Η ημερήσια εκδρομή μας ήταν προσκυνηματική. Επισκεφτήκαμε ένα από τα περίφημα Μοναστήρια της Χίου, αυτό του Αγίου Μηνά. Στο ιστορικό αυτό Μοναστήρι έγινε μία από τις μεγαλύτερες σφαγές Χριστιανών από τους αιμοσταγείς Τούρκους. Ο κ. Φερραίος Ιγνάτιος μας μίλησε για την Ιστορία του Μοναστηριού και μας πρότεινε να επισκεφτούμε το Εκκλησιαστικό Μουσείο και το ιερό σκευοφυλάκιο με τα οστά των αδίκως σφαγιασθέντων όταν οι Οθωμανοί επέδραμαν στην Χίο και κατέσφαξαν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της. H σφαγή της Χίου επέδρασε καταλυτικά στην ανάπτυξη του Φιλελληνικού κινήματος στην Ευρώπη.
Στις 30 Μαρτίου του 1822- μάθαμε από τον έγκριτο ξεναγό μας, ημέρα της Μεγάλης Πέμπτης, άρχισαν οι διώξεις των Χριστιανών. Αυτοί καταδιωκόμενοι και ταλαιπωρημένοι αφάνταστα θεωρώντας ασφαλή καταφύγια τα Μοναστήρια κατέφυγαν σε αυτά. Στα καμποχώρια οι κάτοικοι κατέφυγαν στο Μοναστήρι του Αγίου Μηνά. Ήταν πάνω από τρεις χιλιάδες, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, νέοι, γέροι, υγιείς και άρρωστοι…
Σήμερα στο Μοναστήρι του Αγίου Μηνά ορθώνονται τρία πανύψηλα κυπαρίσσια κοντά στην Εκκλησιά, στο πίσω μέρος του μαυσωλείου με τα μαρτυρικά λείψανα των νεομαρτύρων της Χίου, που ζήτησαν καταφύγιο στον Άγιο Μηνά. Το πρώτο είναι του γαμπρού, το δεύτερο της νύφης και το τρίτο του αδελφού. Ζούν και χαίρονται την ελεύθερη Χίο, την ελεύθερη Ελλάδα, και σιγολικνίζονται στον ελεύθερο, μυρωμένο Αιγαιοπελαγίτικο αέρα, αυτόν που αποστερήθηκαν τα τρία νεαρά ελληνόπουλα την ημέρα της Αναστάσεως του Χριστού μας το 1822.
