Στα πλαίσια τησ παγκόσμιας  μέρας περιβάλλοντος έγινε καθαρισμός μερικών  δρόμων του χωρίου μας .

Το σχολείο μας σε συνεργασία με το κέ ντρο   πρόληψης  Οδυσσέας  θα πραγματοποιησει ομιλία με θεμα¨    Η  ΧΡΗΣΗ  ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ  ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΘΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ  ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΟΥΝ”

ΤΟ ΧΩΡΙΌ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΜΑΣ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Σήμερα 15/5/2014  στο σχολείο μασ έγιναν εκδηλώσεις για την γενοκτονια των Ποντίων.

Η σκοτεινή ιστορία πίσω από την Ημέρα της Μητέρας H ιστορία της γυναίκας που αρχικά πάλεψε για αυτή τη γιορτή, για να της εναντιωθεί αργότερα ΣΧΟΛΙΑ (0) 3328   H Anna Jarvis, κινητήριος δύναμη πίσω από την Ημέρα της Μητέρας   Με την Ημέρα της Μητέρας να κλείνει φέτος τα 100 χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της, η γιορτή παραμένει κυρίως γνωστή ως μια αφορμή για δώρα, εκδηλώσεις αγάπης και συναισθηματικά ξεσπάσματα.   Η αλήθεια όμως είναι πως η γιορτή αυτή έχει πολύ πιο μελαγχολικές ρίζες.   Ξεκίνησε σαν μέρα μνήμης και πένθους των γυναικών που είχαν χάσει τα παιδιά τους στο πόλεμο και υπενθύμιζε πως υπήρχε πολύ και σκληρή δουλειά να γίνει για την ειρήνη. Όταν η επέτειος άρχισε να παίρνει εμπορικό χαρακτήρα, η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά της Αnna Jarvis, έκανε τα πάντα για να το πολεμήσει καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και απένταρη σε ένα σανατόριο.   Όλα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1850, όταν η μητέρα της Anna ξεκίνησε μαζί με άλλες γυναίκες της δυτικής Βιρτζίνια να διοργανώνει ομάδες εθελοντισμού.  Η πρώτη “Ημέρα της Μητέρας” ήταν αφιερωμένη στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την προσπάθεια μείωσης της βρεφικής θνησιμότητας με την καταπολέμηση των ασθενειών και τον περιορισμό της μόλυνσης του γάλακτος. Σύμφωνα με την ιστορικό Katharine Antolini του Wesleyan College οι γυναίκες φρόντιζαν και τους τραυματισμένους στρατιώτες και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου (1861-1865) .   Στα μεταπολεμικά χρόνια η Jarvis και οι υπόλοιπες γυναίκες οργάνωναν πικνίκ ‘Φιλίας’ και συμβολικές εκδηλώσεις με μηνύματα γύρω από την ειρήνη και τη συμφιλίωση των δύο πλευρών.   Περίπου εκείνη την εποχή η Julia Ward Howe, γνωστή για τη σύνθεση του ” Ύμνου μάχης για τη Δημοκρατία ” συνέταξε τη Διακήρυξη για τη Γιορτή της Μητέρας καλώντας τις γυναίκες να αναλάβουν ενεργό πολιτικό ρόλο στην προώθηση της ειρήνης.   Όμως κυρίως υπεύθυνη για αυτό που ονομάζουμε σήμερα «Ημέρα της Μητέρας» ήταν η κόρη της, Anna– η οποία θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της μετέπειτα ζωής της αγωνιζόμενη αυτό που τελικά κατέληξε να είναι.   H Anna ποτέ δεν απέκτησε δικά της παιδιά, αλλά ο θάνατος της μητέρας της το 1905 την ενέπνευσε να οργανώσει τους πρώτους εορτασμούς της Μέρας της Μητέρας το 1908.   Στις 10 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, οικογένειες συγκεντρώθηκαν σε εκδηλώσεις στη γενέτειρα της Jarvis στο Grafton της West Virginia – μια εκκλησία που τώρα έχει μετονομαστεί σε Διεθνή Βωμό της Ημέρας της Γυναίκας – καθώς και στη Φιλαδέλφεια, όπου η Jarvis ζούσε εκείνη την εποχή, και σε πολλές άλλες πόλεις.   Σε μεγάλο βαθμό κυρίως μέσω των προσπαθειών της Jarvis η Ημέρα της Μητέρας άρχισε να γιορτάζεται σε περισσότερες πόλεις, μέχρι που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Woodrow Wilson το 1914 καθιέρωσε επίσημα την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.   «Για την Jarvis ήταν η μέρα που πήγαινες σπίτι για να περάσεις χρόνο με τη μητέρα σου και να την ευχαριστήσεις για όσα έκανε», έγραψε η Wesleyan Antolini από τη Δυτική Βιρτζίνια στη διδακτορική της διατριβή με τίτλο «Γιορτάζοντας τη Μητρότητα: η Anna Jarvis και η υπεράσπιση της Ημέρας της Μητέρας της».   «Δεν έγινε για να εορταστούν όλες οι μητέρες. Ήταν για να εορταστεί η καλύτερη μητέρα που έχετε γνωρίσει ποτέ – η δική σου μητέρα – ως γιος ή ως κόρη.» Γι’ αυτό η Jarvis επέμενε στον ενικό αριθμό «Mother’s Day» και όχι στον πληθυντικό “Mothers’ Day”, εξηγεί η Antolini.   Όμως η επιτυχία της Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε αποτυχία, τουλάχιστον στα δικά της μάτια.   Η αρχική ιδέα της Anna Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε χρυσωρυχείο για το εμπόριο, με επίκεντρο την αγορά λουλουδιών, γλυκισμάτων και ευχετήριων καρτών – μια εξέλιξη που ενόχλησε την Jarvis βαθιά. Έβαλε στόχο να αφιερώσει την αρκετά μεγάλη κληρονομιά της για να επιστρέψει τη Ημέρα της Μητέρας στις αρχικές της ρίζες. Ενσωματώθηκε στην Παγκόσμια Ένωση της Ημέρας της Μητέρας και προσπάθησε να ανακτήσει κάποιο έλεγχο της γιορτής. Οργάνωσε μποϊκοτάζ, απείλησε με μηνύσεις, επιτέθηκε ακόμα και στην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Eleanor Roosevelt, επειδή χρησιμοποίησε την Ημέρα της Μητέρας για να αντλήσει κεφάλαια για φιλανθρωπίες.   «Το 1923 εισέβαλε σε ένα συνέδριο εμπόρων ζαχαροπλαστικής στη Φιλαδέλφεια», είπε η Antolini. Μια παρόμοια διαμαρτυρία συνέβη δύο χρόνια αργότερα. «Οι Μητέρες του Αμερικανικού Πολέμου», μια οργάνωση που υπάρχει ακόμα, χρησιμοποίησαν την Ημέρα της Μητέρας για να συγκεντρώσουν κεφάλαιο και κάθε χρόνο πουλούσαν γαρίφαλα. Η Anna αγανακτούσε, οπότε το 1925 εισέβαλε σε ένα συνέδριο που έγινε στη Φιλαδέλφεια και τελικά συνελήφθη για διατάραξη της κοινής ησυχίας.»   Οι πυρετώδεις προσπάθειες της Jarvis συνεχίστηκαν τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 1940. Το 1948 πέθανε σε ηλικία 84 ετών σε ένα σανατόριο της Φιλαδέλφεια.   «Αυτή η γυναίκα, που πέθανε απένταρη σε ένα σανατόριο σε κατάσταση άνοιας, ήταν μια γυναίκα που θα μπορούσε να είχε ωφεληθεί από την Ημέρα της Γυναίκας, αν το ήθελε», είπε η Antolini. «Αλλά εναντιώθηκε σε όσους το έκαναν, και αυτό της κόστισε τα πάντα, οικονομικά και σωματικά.»   Σήμερα, φυσικά, η Ημέρα της Μητέρας συνεχίζει να είναι μια ημέρα καταναλωτισμού. Σύμφωνα με την Εθνική Ομοσπονδία Λιανικού Εμπορίου οι Αμερικάνοι θα ξοδέψουν κατά μέσο όρο 168,94 δολάρια. Οι συνολικές δαπάνες αναμένεται να φτάσουν τα 19.9 δισεκατομμύρια δολάρια.   Για το ότι η Ημέρα της Μητέρας είναι γιορτή της Hallmark, δεν υπάρχει αμφιβολία. Η εταιρεία Hallmark, η οποία πούλησε τις πρώτες κάρτες με αυτή την αφορμή στις αρχές του 1920, δηλώνει ότι αυτή η μέρα είναι η τρίτη πιο δημοφιλής γιορτή για αγορά κάρτας στις ΗΠΑ, μετά τα Χριστούγεννα και την Μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Σύμφωνα με τη Hallmark, στη γιορτή της Μητέρας ανταλλάσσονται 133 εκατομμύρια κάρτες.   Η γιορτή που ξεκίνησε η Anna Jarvis εξαπλώθηκε σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, αν και γιορτάζεται με διάφορους τρόπους και όχι πάντα με τον ίδιο ενθουσιασμό και σε διάφορες μέρες, αν και τις περισσότερες φορές είναι τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.   Στο μεγαλύτερο μέρος του αραβικού κόσμου, η Ημέρα της Μητέρας είναι στις 21 Μαρτίου, η οποία συμπίπτει περίπου με την έναρξη της Άνοιξης. Στον Παναμά η μέρα αυτή γιορτάζεται στις 8 Δεκεμβρίου, όταν η Καθολική Εκκλησία τιμάει ίσως την πιο διάσημη μητέρα, την Παναγία. Στην Ταϊλάνδη οι μητέρες έχουν την τιμητική του στις 12 Αυγούστου, που είναι τα γενέθλια της Βασίλισσας Sirikit, που βασιλεύει από το 1956 και θεωρείται από πολλούς η μητέρα όλων των Ταϊλανδών.   Η Mothering Sunday, μια γιορτή που κρατάει αιώνες, είναι η τέταρτη Κυριακή της χριστιανικής περιόδου

Γι’ αυτό οι διατροφολόγοι λατρεύουν τα αμύγδαλα

Οι έρευνες που “εκθειάζουν” τις ευεργετικές ιδιότητες του αμυγδάλου για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι πολλές. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν χαρακτηρίσει τα αμύγδαλα ως τα “πολύτιμα πετράδια” της φύσης και δεν έχουν άδικο.

Δείτε πέντε λόγους για να βάλετε τα αμύγδαλα στην διατροφή σας:

Λιγότερο λίπος στην περιοχή της κοιλιάς

Το λίπος στην κοιλιά δεν είναι απλά ένα πρόβλημα στην εμφάνισή σας στην παραλία. Περιβάλλει τα όργανά σας και αυξάνει τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών. Μια νέα μελέτη από το πανεπιστήμιο Penn State σε 52 ενήλικες με αυξημένη LDL (κακή) χοληστερόλη, διαπίστωσε ότι εκείνοι που έτρωγαν 40gr αμύγδαλα ημερησίως για έξι εβδομάδες, μείωσαν το λίπος της κοιλιάς και την περιφέρεια της μέσης τους περισσότερο από εκείνους που είχαν μια διατροφή με άλλα σνακ ανάλογης θερμιδικής αξίας.

Χαμηλότερη χοληστερίνη

Συγκεκριμένα χαμηλότερο επίπεδο κακής χοληστερόλης (LDL). Όσοι τρώνε αμύγδαλα είναι 44% λιγότερο πιθανό να έχουν αυξημένα επίπεδα LDL χοληστερόλης στο αίμα, σύμφωνα με έρευνα του κρατικού πανεπιστημίου της Λουιζιάνα επάνω σε 24.808 ενήλικες.

Μειώνουν την όρεξη

Περίπου 40gr ψημένων, ελαφρώς αλατισμένων αμυγδάλων  την ημέρα βοηθούν στον περιορισμό της πείνας και την καλύτερη ρύθμιση των επιπέδων του ζαχάρου στο αίμα, σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Purdue.

Λιγότερη φλεγμονή

Μία νέα έρευνα Κινέζων επιστημόνων έδειξε ότι οι άνθρωποι που έχουν διαβήτη-2 βελτίωσαν δραματικά τα επίπεδα οξειδωτικού στρες και φλεγμονής στον οργανισμό τους, τρώγοντας 40gr αμύγδαλα την ημέρα για περίοδο 3 μηνών.

Μπόνους

Έκτος λόγος για να απολαύσετε μια μερίδα αμυγδάλων την ημέρα: Είναι γευστικότατα!

Τη συστηματική διδασκαλία της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας προτείνουν ξένοι καθηγητές, σαν θεραπεία σε …

δυσλεκτικά παιδιά.

Σύμφωνα με την θεωρία, του Καθηγητού της Φιλολογίας Eric Havelock, η οποία στηρίζεται στον Πλάτωνα…το αρχαίο Ελληνικό αλφάβητο

προκάλεσε πακτωλό αφηρημένων εννοιών στον Αρχαίο Ελληνικό κόσμο, λόγω ενεργοποίησης του εγκεφάλου των χρηστών του.

Στον συνεδριακό τόμο των τετρακοσίων σελίδων «Alphabet and the Brain, έκδοση Springer του 1988» παρουσιάζονται τα συμπεράσματα πλήθους κορυφαίων επιστημόνων φιλολόγων, γλωσσολόγων και άλλων ειδικοτήτων, πλην Ελλήνων αντιστοίχων ειδικοτήτων.

Επιμελητές της έκδοσης ήταν ο Καθηγητής της Ιατρικής Charles Lumsden του Πανεπιστημίου του Τορόντο και ο Διευθυντής του Κέντρου Θεωρίας της Επικοινωνίας “Marchal McLuhan” Derrick De Kerckhove.

Tα επιστημονικά αποτελέσματα τα οποία υποστηρίζουν την θεωρία του Havelock είναι τα εξής:

1. Η περιοχή Broca, που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, ενεργοποιήθηκε λίγο περισσότερο, λόγω του Ελληνικού αλφαβήτου διότι χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς φωνήεντα σε γραφή για πρώτη φορά.

2. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος επαναπρογραμματίστηκε ριζικώς.

3. Η πιο πάνω αναφερθείσα συγκλονιστική μεταβολή στην λειτουργία του εγκεφάλου προκάλεσε μία ουσιώδη αλλαγή στην ψυχολογία των χρηστών του αλφαβήτου από την οποία προέκυψε η ανάγκη επικοινωνίας των πολιτών δια της λειτουργίας του θεάτρου.

Οι δημοσιευμένες έρευνες της επιστημονικής ομάδας του Ιωάννη Τσέγκου παρουσιάζονται στο βιβλίο «Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ».

Σε αυτές, αλλά και σε νεώτερες έρευνες 1999-2010, απέδειξαν ότι οι μετρήσιμοι δείκτες της Λεκτικής Νοημοσύνης και της Αφαιρετικής Σκέψης με αποδεκτές τεχνικές επιταχύνθηκαν σε ομάδα 25 μη-δυσλεξικών παιδιών.

Η διδασκαλία στα παιδιά αυτά καθώς και οι μετρήσεις των δεικτών άρχισαν από την ηλικία των 8 ετών και συνεχίστηκαν μέχρι και τα 12 χρόνια τους.

Οι ίδιοι δείκτες επιβραδύνθηκαν στην ισάριθμη ομάδα μη-δυσλεξικών παιδιών τα οποία δεν διδάχθηκαν εβδομαδιαίως και εξωσχολικώς επί δίωρο την Αρχαία Γλώσσα.

Ας σημειωθεί ότι οι δύο ομάδες διδάχθηκαν τα ίδια προγραμματισμένα μαθήματα στο κανονικό ωράριο η δε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με γενικώς αποδεκτό πρότυπο.

Ωστόσο, η Αυστραλή Πανεπιστημιακή ερευνήτρια Kate Chanock έκανε ένα βήμα παράλληλο ως προς τον Ιωάννη Τσέγκο διότι στο έργο της «Help for a dyslexic learner from an unlikely source: the study of Ancient Greek, Literacy 2006» περιγράφει πως κατέστησε ένα αγγλομαθή δυσλεξικό σε μη-δυσλεξικό με τα Αρχαία Ελληνικά!

Τασούλα. Μια ιστορία για το παιδί που κρύβουμε μέσα μας ( του Δ.Τσιριγώτη )  Η Τασούλα κάνει μασάζ στη κυρία Φανή και προσπαθεί να συγκεντρωθεί αλλά η ματιά της έχει δικό της δρόμο. Είναι αυτός ο γέρος με το βαμμένο μαλλί στο χρώμα του κεχριμπαριού ,που είναι στο κρεβάτι δίπλα στη πόρτα, που έλκει τη προσοχή της. Ο κύριος Αριστείδης .Αναρωτιέται και η ίδια τι είναι αυτό που τη τραβάει τόσο έντονα σε αυτόν τον άνθρωπο . «Λες να είναι το κεχριμπάρι»; Κάτι είχε ακούσει γι’ αυτό . Η Τασούλα είναι νοσηλεύτρια στο γηροκομείο ¨Τα χρυσά Πεύκα¨. Της αρέσει πολύ η δουλειά της ,ειδικά από τότε που η κόρη της παντρεύτηκε και έφυγε από το σπίτι .Χήρα από τα πενήντα της ,εδώ και επτά χρόνια. Έβλεπε τους ηλικιωμένους με πολύ τρυφερότητα σα να ήτανε καράβια που από τα πολλά ταξίδια , η θάλασσα τους έφαγε το σκαρί και έπρεπε να πιάσουνε λιμάνι . Τούτος εδώ όμως ο κύριος Αριστείδης ήταν κάτι άλλο . Το αυτί της είχε πάρει κάτι κουβέντες ,κυρίως από τη κυρία Φανή που ήταν μεγάλη γλωσσού, ότι ήτανε λέει πολύ περίεργος .Ότι δεν μίλαγε σε κανέναν και το μόνο που έκανε όλη μέρα ήτανε να διαβάζει βιβλία. Η Τασούλα αναρωτιότανε πως αντέχει να μη μιλάει σε άνθρωπο. Η ίδια είχε μεγάλη ανάγκη την ανθρώπινη επαφή και πολλές φορές την τρόμαζε η σιωπή που απλωνόταν τα απογεύματα στο σπίτι της. Όταν ένιωθε έτσι έπαιρνε την κόρη της τηλέφωνο αλλά το αισθανότανε ότι εκείνη έψαχνε αφορμή να της το κλείσει και πληγωνότανε. Ευτυχώς για κείνη οι ηλικιωμένοι του γηροκομείου της άνοιγαν εύκολα τη καρδιά τους και έτσι έπαιρνε και η δικιά της αυτό που διψούσε. Δενότανε πολύ με αυτούς και εδώ και τόσα χρόνια το πρώτο πράγμα που έκανε όταν πάταγε το πόδι της στη δουλειά ήτανε να σκανάρει το χώρο με τα μάτια της προσευχόμενη να μη δει κανένα κρεβάτι χωρίς καθόλου σεντόνια . Αφού πρώτα ησύχαζε ότι όλοι ήταν καλά δινόταν με πάθος στην αποστολή της. Με το κύριο Αριστείδη τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ήξερε ότι αυτό το κάστρο δύσκολα θα έπεφτε. Έπρεπε να είναι πολύ προσεχτική και έτσι αποφάσισε να κάνει την έρευνά της πριν δράσει. Βρήκε το φάκελο του στο γραφείο και τον διάβασε .Αριστείδης Σπύρου. Ετών 78 .Επάγγελμα συγγραφέας. Άγαμος. Χρόνιες παθήσεις καμία. Δυστυχώς βρήκε λίγα πράγματα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας πήρε τη κόρη της τηλέφωνο και την ρώτησε αν έχει ακούσει για κάποιον συγγραφέα με αυτό το όνομα. Εκείνη της είπε ότι δεν έχει ακούσει κάτι αλλά ότι θα ρώταγε κάποιον κύριο Γκούγκλη που τα ήξερε όλα. Αλλά ούτε και εκείνου τελικά του θύμιζε κάτι το όνομα αυτό οπότε η Τασούλα αποφάσισε να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο και ότι γίνει. Είχε κάποτε διαβάσει ένα γνωμικό και από τότε το είχε σαν πυξίδα στο λειτούργημά της : «Ένας γέρος είναι ένα παιδί με παρελθόν» . Αποφάσισε λοιπόν ότι θα επιστράτευε το μεγάλο της όπλο που μέχρι σήμερα κανείς δεν είχε αντισταθεί. Την ¨κρέμα της Τασούλας¨ .Αυτή η θεσπέσια κρέμα είχε δοξαστεί από πολλούς και όλοι είχανε να λένε για την ονειρεμένη της γεύση. Έλπιζε ότι το παιδί που έκρυβε μέσα του ο κύριος Αριστείδης θα τσίμπαγε. Η Τασούλα κρατώντας ένα μπολάκι κρέμα πλησιάζει τον κύριο Αριστείδη ενώ φαντάζεται με ηδονή τη στιγμή που εκείνος ,στη πρώτη κιόλας κουταλιά, θα κλείσει απολαυστικά τα μάτια .«Κύριε Αριστείδη σας έφτιαξα λίγη από τη σπεσιαλιτέ μου ,λίγη κρέμα» ,του λέει. Ο κύριος Αριστείδης που εκείνη την ώρα ,τι άλλο , διαβάζει ένα βιβλίο σηκώνει τα βλέφαρα και με ύφος υπεροπτικό απαντάει: «Ευχαριστώ αλλά δεν τρώω κρέμες». «Μήπως θέλετε κάτι άλλο τότε;» ρωτάει η Τασούλα Ο κύριος Αριστείδης μένει για λίγο με το βλέμμα του καρφωμένο πάνω της και απαντάει: «για να σου πω την αλήθεια ,υπάρχει κάτι που θα μπορούσες να κάνεις για μένα». Τελικά ,σκέπτεται η Τασούλα, δεν είναι και τόσο δύσκολος όσο φαίνεται. «Βεβαίως ότι θέλετε, πείτε μου» . Ο κύριος Αριστείδης λέει : « θα σου ήμουνα ιδιαίτερα υποχρεωμένος αν μου έβρισκες μια λευκή κιμωλία».«Μόνο αυτό ,χαράς το πράγμα ,μήπως θέλετε και κάτι άλλο , να σας φτιάξω κάτι να φάτε που το έχετε πιθυμήσει τόσο καιρό εδώ μέσα ;» ρώτησε η Τασούλα έχοντας πάρει φόρα που ανακόπηκε από το ξερό ¨όχι¨ του κυρίου Αριστείδη. Την αμέσως επόμενη μέρα η Τασούλα περιχαρής ανακοινώνει με περηφάνια στο κύριο Αριστείδη ότι η αποστολή εξετελέσθη και του προσφέρει τη κιμωλία. Αυτός της λέει : « Κάνε μου όμως μια τελευταία χάρη. Θέλω να ζωγραφίσεις στο πάτωμα και με κέντρο το κρεβάτι μου ένα κύκλο με ακτίνα περίπου τρία μέτρα» .Η Τασούλα , προσπαθώντας να καταλάβει που το πάει ,σκύβει στο πάτωμα και εκτελεί πρόθυμα την επιθυμία του. Ο κύριος Αριστείδης αφού ρίχνει μια ματιά στο κύκλο λέει με πολύ σοβαρό ύφος αυτή τη φορά : «Λοιπόν άκου καλά τι θα σου πω. Αυτός ο κύκλος είναι τα όρια μου ,ο τοίχος μου, και σε προειδοποιώ ότι αν τα παραβιάσεις χωρίς τη θέλησή μου θα κάνω μεγάλη φασαρία στη Διεύθυνση». Η Τασούλα αποχωρεί προσπαθώντας να κρύψει τα νεύρα της. «Τον παλιόγερο», σκέφτεται. Την άλλη μέρα το πρωί , ξαφνικά ,όλος ο όροφος τραντάζεται από τη φωνή του κυρίου Αριστείδη «Νοσοκόμα Τασούλα ελάτε αμέσως τώρα εδώ». Η Τασούλα πλησιάζει και στέκεται στη περιφέρεια του κύκλου.«Ποιος έχει ζωγραφίσει αυτό το πράμα πάνω στον κύκλο μου;» τη ρωτάει.« Εγώ έφτιαξα ένα ανοικτό μικρό παράθυρο για να μπορούμε να μιλάμε» του απαντάει έντρομη. Ο κύριος Αριστείδης έχει κοκκινίσει ολόκληρος και ενώ αναμένεται η έκρηξη η Τασούλα διακρίνει μια περίεργη λάμψη στα μάτια του. «Ωραία λοιπόν βάλε τη καρέκλα σου έξω από το παράθυρο που μου σχεδίασες και λέγε». Η Τασούλα έχει μείνει άφωνη και εκτελεί μηχανικά τις εντολές. «Θα κάνουμε όμως μια συμφωνία. Δεν θα μιλάμε καθόλου για μένα. Δεν θα με ρωτήσεις τίποτα για τη ζωή μου» λέει ο Αριστείδης. Το παιδί που έκρυβε μέσα του δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην αθωότητα και στις αγνές προθέσεις της Τασούλας. Σαν ένα παιδί που ζήλεψε τα παιχνίδια ενός άλλου και να του ζήτησε να παίζουνε μαζί. Έτσι κύλησε όλο το καλοκαίρι με τη Τασούλα να μιλάει ,κυρίως για τη δική της ζωή, και τον κύριο Αριστείδη να ακούει . Ένα πρωινό του Σεπτέμβρη η Τασούλα ,που μόλις έχει καταφθάσει στο γηροκομείο , βλέπει έντρομη το κρεβάτι του κυρίου Αριστείδη άδειο και χωρίς σεντόνια .Τρέχει κοντά και βλέπει ότι πάνω στον κύκλο υπάρχει ζωγραφισμένη μια πόρτα ανοιχτή. Κατάλαβε ,χαμογέλασε και μετά έκλαψε. ‘Ένα μήνα μετά το θάνατο του κυρίου Αριστείδη ,η Τασούλα λαμβάνει ένα συστημένο δέμα .Μέσα έχει ένα βιβλίο του γνωστού συγγραφέα Άρη Νικολάου. Τίτλος το βιβλίου είναι ¨Τασούλα¨. Στην αφιέρωση γράφει : «Για την παιδική μου φίλη , Τασούλα ».Δημήτρης Τσιριγώτης. Φυσικός