ΠΑΡΑΠΟΝΟ (ΕΛΥΤΗΣ)

Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη.

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν;
Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Μούτρα. Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις. Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου,την καλή υγείαδυο φίλουςμια αγάπη,
μια δουλειάμια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς.

Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα. Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
πάντα, πάντα θα ‘ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
-από Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη – (2 Νοεμβρίου 1911 – 18 Μαρτίου 1996),
(Εστάλη απ

ΠΑΓΚΟΣΚΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Η Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική έμπνευσή της ανήκει στον έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό.

Η εισήγησή του έφτασε με επιστολή στα χέρια του ποιητή και μελετητή της ποίησης Κώστα Στεργιόπουλου, προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων. Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό της πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους. Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998 στο παλιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά. Ετοιμάστηκε με ελάχιστα έξοδα και πολλή εθελοντική δουλειά, και είχε μεγάλη επιτυχία.

Την επόμενη χρονιά ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, όπως η 21η Ιουνίου είναι Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Τυνήσιοι και άλλοι πρέσβεις από χώρες της Μεσογείου υποστήριξαν την εισήγηση και η ελληνική πρόταση υπερψηφίστηκε.

Τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι, η 21η Μαρτίου ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Το σκεπτικό της απόφασης ανέφερε: «Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα ΜΜΕ, ούτως ώστε η ποίηση να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη, αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της. Οι πολύ δημοφιλείς ποιητικές αναγνώσεις μπορεί να συμβάλουν σε μια επιστροφή στην προφορικότητα και στην κοινωνικοποίηση του ζωντανού θεάματος και οι εορτασμοί μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών της ποίησης με τις άλλες τέχνες και τη φιλοσοφία, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η φράση του Ντελακρουά “Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση”».

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΕΡΟΥ

19/03/2014
Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό, 22 Μαρτίου 2014
Η Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 22 Μαρτίου και θεσπίστηκε στη συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, στη Βραζιλία το 1992. Στόχος ήταν η ευαισθητοποίηση όλων μας για το πολύτιμο αυτό αγαθό, καθώς σε πολλές περιοχές του κόσμου οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα, από την έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό.

Το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας για το Νερό είναι: «Νερό και Ενέργεια» και θέλει να δείξει πόσο στενά συνδεδεμένες και αλληλοεξαρτώμενες είναι αυτές οι δύο έννοιες. Αρκεί να σκεφτούμε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε ηλεκτρική ενέργεια από την κίνηση του νερού (υδροηλεκτρική ενέργεια) και παράλληλα χρησιμοποιούμε περίπου το 8% της παγκόσμιας παραγόμενης ενέργειας για την άντληση, επεξεργασία και μεταφορά νερού σε διάφορους καταναλωτές.

Παρακάτω ακολουθούν κάποια βασικά μηνύματα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας για το Νερό, που θα σας βοηθήσουν να κάνετε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στην Τάξη και να βγάλετε και εσείς τα δικά σας συμπεράσματα και μηνύματα.

Το νερό χρειάζεται ενέργεια και η ενέργεια χρειάζεται νερό
Νερό απαιτείται για την παραγωγή σχεδόν όλων των μορφών ενέργειας. Ενέργεια απαιτείται σε όλα τα στάδια της άντλησης, επεξεργασίας και διανομής νερού.

Τα αποθέματα είναι περιορισμένα και η ζήτηση αυξάνεται συνεχώς
Οι ανάγκες μας σε πόσιμο νερό και σε ενέργεια θα αυξηθούν σημαντικά τις επόμενες δεκαετίες. Αυτή η αύξηση θα δημιουργήσει μεγάλες προκλήσεις σε πολλούς τομείς.

Εξοικονόμηση ενέργειας ισοδυναμεί με εξοικονόμηση νερού και το αντίστροφο
Οι επιλογές που κάνουμε σχετικά με τον εφοδιασμό, τη διανομή, την τιμή και τη χρήση του νερού και της ενέργειας επηρεάζουν η μία την άλλη.

’νθρωποι που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης χρειάζονται επειγόντως πρόσβαση σε νερό, σωστή υγιεινή και ηλεκτρική ενέργεια
Σε όλο τον κόσμο, 1,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρική ενέργεια, 768 εκατομμύρια άνθρωποι σε καθαρό πόσιμο νερό, ενώ 2,5 δισεκατομμύρια στερούνται συνθηκών σωστής υγιεινής. Το νερό και η ενέργεια μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην καταπολέμηση της φτώχειας.

Η εξοικονόμηση ενέργειας και νερού σε ατομικό επίπεδο κρίνεται απαραίτητη όσο και η εφαρμογή συντονισμένων πολιτικών
Καλύτερη κατανόηση του πόσο στενά συνδεδεμένες και αλληλοεξαρτώμενες είναι αυτές οι δύο έννοιες απ’ όλους, θα οδηγήσει στον καλύτερο σχεδιασμό διαχείρισης του νερού και της ενέργειας. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στους δύο αυτούς τομείς πρέπει να ξεπεράσουν τα εμπόδια που υπάρχουν ανάμεσά τους και να συνεργαστούν, ώστε να οδηγηθούμε σε πιο αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών νερού και ενέργειας.