καλύτερα τα «θέλω» του. Eλέγχει τις επιθυμίες και τα συναισθήματά του, ώστε να μην τα εκτονώνει εις βάρος του ζώου. Aπαραίτητη εδώ είναι η διακριτική επίβλεψη του γονιού και η κατάλληλη παρέμβασή του, καθώς το παιδί ενδέχεται να δυσκολευτεί στην αρχή να αναγνωρίσει πότε το σκυλί θέλει να παίξει, να ξεκουραστεί ή να κοιμηθεί. O γονιός μπορεί, συζητώντας με το παιδί, να το βοηθήσει να αναγνωρίσει την επιθυμία του, αλλά και να την οριοθετήσει, εφόσον αυτή είναι αντίθετη προς τις ανάγκες του ζώου. Eάν είναι μοναχοπαίδι, μπορεί να επωφεληθεί ακόμα περισσότερο από τη σχέση αυτή. Θα το βοηθήσει να περιορίσει τον εγωισμό και την επιθετικότητα που μπορεί να έχει ή ακόμα και να μειώσει την εγωκεντρικότητά του.
● Mαθαίνει τι σημαίνει αρρώστια & απώλεια. Aρχίζει να εξοικειώνεται σιγά-σιγά με το φυσικό κύκλο της ζωής, την ιδέα της ασθένειας, της απώλειας και του θανάτου, καθώς το ζώο είναι πιθανό να αρρωστήσει ή να πεθάνει όσο το παιδί διανύει την παιδική ηλικία. H απώλεια αυτή θα είναι μάθημα ζωής για το παιδί και θα το προετοιμάσει ψυχολογικά και για τις απώλειες αγαπημένων ανθρώπων. H φροντίδα, μάλιστα, ενός άρρωστου ή γέρικου ζώου τού μαθαίνει ότι το ίδιο δεν θα είναι μόνο ο αποδέκτης της φροντίδας στη ζωή του (π.χ. από τους γονείς του), αλλά ότι μπορεί να αναλάβει και το ρόλο του ανθρώπου που προσφέρει φροντίδα.
Χριστουγεννιάτικη Γιορτή
Σας καλούμε όλους στη χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου μας. Δείτε τη πρόσκληση που ετοίμασε η κ. Μαρία Ζαχαριουδάκη με τους μαθητές της Γ Τάξης.
Επίσκεψη ομιλία π.Μιχάλη
Επίσκεψη-ομιλία πραγματοποιήθηκε από τον ιερέα π.Μιχάλη για τη σημασία των Χριστουγέννων στις Β και Γ τάξεις. Ο πατήρ Μιχάλης μοίρασε δωράκια στους μικρούς μαθητές και συζήτησε μαζί τους απαντώντας στις απορίες τους. Φωτογραφικό υλικό από την επίσκεψη ακολουθεί στη συνέχεια.
