Δημοτικό Σχολείο Σκοτίνας

Σήμερα Τρίτη 4/2/2025 η συγγραφέας  κα Ευδοκία Ποιμενίδου παρουσίασε στους μαθητές/-τριες το βιβλίο της “Ο δράκος που έφαγε τα παραμύθια” διαδραστικά. Η βιβλιοπαρουσίαση έγινε σε συνεργασία με το ΠΟΚΕΛ (Πολιτιστικό Κέντρο Εκπαιδευτικών Λάρισας).

‘Ολοι μαζί είπαμε το μαγικό ξόρκι της κουκουβάγιας με τα μαγικά ραβδιά μας :

“Φτερά παγωνιού, φλόγες ρουθουνιού.

Κούνα φτερό, σβήσε φωτιά. Γαργάλα, γάλα,γάλα, αψού, ψου,ψου”.

Διαβάσαμε όλοι μαζί τον όρκο του Κοντορεβιθούλη και ορκιστήκαμε:

“Ορκιζόμαστε από εδώ και στο εξής να ακολουθούμε τους εξής κανόνες :

1. Η εμφάνιση δεν έχει καμία σημασία.
2. Δεν θα διώχνουμε από την παρέα όποιον μας φαίνεται παράξενος ή άσχημος.
3. Δεν θα βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα για κανέναν.
4. Θα φερόμαστε στους άλλους, όπως θα θέλαμε να φέρονται εκείνοι σε εμάς.

Βάλαμε ουρές δράκου και βγάζαμε φωτιές από το στόμα μας ….

παίξαμε ένα παιχνίδι βιωματικό με μπαλόνια για να εξηγήσουμε την αποδοχή της διαφορετικότητας…

και στο τέλος φτιάξαμε το δικό μας εξώφυλλο.’Εναν δράκο πάνω σε ένα μπισκότο.

Και πέρασαν αυτοί καλά και εμείς άπειρα καλύτερα.

Κα Ευδοκία της καρδιάς μας σε ευχαριστούμε πολύ.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Από τις Εκδόσεις Γράφημα κυκλοφορεί το παραμύθι της παιδαγωγού και συγγραφέως Ευδοκίας Ποιμενίδου «Ο δράκος που έφαγε τα παραμύθια» σε εικονογράφηση Τέτης Σώλου.

Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου

Πρόκειται για ένα παραμύθι με πολλά μηνύματα για τα παιδιά και με μια υπέροχη εικονογράφηση με έντονα χρώματα και καθαρές γραμμές χωρίς πολλές λεπτομέρειες.

Ο Χρήστος αγαπάει πολύ τα παραμύθια. Η βιβλιοθήκη στο δωμάτιό του είναι γεμάτη με βιβλία. Μια μέρα, παίρνοντας από τη βιβλιοθήκη του ένα παραμύθι, διαπιστώνει ότι οι σελίδες του είναι ολόλευκες. Ούτε κείμενο ούτε εικόνες υπάρχουν μέσα σε αυτό. Ύστερα παίρνει άλλο βιβλίο, αλλά και αυτό έχει ολόλευκες σελίδες. Δεν μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς έχει συμβεί. Πού πήγαν οι εικόνες και τα κείμενα;

«Τα έφαγε ο κακός δράκος», ακούστηκε να λέει μια φωνή από ψηλά. Ο Χρήστος σήκωσε το κεφάλι του και είδε πως του μιλούσε μια κουκουβάγια από το εξώφυλλο ενός βιβλίου με πουλιά που βρισκόταν στο πάνω-πάνω ράφι της βιβλιοθήκης. 

Γιατί έφαγε τα παραμύθια ο δράκος; Θα καταφέρει ο Χρήστος να πάρει πίσω τα αγαπημένα του παραμύθια;

Έμμεσα η συγγραφέας προωθεί τη φιλαναγνωσία. Ο ήρωάς της είναι ένα αγόρι που λατρεύει τα βιβλία και μέσα στο δωμάτιό του υπάρχει μια βιβλιοθήκη για να μπορεί να διαβάζει όποτε θέλει.

Πολλά τα μηνύματα που περνάει στους αναγνώστες της. Μέσα από την ευφάνταστη ιστορία, αναφέρεται στη διαφορετικότητα, στην ευκολία με την οποία βάζουμε ταμπέλες στους ανθρώπους κρίνοντας μόνο την εξωτερική τους εμφάνιση. Η φιλία, η καλοσύνη, ο σεβασμός είναι έννοιες που θίγονται επίσης στο κείμενο.

Ένα βιβλίο που μπορεί να εγείρει συζητήσεις ανάμεσα σε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς και να δώσει τροφή για σκέψη και προβληματισμό.

Υπέροχη είναι και η εικονογράφηση του βιβλίου με χρώματα φωτεινά και χαρούμενα, που έλκουν την προσοχή των παιδιών. Το βιβλίο περιέχει επίσης πολλές ευχάριστες δραστηριότητες για να περάσουν δημιουργικά και ευχάριστα τον χρόνο τους μετά την ανάγνωση του βιβλίου.

Αξίζει να γνωρίσετε τον δράκο που έφαγε τα παραμύθια. Γιατί τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Περίληψη: Δεν τον ήθελαν στην παρέα τους, γιατί πετούσε φλόγες από τα ρουθούνια του και τους τσουρούφλιζε. Το έκανε από κακία; Μήπως ήταν το μόνο που ήξερε να κάνει; Δεν τους ένοιαζε. Απλά, δεν τον ήθελαν για φίλο. Δεν τους άρεσε η όψη του. Εκείνος ένιωθε μόνος και θυμωμένος. Ήθελε να τους τιμωρήσει. Ένα παραμύθι που μιλά, με λόγο αλληγορικό, για τη διαφορετικότητα, την αποδοχή του άλλου και τις σχέσεις των μικρών παιδιών.

.

Η Διεύθυνση και το προσωπικό καθαριότητας του Σχολείου μας παρακολούθησε την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2025 και ώρα 9:00′ – 14:00′ την επιμόρφωση για Α’ Βοήθειες από τη Διασωστική Ομάδα Πιερίας. Θεματικές ενότητες ήταν οι εξής:

• Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ)
• Χρήση Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδωτή (ΑΕD)
• Πλάγια Θέση Ασφαλείας
• Πνιγμονή, απόφραξη αεραγωγού από Ξένο Σώμα (Τεχνική Heimlich).                                         

Η Υπαπαντή του Κυρίου-Η γιορτή της μητέρας στην εκκλησία

Σαράντα μέρες μετά τη Γέννηση του Χριστού, στις 2 Φεβρουαρίου γιορτάζουμε την υποδοχή(Yπαπαντή) που έκανε ο γέροντας Συμεών ο Θεοδόχος στο Θείο Βρέφος στον Ναό του Σολομώντα.
Όπως και σήμερα έχουμε τον σαραντισμό, όπως λέμε, έτσι κάπως γινόταν και εκείνα τα χρόνια. Έπρεπε δηλαδή οι γονείς να φέρουν το παιδί στα Ιεροσόλυμα, στον Ναό. Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο μάλιστα, όλα τα πρωτότοκα αγόρια ήταν αφιερωμένα στον Θεό (για χάρη των πρωτότοκων που είχαν σωθεί στην Αίγυπτο). Μαζί πρόσφεραν σαν θυσία ένα ζευγάρι τρυγονιών ή δύο μικρά περιστέρια, πάντα σύμφωνα με τον Νόμο του Κυρίου.(Αγιορείτικο βήμα)

“Στην αυλή του μεγαλόπρεπου ναού του Σολομώντος πηγαινοέρχεται πολύς κόσμος.  Άλλοι παίρνουν προσφορές στο ναό κι άλλοι προσεύχονται. Οι ιερείς απασχολημένοι. Ποιος είναι ο γέροντας που κάθεται στην άκρη της βεράντας; Τι να περιμένει άραγε;  Είναι ο Συμεών, ο σεβάσμιος ιερέας. Πολλά χρόνια πριν, ο θεός του’ χε δώσει μια υπόσχεση. Πως δηλαδή πριν πεθάνει θα δει το Χριστό,  το Σωτήρα του κόσμου.  Θα έχει το μοναδικό προνόμιο να τον υποδεχτεί στο ναό αυτό.  Και να! Ξαφνικά κάτι νιώθει. Κοιτάζει   με τα’ αδύνατα μάτια του.  Βλέπει ένα ζευγάρι φτωχών ανθρώπων να έρχονται δειλά στο ναό για ν’  αφιερώσουν το μικρό αγόρι τους στο Θεό,  όπως ήταν συνήθεια των Εβραίων. Ήταν ο Ιωσήφ και η Μαρία. Η Μαρία κρατούσε το νεογέννητο Ιησού που ήταν πια σαράντα ημερών. Ο Ιωσήφ κρατούσε ένα ζευγάρι περιστέρια, για θυσία στο ναό.

—  Έλα κόρη μου,  δώσε μου το παιδί.  Θα το οδηγήσω εγώ μπροστά στο ναό. Παίρνει στα γέρικά του χέρια το μικρό Ιησού και τον οδηγεί μπροστά στην πύλη του ναού.  Νιώθει να πλημμυρίζει η ψυχή του από χαρά.  Συγκινημένος άρχισε να δοξάζει το Θεό:

«  Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη,  ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν   σου …  Φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ».

Δηλαδή:

«Τώρα,  Κύριε,  μπορείς να με πάρεις ειρηνικά,  όπως μου υποσχέθηκες, διότι είδαν τα μάτια μου το Σωτήρα, που είναι φως για να φανερωθεί στα έθνη και δόξα του λαού σου του Ισραήλ».  Κατόπιν στράφηκε προς την Παναγία:

« Αυτό εδώ το παιδί θα γίνει αιτία να σωθούν,  αλλά και να χαθούν πολλοί από το Ισραήλ.  Όσοι θα πιστέψουν σ’  αυτόν θα αναστηθούν,  όσοι δεν πιστέψουν θα χαθούν.  Τη δική σου όμως καρδιά    θα τη διαπεράσει σα μαχαίρι ο πόνος.»

Στο ναό ήταν και η Άννα, μια γριά ογδόντα τεσσάρων χρόνων που ζούσε με νηστείες και προσευχές. Κι αυτή,  λοιπόν σαν είδε το Χριστό,  άρχισε να μιλά με χαρά σ’  όλους και να λέει πως αυτός θα φέρει τη σωτηρία στους ανθρώπους.   Η υποδοχή του μικρού Ιησού στο ναό από το Συμεών είναι γνωστή ως η Υπαπαντή του Κυρίου.

Γιορτάζεται από την Εκκλησία μας στις 2  Φεβρουαρίου.  Ο εορτασμός της καθιερώθηκε επίσημα από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον 6οαιώνα μ.Χ.

Αυτή τη μέρα ο λαός μας τη θεωρεί ακόμα μια γιορτή της Παναγίας.  Με δύο ονόματα ονόμασε ο ευλαβής,  δίκαιος και Θεοδόχος Συμεών τον Κύριο:  Σωτηρία που ετοίμασε ο θεός για κάθε άνθρωπο και   Φως που θα φωτίσει όλα τα έθνη”.

(πηγή διαδίκτυο)

Mε αφορμή τη γιορτή αυτή το ανθοπολείο “Μικρός Κήπος ” στο Λιτόχωρο πρόσφερε στις μανούλες των μαθητών/-τριών της Α’ – Β’ τάξης από ένα γλαστράκι . Ακολούθησαν κατασκευές από τα παιδιά της τάξης για τις μαμάδες τους.

Eυχαριστούμε θερμά την κα Κουτσιμανή Αμαλία και την κα Βασιλική Μητσάνη για την προσφορά άρτων για την εορτή των  Τριών Ιεραρχών και πιτών που προσφέρθηκαν ως κέρασμα στα παιδιά του Σχολείου μας. Ευχαριστούμε την κα Νικολέτα Δάμπλια για την προσφορά χυμών. Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κα Αμαλία Κουτσιμανή για τη δωρεά βιβλίων που δόθηκαν στους μαθητές/-τριες της σχολικής μονάδας.

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί γονείς, καλά μας παιδιά.
Γιορτάζουμε σήμερα και τιμούμε τους Τρεις μεγίστους φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος, τον Μέγα Βασίλειο, τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, ως Χριστιανοί, ως Έλληνες, ως δάσκαλοι και ως γονείς μαθητών.
Ως Χριστιανοί, γιατί στερέωσαν τη Χριστιανική ορθόδοξη πίστη. Ως Έλληνες, γιατί διέγνωσαν τη μεγάλη πολιτιστική αξία του κλασσικού αρχαιοελληνικού μας πολιτισμού και διέδωσαν τα ελληνικά γράμματα. Τιμούμε ακόμα τους 3 Ιεράρχες εμείς οι δάσκαλοι ως λαμπρούς παιδαγωγούς. Η διδασκαλία τους και τα συγγράμματά τους για την ορθή αγωγή και ανατροφή των νέων ούτε σήμερα, αλλά ούτε και στο μέλλον θα πάψουν να έχουν μεγάλη παιδαγωγική αξία. Αλλά περισσότερο από τα λόγια και τα γραπτά τους στέκουν ανάμεσά μας
παιδαγωγοί άφταστοι με το παράδειγμα της πράξης και της ζωής τους. Μιας ζωής γεμάτης αγώνες για το καλό, για το υψηλό, για την αγιότητα. Αλλά ας γνωρίσουμε καλύτερα αυτές τις θεϊκές και σπάνιες μορφές που μπόρεσαν να δώσουν τόσα πολλά, αυτούς τους φωτισμένους, θεόπνευστους άνδρες. Ο Μέγας Βασίλειος γεννήθηκε περίπου το 330 στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Η γιαγιά του και η μητέρα του ανέλαβαν να πλάσουν την ψυχή του μικρού Βασιλείου. Του έδωσαν λοιπόν την αγάπη για το Θεό και τους ανθρώπους. Έτσι ριζώθηκαν βαθιά στην ψυχή του τα ανώτερα και αγνά ιδανικά. Τα πρώτα γράμματα τα διδάχτηκε από τον πατέρα του. Συνέχισε τις σπουδές του στην Καισάρεια, στο Βυζάντιο και στη συνέχεια στην Αθήνα. Όταν γύρισε στον Πόντο διακρίθηκε ως ρήτορας. Έκανε μεγάλη εντύπωση τους ακροατές του η μεγάλη του μόρφωση, η πλούσια πείρα του και η θεία πνοή των λόγων του. Την τεράστια περιουσία του τη
μοίρασε στους φτωχούς και ίδρυσε τη Βασιλειάδα, μια μεγάλη έκταση με πτωχοκομεία, γηροκομεία, νοσοκομεία και πολλά άλλα. Τα πάντα τα έδινε στους άλλους, ενώ για τον εαυτό του αρκούσε μόνο ένα απλό ράσο και ένα ζευγάρι παπούτσια, πράγματα που μαζί με λίγα
βιβλία αποτελούσαν όλη την περιουσία του. Το σθένος του και η τόλμη του μπροστά στους ισχυρούς, υπήρξαν υποδειγματικά. Δε δίστασε ούτε μπροστά στο Μόδεστο, τον απεσταλμένο του αυτοκράτορα, όταν τον απείλησε με δήμευση της περιουσίας του, εξορία και θάνατο, γιατί
δεν ασπάστηκε τον αρειανισμό, να του πει ότι δε φοβάται τίποτε απ’ αυτά, γιατί δεν έχει παρά λίγα παλιά ενδύματα, ενώ οι κακουχίες κει ο θάνατος θα τον φέρουν πιο γρήγορα κοντά στο Θεό, πράγμα που επιθυμεί τόσο πολύ. Πέθανε την 1η Ιανουαρίου του 379, σε ηλικία 49 χρονών. Ο θάνατός του λύπησε χιλιάδες λαού, γιατί είχε χάσει τον προστάτη του, το βοηθό, το συμπαραστάτη του.
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος γεννήθηκε το 329 στην Αριανζό, κοντά στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας. Ανατράφηκε με μεγάλη θρησκευτικότητα και γι’ αυτό αγάπησε πολύ την πίστη  του και θέλησε να τη βοηθήσεις μ’ όλες του τις δυνάμεις. Σκέφτηκε όμως ότι για να τη βοηιήσει
αποτελεσματικά πρέπει να μορφωθεί. Πήγε λοιπόν να πραγματοποιήσει το σκοπό του στην Καισάρεια, στην Αλεξάνδρεια και στην Αθήνα. Όταν γύρισε, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στη Ναζιανζό. Το 378 τον κάλεσαν στην Κωνσταντινούπολη, γιατί είχε επικρατήσει ο Αρειανισμός
και η ορθόδοξη πίστη κινδύνευε να καταποντιστεί. Ελάχιστους ορθοδόξους βρήκε ο Γρηγόριος στην Κωνσταντινούπολη. Αλλά η ευγλωττία του και δύναμη του λόγου του βοήθησαν και ενθουσίασαν τους ακροατές του, που κάθε μέρα γίνονταν και περισσότεροι. Η μεγάλη σοφία, η
σύνεση και η θεία πνοή που χαρακτήρισαν του λόγους του έγιναν αιτία να ονομαστούν θεολογικοί, γι’ αυτό ακριβώς και ο ίδιος ονομάστηκε Θεολόγος. Έγινε αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως και έλαβε μέρος στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, όπου το σοφό και διαυγές
πνεύμα του έδωσε σπουδαίες συμβουλές και κατευθύνσεις. Αργότερα αποσύρθηκε στην Αριανζό σε μόνωση και ησυχία, όπου και πέθανε σε ηλικία 90 χρονών. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος γεννήθηκε το 345 στην Αντιόχεια. Η μητέρα του τον ανέθρεψε με ευσέβεια και φύτεψε στην ψυχή του το σεβασμό και την αγάπη στα διδάγματα του Σωτήρα μας. Προοριζόταν για το νομικό στάδιο και διδάχτηκε ρητορική και φιλοσοφία. Λίγο καιρό ήταν δικηγόρος ο Ιωάννης, αν και ήταν πράγματι φοβερός στο λόγο. Γρήγορα άφησε το επάγγελμα
αυτό για να ζήσει τη ζωή του ασκητή για κάποια χρόνια. Επιστρέφοντας στην Αντιόχεια χειροτονείται διάκονος και πρεσβύτερος. Εκεί διακρίθηκε για την ευσέβεια, τη φιλανθρωπία, το πνεύμα, αλλά περισσότερο για την εξαιρετική ευγλωττία του, που γινόταν ακόμη πιο
αξιοθαύμαστη αφού τη σφράγιζε και της έδινε πνοή ο Λόγος του Θεού, που τόσο πιστά υπηρετούσε. Οι λόγοι του προκαλούσαν ρίγη ενθουσιασμού. Από το στόμα του έρρεαν ποταμοί μέλιτος. Θεωρείται ο μεγαλύτερος εκκλησιαστικός ρήτορας της ορθοδοξίας, γι’ αυτό ακριβώς και ονομάστηκε Χρυστόστομος. Σε λίγο η φήμη του είχε φτάσει πολύ μακριά. Γρήγορα τον κάλεσαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος. Ως αρχιεπίσκοπος έδειξε αγάπη και τόλμη εξαιρετική. Οργάνωσε συσσίτια, στα οποία κάθε μέρα μοιραζόταν φαγητό σε 7000 φτωχούς. Προσπάθησε επίσης να σταματήσει τα έργα του σκότους που συνέβαιναν στους κόλπους της Εκκλησίας και του κράτους. Με την ευφράδεια του λόγου του καυτηρίαζε το ίδιο κληρικούς και πολίτες και δε δίστασε να ελέγξει και την ίδια την αυτοκράτειρα Ευδοξία για την παράνομη ζωή που ζούσε. Οργίστηκε λοιπόν η Ευδοξία και έπεισε τον αυτοκράτορα να εξορίσουν τον Ιωάννη. Φοβήθηκαν όμως την οργή του λαού, που υπεραγαπούσε τον Ποιμένα του και ανακάλεσε τη διαταγή. Ωστόσο ο Ιωάννης με θάρρος και παρρησία δεν έπαψε να στρέφεται εναντίον κάθε παραβάτη και έτσι δημιούργησε εχθρούς ισχυρούς, που αυτή τη φορά κατάφεραν να τον εξορίσουν. Από τις πολλές ταλαιπωρίες όμως και κακουχίες πέθανε στο δρόμο για την εξορία το 407.

3 υπήρξαν οι μεγάλοι της Εκκλησίας μας διδάσκαλοι, που με τα φωτισμένα τους πνεύματα είχαν πολύ σωστά αντιληφθεί ότι για να αλλάξει η ανθρωπότητα πρέπει να δοθεί έμφαση στην παιδεία. Αυτή ήταν η αρχή και η βάση μιας φωτισμένης κοινωνίας, όπως την οραματίστηκαν και
όπως θέλησαν να την πλάσουν. Αυτοί οι φωστήρες του Πνεύματος τιμούνται σήμερα απ’ όλο το χριστιανικό κόσμο για την πραγματική και πολύτιμη προσφορά τους. Όπως γράφει και ο υμνογράφος δεν υπήρξαν απλώς 3 άνθρωποι με αίγλη και δόξα, αλλά 3 ήλιοι, 3 φωστήρες που φωτίζουν ολόκληρη την οικουμένη. Χίλια πεντακόσια χρόνια και περισσότερο πέρασαν από τότε που έφυγαν από τον κόσμο αυτό, κι όμως τα άστρα τους δεν έδυσαν, το φως τους δεν εξαφανίστηκε. Τα ονόματά τους είναι πασίγνωστα με τα επίθετα που πήραν, ο ένας Μέγας, ο άλλος Θεολόγος και ο άλλος Χρυσόστομος. Αυτούς λοιπόν αξίζει να μιμούμαστε και να έχουμε όλοι και ιδιαίτερα τα παιδιά προστάτες
στη ζωή, αυτούς και όχι ψεύτικα και πρόσκαιρα πρόσωπα, καθώς ύστερα από λίγο καιρό το όνομά τους θα λησμονηθεί. Ας βάλουμε λοιπόν τους αγίους μας οδοδείχτες- πρότυπα στη ζωή μας, γιατί από τότε μέχρι σήμερα μας δείχνουν το σωστό δρόμο προς τον ουρανό, και ας μην αγαπήσουμε μόνο τα λόγια τους, αλλά και προπάντων να γίνουμε μιμητές των έργων τους. Γιατί γιορτή αγίου σημαίνει μίμηση αγίου.

Στην 20η Σύνοδο της Μόνιμης Διάσκεψης των Υπουργών Παιδείας του Συμβουλίου της Ευρώπης, που
πραγματοποιήθηκε στις 15-17 Οκτωβρίου 2000 στην Κρακοβία, υιοθετήθηκε η πρόταση για τη
θεσμοθέτηση Ημέρας για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος και την πρόληψη των εγκλημάτων κατά της
ανθρωπότητας στα σχολεία (άρθρο 9 της Διακήρυξης των Υπουργών Παιδείας).
Η Ελληνική Βουλή με τον νόμο 3218/2004 (ΦΕΚ Α’ 12) καθιέρωσε την 27η
Ιανουαρίου ως Ημέρα
Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος, ενώ και ο ΟΗΕ με το
Ψήφισμα Α/RES/60/7 της 1ης Νοεμβρίου 2005, καθιέρωσε την ίδια ημέρα ως Διεθνή Ημέρα Μνήμης
των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.
Στο πλαίσιο αυτό κλήθηκαν οι σχολικές μονάδες τη Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2025 να αφιερώσουν
δύο (2) διδακτικές ώρες σε εκδηλώσεις και εκπαιδευτικές δραστηριότητες για την
προαναφερόμενη Ημέρα Μνήμης.

Συγκεκριμένα, οι μαθητές/-τριες του Δημοτικού Σχολείου Σκοτίνας παρακολούθησαν την παρουσίαση του βιβλίου “Το ξεχασμένο κλειδί”  από τη συγγραφέα κα Εύα Κασιάρου. Πρόκειται για μια παιδική ιστορία αγάπης ενός εβραιόπουλου και μιας προσφυγοπούλας, που διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής και του Ολοκαυτώματος στη θεσσαλονίκη. Παράλληλα, παρουσιάζονται τα μνημεία και τα αξιοθέατα της Συμπρωτεύουσας. Ακολούθησαν βιωματικές δράσεις και εργαστήρια.

Ευχαριστούμε θερμά για άλλη μια φορά την κα Εύα Κασιάρου της καρδιάς μας, για τη στήριξή της στο έργο του σχολείου μας.

Την Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2025 και ώρα 18:00′ – 20:00′ οι εκπαιδευτικοί του Δημοτικού Σχολείου Σκοτίνας συμμετείχαν στην Διαδικτυακή Ημερίδα που έγινε σε συνεργασία με το IST College. To θέμα της Ημερίδας ήταν το εξής :  “Ενάντια στην κακοποίηση των παιδιών: Ενημέρωση και ενδυνάμωση για εκπαιδευτικούς” . Εισηγήτρια ήταν η κα Νίκη Χριστούλη, Ψυχολόγος Υγείας και Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεύτρια.

‘Ενα μεγάλο ευχαριστώ στη Διασωστική Ομάδα Πιερίας και στο Σύλλογο Διαβητικών Κατερίνης για τη συμμετοχή τους.

Eνδεικτικό υλικό:

Χρήση σεναρίων ρόλων (role-playing) (1) (2) Eliza_Guide (3) Eliza-trifold-ΘΥΜΗΣΟΥ_corrected-opt01 (2) Odigos_Efarmogis_Protokollou_Kakopoiisis ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ-ΟΔΗΓΙΩΝ-ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ-ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ-ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ-ΑΝΗΛΙΚΟΥ (13)

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ «Μάθετε πως να δημιουργείτε HAIKU»

Ο Σύλλογος Καθηγητών Γαλλικής γλώσσας και Φιλολογίας Πτυχιούχων Πανεπιστημίου A.P.L.F. – D.U. σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης και τη στήριξη των Συμβούλων Εκπαίδευσης κκ. Χριστίνας Ενέ, Φωστήρας Ιασονίδου και Τριανταφυλλιάς Σύβακα.

«Μάθετε πως να δημιουργείτε HAIKU»

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου  2025, 6:00 μ.μ. – 8:00 μ.μ.

Επιμορφώτρια: κα Céline Hubineau, Επιμορφώτρια επιμορφωτών, πιστοποιημένη από την TV5 Monde

Την επιμόρφωση θα προλογίσει η κα Φωστήρα Ιασονίδου, Σύμβουλος Γαλλικής γλώσσας, Αντιπρόεδρος του Συλλόγου A.P.L.F. – D.U. .

Αυτή η επιμόρφωση θα επιτρέψει να εφαρμόσετε μια σειρά μαθημάτων αφιερωμένη στη δημιουργία των Haikus, αυτά τα μικρά ποιήματα, ιαπωνικής προέλευσης, που εκφράζουν συναισθήματα για τον κόσμο γύρω μας.

Στόχος θα είναι η παρουσίαση συγκεκριμένων τεχνικών και εργαλείων για τη συγγραφή των Haikus σύμφωνα με την προσωπική ευαισθησία κάποιου, με σεβασμό τους κανόνες στιχουργίας που είναι ιδιαίτερες για αυτό το ποιητικό είδος.