Δημοτικό Σχολείο Σκοτίνας

Τα χέρια δουλεύουν ασταμάτητα, η ατμόσφαιρα μοσχοβολά δημιουργία και η παιδική αγωνία για την επικείμενη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου είναι διάχυτη.

Κοιτάζω τις φωτογραφίες και βλέπω τη χαρά της προετοιμασίας: Τα παιδιά, με τη δασκάλα τους, σκύβουν πάνω στο μεγάλο, λευκό χαρτί. Εκεί, με κόκκινο, κυκλώνουν τα σύμβολα του “ΟΧΙ” και του αγώνα. Σχεδιάζουν και χρωματίζουν με ενθουσιασμό τις ελληνικές σημαίες, αυτές που αντιπροσωπεύουν την τόλμη, την ενότητα και την περηφάνια ενός ολόκληρου έθνους. Είναι σαν να ζωντανεύουν με τα μολύβια τους την ιστορία, μετατρέποντας το παρελθόν σε μια ζωγραφιά γεμάτη νόημα.

Και δίπλα, βλέπω τα χάρτινα περιστέρια της ειρήνης. Γαλάζια, με βούλες πολύχρωμες σαν ελπίδες. Αυτά τα περιστέρια είναι η πιο τρυφερή υπενθύμιση: το “ΟΧΙ” του 1940 δεν ήταν απλώς μια άρνηση στον πόλεμο, αλλά μια κραυγή για την Ελευθερία και την Ειρήνη. Η θυσία του παρελθόντος γίνεται στα μάτια των παιδιών το φωτεινό μήνυμα για ένα μέλλον χωρίς πολέμους.

Σε κάθε κομμένη γραμμή, σε κάθε χρωματιστή πινελιά, υπάρχει ένα κομμάτι ψυχής. Αυτή η σχολική αίθουσα γεμίζει με τα γέλια και τις φωνές τους, αλλά και με τον αθέατο ήχο της ιστορίας που ξαναγράφεται με παιδική αθωότητα και σεβασμό.

Αυτές οι μικρές πράξεις προετοιμασίας δεν είναι απλώς χειροτεχνίες. Είναι μια βαθιά μαθητεία στην πατρίδα, ένας τρόπος να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη, να νιώσουν τη συγκίνηση του “ΟΧΙ” και να ονειρευτούν, κρατώντας σφιχτά στα χέρια τους, τη γαλανόλευκη σημαία και το περιστέρι της ειρήνης.

Κι έτσι, η γιορτή δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, αλλά η καρδιά μας έχει ήδη πλημμυρίσει από εθνική συγκίνηση και αγάπη για όσα μας ενώνουν.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και διάθεση για μάθηση και εξωστρέφεια, η Διεύθυνση του Σχολείου μας συμμετείχε στην εκδήλωση που διοργάνωσε το Κέντρο Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον και την Αειφορία (ΚΕΠΕΑ) Ιεράπετρας στο πλαίσιο των Erasmus Days 2025.

Η εκδήλωση, με τίτλο “Παρουσίαση Προγραμμάτων Αειφόρου Εκπαίδευσης και Διάχυση προγράμματος Erasmus+”, πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2025, από τις 17:00 έως τις 20:00, τόσο δια ζώσης στις εγκαταστάσεις του ΚΕΠΕΑ όσο και διαδικτυακά.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, είχαμε την ευκαιρία:

• Να ενημερωθούμε εκτενώς για τις δράσεις και τα Προγράμματα Αειφόρου Εκπαίδευσης που υλοποιεί το ΚΕΠΕΑ, καθώς και για νέες πρακτικές που προάγουν την περιβαλλοντική συνείδηση και τη βιώσιμη ανάπτυξη στην εκπαίδευση.
• Να παρακολουθήσουμε τη διάχυση καλών πρακτικών και τα αποτελέσματα του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+ από το ΚΕΠΕΑ και άλλους φορείς.
• Να δούμε από κοντά πώς τα χρηματοδοτούμενα προγράμματα (όπως αυτά που υποστηρίζονται από το ΕΣΠΑ 2021-2027) ενισχύουν την εκπαίδευση και την κοινωνική συνοχή.

Η συμμετοχή μας σε αυτή την εκδήλωση επιβεβαιώνει τη δέσμευση του σχολείου μας στην εξωστρέφεια, την καινοτομία και τη διαρκή επιμόρφωση σε θέματα που αφορούν το μέλλον των μαθητών μας, όπως η Αειφόρος Εκπαίδευση και οι ευκαιρίες που προσφέρει το πρόγραμμα Erasmus+.

🌳 Δράση Ψυχικής Υγείας: “Το Μυστικό του Κήπου μας” 🌳

1. “Οι 4 Κήποι των Συναισθημάτων”

• Στήσιμο: Χρησιμοποιήστε κιμωλίες ή πανιά για να οριοθετήσετε 4 μεγάλους κύκλους στην αυλή.
  • Κόκκινος Κήπος: Θυμός, Απογοήτευση, Άγχος.
  • Μπλε Κήπος: Λύπη, Μοναξιά, Θλίψη.
  • Κίτρινος Κήπος: Χαρά, Ενθουσιασμός, Περηφάνια.
  • Πράσινος Κήπος: Ηρεμία, Ασφάλεια, Ισορροπία.
• Παιχνίδι:
  • Ο συντονιστής (δάσκαλος/τρια) λέει μια κατάσταση (π.χ., “Μου έβαλαν άριστα στο διαγώνισμα”, “Έχασα ένα παιχνίδι”, “Είδα μια ταινία τρόμου”).
  • Οι μαθητές πρέπει να τρέξουν στον Κήπο που αντιπροσωπεύει το πρώτο συναίσθημα που θα ένιωθαν για την κατάσταση αυτή.
  • Συζήτηση (ανά Κήπο): Όταν φτάσουν στον Κήπο, ρωτήστε 1-2 μαθητές: “Γιατί ήρθες σε αυτόν τον Κήπο;” (Αντιλαμβάνονται ότι το ίδιο γεγονός μπορεί να φέρει διαφορετικά συναισθήματα σε διαφορετικούς ανθρώπους).

Φάση 2: Ο Κοpμός (Παιχνίδι Σύνδεσης & Στήριξης – 20′)

2. “Το Δίχτυ της Στήριξης” (Αντίστοιχο του “Spider Web” ή “Δίχτυ Αράχνης”)

• Στήσιμο: Οι μαθητές στέκονται σε έναν μεγάλο κύκλο.
• Παιχνίδι: Ο συντονιστής κρατάει μια μπάλα από σκοινί ή μαλλί και λέει μια δυσκολία/πρόκληση που μπορεί να αντιμετωπίζει ένα παιδί (π.χ., “Μαθαίνω ότι θα αλλάξω σχολείο”, “Μάλωσα με τον καλύτερό μου φίλο”, “Φοβάμαι τις εξετάσεις”).
• Δράση:
  • Ο μαθητής που κρατάει το κουβάρι προτείνει έναν τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να διαχειριστεί ή να ζητήσει βοήθεια για αυτή τη δυσκολία (π.χ. “Θα μιλήσω στη μαμά μου”, “Θα ρωτήσω τον δάσκαλο”, “Θα πάρω μια βαθιά ανάσα”).
  • Στη συνέχεια, πετάει το κουβάρι σε έναν άλλο μαθητή, κρατώντας την άκρη του νήματος.
  • Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να περάσει το νήμα από όλους και να σχηματιστεί ένα πυκνό δίχτυ στο κέντρο.
• Μήνυμα: Το δίχτυ συμβολίζει το δίκτυο στήριξης (φίλοι, οικογένεια, δάσκαλοι). Εξηγήστε: “Όταν ένας από εμάς έχει μια δυσκολία, τραβάει το νήμα. Όλοι οι άλλοι νιώθουν την ένταση. Όταν είμαστε ενωμένοι, το δίχτυ μας είναι δυνατό και κανείς δεν πέφτει.”

Φάση 3: Τα Φύλλα (Δημιουργία Θετικών Μηνυμάτων – 15′)

3. “Ο Κήπος της Δύναμης”

• Στήσιμο: Σχεδιάστε με την κιμωλία ένα μεγάλο δέντρο στον τοίχο ή στο έδαφος της αυλής.
• Δράση: Δώστε σε κάθε μαθητή ένα μικρό χαρτάκι (σαν φύλλο). Ζητήστε τους να γράψουν:
  • Τίτλος: “Μια φράση που με κάνει να νιώθω δυνατός/ή” (π.χ. “Μπορώ να το κάνω!”, “Είμαι αρκετός/ή”, “Οι φίλοι μου με αγαπούν”).
  • Ή: “Μια συμβουλή ψυχικής υγείας για έναν φίλο” (π.χ. “Μη φοβάσαι να κλάψεις”, “Ζήτα βοήθεια”, “Κάνε μια βόλτα”).
• Ολοκλήρωση: Ζητήστε από τους μαθητές να κολλήσουν (με blu-tack ή ταινία) ή να ζωγραφίσουν με κιμωλία τις φράσεις τους πάνω στα “φύλλα” του Δέντρου της Δύναμης.
• Αποχώρηση: Καθώς φεύγουν, κάθε παιδί μπορεί να διαβάσει 1-2 μηνύματα από το Δέντρο για να πάρει μια θετική σκέψη μαζί του.

Στόχος της Δράσης (Για τον Εκπαιδευτικό):

Να καταλάβουν τα παιδιά ότι:

1. Όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά (Κήποι των Συναισθημάτων).
2. Η δύναμη βρίσκεται στη συλλογικότητα και τη στήριξη (Δίχτυ της Στήριξης).
3. Η ψυχική υγεία είναι η ικανότητα να εκφράζουμε, να ζητάμε βοήθεια και να έχουμε εσωτερικές φράσεις δύναμης (Δέντρο της Δύναμης).                                                                                                                                        

Το σχολείο μας πραγματοποίησε μια πολύ ενδιαφέρουσα εικαστική δράση στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας (10 Οκτωβρίου).

Θέμα της Δράσης: “Τι υπάρχει μέσα στο μυαλό μου;” ή “Ο Χάρτης του Μυαλού μου” .

Στόχος: Η δράση αποσκοπούσε στο να ενθαρρύνει τους μαθητές/τριες:

1. Να εκφράσουν με δημιουργικό τρόπο τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα ενδιαφέροντα, τις αξίες και τις ανησυχίες τους.
2. Να αναγνωρίσουν την πολυπλοκότητα και τη μοναδικότητα του εσωτερικού τους κόσμου.
3. Να κατανοήσουν ότι η ψυχική υγεία περιλαμβάνει όλα όσα “κουβαλάμε” στο μυαλό μας (όπως η οικογένεια, τα χόμπι, οι φίλοι, οι φόβοι, τα όνειρα).
4. Να απομυθοποιήσουν την έννοια του “μυαλού” και να το δουν ως έναν χώρο γεμάτο ζωή.

Περιγραφή της Δράσης: Οι μαθητές/-τριες κλήθηκαν να “ζωγραφίσουν το μυαλό τους” χρησιμοποιώντας το περίγραμμα ενός κεφαλιού. Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι:

• Στο πρώτο έργο, βλέπουμε έννοιες όπως η “FAMILY”, η “Χαρά” και το “σχολείο μου”, που υπογραμμίζουν τη σημασία των σχέσεων και των θετικών συναισθημάτων για την ψυχική υγεία.
• Στα άλλα δύο έργα, εμφανίζονται τα ενδιαφέροντα των παιδιών, όπως βιντεοπαιχνίδια (“MINECRAFT”, “Fort 2”), η πίστη (Σταυρός), η οικογένεια, η σημαία, φαγητά (πίτσα, καρπούζι) και άλλα σύμβολα (όπως το 100). Η διάταξη των στοιχείων, όπως η μπλε “ροή” (ποτάμι) στο ένα σχέδιο, δείχνει πώς τα παιδιά αντιλαμβάνονται τη ροή των σκέψεων.

Συμπέρασμα/Μήνυμα: Μέσα από τη δράση αυτή, το σχολείο έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα: Όλα όσα βρίσκονται στο μυαλό μας είναι σημαντικά. Η ψυχική μας υγεία είναι το σύνολο όλων αυτών των στοιχείων. Η έκφραση, η αναγνώριση και η αποδοχή του εσωτερικού μας κόσμου είναι το πρώτο βήμα για  την καλή ψυχική υγεία!!!

ΜΕΡΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Το Δώρο της Ευτυχίας

Έχουμε μάθει να αντέχουμε. Να σηκώνουμε βάρη, να σφίγγουμε τα δόντια στις καταιγίδες, να στεκόμαστε όρθιοι ακόμα κι όταν όλα γύρω μας γκρεμίζονται. Γίναμε δυνατοί, όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη. Φορέσαμε την πανοπλία του αγώνα και προχωρήσαμε, πληγωμένοι, αλλά ζωντανοί. Αυτή η δύναμη είναι το παράσημό μας, η απόδειξη πως μέσα μας κρύβεται ένας αλύγιστος κόσμος.

Όμως, κοιτώντας αυτό το παιδί στην εικόνα, που τρέχει με την καρδιά του στα χέρια, συνειδητοποιούμε: η δύναμη από μόνη της δεν αρκεί. Το να είσαι δυνατός είναι απλώς η αφετηρία.

Τώρα, λοιπόν, είναι ώρα να δώσουμε στον εαυτό μας την άδεια για το επόμενο, το πιο βαθύ μάθημα: να είμαστε ευτυχισμένοι.

Ας αφήσουμε πίσω την αιώνια επιφυλακή. Ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας να αισθανθεί ξανά τη χαρά χωρίς ενοχές, να αγκαλιάσει την ευγνωμοσύνη για τα μικρά, φωτεινά πράγματα. Ας μάθουμε να τρέχουμε κι εμείς, όπως το κορίτσι, ξυπόλητοι σχεδόν, με την καρδιά μας γεμάτη ελπίδα, δίχως τον φόβο του αύριο.

Η ευτυχία δεν είναι πολυτέλεια, είναι η επιβράβευση της δύναμής μας. Είναι η απόδειξη ότι νικήσαμε, όχι μόνο τους εξωτερικούς εχθρούς, αλλά κυρίως τον φόβο μέσα μας.

Ας κρατήσουμε λοιπόν τη δύναμη σαν ρίζα και ας αφήσουμε την ευτυχία να γίνει το άνθος πάνω της. Είναι το πιο όμορφο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σε αυτόν τον εαυτό που τόσο πολύ αγωνίστηκε.

Είναι καιρός να γίνουμε, επιτέλους, ευτυχισμένοι. Το αξίζουμε.

Παροιμίες που έχουν συνδεθεί με τους μύλους και έχουν μεταφορική σημασία.

https://share.google/FGAsNp7mfzJEflYQ1

«Ο δράκος που έφαγε τα παραμύθια» της Ευδοκίας Ποιμενίδου παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Σχολείο Σκοτίνας, μετά από πρόσκληση της διευθύντριας του σχολείου Μαρίας Αθανασίου και σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Κέντρο Εκπαιδευτικών νομού Λάρισας (ΠΟΚΕΛ).

Η συγγραφέας, Ευδοκία Ποιμενίδου αφηγήθηκε το παραμύθι της – παιδικό της βιβλίο και στη συνέχεια μίλησε στους μαθητές για την αποδοχή του διαφορετικού, την αξία της συνεργασίας και την επίλυση των προβλημάτων, μέσω της συζήτησης, ενώ ακολούθησαν και παιχνίδια, τα οποία είχαν ως στόχο τη βιωματική κατανόηση από τα παιδιά όσων συζητήθηκαν.