Η δράση ξεκίνησε με την αξιοποίηση παιδικών βιβλίων που πραγματεύονται το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και τις συνέπειές του. Συγκεκριμένα, οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με τα βιβλία «Όποιος κοροϊδεύει», «Bullying στο κοπάδι» και «Κόκκινος σαν ντομάτα», μέσα από τα οποία αναδείχθηκαν ζητήματα όπως η κοροϊδία, η διαφορετικότητα, τα συναισθήματα του παιδιού που δέχεται εκφοβισμό, αλλά και η στάση των συμμαθητών.
Ακολούθησε βιωματικό παιχνίδι ρόλων, μέσα από το οποίο τα παιδιά μπήκαν στη θέση διαφορετικών χαρακτήρων. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να υποδυθούν τόσο το παιδί που δέχεται εκφοβισμό όσο και εκείνο που ασκεί πίεση ή κοροϊδία, αλλά και τον ρόλο των παρατηρητών. Με τον τρόπο αυτό κατανόησαν καλύτερα τα συναισθήματα που δημιουργούν αυτές οι συμπεριφορές και συζήτησαν για το πώς μπορούμε να αντιδρούμε και να στηρίζουμε όποιον το χρειάζεται.
Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ένα ομαδικό παιχνίδι με το παραδοσιακό «Σιμαριό», το οποίο, παρότι αποτελεί ένα απλό παιχνίδι συνεργασίας, αποδείχθηκε κάτι καινούριο για τα παιδιά. Μέσα από τη συμμετοχή τους σε αυτή τη δραστηριότητα, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να συνεργαστούν, να γελάσουν και να βιώσουν τη χαρά της ομαδικότητας και της αποδοχής μέσα στην ομάδα.
Έπειτα, οι σκέψεις και τα συμπεράσματα των παιδιών αποτυπώθηκαν δημιουργικά στο χαρτί. Οι μαθητές δημιούργησαν αρχικά μια «κάμπια» από φράσεις που πληγώνουν, καταγράφοντας λέξεις και εκφράσεις που μπορεί να χρησιμοποιούνται σε περιστατικά εκφοβισμού. Μέσα από τη συζήτηση που ακολούθησε, η «κάμπια» μεταμορφώθηκε συμβολικά σε μια πεταλούδα γεμάτη όμορφες λέξεις, που εκφράζουν καλοσύνη, σεβασμό και φιλία. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά κατανόησαν ότι τα λόγια έχουν δύναμη: μπορούν να πληγώσουν, αλλά μπορούν και να δώσουν χαρά και δύναμη.
Η δράση συνεχίστηκε με την ανάγνωση παιδικών βιβλίων που πραγματεύονται θέματα φιλίας, συνεργασίας και ειρηνικής συνύπαρξης, όπως «Τα χέρια δεν χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε» και «Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε». Μέσα από τις ιστορίες αυτές τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν για τη σημασία της καλής συμπεριφοράς, να εκφράσουν σκέψεις και συναισθήματα και να προβληματιστούν για το πώς μπορεί να νιώθει ένα παιδί που δέχεται πειράγματα, κοροϊδία ή άσχημα λόγια.
Στη συνέχεια, μέσα από ομαδικές δραστηριότητες, οι μαθητές αποτύπωσαν τις σκέψεις τους με δημιουργικό τρόπο. Δημιούργησαν μια μεγάλη αφίσα με τίτλο «Τα χέρια τα έχουμε για να…», στην οποία κάθε παιδί πρόσθεσε ένα πολύχρωμο χέρι και έγραψε πάνω του πράξεις που δείχνουν αγάπη και σεβασμό. Έτσι, τα παιδιά τόνισαν ότι τα χέρια μας είναι για να αγκαλιάζουμε, να χαιρετάμε, να βοηθάμε, να μοιραζόμαστε, να συνεργαζόμαστε, να δημιουργούμε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.
Η δράση αυτή βοήθησε τα παιδιά να κατανοήσουν τη σημασία του σεβασμού, της καλοσύνης και της αποδοχής. Μέσα από τη συζήτηση, το παιχνίδι και τη δημιουργία συνειδητοποίησαν ότι τα λόγια και οι πράξεις μας έχουν δύναμη και ότι όλοι μπορούμε να συμβάλουμε σε ένα σχολείο γεμάτο φιλία, ασφάλεια και αλληλοσεβασμό.
