
Μια ξεχωριστή εκπαιδευτική εμπειρία έζησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες από το δίκτυο σχολείων 1ο, 2ο, 5ο, 22ο, 23ο και 24ο Δημοτικά Σχολεία Λαμίας την Τετάρτη 27/05/2026. Στο πλαίσιο της δράσης Τοπικής Ιστορίας και Γεωγραφίας με τίτλο «Από τη Φθία στη Φθιώτιδα», πραγματοποιήσαμε μια εκπαιδευτική επίσκεψη στη γραμμή Κομποτάδες – Λουτρά Υπάτης – Πλατύστομο – Νέα Γιαννιτσου – Παλαια Γιαννιτσού – Πάππα, γεμάτη γνώση, ανακαλύψεις και πανέμορφες εικόνες.
Με σύμμαχο τον καλό καιρό και γεμάτοι ενθουσιασμό, ξεκινήσαμε το πρωί με δύο λεωφορεία για μια διαδρομή που μας ταξίδεψε από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι τη νεότερη ιστορία μας. H περιήγησή μας ξεκίνησε από τη θέση Προφήτης Ηλίας στους Κομποτάδες. Εκεί αντικρίσαμε έναν μεγάλο αριθμό από θολωτούς τάφους. Είχαμε μάλιστα την ευκαιρία να μπούμε μέσα στον μεγαλύτερο από αυτούς και να έχουμε την πρώτη μας επαφή με τα μυστικά του προϊστορικού παρελθόντος της περιοχής της κοιλάδας του Σπερχειού, που αποκαλύπτει τη μακροχρόνια και συνεχή χρήση του χώρου από την αρχαιότητα
Συνεχίζοντας τη διαδρομή μας, περάσαμε από τα Λουτρά Υπάτης. Εκεί μάθαμε για την τεκτονική γραμμή και το μεγάλο ρήγμα που εκτείνεται από την Αιδηψό της Βόρειας Εύβοιας, διασχίζει την περιοχή μας και φτάνει μέχρι το Σμόκοβο, το οποίο είναι υπεύθυνο για τις πολλές και ονομαστές ιαματικές πηγές της Φθιώτιδας. Αντικρίσαμε τον ιστορικό ποταμό Σπερχειό και ακούσαμε με ενδιαφέρον την ιστορία του, που συνδέεται άρρηκτα με τον μύθο του Αχιλλέα και την αρχαία Φθία. Η Αρχαία Φθία αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές περιοχές της ομηρικής Ελλάδας, καθώς στην Ιλιάδα αναφέρεται ως το βασίλειο του Πηλέα και του γιου του, Αχιλλέα. Ο ποταμός Σπερχειός αποτελούσε το φυσικό και λατρευτικό κέντρο αυτού του βασιλείου. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Πηλέας είχε τάξει τα μαλλιά του νεαρού Αχιλλέα στον ποταμό-θεό Σπερχειό, αν ο γιος του επέστρεφε ζωντανός από τον Τρωικό Πόλεμο.
Ακολουθώντας την διαδρομή από Μάκρη, Μακρακώμη φτάσαμε στην Παλαιά Γιαννιτσού. Στο σημείο αυτό βρίσκονταν τα πρώτα σύνορα του ελεύθερου ελληνικού κράτους μετά την Οθωμανική κυριαρχία που καθορίστηκαν επίσημα το 1832 με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης και το Πρωτόκολλο του Λονδίνου. Τα σύνορα εκτείνονταν από τον Αμβρακικό Κόλπο (στα δυτικά) μέχρι τον Παγασητικό Κόλπο (στα ανατολικά). Η γραμμή αυτή περνούσε μέσα από τις κορυφογραμμές της Όρθρυος και της Πίνδου και σήμαινε ότι η Θεσσαλία και η Ήπειρος παρέμεναν υπό οθωμανικό έλεγχο, ενώ η Στερεά Ελλάδα ήταν πλέον ελεύθερη. Μάλιστα, εξαιτίας αυτών των συνόρων, η Γιαννιτσού «κατέβηκε» τότε και δημιουργήθηκε η Νέα Γιαννιτσού σε ελεύθερο ελληνικό έδαφος. Κάναμε στάση στο μεγάλο γήπεδο του χωριού και αποτυπώσουμε τις πληροφορίες πάνω σε δύο μεγάλους χάρτες. Εκεί πραγματοποιήσαμε δραματοποίηση της συνύπαρξης Ελλήνων και Τούρκων στην περιοχή μετά την ανεξαρτητοποίηση του ελληνικού κράτους.
Τελευταίος σταθμός μας ήταν το πανέμορφο και καταπράσινο χωριό Πάππα Φθιώτιδας, όπου μας υποδέχτηκε θερμά ο κάτοικος της περιοχής, κ. Σταύρος Μπλούκας, μέλος του Λαογραφικού και Φυσιολατρικού Συλλόγου Πάππας και γραμματέας του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων. Ο κ. Μπλούκας μας έδειξε τον ορίζοντα και μας βοήθησε να αναγνωρίσουμε τις κορυφές που μας περιέβαλαν: την Όρθρυ, τα Άγραφα, το Βελούχι, τα Βαρδούσια και την Οίτη. Επισκεφθήκαμε την παλαιά εκκλησία του Αγίου Νικολάου, ένα ιστορικό μνημείο με εντυπωσιακές τοιχογραφίες ιδιαίτερης τεχνικής, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό του ναού. Μας ξενάγησε στο παλαιό σχολείο του χωριού. Εκεί μάθαμε για τη σπουδαία δράση του κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής. Στον κάτω όροφο του κτιρίου είχαν εγκατασταθεί Ελληνοαμερικανοί σαμποτέρ, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν το σχολείο ως ορμητήριο για χτυπήματα κατά των γερμανικών στρατευμάτων, καθώς το σημείο ήταν κομβικό και κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό.
Η γεμάτη αυτή ημέρα έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο στην καταπράσινη και δροσερή πλατεία του χωριού. Εκεί, μαθητές και εκπαιδευτικοί απολαύσαμε νόστιμα σουβλάκια και αναψυκτικά, συζητώντας για όλα όσα θαυμάσαμε.
Με την σημερινή εκπαιδευτική μας επίσκεψη πραγματοποιήσαμε μια αληθινή «βουτιά στην ιστορία»: από τα προϊστορικά χρόνια και την εποχή του Αχιλλέα, μέχρι τη Βυζαντινή περίοδο και τη Νεότερη Ιστορία του τόπου μας. Γυρίσαμε στη Λαμία πιο πλούσιοι σε γνώσεις, με μεγαλύτερη αγάπη για την τοπική μας κληρονομιά και, φυσικά, με τις καλύτερες αναμνήσεις!











