![]() Eίμαι η Καλλισθένη από το χωριό Φερτέκι της Καππαδοκίας κοντά στη Νίγδη…
Είμαι η Λωξάντρα… Είμαι ο Απόστολος, από το παραθαλάσσιο χωριό Ατζανός, κοντά στην Πέργαμο απέναντι από τη Λέσβο… Είμαι η Δέσποινα από το χωριό Κενάταλα της Καππαδοκίας κοντά στο Γκέλβερι…Το όνομά μου είναι Σαρβάρ, είμαι 16 χρονών, από το Αφγανιστάν.[1] Αγαπώ το φθινόπωρο επειδή τα φύλλα των δέντρων παίρνουν ωραία χρώματα, αν και το αγαπημένο μου χρώμα είναι το γαλάζιο του ουρανού. Μου αρέσει να παρατηρώ τα δέντρα, γιατί μου θυμίζουν τη ζωή μου και την οικογένειά μου. Δέντρα ψηλά και με πολλούς καρπούς μου φέρνουν στο νου εικόνες της καλής ζωής που είχα όταν ήμουν μικρός. Μου φέρνουν στο νου και τη γέννηση της αδερφής μου που χάρισε καινούριο φως στο σπίτι μας. Δέντρα ξερά και χωρίς φύλλα μου θυμίζουν δύσκολες στιγμές απώλειας, που έγιναν αιτία να μαραθεί αυτή η οικογένεια. Λόγω του πολέμου αναγκάστηκα να εγκαταλείψω την πατρίδα μου και να έρθω στην Ευρώπη. Τώρα βρίσκομαι στην Ελλάδα και το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι όταν ξυπνάω το πρωί είναι ένα καλύτερο μέλλον. Θέλω να γίνω φίλος σας, ώστε να μάθω εύκολα τα ήθη και τα έθιμα της χώρας σας. Θέλω να γίνω σαν εσάς, να ζήσω όπως εσείς.Σας ζητάω να είστε ευγενικοί και φιλικοί μεταξύ σας. Ο πόλεμος φέρνει μόνο δυστυχία.Το όνομά μου είναι Φαρίντ, είμαι 17 χρονών,από τη Συρία. Με ρώτησαν ποιό είναι το ωραιότερο μέρος για μένα.Απάντησα ότι είναι η πόλη μου στη Συρία, εκεί όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα. Οι καλύτερες αναμνήσεις για μένα από τη Συρία είναι όταν μαζευόμασταν με την οικογένειά μου, τρώγαμε όλοι μαζί και γελούσαμε. Μου λείπει η Δαμασκός και οι παλιές γειτονιές. Ελπίζω να μπορέσω να γυρίσω πίσω και να ξαναζωντανέψω τις αναμνήσεις μου. Ονειρεύομαι να γυρίσω στη Συρία για να ξαναβρεθώ με τους γονείς μου και να φάμε μαζί. Στις αρχές του 2016 έφυγα από τη Συρία για την Τουρκία, όπου έμεινα τρεις μήνες. Εκεί γνώρισα κάποιον που του έδωσα χρήματα για να με περάσει στη Μυτιλήνη. Μετά ο Ερυθρός Σταυρός με έστειλε στην Πάτρα. Ονειρεύομαι να γίνω πιλότος, για να μπορέσω να γυρίσω στην Ελλάδα και να σας ξαναδώ. Το όνομά μου είναι Ζολμάν, είμαι 15 χρονών, από το Αφγανιστάν. [1] Μονόλογοι από το Αιγαίο, «Το ταξίδι και τα όνειρα ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων» Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. |
![]() |
“Τότε εσύ… τώρα εγώ. Μας ενώνει η αγάπη.” Προσεγγίζοντας την αγάπη από το προσφυγικό.
30 Σεπ 2017 από ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΥΡΤΙΑΣ ΠΕΔΙΑΔΟΣ