ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΣΤΟ ΣΟΧΟ

ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

   Στο βορειοανατολικό άκρο της κωμόπολης του Σοχού βρίσκεται το στάδιο των Αγίων Αποστόλων ή στάδιο «Μενέλαος Βασιλικός» προς τιμήν του Δημάρχου Μενέλαου Βασιλικού που οραματίστηκε και κατασκεύασε το συγκεκριμένο στάδιο.

    Είναι ένα όμορφο γήπεδο-στάδιο  μέσα σε μια  καταπράσινη περιοχή με καταπληκτική θέα. Στην άκρη του σταδίου ψηλά δεσπόζει σε ψηλό σημείο, η μικρή, λιτή αλλά  επιβλητική εκκλησία των Αγίων Αποστόλων. 

    Το στάδιο έχει ιδιαίτερη σημασία για τους κατοίκους του Σοχού γιατί εκεί λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στις 28,29,30 Ιουνίου το πανηγύρι του χωριού, «Το πανηγύρι των Αγίων Αποστόλων». 

   Είναι ένα πανηγύρι με όλα τα χαρακτηριστικά κάθε ελληνικού πανηγυριού, όπου χωρούν όλοι, ανεξαρτήτως κοινωνικής, οικονομικής, φυλετικής θέσης, άντρες, γυναίκες, παιδιά, νέοι, γέροι, μόνιμοι κάτοικοι, οικονομικοί μετανάστες, πρόσφυγες επισκέπτες από τις γύρω περιοχές, επισκέπτες από άλλες χώρες, προύχοντες του τόπου, βουλευτές, υπουργοί κατά καιρούς. 

   Τα παιδιά βρίσκουν τη χαρά τους με τα παιχνίδια που έρχονται μόνο στα πανηγύρια, κούνιες, τρενάκια, μπαλαρίνες, συγκρουόμενα και τα λογής λογής καταστήματα παιχιδιών.

   Οι μεγάλοι απολαμβάνουν τις υπαίθριες ταβέρνες και καφετερίες και έχουν την ευκαιρία να ξανανταμώσουν παλιούς φίλους, μιας και όλοι οι ξενιτεμένοι Σοχινοί-ές έρχονται στο πανηγύρι του τόπου τους.

   Το πανηγύρι ξεκινά με την περιφορά (μεταφορά) της εικόνας των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου από τον ενοριακό ναό του Αγιόυ Γεωργίου στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων. Συμμετέχουν σχεδόν όλοι οι Σοχινοί-ές και με συνοδεία μπάντας και επισήμων, νέοι-ες με παραδοσιακές στολές μεταφέρουν την εικόνα, δίνοντας ιδιαίτερη χροιά στην εκκλησιαστική και κοινωνική αυτή εκδήλωση.

   Την πρώτη μέρα του πανηγυριού γίνονται αθλητικοί αγώνες παιδιών και εφήβων σε διάφορα ολυμπιακά αγωνίσματα (αγώνες δρόμου, άλματα, ρίψεις κλπ) καθώς και διάφορα παραδοσιακά αγωνίσματα (τσουβαλοδρομίες ,αυγοδρομίες κλπ.) Η συμμετοχή και η χαρά των παιδιών είναι μεγάλη μιας και βραβεύονται σχεδόν όλα τα παιδιά και σίγουρα χειροκροτούνται όλοι οι μικροί-ές αθλητές-τριες.  

  Όμως, αυτό που κάνει ξεχωριστό και ιδιαίτερο αυτό το πανηγύρι είναι οι αγώνες παραδοσιακής πάλης που γίνονται κατά τη διάρκεια του τριημέρου.

   Είναι αγώνες ελευθέρας πάλης με ιδιαίτερη αμφίεση των αθλητών και ξεχωριστούς κανονισμούς.

    Οι παλαιστές (πεχλιβάνηδες) φοράνε δερμάτινα παντελόνια (κιουσπέτια) και αλείφονται με λάδι για να γλιστράνε.  Οι λαβές και οι τρόποι πάλης είναι εντελώς διαφορετικοί από το ολυμπιακό αγώνισμα της πάλης.

   Οι παλαιστές αγωνίζονται σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τα κιλά και τις ικανότητές τους:Α΄,Β΄,Γ΄ κατηγορία. Φυσικά, είναι ανάλογα και τα χρηματικά έπαθλα και οι διακρίσεις τους.

   Ανάλογοι αγώνες πάλης γίνονται και σε πολλά άλλα πανηγύρια χωριών του Ν. Σερρών κυρίως (Νιγρίτα, Φλάμπουρο κ.ά.) οπότε είναι σαν υπάρχει ένα πρωτάθλημα παραδοσιακής πάλης με αποκορύφωμα το πανηγύρι του Σοχού (Ολυμπιάδα των πανηγυριών).Επίσης, αγώνες τέτοιας πάλης γίνονται και σε πανηγύρια χωριών και πόλεων της Τουρκίας, με διασημότερο το πανηγύρι της Ανδριανούπολης, σε χωριά της Βουλγαρίας και της F.Y.R.O.M.(Σκόπια).

  Η ορολογία που χρησιμοποιείται στην πάλη αυτή είναι κυρίως τουρκική και οι Τούρκοι διεκδικούν την πατρότητα της, όμως ο όρος «πεχλιβάνης» που σημαίνει παλαιστής, έχει περσική ρίζα και όπως είναι γνωστό, οι Έλληνες ήρθαν σε επαφή με τους Πέρσες πολύ νωρίτερα από τους Τούρκους. Εξάλλου, αγώνες πάλης αναφέρονται και στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου αλλά και στα έπη του Ομήρου.

Το αθλητικό ενδιαφέρον των αγώνων αυτών είναι αρκετά μεγάλο και είναι πλέον σύνηθες να έρχονται παλαιστές Τούρκοι, Βούλγαροι, ή από την F.Y.R.O.M. . Την δεκαετία του 1990 ο πρωτοπαλαιστής της Τουρκίας και τρεις φορές νικητής στο πανηγύρι της Ανδριανούπολης (Χουσείν Τσουκάλ), ήρθε  και πάλεψε στο πανηγύρι του Σοχού. 

Οι θεατές (φίλαθλοι) της πάλης καθηλώνονται με τις ώρες στις κερκίδες του σταδίου, παρακολουθώντας με αμείωτο ενδιαφέρον τους αγώνες οι οποίοι πολλές φορές τελειώνουν μετά τα μεσάνυχτα.

Τα βραβεία των αθλητών παλαιότερα ήταν ζώα (κατσίκια, αρνιά, μοσχάρια) που προσέφεραν οι κτηνοτρόφοι του τόπου, σήμερα όμως είναι σεβαστά χρηματικά έπαθλα.

Η σημασία του πανηγυριού των Αγίων Αποστόλων είναι πολύ μεγάλη για τους Σοχινούς-ες, μαζί με το καρναβάλι είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι  του λαϊκού πολιτισμού τους. Είναι εκδηλώσεις με πανάρχαιες ρίζες, χάνονται στα βάθη των αιώνων με ιδιαίτερη σημασία για τις ανθρώπινες σχέσεις ,τις αξίες του παλιού σύγχρονου και μελλοντικού ανθρώπου.

Εκεί ξεχνάνε τα καθημερινά προβλήματα, τις μεταξύ τους τριβές την μονοτονία του σύγχρονου βίου και παίρνουν θάρρος για να συνεχίσουν την πορεία τους.

Έτσι, δεν νοείται Σοχινός-ή που να μην τιμά το πανηγύρι με την παρουσία του, να μην βοηθήσει όπως μπορεί την οργάνωση, να μην ευχαριστηθεί με τις εκδηλώσεις του πανηγυριού.

Τελειώνοντας, αξίζει να σημειωθεί το ενδιαφέρον πλήθους ερευνητών κάθε επιστημονικού τομέα ανθρωπιστικών σπουδών, οι οποίοι τονίζουν στα επιστημονικά συγγράμματα τους την αξία του πανηγυριού  και είναι βέβαιοι για την συνέχειά του στους μελλοντικούς αιώνες.

T.A.

Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Σχολιάστε

Πρόγραμμα ΕΣΠΑ στο σχολείο μας

DimosiotitaEKSEID_1617_AfisaΠρόγραμμα μέτρων Εξατομικευμένης Υποστήριξης μαθητών μεαναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (NEO)Η Πράξη αφορά στον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης των μαθητών μεαναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, με την ενίσχυση των ειδικώνσχολείων και των τμημάτων ένταξης, ώστε η εκπαίδευση να ανταποκρίνεταιστις ανάγκες όλων των μαθητών χωρίς διακρίσεις, χρησιμοποιώντας τοδιαθέσιμο προσβάσιμο ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό για την εφαρμογή νέωνδιδακτικών προσεγγίσεων, καθώς και ειδικά εργαλεία. Συγκεκριμένα, θαενισχυθεί το ανθρώπινο δυναμικό των σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας καιΔευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με εκπαιδευτικούς Ειδικής Αγωγής, άτομα ωςΕιδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό (ΕΕΠ) και ως Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό(ΕΕΒ), οι οποίοι θα απασχοληθούν στις μονάδες A/θμιας Εκπαίδευσης καιB/βάθμιαςΕκπαίδευσης.Στόχος της Πράξης είναι η διαρκής υποστήριξηκατά την εκπαιδευτική διαδικασία των μαθητών με αναπηρίες ή/και ειδικέςεκπαιδευτικές ανάγκες ώστε να εξαλειφθούν οι ανισοτήτες και ο κοινωνικός

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 001
ΑΦΙΣΑ 2016-2017
αποκλεισμός.
Δημοσιεύθηκε στη Τα νέα μας | Σχολιάστε

Εισήγηση του Δ/ντου Τ.Α.σε ημερίδα για το «Καρναβάλι Σοχού»

ΕΙΣΗΓΗΣΗ 1/2/2015

Κ. ………….(επίσημοι)

Κυρίες και κύριοι φίλοι και φίλες του Σοχινού καρναβαλιού, αγαπητοί προσκεκλημένοι.

Είναι γνωστό σ΄ όλους μας ότι ο Σοχός βρίσκεται στο δυτικό άκρο της αρχαίας Θράκης που εκτεινόταν μέχρι τον Δούναβη προς βορρά και μέχρι την Κων/πολη ανατολικά.

Επίσης είναι γνωστό πως στην περιοχή αυτή έχουν φτάσει ως τις μέρες μας πανάρχαια, αρχέγονα λαϊκά δρώμενα με μια πρωτογενή-αυθεντική έκφραση που προκαλούν τεράστιο ενδιαφέρον και στην επιστημονική κοινότητα αλλά και στους απλούς ανθρώπους.

Μια κατηγορία δρώμενων είναι και τα Διονυσιακά όπως τα λέμε δρώμενα με τις τραγόμορφες μεταμφιέσεις, κουδούνια μάσκες κλπ. Ξέρουμε ότι ο Διόνυσος λατρεύτηκε πρώτα από τους Θράκες που ήταν Δωριείς και μετά από τα υπόλοιπα ελληνικά φύλλα.

Εμείς λοιπόν εδώ στο Σοχό καυχιόμαστε ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Θρακών και υποστηρίζουμε ότι το Δρώμενο μας που ονομάζουμε «Σοχινό καρναβάλι» είναι συνέχεια μιας τέτοιας Διονυσιακής λατρείας.

Προφανώς δεν το βιώνουμε σαν Διονυσιακή λατρεία ,αλλά σίγουρα έχουν μείνει από την αρχαιότητα πολλά χαρακτηριστικά αυτής, όπως η καλοχρονιά, η αποπομπή του κακού, η αναγέννηση της φύσης και της διάθεσης κ.α. .

Στην πορεία του δρώμενου στα βάθη των αιώνων όπως ήταν φυσικό δέχτηκε πολλές επιρροές και από τον Χριστιανισμό και από τους κάθε λογής καταχτητές,

Είναι γνωστός ο μύθος του στρατού του Αγίου Θεοδώρου με τους τραγόμορφους στρατιώτες που έδιωξαν τον εχθρό κλπ όμως τον μύθο αυτόν νομίζω ότι αφενός κανείς Σοχινός δεν τον πιστεύει ,αφετέρου δεν επιβεβαιώνεται από κανένα ιστορικό ή λαογραφικό στοιχείο, ή και εκκλησιαστικό αρχείο.

Ίσως καλλιεργήθηκε ο μύθος αυτός για να διασωθεί  από τους (ας μου επιτραπεί η έκφραση ) «διωγμούς» που υπέστησαν τα αρχαία δρώμενα σαν ειδωλολατρικά.

Φυσικά και επηρεάστηκε και από την τουρκοκρατία διασώζονται τουρκικοί στίχοι στα τραγούδια του καρναβαλιού μας όπως το αποκαλούμε σήμερα.

Παλαιότερα δεν το αποκαλούσαμε καρναβάλι και το γιορτάζαμε με τον ερχομό του χρόνου, όπως τα άλλα δρώμενα της Ανατολικής Μακεδονίας και Νότιας Βουλγαρίας δηλαδή τα Θεοφάνια, κατόπιν μεταφέρθηκε στην εορτή των Αγίων Θεοδώρων και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα μεταφέρθηκε την Καθαρά Δευτέρα και την Κυριακή  πριν από αυτή.

Μια ονομασία που διασώθηκε  για τον κουδουνοφόρο μας είναι η λέξη  «μέριου»

που ετυμολογικά δεν μπορέσαμε να βρούμε κάποια στοιχεία, ίσως έχει σχέση με τον μερακλή (με τουρκική ρίζα μιράκ).

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο τελευταίος διωγμός που υπέστη το δρώμενο ήταν την δεκαετία του 50 που δεν επέτρεπαν καρναβάλια να περάσουν από τη κεντρική πλατεία και προσπαθούσαν να το υποβαθμίσουν λέγοντας ότι μόνο οι μπεκρήδες ,οι αγράμματοι, οι κτηνοτρόφοι ντυνόταν με κουδούνια ,όμως ήταν τέτοια η πρωτογενής δύναμη του δρώμενου που ανέτρεπε τα πάντα, και έτσι σήμερα που μιλάμε να βρίσκεται σε μια άλλη διάσταση, να συμμετέχουν όλοι  οι κάτοικοι του τόπου, μικροί μεγάλοι ,άνδρες γυναίκες παιδιά κ.λ.π..

Κάθε αποκριά λοιπόν αρκετές μέρες πριν ανοίξει το Τριώδιο σε κάθε Σοχινό σπίτι ετοιμάζονται για την καλύτερη μας γιορτή. Ετοιμάζουν τις στολές του κουδουνοφόρου.

Η στολή του κουδουνοφόρου αποτελείται

1)από δέρματα τράγων (τα κουζιούφια)

σήμερα τεχνικώς επεξεργασμένα από ειδικά εργαστήρια (βυρσοδεψεία) παλαιότερα με Σοχινή επεξεργασία με χονδρό αλάτι και στίψη.

2) Τα τσαρούχια από δέρμα γουρουνιού ή βοδιού και αυτά από εργαστήρια, ενώ παλαιότερα μόνο από δέρμα γουρουνιού με επεξεργασία Σοχινών μερακλήδων.

3)Το ζωνάρι (υφαντό που μοιάζει με υφασμάτινο ιμάντα για το δέσιμο των κουδουνιών)

υφαίνεται ακόμη και σήμερα στον αργαλειό από Σοχινές .

4)Η σάρπα ή εσάρπα που φοριέται από μπροστά για να καλύψει το στήθος του καρναβαλιού. Πλέκεται και στολίζεται από τις γυναίκες του τόπου.

5)Τα μανικέτια που φοριούνται στα μπράτσα του κουδουνοφόρου και αυτά πλέκονται από τις Σοχινές.

6) Το καλπάκι που φοριέται στο κεφάλι,  είναι συνδυασμός μάσκας και κεφαλοστολής. Θέλει ειδική γνώση, εμπειρία , δεξιοτεχνία και μεράκι στον τρόπο κατασκευής του ίσως λίγο περισσότερο από τα άλλα εξαρτήματα της στολής.

Κατασκευάζεται από μαύρο χονδρό ύφασμα, και πάνω του ράβονται σε γεωμετρικά σχέδια πολύχρωμες χάντρες και πούλια, από την κορυφή του κρέμονται κορδέλες και μια ουρά αλεπούς, ακόμη τοποθετείται μεγάλο μουστάκι από ουρά αλόγου . Η κατασκευή του γίνεται μόνο από Σοχινούς μερακλήδες τεχνίτες.

7)Τέλος τα κουδούνια που είναι πέντε: τέσσερα κυπριά συνήθως το 24σάρι, το 22άρι .το 20άρι και 18άρι, για τους ενήλικες και το μπατάλι που φοριέται πίσω.

Μπορούν να γίνουν και μικρότερα για τους ανήλικους.

Φυσικά τα κουδούνια δεν είναι τυχαία πρέπει να είναι ειδικής κατασκευής (σχήμα ,μέταλλο, χρώμα, όγκο) ώστε να αποδώσουν τον επιθυμητό ήχο, και το κυριότερο να αποτελούν ηχητικό σύνολο να είναι συνταιριασμένα δηλαδή.

Τα κουδούνια όπως έγραψε ό λαογράφος κ. Αικατερινίδης το 1976 πάνε όπως πάει η μουσική, το ένα κατόπι στο άλλο, το καθένα με τη φωνή του και η αλληλουχία συμπληρώνεται με το μπατάλι. Και ας μου επιτραπεί να συμπληρώσω τον κ. Αικατερινίδη ότι αν ξέρει να τα κουβαλάει καλά όπως λέμε οι Σοχινοί το καρναβάλι τότε πράγματι ακούμε μελωδία.

Είναι γνωστός ο αγώνας των Σοχινών για να ταιριάξουν ένα σύνολο κουδουνιών μια ντουζίνα όπως την αποκαλούμε. Παλιότερα έφταναν σε κάθε άκρο της Ελλάδας ζητώντας παλιά καλά κουδούνια μιας και δεν υπήρχαν εργαστήρια που να παράγουν καινούρια καλά κουδούνια. Με το άνοιγμα των συνόρων και την ευκολία των μετακινήσεων φτάνουν σ΄ όλα τα βαλκανικά κράτη ψάχνοντας και βρίσκοντας τα επιθυμητά κουδούνια.

Ευτυχώς βρέθηκε και ένα σύγχρονο σημερινό εργαστήριο που κατασκευάζει ικανοποιητικά εύηχα κουδούνια  . Έτσι λοιπόν γέμισε ο Σοχός παλιά και καινούργια κουδούνια ώστε κάθε Σοχινός  να βγάλει το μεράκι του.

Λέμε στο Σοχό ότι να δεν έχεις κουδούνια στο σπίτι δεν είσαι νοικοκύρης, και πράγματι σήμερα σε κάθε Σοχινό σπίτι υπάρχουν μια ή και περισσότερες ντουζίνες κουδουνιών.

Ακόμη είναι γνωστό ότι σήμερα στο Σοχό βρίσκονται τα καλύτερα και πιο εύηχα κουδούνια ώστε δικαίως αποκαλείται από τους ειδικούς «Η Μέκκα των κουδουνιών».

Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες και μέρες για τις λεπτομέρειες της στολής, για τα κουδούνια , για τον ήχο των κουδουνιών για τον αγώνα ανεύρεσης κουδουνιών για τα χρήματα που έχουν ξοδέψει οι μερακλήδες, όπως κάνουμε εμείς οι Σοχινοί στις καθημερινές μας συναθροίσεις όμως δεν είναι της παρούσης ώρας και ημερίδας να αναφερθούμε παραπάνω στα στοιχεία αυτά του καρναβαλιού μας.

Το ντύσιμο του καρναβαλιού γίνεται από φίλους ή συγγενείς του κουδουνοφόρου και είναι μια χρονοβόρα  και ιδιαίτερη διαδικασία  μάλλον τελετουργία. Βήμα βήμα με προσοχή , με προκαθορισμένη σειρά ο κουδουνοφόρος φοράει τα εξαρτήματα του , ζώνεται τα κουδούνια ,τελευταία βάζει την σάρπα και το καλπάκι και είναι έτοιμος.

Παίρνει λοιπόν στο ένα χέρι την γκλίτσα ή το σπαθί , στο άλλο το μπουκάλι με το κέρασμα (ούζο ή τσίπουρο συνήθως) και ξεκινάει αφού του ευχηθούν .

Πρώτη του κίνηση να κεράσει αυτούς που τον ντύσανε  και μόλις βγει  από το σπίτι μια γυναίκα συνήθως η μάνα ,η γιαγιά , η σύζυγος  κρατώντας μια κανάτα με νερό τον ραίνει με λίγο νερό και ρίχνει το υπόλοιπο κάτω με την ευχή να βρει το δρόμο του όπως το νερό.

Στην πορεία του προς την πλατεία συνήθως θα βρει και άλλους κουδουνοφόρους και πλέον ταξιδεύει σε έναν άλλο κόσμο θαρρείς, σε μια άλλη πραγματικότητα. Στην νέα πραγματικότητα αυτή ξεχνάει τα καθημερινά του προβλήματα και κυριαρχεί ή χαρά και το κέφι ,και η έκσταση  στην πραγματικότητα αυτή εμφανίζονται ευγενή συναισθήματα ,όπως η φιλία και η αλληλοεκτίμηση μεταξύ των Σοχινών, ο σεβασμός προς τους μεγαλύτερους, η περηφάνια του γονιού για το παιδί του, η λεβεντιά  και γιατί όχι  η άδολη αγάπη των ερωτευμένων νέων μας.

Κερνάει ο κουδουνοφόρος τον κόσμο γεμάτος χαρά και ευτυχία όποιον συναντήσει στο δρόμο, στην πλατεία, στα καφενεία και στις ταβέρνες του τόπου, επισκέπτεται μέσα στη νύχτα τα σπίτια φίλων και συγγενών μερακλήδων  και έτσι εμείς οι Σοχινοί ερχόμαστε πιο κοντά μεταξύ μας , ξεχνάμε τις μικροδιαφορές μας και όλοι μαζί βιώνουμε το δρώμενο μας, ένα γνήσιο λαϊκό δρώμενο που βιώνεται από τους Σοχινούς εδώ και χιλιετίες ένα παλιό και ταυτόχρονα σύγχρονο δρώμενο ένα δρώμενο που προσαρμόζεται στην κάθε εποχή και στην κάθε κρίση.

Λέμε τραγούδια τις μέρες αυτές τραγούδια του παραπόνου και της καταφρόνιας όπως τα χαρακτηρίζει η μεγάλη Σοχινή συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη, τραγούδια συνήθως ερωτικά ή της παλικαριάς με έναν αργόσυρτο ρυθμό με όμορφους απλούς στίχους πάνω στους ήχους της βυζαντινής μουσικής και της Μακεδονικής παράδοσης. Ο κουδουνοφόρος συμπληρώνει με την μουσική των κουδουνιών και τους κατάλληλους βηματισμούς τα τραγούδια και γινόμαστε όλοι μια παρέα και τραγουδώντας κάνουμε την μέρα μας, την καθημερινότητα μας πιο όμορφη. Δεν είναι τυχαίο που κάθε ξενιτεμένος Σοχινός τις μέρες αυτές επιστρέφει στο Σοχό και θέλει να ζωστεί τα κουδούνια για να περάσει κάποιες στιγμές χαράς. Οι στιγμές αυτές θα αποτελέσουν εφόδιο για την  υπόλοιπη χρονιά.

Οι μέρες της Αποκριάς που κρατούν στο Σοχό περίπου ένα μήνα είναι οι καλύτερες για μας τους Σοχινούς. Ντύνονται καρναβάλια σχεδόν από όλες τις οικογένειες ακόμη και από αυτούς που διαμένουν στο Σοχό και δεν είναι Σοχινοί.

Άντρες – γυναίκες νέοι γέροι και παιδιά, από όλες τις κοινωνικές τάξεις όλοι συμμετέχουν ισότιμα , το καρναβάλι μας τους αγκαλιάζει όλους ακόμη και τους επισκέπτες και πράγματι το δρώμενο μας γίνεται μια ιδιαίτερη κουλτούρα ένας λαϊκός πολιτισμός με πανανθρώπινες αξίες ένας λαϊκός πολιτισμός πού προάγει τις ανθρώπινες σχέσεις ένας πολιτισμός που  κάθε σύγχρονη και ανεπτυγμένη  κοινωνία θα ζήλευε .

Δημοσιεύθηκε στη ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Σχολιάστε

Η νέα εμφάνιση του σχολείου μας.

10367134_10202727118682283_5695472333043850119_n
Το σχολείο μας όπως φαίνεται μετά το πρόσφατο βάψιμο από τους συντοπίτες μας, Ρίζιο Βαγγέλη και Μέντα Άγγελο οι οποίοι επί ένα μήνα δούλεψαν χωρίς να πάρουν ούτε ένα ευρώ για να βαφτεί όπως δεν βάφτηκε ποτέ από κατασκευής του. Οι συγκεκριμένοι βαφείς όχι μόνο έβαψαν το διδακτήριο, αλλά έβαψαν και τα τοιχάκια της αυλής, όλα τα εσωτερικά κάγκελα, τις εξωτερικές πόρτες ,όπως επίσης μας επιδιόρθωσαν και τις υδρορροές. Ειλικρινά τους ευχαριστούμε από καρδιάς και ευχόμαστε οι Σοχινοί να τους τιμήσουν αναθέτοντας σε αυτούς το βάψιμο των σπιτιών τους. Επίσης ευχαριστούμε τον Παντελή Μισχόπουλο (Μιςχρωμ) για την δωρεάν χορηγία όλων των χρωμάτων, τον Μανταρτζίδη Ανέστη για την προσφορά κάποιων υλικών τον Δάνιο Ιωάννη για την προσφορά σκαλωσιάς όπως επίσης και τον Αντώνη Καραμούτσο (από την Αλβανία) για την σχεδόν καθημερινή μετακίνηση της σκαλωσιάς.Τέλος ευχαριστούμε και την Αντιδήμαρχο κ. Σάμου γιατί αυτή οραματίστηκε και βοήθησε να γίνει πράξη μια τόση μεγάλη χορηγία .Η όλη διαδικασία τιμά όλο τον Σοχό και τους Σοχινούς, που όπως οι πρόγονοι μας, δείχνουν ευαισθησία σε θέματα παιδείας.

Δημοσιεύθηκε στη Τα νέα μας | Σχολιάστε

TA WΙΚΙ (εκ/κες ιστοσελίδες)ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

Τα wiki είναι μικρές εκ/κες ιστοσελίδες που φτιάχτηκαν από παιδιά του σχολείου μας με τη βοήθεια του δασκάλου Τ.Α.

http://agiasofia.wikispaces.com/home      για την Αγία Σοφία

http://sohos.wikispaces.com/                    για τον ναό του χωριού μας

Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Σχολιάστε

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΣΟΧΟΥ

199728_1601069109820_1767705_n

«Μέριου» ο τραγόμορφος μερακλής με τα κουδούνια

Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν το θεό Διόνυσο ντυμένοι με τραγόμορφες μεταμφιέσεις και κουδούνια. Κυρίαρχο στοιχείο της διονυσιακής λατρείας ήταν ο άναρχος χορός, το κρασί, η έκσταση και γενικά όπως λέμε ο διονυσιασμός.

 Η λατρεία αυτή γεννήθηκε και κυριάρχησε στην περιοχή της αρχαίας Θράκης που εκτείνεται μέχρι το Δούναβη προς βορρά και μέχρι την Κωνσταντινούπολη ανατολικά.

Στο Σοχό, στο δυτικό άκρο της αρχαίας Θράκης (Βισαλτία – Κρηστωνία), κάποια στοιχεία τα διονυσιακής αυτής λατρείας έφτασαν μέχρι τις ημέρες μας.

Βέβαια με το πέρασμα των αιώνων δέχτηκε εμβόλιμα στοιχεία από το Χριστιανισμό και τους κατά καιρούς κατακτητές.

Προφανώς σήμερα δεν έμεινε σαν διονυσιακή λατρεία, διατήρησε όμως πολλά χαρακτηριστικά αυτής, όπως το ευετηριακό (η καλοχρονιά, η καλοσοδειά), η αποπομπή του κακού, η αναγέννηση της φύσης και της διάθεσης κ.ά.

Το βασικό στοιχείο της λατρείας, τραγόμορφη μεταμφίεση με κουδούνια, έφτασε ως τις μέρες μας σαν λαϊκό δρώμενο γιατί δέθηκε με την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων του τόπου μας.

Σήμερα οι Σοχινοί ντυνόμαστε «μέριου», γιατί μέσα απ΄το δρώμενο βιώνουμε καλύτερα τις ανθρώπινες σχέσεις και αξίες όπως η φιλία, ο έρωτας, η οικογένεια, ο αλληλοσεβασμός, η αλληλοεκτίμηση κ.λπ. και η καθημερινότητα μας γίνεται πιο όμορφη και ενδιαφέρουσα.

Βρίσκουμε λοιπόν τις ημέρες της Αποκριάς στο Σοχό μικρούς και μεγάλους να ντύνονται «μέριου», όχι κάνοντας μια αναβίωση εθίμου αλλά βιώνοντας ένα σύγχρονο δρώμενο, δρώντας είτε ατομικά είτε ομαδικά μέσα σε όμορφες παρέες, στους δρόμους, στα σπίτια και στα καφενεία του χωριού.

Καλούμε λοιπόν τον κόσμο να παραβρεθεί, να χαρεί και να συμμετέχει στο δρώμενο, ώστε να ξεφύγει για λίγο από την γκρίζα πραγματικότητα, να ξεδώσει και μαζί με τους Σοχινούς να αναζωογονηθεί ατενίζοντας με ελπίδα την «άνοιξη» της νέας χρονιάς.

Το συγκεκριμμένο κείμενο είναι από το πρόγραμμα του Δήμου, για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις, συντάχθηκε δε για το σκοπό αυτό από τον εκ/κο Τ.Α.

 

Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Σχολιάστε

ΜΙΚΡΟΙ ΛΑΟΓΡΑΦΟΙ

IMG_0297IMG_0293

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΜΑΘΗΤΩΝ

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΜΑΘΗΤΩΝ

Μικροί Λαογράφοι
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ τάξης του σχολείου μας, αφού διδάχτηκαν την ενότητα «Μες στο Μουσείο» στο μάθημα της Γλώσσας και αφού επισκέφτηκαν το Λαογραφικό Μουσείο Σοχού αποφάσισαν να γίνουν μικροί λαογράφοι.
Έτσι λοιπόν ζήτησαν από τους οικείους τους και δανείστηκαν διάφορα παλιά αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν παλιά οι άνθρωποι.
Αρχικά τα κατέγραψαν ,τα ταξινόμησαν και έμαθαν για την χρήση τους. Μετά τα χώρισαν ανά κατηγορία και τελικά τα εξέθεσαν στην αίθουσα προβολών του σχολείου μας για να τα δουν όλα
IMG_0292τα παιδιά του σχολείου.
Έτσι λοιπόν ετοίμασαν μια λαογραφική έκθεση που περιελάμβανε:

α)σκεύη νοικοκυριού
ΠΑΛΙΑ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑβ)αγροτικά εργαλεία
γ)αντικείμενα (εργαλεία) κτηνοτροφίας
δ) παλιά νομίσματα
ε)μαθητικά αντικείμενα                             

στ)παλιά παιχνίδια

 Φυσικά ετοίμασαν καρτέλες με λεζάντες, αφίσες, προσκλήσεις και στο τέλος έγιναν και ξεναγοί και παρουσίαζαν τη δουλειά τους με καμάρι στα άλλα παιδιά και στους δασκάλους.
Στο τέλος δέχτηκαν τα συγχαρητήρια όλης της σχολικής κοινότητας.

Στην όλη προσπάθεια αρωγός ήταν ο δάσκαλος τους κ. Ι. Μήττας

 

IMG_0287

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΦΙΣΑ

ΑΦΙΣΑ

Δημοσιεύθηκε στη ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Σχολιάστε

Πατλαγκάτσι (παιδικό παραδοσιακό παιχνίδι)

 

IMG_0232Πατλαγκάτσι

Το πατλαγκάτσ(ι) ήταν ένα παραδοσιακό παιχνίδι των αγοριών, στο Σοχό , στα παλιά χρόνια.

Ήταν μια ξύλινη κατασκευή που φτιάχνανε τα ίδια τα παιδιά και βγάζει έναν χαρακτηριστικό ήχο, όπως σκάζουν τα καψούλια στα σημερινά παιδικά πιστόλια.

Έχει σχήμα κυλινδρικό, μακρόστενο και φτιάχνεται από ξύλο κουφοξυλιάς. Αποτελείται από δύο μέρη. Το ένα μέρος είναι κούφιο από μέσα σαν σωλήνας. Το άλλο το κάνουμε λεπτό, έτσι ώστε να μπαίνει μέσα στο κούφιο σαν έμβολο, με μια λαβή στην άκρη για να το κρατάμε.

IMG_0233Πως παίζεται.

Στην μια άκρη του κούφιου βάζουμε έναν καρπό από κέδρο,  που μοιάζει με μικρή μπίλια . Επίσης και στην άλλη μεριά του κούφιου μέρους τοποθετούμε άλλον έναν καρπό κέδρου (υπάρχει άφθονος στην περιοχή μας). Έπειτα σπρώχνουμε με το δεύτερο λεπτό ξύλο (έμβολο) τον έναν καρπό με δύναμη. Αμέσως με την πίεση του αέρα εκσφενδονίζεται ο άλλος καρπός βγάζοντας τον χαρακτηριστικό ήχο (πατ),από τον οποίο πήρε και το όνομα του το παιχνίδι.

Είναι πολύ ωραίο όταν το παίζουμε  αρκεί να προσέξουμε μην χτυπήσουμε κάποιο παιδί.

 

Β΄ τάξη Δημοτικού Σχολείου Σοχού                                                  Σχολ. έτος 2013-14

Δημοσιεύθηκε στη ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Σχολιάστε

ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ

Δενδροφύτευση στην αυλή του σχολείου μας

Την Τρίτη στις 23 του Απρίλη πραγματοποιήθηκε στην αυλή του σχολείου μας δενδροφύτευση.

Οι μαθητές της έκτης (Στ΄) του σχολείου μας, με τον δάσκαλο τους και τον Δ/ντη του σχολείου φύτεψαν στην αυλή καλλωπιστικά δέντρα.

Ο ενθουσιασμός, το κέφι, η ζωντάνια, και η προθυμία των παιδιών μετέτρεψαν την εκδήλωση σε μια μέρα χαράς και ευθυμίας για όλους.

Έτσι το σχολείο μας ομόρφυνε και καλλωπίστηκε, τα παιδιά μαθαίνουν να ασχολούνται με τη γη και τα δέντρα αλλά και αποκτούν οικολογική συνείδηση συμμετέχοντας σε παρόμοιες εκδηλώσεις.

Τα δέντρα μας παραχώρησε ο αντιδήμαρχος του Δήμου Λαγκαδά και μέλος του Συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων κ. Απόστολος Μισχόπουλος.

Δημοσιεύθηκε στη Τα νέα μας | Σχολιάστε

Πραγματοποίηση ημερίδας


ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΙΕΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η συγκέντρωση-συζήτηση για την υγιεινή διατροφή, που διοργάνωσε το σχολείο μας σε συνεργασία με το Γυμνάσιο και το Ινστιτούτο Prolepsis, στα πλαίσια του προγράμματος ‘’Σίτισης και Προώθησης Υγιεινής Διατροφής μαθητών-τριων’’.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν γονείς των παιδιών, οι υπεύθυνοι του προγράμματος, μια ειδική διατροφολόγος καθώς και ένας σεφ από το πρόγραμμα που συζήτησε με τους γονείς, συμβούλεψε, έδειξε και μαγείρεψε επιτόπου διάφορες υγιεινές συνταγές.

Δημοσιεύθηκε στη Τα νέα μας | Σχολιάστε